Rekreacja i rozrywka w Szwajcarii

Chinese Garden

Chinagarten (Chiński Ogród) w Zurychu to park w stylu klasycznego ogrodu chińskiego, położony nad jeziorem w dzielnicy Seefeld, w rejonie Zürichhorn. Powstał jako dar chińskiego miasta partnerskiego Kunming i należy do najbardziej niezwykłych zakątków szwajcarskiej metropolii. Skąd się wziął ogród w Zurychu? Kunming podarował go Zurychowi w podziękowaniu za pomoc techniczną i naukową przy rozbudowie tamtejszego zaopatrzenia w wodę pitną oraz systemu odprowadzania ścieków. Miasto zbudowało ogród wspólnie ze specjalistami z Kunmingu, a otwarto go wiosną 1994 roku. Lokalizację dobrano zgodnie z zasadami geomancji. Obiekt jest zaliczany do ogrodów świątynnych i uchodzi za jeden z najwyżej cenionych tego typu poza Chinami. Co zobaczysz na miejscu? Sercem założenia jest staw z niewielką wyspą. Wokół stoją pawilony, a całość uzupełnia mały pałac w tradycyjnej chińskiej architekturze. Ścieżki prowadzą mostkami i krętymi przejściami, a kompozycja z wodą, kamieniem i roślinnością ma oddawać harmonię człowieka z naturą. To miejsce na spokojny spacer i fotografie, a nie na pikniki czy zabawy. Tuż obok leży łąka Blatterwiese, którą mieszkańcy nazywają często „Chinawiese". Po wizycie w ogrodzie łatwo przejść nadbrzeżem w stronę parku Zürichhorn i jeziora. Jak dojechać? Adres to Bellerivestrasse 138, 8008 Zurych. Z centrum dojedziesz autobusem z przystanku Zürich, Bellevue lub z dworca Tiefenbrunnen do przystanku „Zürich, Chinagarten". Z centrum nad jeziorem można też dojść pieszo wzdłuż brzegu. Ile kosztuje wstęp i kiedy otwarte? Źródła różnią się w kwestii biletów. Serwis zuerich.com podaje wstęp wolny i godziny 11:00–17:00 codziennie, a część przewodników wymienia sezon od marca do października, 11:00–19:00, oraz opłatę 4 CHF dla dorosłych i 1 CHF dla dzieci w wieku 6–14 lat. Aktualne zasady sprawdź na stronie miasta Zurych przed wyjazdem. Posiadacze ZVV-FerienPass wchodzą bezpłatnie. Kiedy przyjechać? Najlepiej wiosną i latem, gdy zieleń wokół stawu jest w pełni, a nad jeziorem panuje przyjemna pogoda. Wizytę dobrze połączyć ze spacerem po Zürichhorn i Seefeld. Najczęstsze pytania Kto podarował Zurychowi Chinagarten? Chińskie miasto partnerskie Kunming, w podziękowaniu za wsparcie przy rozbudowie wodociągów i kanalizacji. Kiedy otwarto ogród? Wiosną 1994 roku. Gdzie dokładnie leży? Przy Bellerivestrasse 138, nad jeziorem, w pobliżu Zürichhorn i łąki Blatterwiese. Czy wstęp jest płatny? Informacje w źródłach są rozbieżne: od wstępu wolnego po 4 CHF dla dorosłych i 1 CHF dla dzieci. Aktualną opłatę sprawdź na oficjalnej stronie miasta.

Bienne City Park

Biel/Bienne

Park Miejski (Stadtpark, Parc de la Ville) w Biel/Bienne to zielona przestrzeń tuż przy centrum miasta w kantonie Berno, na wschód od starówki, w pobliżu rzeki Schüss. Mieszkańcy mówią o nim po niemiecku Stadtpark, a po francusku Parc de la Ville. Biel/Bienne jest miastem dwujęzycznym, więc oba warianty spotkasz na tablicach i w rozmowach. Park jest otwarty dla wszystkich, a jego atutem są trawniki, stare drzewa, plac zabaw i kilka obiektów o historycznym znaczeniu. Skąd się wziął park w Biel/Bienne? Teren nie od początku służył rekreacji. Około 1871 roku powstał tu cmentarz, a w 1878 roku wzniesiono dla niego budynek bramny, w którym mieszkał ogrodnik. Pod koniec lat 90. XIX wieku i na początku XX wieku miejsca zaczęło brakować, a w 1904 roku cmentarz przeniesiono do dzielnicy Madretsch. Obecny park urządzono w 1924 roku. Różne źródła podają nieco odmienne daty początków cmentarza, dlatego traktuj je jako przybliżone. Co zobaczysz w parku? Budynek bramny (Torhaus). Neogotycka budowla z 1878 roku, pozostałość po dawnym cmentarzu. Po renowacji odbudowano jej przybudówki, a miasto planuje nadać jej funkcję miejsca spotkań z buvette i ofertą społeczno-kulturalną. Muzyczny pawilon (Musikpavillon). Betonowa rotunda projektu architekta Waltera Sommera z 1936 roku, odnowiona podczas renowacji parku. Latem pełni rolę sceny dla koncertów. Rzeźby i woda. W parku stoi rzeźba z brązu André Ramseyera ustawiona w basenie z wodą oraz prace Maxa W. Pfändera. Trawniki i plac zabaw. Duże otwarte łąki sprzyjają odpoczynkowi, a plac zabaw przyciąga rodziny z dziećmi. Jak dojść do Parku Miejskiego? Park leży na wschód od Starego Miasta, więc z centrum dojdziesz do niego pieszo. Z dworca w Biel/Bienne najwygodniej iść przez śródmieście w stronę starówki i dalej wzdłuż Schüss. Wstęp jest bezpłatny, a teren nie ma bramek ani biletów. Kiedy warto przyjść? Najlepsza pora to późna wiosna i lato, gdy trawniki są zielone, a w pawilonie bywają koncerty. Park dobrze sprawdza się jako przerwa w zwiedzaniu miasta, na piknik albo krótki spacer przed wizytą w starówce lub nad Jeziorem Bieleńskim. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Biel/Bienne ma kilka innych zielonych miejsc. Strandboden leży bezpośrednio nad jeziorem i jest popularny wśród osób szukających widoków i odpoczynku. Schüsspark w dzielnicy Champagne ma około 5 hektarów powierzchni. Park Schüssinsel w centrum został niedawno przekształcony i rośnie w nim ponad 600 drzew. Z kolei starówka z kościołem miejskim (Stadtkirche) znajduje się w odległości krótkiego spaceru. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Parku Miejskiego w Biel/Bienne jest płatny? Nie. Park jest publiczny i bezpłatny. Czy to dobre miejsce dla rodzin z dziećmi? Tak. Jest tu duży plac zabaw i spore trawniki, na których dzieci mogą się swobodnie bawić. Jaką nazwę spotkam na miejscu? Po niemiecku Stadtpark, po francusku Parc de la Ville. Angielskie Bienne City Park to nazwa używana w serwisach turystycznych. Czy w parku odbywają się koncerty? Park ma muzyczny pawilon z 1936 roku, który służy jako scena. Aktualny program wydarzeń sprawdź przed wizytą w kalendarzu miasta.

