Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús (Sevilla)

Iglesia del Sagrado Corazón de Jesús to niewielki, ale bogaty w historię kościół w Sewilli, ukryty w dzielnicy San Lorenzo przy ulicy Jesús del Gran Poder. Choć z zewnątrz łatwo go przeoczyć wśród gęstej starej zabudowy, jego przeszłość obejmuje ponad cztery wieki i trzy zupełnie różne rozdziały — od katolickiego zakonu, przez protestancki eksperyment, aż po współczesną parafię jezuitów.

Jak powstał kościół i komu pierwotnie służył?

Historia budynku zaczyna się w 1589 roku, kiedy arcybiskup Rodrigo de Castro wraz z władzami miasta zgodził się na założenie w Sewilli kolegium zakonu Minimów. Za sprawą Any María de Leyva zakonnicy otrzymali domy przy dawnej Calle de las Palmas — dzisiejszej Jesús del Gran Poder, w parafii San Lorenzo. Powstałe tam kolegium miało kształcić nowicjuszy i studentów, a kościół służył jako jego świątynia przez ponad dwa i pół wieku.

Dlaczego kościół zmieniał właścicieli?

Losy budynku odwróciły się po rewolucji 1868 roku. Nowe władze skonfiskowały majątek kościelny, a sam obiekt sprzedano londyńskiemu Towarzystwu Biblijnemu. To wydarzenie miało niecodzienne konsekwencje — w budynku urządzono pierwszą świątynię protestancką w Sewilli, prowadzoną przez Johna Sutherlanda Blacka.

Sytuacja zmieniła się ponownie w 1887 roku. Dolores Armero y Benjumea, kobieta, która później wstąpiła do zakonu salezjanek, wykupiła budynek od Blacka i przekazała go jezuitom. Od tego momentu kościół nieprzerwanie należy do Towarzystwa Jezusowego, a jego nazwa i dedykacja Najświętszemu Sercu Jezusa pochodzą właśnie z tego okresu.

Co warto wiedzieć o wyglądzie kościoła?

Po przejęciu przez jezuitów w 1887 roku dawny klasztor Minimów przeszedł odnowę, w wyniku której budynek zyskał mieszankę stylów — elementy neogotyckie i barokowe przenikają się tu z detalami mudejarskimi, charakterystycznymi dla architektury andaluzyjskiej łączącej wpływy chrześcijańskie i mauretańskie. Ta wielowarstwowość sprawia, że wnętrze różni się od wielu innych kościołów w historycznym centrum Sewilli, gdzie dominuje jeden, jednorodny styl.

Kościół pozostaje aktywną świątynią parafialną, więc najlepszym momentem na odwiedziny są godziny otwarcia dla wiernych i nabożeństw — warto sprawdzić je na miejscu lub w parafii, ponieważ mogą się zmieniać w zależności od okresu liturgicznego.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się kościół? Świątynia stoi w dzielnicy San Lorenzo w Sewilli, przy ulicy Jesús del Gran Poder — w miejscu, gdzie od końca XVI wieku istniało kolegium zakonu Minimów.

Kto obecnie zarządza kościołem? Od 1887 roku kościół należy do jezuitów, którzy przejęli go od Dolores Armero y Benjumea po okresie, gdy budynek służył jako świątynia protestancka.

Czy to prawda, że kościół był kiedyś protestancki? Tak. Po konfiskacie majątku kościelnego w wyniku rewolucji 1868 roku budynek kupiło londyńskie Towarzystwo Biblijne i urządziło w nim pierwszy protestancki dom modlitwy w Sewilli.

Jaki styl architektoniczny dominuje w budynku? Po odnowie prowadzonej przez jezuitów w budynku połączono elementy neogotyckie, barokowe i mudejarskie, co czyni go architektonicznie wyjątkowym na tle sąsiednich kościołów.