Antiguo Monasterio de la Cartuja de Santa María de las Cuevas

Antiguo Monasterio de la Cartuja de Santa María de las Cuevas to dawny klasztor kartuzów na Isla de la Cartuja w Sevilli, jeden z niewielu zabytków miasta, który przeszedł przez tak różne role — od miejsca kultu, przez rezydencję związaną z Krzysztofem Kolumbem, aż po fabrykę ceramiki.

Skąd wzięła się nazwa "de las Cuevas"?

Teren, na którym stoi klasztor, w średniowieczu był zagłębiem garncarskim — działały tu almohadzkie piece do wypalania gliny i ceramiki. Według miejscowej tradycji w 1248 roku w jednym z tych pieców miał się objawić wizerunek Matki Boskiej, nazwanej odtąd Virgen de las Cuevas ("Matka Boska z Jaskiń"). To właśnie od tego wydarzenia klasztor wziął swoją nazwę. Dla upamiętnienia objawienia franciszkanie wznieśli w tym miejscu najpierw skromną eremitorium.

Kiedy powstał klasztor kartuzów?

Właściwy klasztor kartuzów ufundował w 1399 roku Gonzalo de Mena, ówczesny arcybiskup Sevilli. Od tego momentu obiekt rozwijał się przez kolejne stulecia jako ważny ośrodek zakonny miasta, gromadząc majątek, dzieła sztuki i archiwa.

Jaki związek ma klasztor z Krzysztofem Kolumbem?

Krzysztof Kolumb bywał w klasztorze i zaprzyjaźnił się z tutejszymi mnichami — to właśnie tutaj przygotowywał część swojej wyprawy do Nowego Świata. Związek między odkrywcą a kartuzami sięgał głębiej niż tylko gościnność: po jego śmierci szczątki Kolumba trafiły pod opiekę sewilskiej wspólnoty kartuzów 11 kwietnia 1509 roku. Przewiózł je Juan Antonio Colón, kuzyn odkrywcy, który wcześniej służył jako majordom zarówno u samego Kolumba, jak i u jego syna Diego.

Jak klasztor zamienił się w fabrykę ceramiki?

Losy budynku zmieniły się radykalnie w XIX wieku. Po hiszpańskiej desamortyzacji (konfiskacie majątków kościelnych) teren przestał pełnić funkcje zakonne. W 1841 roku angielski przedsiębiorca Charles Pickman założył tu fabrykę wyrobów ceramicznych i fajansu. Z tego okresu do dziś zachowały się charakterystyczne piece przemysłowe, w których wypalano naczynia, a także liczne panele ceramiczne zdobiące mury dawnego klasztoru — one najlepiej świadczą o tej niecodziennej, przemysłowej karcie w historii miejsca.

Co dziś można zobaczyć na terenie klasztoru?

Zwiedzający mogą dziś obejrzeć obok siebie warstwy różnych epok: średniowieczne mury i wnętrza klasztorne, ślady po almohadzkich piecach garncarskich, a także XIX-wieczne kominy i piece fabryczne Pickmana. To połączenie sakralnej architektury z industrialnym dziedzictwem sprawia, że miejsce to jest rzadkim przykładem obiektu, w którym historia religijna, odkrywcza i przemysłowa Sevilli spotykają się w jednym punkcie na mapie miasta.

Najczęstsze pytania

Dlaczego klasztor nazywa się "de las Cuevas"? Nazwa nawiązuje do legendy o objawieniu wizerunku Matki Boskiej w 1248 roku w jednym z dawnych pieców garncarskich znajdujących się na tym terenie, zwanej odtąd Virgen de las Cuevas.

Kto założył klasztor kartuzów? Klasztor ufundował w 1399 roku Gonzalo de Mena, arcybiskup Sevilli.

Jaki jest związek klasztoru z Krzysztofem Kolumbem? Kolumb bywał w klasztorze i przyjaźnił się z mnichami, a po jego śmierci jego szczątki przekazano opiece kartuzów w Sevilli w 1509 roku.

Dlaczego w klasztorze działała fabryka ceramiki? Po XIX-wiecznej desamortyzacji majątków kościelnych teren przejął w 1841 roku Anglik Charles Pickman, zakładając tu fabrykę wyrobów ceramicznych — jej piece i panele przetrwały do dziś.