Bois du Petit-Château

La Chaux-de-Fonds

Bois du Petit-Château to las parkowy z niewielkim zoo na wzgórzu nad miastem La Chaux-de-Fonds w kantonie Neuchâtel w Szwajcarii. To jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc spacerowych w mieście, szczególnie przez rodziny z dziećmi. Co to za miejsce i skąd się wzięło? Wzgórze porośnięte lasem kupiło w 1889 roku towarzystwo upiększania miasta (Société d'embellissement). Park trafił do miasta jako dar 7 września 1891 roku. Od początku urządzano w nim woliery i wybieg dla jeleni, a z czasem założenia rozbudowano do pełnoprawnego ogrodu zoologicznego. W 1988 roku powstało wiwarium w drewnianych domkach, a w 1990 roku, na stulecie parku, wykopano staw dla wydr. Jakie zwierzęta zobaczysz? Kolekcja opiera się głównie na gatunkach europejskich i górskich: koziorożcach, jeleniach szlachetnych, muflonach i wydrach. W wiwarium mieszkają gady i płazy. Według szwajcarskich przewodników zoo liczy ponad 220 zwierząt, ssaków i ptaków. Na terenie działa też ośrodek opieki nad zwierzętami rannymi. Niedźwiedzie mieszkały tu jeszcze do stycznia 2022 roku. Co oznacza nazwa MUZOO? Od 2022 roku zoo i muzeum historii naturalnej działają razem pod wspólną nazwą MUZOO. Miasto planuje muzeum przy wejściu do parku, więc część terenu może przechodzić prace budowlane. Przed wizytą sprawdź aktualne godziny na stronie MUZOO. Jak dotrzeć? Z centrum La Chaux-de-Fonds dojedziesz autobusem miejskim: linią 304 w kierunku Hôpital lub linią 310 w kierunku Sombaille. Wysiadasz na przystanku „Bois du Petit-Château”. Spod przystanku wchodzi się prosto w aleje parku. Ile kosztuje wejście i ile czasu zarezerwować? Wejście do parku i zoo jest bezpłatne według większości przewodników, które opisują to miejsce. Jeden z katalogów podaje starą opłatę 6 CHF, więc ceny warto potwierdzić u operatora. Na spokojny spacer wśród wybiegów wystarczy 1,5–2 godziny, a przy dzieciach i pikniku cały popołudniowy wypad. Kiedy przyjechać? Najlepiej wiosną i latem, gdy zwierzęta są aktywne, a alejki leśne zacienione. W dzień powszedni jest spokojniej niż w weekend. Zimą wzgórze bywa ośnieżone, a część zwierząt chowa się w zagrodach. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Bois du Petit-Château jest płatny? Większość źródeł opisuje park jako darmowy. Przed wyjazdem sprawdź informację na stronie MUZOO. Jaki autobus jedzie do parku? Linia 304 w stronę Hôpital lub 310 w stronę Sombaille, przystanek „Bois du Petit-Château”. Czy są tu niedźwiedzie? Nie. Niedźwiedzie mieszkały w zoo do stycznia 2022 roku. Dziś główne gatunki to koziorożce, jelenie, muflony i wydry. Czy to dobry cel z dziećmi? Tak. Spacerowe alejki, wybiegi z europejskimi zwierzętami i wiwarium dobrze sprawdzają się jako krótka wycieczka rodzinna.

Parc des Cropettes

Genewa

Parc des Cropettes w Genewie to miejski park w dzielnicy Grottes, tuż za dworcem Cornavin. Dla podróżnych, którzy wysiadają z pociągu, to najbliższa zielona przestrzeń w centrum miasta, otwarta bez ograniczeń przez całą dobę. Gdzie leży Parc des Cropettes i jak tam dojść? Park znajduje się po stronie dworca Cornavin, gdzie zaczyna się dzielnica Grottes. Z peronów dojdziesz do niego pieszo w kilka minut, więc to wygodny przystanek przed zameldowaniem w hotelu albo w oczekiwaniu na pociąg. Wejście jest bezpłatne, a bramy nie są zamykane. Skąd się wzięła nazwa i historia parku? Nazwa nawiązuje do rodziny Cropet, która w XVII wieku weszła w posiadanie tutejszej posiadłości. W 1870 roku w dolnej części założenia stanął pawilon, a w 1873 roku Genewa wykupiła resztę terenu. Park rozrósł się dzięki darowiznom Madame Odier-Beaulacre, która przekazała miastu najpierw dolną, a potem górną część gruntu. Ufundowała też przedszkole. Z tego okresu pochodzi staw w kształcie ćwiartki pomarańczy. W parku stoi również szkoła Cropettes z 1901 roku. Co zobaczysz i co robić w parku? Staw – niewielki zbiornik, przy którym można usiąść tuż nad wodą. Pawilon – zabytkowy budynek z 1870 roku w dolnej części parku. Zieleń i ścieżki – spokojna odskocznia od ruchu wokół dworca. Plac zabaw – dla dzieci przygotowano zabawy ruchowe i piaskowe, a dla dorosłych boiska do petanki. Plac działa całą dobę; psy nie mają tam wstępu. Kiedy przyjechać? Park jest dostępny przez cały rok i o każdej porze, ale najlepiej odwiedzać go w ciepłe dni, gdy zacienione ławki i trawniki zachęcają do dłuższego odpoczynku. Wiosną i latem sprawdzi się jako miejsce na piknik albo przerwę w zwiedzaniu. To jeden z ponad sześćdziesięciu publicznych terenów zieleni miasta, którymi zarządza Ville de Genève. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Parc des Cropettes jest płatny? Nie. Park jest publiczny i otwarty 24 godziny na dobę. Czy park nadaje się dla rodzin z dziećmi? Tak. Jest tu plac zabaw z elementami do wspinania i zabaw w piasku oraz wydzielone miejsce na petanque. Czy można wejść z psem? Do parku tak, ale na teren placu zabaw psy nie mają wstępu. Jak daleko jest od dworca Cornavin? Park leży bezpośrednio za dworcem, w dzielnicy Grottes, więc dojście zajmuje kilka minut pieszo.

Parc Beaulieu

Genewa

Parc Beaulieu to miejski park w Genewie, w dzielnicy Grottes, położony między parkiem Cropettes a promenadą Chandieu. Należy do zielonego pasa łączącego dworzec Cornavin z lotniskiem i uchodzi za jedno z najładniejszych ogniw tego ciągu. Jest czynny całą dobę, wstęp jest bezpłatny. Co zobaczysz w Parc Beaulieu? Największą atrakcją są stare drzewa. W parku rosną cedry libańskie, które według miasta należą do najstarszych posadzonych w Europie. Podobno sadzonki trafiły tu około 1735 roku od zarządcy paryskiego Jardin du Roy. Obok cedrów znajdziesz sady, ogród kwiatowy, szklarnie oraz uczestniczący ogród miejski, w którym mieszkańcy uprawiają rośliny. Jaka jest historia parku? Posiadłość w XVII wieku kupili hugenoccy uchodźcy z rodziny bankierów de Sellon, którzy wznieśli tu dom główny. W 1830 roku Jean-Jacques de Sellon założył Société de la Paix, uznawane za inspirację dla późniejszych organizacji międzynarodowych. Jako park publiczny teren zagospodarowano w połowie XX wieku: sprawozdanie miejskiego wydziału zieleni z 1954 roku opisuje północną część, wcześniej nieużytek, jako przekształconą w trawniki, alejki, place zabaw i ławki, otwarte dla publiczności od marca 1955 roku. Co robić z dziećmi i aktywnie? Park ma plac zabaw, brodzik, stoły do ping-ponga oraz sezonowy kiosk letni. Biegacze mogą skorzystać z trasy „proxitraining": pętli o długości 900 metrów z siedmioma drewnianymi stanowiskami ćwiczeń, odnowionej w maju 2014 roku. Jak dotrzeć? Parc Beaulieu leży w centrum Genewy, na pieszym szlaku od dworca w stronę dzielnicy Petit-Saconnex i lotniska. Z okolic Cornavin dojdziesz tu spacerem, przechodząc przez sąsiednie parki Cropettes i Chandieu. Historycznie nazwa Beaulieu wiąże się z dawną gminą Petit-Saconnex, włączoną do miasta w 1931 roku. Zasady w parku Psy muszą być na smyczy i nie wolno wprowadzać ich na trawniki ani na plac zabaw. Rowerem można jeździć tylko w wydzielonej strefie wspólnej dla pieszych i rowerzystów. Kiedy przyjechać? Najlepiej od późnej wiosny do wczesnej jesieni, gdy działa kiosk, kwitnie ogród i można posiedzieć na trawie w cieniu cedrów. Wiosną i jesienią park jest spokojniejszy, a stare drzewa dobrze widać bez liści zasłaniających sylwetki gałęzi. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Parc Beaulieu jest płatny? Nie. Park jest miejski, otwarty bezpłatnie przez całą dobę. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Jest plac zabaw, brodzik i trawniki, a w pobliżu kiosk z napojami w sezonie letnim. Czy mogę wejść z psem? Tak, ale na smyczy. Psy nie mogą przebywać na trawnikach ani na placu zabaw. Co jest tu najciekawsze dla turysty? Stare cedry libańskie z XVIII wieku oraz spokojna zieleń kilka minut od centrum i dworca.

Brüglingen

Münchenstein

Brüglingen w Münchenstein, tuż przy Bazylei, to dawna posiadłość ziemska rodziny Merianów, dziś rozległy kompleks parkowy znany jako Merian Gärten. Leży w kantonie Bazylea-Okręg i łączy ogrody botaniczne, park publiczny, zabytkową willę oraz muzea. Czym jest Brüglingen? Nazwa oznacza zarówno historyczny folwark, jak i otaczające go tereny zieleni. Dziś w całość wchodzą ogrody zarządzane jako Merian Gärten, otwarty park rekreacyjny oraz zabudowania gospodarcze przy dawnym młynie. Ogrody botaniczne założył w 1968 roku Uniwersytet Bazylejski na gruncie udostępnionym przez Fundację Christopha Meriana. Do 2006 roku całość nazywano Merian Park. Jak powstała posiadłość? Rodzina Merianów miała tu letnią rezydencję już na początku XIX wieku. Willa Merian pochodzi z 1711 roku, gdy Alexander Löffel zbudował niewielki pałacyk wiejski. Na początku XIX wieku dodano kolumnowy portyk, a za budynkiem założono pierwszy ogród. Obecny wygląd to efekt późniejszej przebudowy w stylu Drugiego Cesarstwa. W 1824 roku Christoph Merian otrzymał od rodziców posiadłość w prezencie ślubnym i przekształcił ją we wzorcowe gospodarstwo rolne. Małżeństwo nie miało dzieci, więc majątek trafił do Fundacji Christopha Meriana, która działa do dziś. Co zobaczysz na miejscu? Ogrody i park. Teren stał się znany w 1980 roku, gdy odbyła się tu druga szwajcarska wystawa ogrodnicza Grün 80, przyciągająca około 3,5 miliona gości. Oficjalna nazwa parku brzmi dziś Park im Grünen, ale mieszkańcy nadal mówią Grün 80. Park jest dostępny przez całą dobę. Willa Merian. Zabytkowy budynek z ogrodem, w którym według dostępnych informacji działa kawiarnia. Muzeum Młyna Wodnego. Młyn w Brüglingen wzmiankowano po raz pierwszy w 1259 roku i działał do 1925 roku. Od 1966 roku mieści muzeum młynarstwa. Muzeum Powozów. Kolekcja powozów i wozów należąca do Muzeum Historycznego w Bazylei. Jak dojechać? Brüglingen leży na obrzeżach Bazylei, w gminie Münchenstein, więc dojedziesz tu z centrum miasta komunikacją publiczną. Rozkład jazdy sprawdź przed wyjazdem w lokalnych serwisach przewoźników. Kiedy warto przyjechać? Park jest otwarty cały rok, ale ogrody najlepiej oglądać od wiosny do jesieni, kiedy kwitną rośliny. Godziny wejścia do ogrodów botanicznych i muzeów warto sprawdzić na oficjalnych stronach. Najczęstsze pytania Czy Brüglingen to to samo co Merian Gärten? Brüglingen to nazwa historycznej posiadłości i okolicy, a Merian Gärten to ogrody założone na jej terenie. Kto stworzył posiadłość? Rodzina Merianów miała tu majątek od początku XIX wieku, a Christoph Merian rozbudował go po 1824 roku jako gospodarstwo wzorcowe. Co to jest Grün 80? To druga szwajcarska wystawa ogrodnicza z 1980 roku, od której część terenu zachowała potoczną nazwę. Czy park jest płatny? Park jest otwarty całą dobę. Zasady wejścia do ogrodów i muzeów sprawdź u organizatorów.

Wildpark Brienz

Brienz (BE)

Wildpark Brienz to bezpłatny park dzikich zwierząt alpejskich w Brienz, miasteczku w kantonie Berno, położonym nad jeziorem Brienz. Zagroda działa od końca XIX wieku i do dziś pozostaje spokojnym, lokalnym miejscem na krótki spacer z dziećmi lub bez nich. Jak powstał park w Brienz? Park założono w 1896 roku z inicjatywy kantonalnej szkoły snycerskiej w Brienz. Zwierzęta miały służyć uczniom jako żywe wzory do rzeźbienia, a Brienz od dawna słynie z drewnianych wyrobów. Dziś park utrzymuje się ze składek członkowskich stowarzyszenia oraz dotacji gminy, a opiekuje się nim zespół kilku strażników. Jakie zwierzęta zobaczysz? Główną atrakcją są koziorożce alpejskie. Co roku późną wiosną w zagrodzie przychodzą na świat młode, a w ostatnich latach stado liczyło kilkanaście sztuk. Poza nimi spotkasz: jelenie szlachetne, kozice, świstaki, sowy śnieżne, puszczyki, bażanty i kaczki. Zwierzęta możesz dokarmiać specjalną karmą dostępną na miejscu. Nie podawaj im własnych przekąsek. Jak dojść do Wildpark Brienz? Z dworca kolejowego w Brienz idzie się pieszo około 15 minut. Przy samym parku nie zaparkujesz, dlatego zostaw samochód na parkingach Dindlen lub Steineggliweg i dojdź kawałek pieszo. Park leży blisko centrum, więc łatwo połączysz go ze spacerem nad jeziorem lub wizytą w miasteczku. Ile kosztuje wejście i kiedy przyjechać? Wstęp jest bezpłatny, a park jest otwarty przez cały rok. Dokładne godziny sprawdź na stronie wildparkbrienz.ch. Najciekawiej jest późną wiosną, kiedy rodzą się młode koziorożce, ale o każdej porze roku wystarczy na wizytę godzina lub dwie. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Brienz to ośrodek tradycyjnego rzeźbiarstwa w drewnie, leży nad jeziorem Brienz i jest bazą wypadów w Alpy Berneńskie. Wildpark dobrze pasuje jako przystanek między zwiedzaniem miasteczka a rejsem po jeziorze czy wycieczką w góry. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Wildpark Brienz jest płatny? Nie, park jest bezpłatny i czynny cały rok. Możesz wesprzeć go kupując karmę dla zwierząt. Czy mogę dojechać samochodem? Przy parku nie ma parkingu. Zaparkuj na Dindlen lub Steineggliweg i przejdź kawałek pieszo. Jak długo trwa zwiedzanie? Zwykle wystarcza od godziny do dwóch, w zależności od tego, ile czasu spędzisz przy koziorożcach. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Zwierzęta są blisko, a dokarmianie specjalną karmą to dla dzieci dodatkowa atrakcja.

Parc du Denantou

Lozanna

Parc du Denantou to duży park miejski w Lozannie, położony nad Jeziorem Genewskim, tuż za końcem nadbrzeża w Ouchy. To dawny ogród krajobrazowy z XIX wieku, w którym spacer łączy się z widokiem na jezioro, starymi drzewami i niespodziewanym akcentem z Tajlandii. Co zobaczysz w Parc du Denantou? Park jest przykładem XIX-wiecznego ogrodu krajobrazowego. Grupy drzew posadzono tak, by prowadziły wzrok ku wybranym widokom, więc układ zieleni jest przemyślany, choć wygląda naturalnie. Gatunki dobierano ze względu na wielkość i pokrój. Najbardziej rzucają się w oczy cedry libańskie, dęby i cyprys błotny. Największy cedr ma około 250 lat, mierzy około 18 metrów wysokości i 740 cm w obwodzie pnia. Przy jednym z wejść rosną kolekcje rododendronów i kamelii, które najlepiej wyglądają wiosną. W parku są trawniki, staw z rybami, a część terenu zajmuje łąka kośna, na której latają liczne motyle. Czym jest pawilon tajski? Najbardziej znany obiekt parku to pawilon tajski w północno-wschodniej części. Tajlandia podarowała go Lozannie, bo mieszkał i uczył się tu król tego kraju. Montaż rozpoczęto 30 sierpnia 2007 roku. Pawilon z bogato zdobionym dachem jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w parku. Jaka jest historia tego miejsca? Na początku XIX wieku teren należał do posiadłości Petit-Ouchy, ciągnącej się od Ouchy do rzeki Vuachère. W XVIII wieku była to jedna z sześciu „wielkich posiadłości” południowo-wschodniej Lozanny, a dwory budowano tu w latach 1776–1796. Nad ujściem Vuachère stoi Tour Haldimand z 1823 roku, położona tuż obok parku. Czy jest tu plac zabaw? Tak. Centralny plac zabaw odnowiono w 2024 roku. Znajdziesz tam strefy z zabawą na wiórach drewnianych, element z wodą, piaskownicę oraz huśtawki dostępne dla dzieci z niepełnosprawnościami. W 2024 roku w południowej części parku pokazano też instalację kwiatową w ramach festiwalu Lausanne Jardins. Jak dojść do Parc du Denantou? Adres to Quai d'Ouchy, 1007 Lausanne. Najłatwiej dojść pieszo promenadą wzdłuż jeziora od strony Ouchy. Wstęp jest bezpłatny. Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Nie, to ogólnodostępny park miejski. Kiedy najlepiej przyjechać? Wiosną, gdy kwitną rododendrony i kamelie, oraz latem, gdy łąka tętni motylami, a z trawników widać jezioro. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Odnowiony w 2024 roku plac zabaw ma strefę wodną, piaskownicę i dostępne huśtawki. Skąd w Lozannie pawilon tajski? To dar Tajlandii dla miasta, w którym król tego kraju mieszkał i studiował. Zmontowano go w 2007 roku.

Tierpark Lange Erlen

Basel

Tierpark Lange Erlen to bezpłatny park zwierząt w Bazylei, położony w dzielnicy Kleinbasel nad rzeką Wiese. Na około 20 hektarach żyją tu rodzime dzikie zwierzęta, a spacer między wybiegami i stawami to jedna z najprostszych rodzinnych wycieczek w okolicy miasta. Co zobaczysz w Tierpark Lange Erlen? Park skupia się na faunie Europy. Mieszkają w nim żubry, kilka gatunków jeleni, kozice, rysie, żbiki i lisy rude. Są też zwierzęta gospodarskie, takie jak kozy, owce, świnie i króliki, a także ptactwo wodne, gady i płazy. Największym mieszkańcem jest żubr, a najmniejszym, jak podkreślają sami opiekunowie, pszczoła miodna. Stawy zamieszkują łabędzie, gęsi i kaczki. Jak powstał park? Park założono w 1871 roku. Pomysłodawcą był bazylejski radny Albert Lotz-Holzach, który wraz z podobnie myślącymi mieszkańcami powołał stowarzyszenie Erlen-Verein, prowadzące park do dziś jako organizacja non profit. Pierwszymi lokatorami była para czarnych łabędzi z Australii, podarowana przez księcia Carla Egona von Fürstenberg. Rok później dołączyły łabędzie nieme, dar miasta Genewy. Powodzie z lat 1877 i 1882 poważnie zniszczyły teren, a na przełomie wieków pierwotne miejsce musiało ustąpić nowej linii kolejowej do dworca Badischer Bahnhof. Ile kosztuje wstęp i jakie są godziny otwarcia? Wstęp jest bezpłatny, a teren dostępny w ciągu dnia. Według jednego z katalogów park działa codziennie od 8:00 do 18:00, zimą krócej. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny na stronie erlen-verein.ch. Gdzie to jest i co jeszcze zaplanować? Adres to Erlenparkweg 110, 4058 Basel. Na miejscu działa restauracja parkowa. Dla dzieci organizowane są przejażdżki na kucykach, oprowadzania z przewodnikiem i urodziny w parku. Okolica nad Wiese nadaje się też na dłuższy spacer. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Tierpark Lange Erlen jest płatny? Nie, park jest bezpłatny. Utrzymuje go stowarzyszenie Erlen-Verein. Jakie zwierzęta można zobaczyć? Żubry, jelenie, kozice, rysie, żbiki, lisy, zwierzęta gospodarskie oraz ptactwo wodne, gady i płazy. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Są kucyki, zwierzęta gospodarskie i restauracja, a ścieżki są łatwe. Od kiedy istnieje park? Od 1871 roku.

Breitematte

Bazylea

Breitematte to średniej wielkości park miejski we wschodniej Bazylei, w Szwajcarii. Służy przede wszystkim mieszkańcom dzielnic St. Alban i Breite oraz sąsiedniej gminy Birsfelden i pełni rolę lokalnego salonu na świeżym powietrzu. Co zobaczysz na Breitematte? Park wyróżnia duży, otwarty trawnik otoczony starodrzewem: dominują platany i lipy. Wzdłuż kanału St. Alban-Teich biegnie promenada, po której przyjemnie się spaceruje. Przy dawnej stacji transformatorowej (Trafogebäude) urządzono wielofunkcyjny plac z elementami do jazdy na deskorolce. Co robić z dziećmi? Breitematte to przede wszystkim miejsce dla rodzin. Są tu plac zabaw z drabinkami do wspinaczki, strefa wodna i piaskownica dla najmłodszych, boisko z twardą nawierzchnią oraz skatepark. Główny plac zabaw ma wygląd retro: stare stalowe urządzenia połączono z drewnem. Według miasta to pierwszy taki plac w Bazylei. W parku znajdziesz też pitną fontannę, więc łatwo uzupełnić wodę podczas upalnego dnia. Jak powstał park? W XIX wieku teren służył jako skład drewna i nazywano go Rossmatt. Z czasem zamienił się w ulubione miejsce zabaw i sportu dzieci oraz młodzieży. Ostatnią większą przebudowę zakończono w 2015 roku: ogrodnicy miejscy (Stadtgärtnerei) odnowili promenadę nad kanałem, powiększyli boisko za dawną stacją transformatorową i dobudowali nowe place zabaw. Całość kosztowała 890 tys. franków. We wrześniu 2025 roku rząd kantonu zatwierdził kolejne 1,461 mln franków na modernizację, bo intensywnie użytkowany park ma przestarzałą infrastrukturę. Kiedy przyjechać? Najlepiej w ciepłe dni, gdy trawnik i plac zabaw są w pełni wykorzystywane. W soboty od 9:00 do 13:00 przy parku odbywa się targ Breitemarkt, więc można połączyć spacer z lokalnymi zakupami. Wstęp do parku jest swobodny. Najczęstsze pytania Gdzie leży Breitematte? We wschodniej części Bazylei, w dzielnicy Breite, tuż przy granicy z gminą Birsfelden i w sąsiedztwie St. Alban. Czy park jest dobry dla dzieci? Tak. Są tu strefa wodna z piaskiem dla maluchów, plac zabaw w stylu retro, drabinki i boisko. Czy jest tu skatepark? Tak, przy budynku dawnej stacji transformatorowej znajdują się elementy skate i wielofunkcyjny plac. Kiedy odbywa się targ? Breitemarkt działa w każdą sobotę w godzinach 9:00–13:00 przy Breitematte. Kto zarządza parkiem? Zielenią w Bazylei zajmuje się miejski wydział ogrodniczy Stadtgärtnerei.

Voltamatte

Bazylea

Voltamatte w Bazylei to miejski park z dużym trawnikiem w zachodniej części miasta, w dzielnicy St. Johann, niedaleko granicy z Francją. Zielony teren wokół Voltaplatz służy mieszkańcom jako miejsce zabawy, sportu i spotkań, a turyście pozwala zobaczyć codzienne, niewystawowe oblicze Bazylei. Co to za miejsce? Park jest elementem zieleni miejskiej zarządzanym przez bazylejską Stadtgärtnerei, czyli miejski wydział ogrodniczy. Jego dzisiejszy kształt to efekt przebudowy z lat 2011–2012, związanej z zakończeniem prac przy obwodnicy Nordtangente. Był to ostatni projekt tej inwestycji: teren zamieniono z powrotem w zieleń i oddano mieszkańcom we wrześniu 2012 roku. Wiosną tamtego roku posadzono tu 52 dęby, które z czasem tworzą coraz gęstszy cień. Co zobaczysz na miejscu? Rozległy trawnik – środek parku, na którym starsze dzieci grają w piłkę, a dorośli odpoczywają na kocach. Krajobraz zabawowy – strefy z wodą i piaskiem przeznaczone głównie dla młodszych dzieci. Plac Robi-Spiel-Aktion – plac przygód działający w tym miejscu od 1957 roku, odbudowany w latach 2011–2012 (adres: Voltaplatz 4). Rzeźba niedźwiedzia polarnego – dzieło Adolfa Weisskopfa z 1947 roku, jeden z symboli parku. Miejsca do siedzenia i toaleta publiczna – park jest przygotowany na dłuższy pobyt z dziećmi. Czy to miejsce ma historię? Tak. Według informacji miasta obszar należał już w latach 150–80 p.n.e. do dużej późnoceltyckiej osady, która rozwijała się w tej części dzisiejszej Bazylei. Park nie jest więc atrakcją typowo zabytkową, ale stoi na terenie o bardzo długiej ciągłości zasiedlenia. Dla kogo jest Voltamatte? Najlepiej sprawdzi się u rodzin z dziećmi, które chcą odpocząć od zwiedzania muzeów i starówki. To także dobry przystanek podczas spaceru po St. Johann, połączony z wizytą w pobliskim parku St. Johanns-Park nad Renem. Kiedy przyjechać? Najprzyjemniej jest późną wiosną, latem i wczesną jesienią, gdy trawnik i strefa wodna są w pełni używane, a dęby dają cień. Weekendy i ciepłe popołudnia to czas największego ruchu. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Voltamatte jest płatny? Nie, to publiczny park miejski, dostępny bez biletu. Czy jest tu coś dla małych dzieci? Tak. Krajobraz zabawowy z wodą i piaskiem jest zaprojektowany głównie dla młodszych dzieci, a obok działa plac Robi. Gdzie leży park? W zachodniej Bazylei, w dzielnicy St. Johann, w rejonie Voltaplatz, niedaleko granicy francuskiej. Czy w parku jest toaleta? Tak, na terenie parku znajduje się toaleta publiczna oraz ławki i inne miejsca do siedzenia.

Dreirosenanlage

Bazylea

Dreirosenanlage w Bazylei to miejski park w dzielnicy Kleinbasel, po prawej stronie Renu, tuż przy moście Dreirosenbrücke. Z kilkunastu tysięcy metrów kwadratowych zieleni korzystają głównie mieszkańcy okolicy, ale dla podróżnych to dobry przystanek, jeśli chcą zobaczyć, jak Bazylea łączy zwykłe życie osiedla z nowoczesnym projektowaniem przestrzeni publicznej. Czym jest Dreirosenanlage? To park osiedlowy o powierzchni około 13 400 m², zaliczany przez miasto do największych terenów zielonych w Bazylei. Zarządza nim Stadtgärtnerei, czyli miejskie służby ogrodnicze Bazylei-Miasta. Sąsiedztwo Renu i stosunkowo młoda populacja dzielnicy sprawiają, że park tętni życiem od wiosny do jesieni. Jak powstał park? Założono go w 1935 roku, po wybudowaniu mostu Dreirosenbrücke. W latach 90. teren służył jako plac budowy przy realizacji obwodnicy Nordtangente. Po zakończeniu prac miasto rozpisało konkurs na przebudowę, który wygrało zuryskie biuro Ernst und Hausherr. Nowy park otwarto w dwóch etapach: we wrześniu 2005 roku i wiosną 2006 roku. W 2006 roku projekt zdobył wyróżnienie fundacji Stiftung „Lebendige Stadt". Co zobaczysz i co możesz tu robić? Park jest przede wszystkim miejscem ruchu i zabawy: plac zabaw dla dzieci, boisko do koszykówki i street soccera, strefa street workoutu, otwarta w 2015 roku jako pierwsza taka instalacja w mieście, parkour spot przy murze mostu, otwarty we wrześniu 2020 roku jako pierwszy w Bazylei; pomysł wyszedł od rady rodziców Dreirosen, skatepark pod mostem, odnowiony w 2020 roku, ławki, fontanny i toalety. Pod mostem działa też Spiel- und Freizeithalle Dreirosen, hala zabaw i zajęć dla dzieci i młodzieży, przydatna przy złej pogodzie. Kiedy warto przyjść? Najprzyjemniej jest w ciepłe dni, gdy po spacerze nad Renem można zatrzymać się w parku. Popołudniami i w weekendy jest tu najtłoczniej, rano spokojniej. Park jest otwarty bez biletów. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Dreirosenanlage jest płatny? Nie. To publiczny park miejski, dostępny bezpłatnie. Czy to dobre miejsce dla rodzin z dziećmi? Tak. Jest plac zabaw, a w pobliżu hala zabaw pod mostem, która sprawdza się też w deszczu. Czy są tu obiekty sportowe? Tak: boisko do koszykówki i street soccera, street workout, parkour oraz skatepark pod mostem. Kto zarządza parkiem? Stadtgärtnerei Basel-Stadt, miejskie służby ogrodnicze, z siedzibą przy Dufourstrasse 40.

Rosenfeldpark

Bazylea

Rosenfeldpark w Bazylei to zabytkowy park miejski w dzielnicy St. Johann, wpisany do bazylejskiego dziedzictwa ogrodowego. Zieleń leży na lekko wzniesionym terenie wśród ruchliwej zabudowy i działa jak cicha enklawa dla mieszkańców oraz rodzin z dziećmi. Czym jest Rosenfeldpark i skąd się wziął? Teren był pierwotnie prywatnym ogrodem. Dla publiczności otwarto go około 1950 roku. Dziś kanton Bazylea-Miasto traktuje go jako pomnik ogrodowy (Gartendenkmal), a opiekuje się nim miejski wydział zieleni Stadtgärtnerei Basel. Co zobaczysz na miejscu? Stare drzewa i krzewy. Park słynie z dojrzałego drzewostanu, który latem daje solidny cień. Grupy krzewów są schronieniem dla ptaków i drobnych zwierząt. Kręte alejki i trawniki. Spacerowe ścieżki prowadzą przez duże łąki z ławkami oraz ruchomymi krzesłami parkowymi, które można ustawić według własnego pomysłu. Rzeźba „L'Aube". To praca Louisa Léona Webera. Toaleta publiczna. Nowy obiekt jest dostosowany do osób z niepełnosprawnościami. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak, to jeden z głównych atutów parku. Po remoncie działa tu nowy plac zabaw z elementami do wspinaczki, huśtawkami, równoważnią, platformą widokową i piaskownicą. Projekt konsultowano z dziećmi z sąsiedztwa. Obok znajduje się basen do pluskania, który w ciepłe miesiące jest codziennie napełniany świeżą wodą. Całość celuje przede wszystkim w dzieci młodsze i w średnim wieku. Jak wyglądała modernizacja? Prace rozpoczęły się w marcu 2023 roku i na ten czas park był częściowo zamknięty. Ponowne otwarcie odbyło się 16 sierpnia 2024 roku. Parlament kantonalny zatwierdził na przedsięwzięcie 3,95 mln franków, z czego nie wykorzystano całości. Posadzono młode drzewa, krzewy i zioła, a trawniki dostały system nawadniania zasilany wodą szarą z basenu dla dzieci (zbiornik o pojemności 50 m³). Mieszkańcy zorganizowani w grupę „Anwohnergruppe Rosenfeld" aktywnie angażowali się w sprawy parku. Kiedy warto przyjść? Najlepiej w ciepłe dni od późnej wiosny do początku jesieni. Wtedy działa basen dla dzieci, a stare drzewa dają cień. Na spokojny spacer i odpoczynek na ławce sprawdzi się także każda inna pora roku. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Rosenfeldparku jest płatny? Nie. To park publiczny, otwarty dla wszystkich od około 1950 roku. Czy w parku jest toaleta? Tak, po remoncie przy parku działa nowa toaleta publiczna dostępna dla osób z niepełnosprawnościami. Czy jest plac zabaw dla dzieci? Tak. Są tu nowy plac zabaw z zestawem do wspinaczki, huśtawkami i piaskownicą oraz basen do pluskania. Kiedy park został ponownie otwarty? 16 sierpnia 2024 roku, po remoncie rozpoczętym w marcu 2023 roku.

Parc de Milan

Lozanna

Parc de Milan w Lozannie to miejski park o powierzchni około 11 hektarów, rozciągnięty między dworcem kolejowym a brzegiem jeziora Lemańskiego. Łączy płaską, trawiastą Place de Milan z zalesionym wzgórzem Montriond i sąsiaduje z kantonalnym ogrodem botanicznym. Co zobaczysz w Parc de Milan? Park ma dwa wyraźnie różne oblicza. Na dole leży rozległy trawnik, który mieszkańcy wykorzystują do gry w piłkę nożną, piknikowania i odpoczynku. Wyżej wznosi się stromy pagórek Montriond, porośnięty lasem. Dawniej sadzono tam kasztanowce, dziś rosną głównie buki, dęby i jesiony. Z górnych ścieżek rozciąga się widok na okolicę, a u podnóża wzgórza działa Muzeum i Ogrody Botaniczne kantonu Vaud, tworzące z parkiem jedną zieloną całość. Przy Avenue de Milan znajdziesz też boisko do pétanque. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Park słynie z placu zabaw, który miasto odnowiło w dwóch etapach. W 2023 roku dawną charakterystyczną wieżę zastąpiła nowa, zabawowa konstrukcja w kształcie kota z dużą i mniejszą zjeżdżalnią. Skąd nazwa i jaka jest historia parku? Teren należał do dawnej posiadłości Montriond-le-Crêt, długo w prywatnych rękach. Miasto kupiło ją w 1894 roku za 380 tysięcy franków. Chciano dać nowym dzielnicom mieszkalnym promenadę na miarę europejskich stolic; już w 1886 roku towarzystwo rozwoju miasta proponowało tu park rozrywkowy z placem festiwalowym. Nazwa pochodzi od Mediolanu: w 1905 roku rada miejska Mediolanu nadała jednej z nowych ulic nazwę Via Losanna w związku z otwarciem tunelu Simplon, a Lozanna odpowiedziała, nazywając promenadę na zachód od wzgórza Place de Milan. Ogród botaniczny uniwersytetu przeniesiono na wzgórze dopiero w 1937 roku, pod nadzorem architekta Alphonse'a Laverrière'a. Jak dotrzeć i kiedy przyjść? Park leży w centrum miasta, w odległości spaceru od dworca głównego, w stronę jeziora (współrzędne około 46,514 N, 6,623 E). Adres: Avenue de Milan, 1007 Lozanna. Wstęp jest wolny, a park pełni rolę zarówno parku osiedlowego, jak i wizytówki lozańskich terenów zieleni. Najprzyjemniej bywa tu w ciepłe dni, gdy trawnik i wzgórze zapełniają się spacerowiczami i rodzinami; wiosną i latem warto połączyć wizytę z ogrodem botanicznym. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Parc de Milan jest płatny? Nie, to ogólnodostępny park miejski. Ile ma powierzchni? Około 11 hektarów. Co jest obok parku? Kantonalne Muzeum i Ogrody Botaniczne, położone u podnóża wzgórza Montriond. Dlaczego park nazywa się Milan? To pamiątka po wymianie gestów między Lozanną a Mediolanem w 1905 roku, związanej z tunelem Simplon.

Paul Sacher-Anlage

Bazylea

Paul Sacher-Anlage to miejski teren zielony w Bazylei, wciśnięty między lewy brzeg Renu a dawny park Solitude. Nazwę nosi po Paulu Sacherze, bazylejskim dyrygencie i mecenasie muzyki. Pod tym adresem zobaczysz przede wszystkim Museum Tinguely, a samo założenie parkowe jest spokojnym przedpolem muzeum. Gdzie leży Paul Sacher-Anlage? Teren znajduje się w Bazylei (kanton Bazylea-Miasto), nad Renem, po wschodniej stronie dziewiętnastowiecznego parku Solitude. Tuż obok kończy się autostradowy most nad rzeką. Okolicę wyznaczają też wieże Roche, które widać z wielu punktów parku. Adres Paul Sacher-Anlage figuruje w wykazach jako adres Museum Tinguely. Kim był Paul Sacher? Paul Sacher urodził się w Bazylei w 1906 roku i tu zmarł w 1999 roku. Założył Basler Kammerorchester (1926) oraz razem ze współpracownikami Schola Cantorum Basiliensis (1933). Zamówił i wykonał po raz pierwszy ok. dwustu utworów kompozytorów takich jak Bartók, Hindemith czy Strawiński. W 1973 roku powstała w Bazylei Paul Sacher Stiftung, przechowująca spuścizny kompozytorów. Co zobaczysz na miejscu? Museum Tinguely – budynek zaprojektował szwajcarski architekt Mario Botta z Ticino, a muzeum otwarto 3 października 1996 roku. Gmach był darem koncernu Roche dla miasta i regionu z okazji stulecia firmy. Zbiory – kolekcja poświęcona twórczości Jeana Tinguely’ego, zbudowana dzięki darowiznom jego wdowy Niki de Saint Phalle oraz pracom z kolekcji Roche. Zieleń i Ren – trawniki i drzewa dają cień, a nabrzeże Renu jest kilka minut spacerem stąd. Wieże Roche – nowoczesna zabudowa w tle sprawia, że to dobre miejsce na zdjęcia miejskiego krajobrazu. Jak dotrzeć? Z centrum Bazylei dojdziesz tu pieszo lub rowerem wzdłuż Renu, np. trasą Unterer Rheinweg. Użytkownicy platformy Komoot oceniają okoliczne ścieżki bardzo wysoko dla spacerów i jazdy na rowerze. Dojazd komunikacją miejską najlepiej sprawdzić w rozkładzie Basler Verkehrs-Betriebe, wpisując cel „Museum Tinguely”. Kiedy przyjechać? Teren jest otwartą przestrzenią publiczną, więc można go odwiedzać o każdej porze roku. Najprzyjemniej jest późną wiosną i latem, gdy nad Renem jest najwięcej ludzi. Godziny otwarcia muzeum sprawdź na jego stronie, ponieważ park i wnętrza rządzą się innymi zasadami. Najczęstsze pytania Czy Paul Sacher-Anlage to osobna atrakcja? To przede wszystkim zielone otoczenie Museum Tinguely. Większość turystów łączy spacer po terenie z wizytą w muzeum i przechadzką nad Renem. Czy wstęp jest płatny? Teren zewnętrzny jest publiczny. Płatny jest bilet do muzeum. Kto zaprojektował muzeum? Mario Botta, architekt ze szwajcarskiego Ticino. Budynek ufundowała firma Roche. Czy można tu przyjść z dziećmi? Tak. Otwarta przestrzeń i bliskość nabrzeża Renu sprawiają, że to wygodny przystanek rodzinny, a kinetyczne rzeźby Tinguely’ego w muzeum zwykle zaciekawiają także młodszych.

Claramatte

Bazylea

Claramatte to jeden z najważniejszych parków miejskich w Bazylei, położony w gęsto zabudowanej dzielnicy Kleinbasel, po prawej stronie Renu. Zielony teren o powierzchni około 1,2 hektara pełni rolę podwórka całej okolicy: dzieci bawią się tu na rozbudowanym placu zabaw, a dorośli spotykają się na trawie pod starymi drzewami. Skąd się wziął park? Claramatte wyrósł z części ogrodu dawnego klasztoru żeńskiego św. Klary, od którego pochodzi jego nazwa. Przez lata teren był wykorzystywany inaczej, a część powierzchni zajmowały miejsca parkingowe. Około 2000 roku park powiększono o mniej więcej 1600 m² do ok. 10 000 m². Zachowano wtedy 70 dotychczasowych drzew i posadzono dwanaście nowych. Co się zmieniło w ostatnich latach? Między 2004 a 2006 rokiem park przeszedł gruntowną przebudowę. Fundacja Christoph Merian sfinansowała prace pod warunkiem, że teren odzyska pierwotną wielkość, dlatego naziemne parkingi zlikwidowano, a w ich miejsce powstał podziemny garaż na 154 samochody. Nowo urządzony park otwarto w czerwcu 2006 roku podczas festynu dzielnicowego. Po kilkunastu latach intensywnego użytkowania miasto odnowiło park ponownie. W latach 2018–2019 zmodernizowano plac zabaw, a tymczasowy kontener z kioskiem dla dzieci, tzw. Kindertankstelle, zastąpiono nowym budynkiem. Remont kosztował 1,2 mln franków, a oficjalne otwarcie odbyło się 23 sierpnia 2019 roku. Co zobaczysz i robisz na miejscu? Plac zabaw dla dzieci w wieku od 0 do 12 lat: zamek z mostkami i wieżą wspinaczkową, zjeżdżalnie, liny, małe boisko do piłki nożnej. Kindertankstelle, czyli dzielnicowy kiosk i miejsce zajęć dla najmłodszych. Trawniki i stare drzewa, na których mieszkańcy odpoczywają, piknikują i spotykają się ze znajomymi. Według miasta w planach jest dodanie sprzętu fitness oraz stołów do szachów (zapowiadane na jesień 2026). Dla kogo to miejsce? Claramatte to dobry przystanek dla rodzin z dziećmi zwiedzających Bazyleę. Nie jest to park reprezentacyjny z pałacem czy ogrodem botanicznym, tylko żywa przestrzeń codziennego życia Kleinbasel. Warto wpaść tu, jeśli chcesz zobaczyć, jak mieszkańcy spędzają czas poza centrum turystycznym, albo gdy dzieci potrzebują wytchnienia po zwiedzaniu Starego Miasta. Ponieważ Kleinbasel ma dużo mieszkańców i mało terenów zieleni, park jest chętnie uczęszczany, szczególnie w ciepłe dni i weekendy. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Claramatte jest płatny? Nie. To ogólnodostępny park miejski zarządzany przez Stadtgärtnerei Basel. Czy park nadaje się dla małych dzieci? Tak. Plac zabaw obejmuje strefy dla dzieci od 0 do 12 lat, a na miejscu działa kiosk Kindertankstelle. Jak duży jest park? Ma około 1,2 ha, czyli ok. 10 000–12 000 m² zieleni w środku zabudowy miejskiej. Czy można dojechać samochodem? Pod parkiem znajduje się podziemny parking dzielnicowy na 154 miejsca, otwarty w 2004 roku.

Schützenmattpark

Bazylea

Schützenmattpark w Bazylei to jeden z największych parków miejskich w mieście, o powierzchni niespełna pięciu hektarów. Miejscowi uważają go za pierwszy „Volkspark”, czyli park dla wszystkich mieszkańców, a nie tylko dla wąskiego grona. Dziś jest zielonym miejscem odpoczynku z placem zabaw, sprzętem do ćwiczeń i zabytkową restauracją. Skąd wzięła się nazwa Schützenmattpark? Nazwa sięga XV wieku. Strzelanie z rusznic było wtedy w Bazylei bardzo popularne, więc rada miejska wyznaczyła strzelcom w tym miejscu teren ćwiczeń. „Schützenmatte” oznacza mniej więcej łąkę strzelców. Strzelnicę przeniesiono nad staw Allschwiler Weiher w 1899 roku, a opuszczony teren otrzymał nową funkcję. Jak powstał park? Pod koniec XIX wieku miejską łąkę strzelecką przekształcono w park krajobrazowy. Projekt przygotował i wykonał bazylejski ogrodnik miejski Johann Niklaus Scholer. Park otwarto w 1900 roku. Podstawowy układ alejek i zieleni zachował się do dziś niemal bez zmian, dlatego spacer po nim to także kontakt z zabytkiem sztuki ogrodowej. W 2025 roku miasto świętowało 125-lecie parku: miejski zarząd zieleni wydał broszurę o jego historii i przyrodzie oraz zorganizował oprowadzania poświęcone zabytkowemu założeniu, kompozycji parku oraz rodzimym roślinom i zwierzętom. Co zobaczysz i co możesz tu robić? Plac zabaw. Park ma indywidualnie zaprojektowany plac zabaw dla dzieci. W 2015 roku władze kantonu przeznaczyły około 470 tysięcy franków na remont dziecięcych „wysp zabaw” i budowę toru sprawnościowego, ponieważ część urządzeń nie spełniała już norm bezpieczeństwa. Sprzęt do ćwiczeń. Są urządzenia do zabawy i ruchu dla wszystkich pokoleń, nie tylko dla dzieci. Schützenhaus. Przy Schützenmattstrasse 56 stoi restauracja w zabytkowym budynku. Jego rdzeniem jest murowany dom strzelecki z 1561 roku. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków, a jego utrzymanie wspiera fundacja działająca na rzecz stowarzyszenia strzelców Gesellschaft der Feuerschützen. Stadion Schützenmatte. Tuż obok leży stadion klubu BSC Old Boys Basel. Kiedy warto przyjść? Park jest ogólnodostępny i otwarty w ciągu dnia, więc najlepiej odwiedzić go w ciepłe miesiące, gdy trawniki i drzewa są w pełni zielone. Rodziny z dziećmi docenią plac zabaw, a osoby zwiedzające miasto mogą połączyć spacer z obiadem w Schützenhaus. Aktualne terminy oprowadzań i wydarzeń podaje Stadtgärtnerei Basel (miejski zarząd zieleni) na stronie bs.ch. Najczęstsze pytania Ile kosztuje wstęp do Schützenmattpark? Park jest miejską zielenią publiczną i wstęp jest bezpłatny. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Park ma własny plac zabaw, odnowiony w 2015 roku, oraz urządzenia ruchowe dla różnych grup wiekowych. Od kiedy istnieje park? Otwarto go w 1900 roku, po przeniesieniu strzelnicy w 1899 roku. Sama nazwa terenu pochodzi jednak z XV wieku. Czy w parku można zjeść obiad? W pobliżu działa restauracja Schützenhaus przy Schützenmattstrasse 56, mieszcząca się w zabytkowym budynku z korzeniami w XVI wieku.

Louis-Häfliger-Park

Zurych

Louis-Häfliger-Park w Zurychu to niewielki park osiedlowy w dzielnicy Oerlikon, na północy miasta. Zajmuje około 5000 m² i służy mieszkańcom oraz pracownikom okolicznych biur jako miejsce odpoczynku i spotkań. To dobry przystanek, jeśli chcesz zobaczyć, jak Zurych zagospodarował dawne tereny przemysłowe. Gdzie leży park i jak go znaleźć? Park jest wciśnięty między spółdzielcze osiedle Regina-Kägi-Hof a dawne zabudowania produkcyjne zakładów Oerlikon-Contraves. Wokół stoją też nowsze budynki usługowe. Leży w Neu-Oerlikon, czyli w części dzielnicy przekształconej w ramach projektu Zentrum Zürich Nord. Do Oerlikonu dojedziesz pociągiem lub tramwajem z centrum Zurychu, a dalej wystarczy krótki spacer po nowej zabudowie. Współrzędne parku to 47,4124 N, 8,5338 E. Skąd nazwa i kim był Louis Häfliger? Park nosi imię Louisa Häfligera (1904–1993), nazywanego „wybawcą Mauthausen". Jako delegat Czerwonego Krzyża pomógł uratować życie około 40 000 więźniów obozu koncentracyjnego Mauthausen. Warto o tym pamiętać, spacerując po tym spokojnym zakątku. Co zobaczysz w parku? Projekt „Quilt" (patchwork) wyłoniono w konkursie zorganizowanym w 2000 roku przez Grün Stadt Zürich, a autorami są Kuhn und Truninger. Prace ruszyły w 2002 roku, a park otwarto w 2003 roku. Układ przypomina pasy o różnym charakterze: trawiasty pas z kilkoma wzgórkami w kształcie piramid, na których dzieci chętnie się wspinają, utwardzona asfaltem przestrzeń z posadzonymi drzewami, pas zabaw z huśtawkami, zjeżdżalniami i drabinkami, tymczasowe zbiorniki retencyjne, które podczas ulewnych deszczy zatrzymują wodę opadową. Dzięki temu park jest zarazem placem zabaw, skwerem do odpoczynku i elementem miejskiej gospodarki wodnej. Jak park wpisuje się w Neu-Oerlikon? Louis-Häfliger-Park to jeden z czterech parków, które powstały w Neu-Oerlikon w latach 2001–2005. Pozostałe to Oerliker Park, MFO-Park i Wahlenpark. Każdy z nich ma inną rolę: Oerliker Park jest parkiem dzielnicowym, a mniejsze parki, jak ten, obsługują sąsiedztwo. Jeśli masz czas, połącz je w jeden spacer po dzielnicy. Kiedy warto przyjść? Park najlepiej odwiedzić w ciepłe dni, od późnej wiosny do wczesnej jesieni, kiedy trawa i drzewa są w pełni zielone, a na placu zabaw jest najwięcej dzieci. W dni robocze w porze lunchu korzystają z niego pracownicy pobliskich firm. Wstęp jest wolny, a zwiedzanie zajmie od kwadransa do pół godziny. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Louis-Häfliger-Park jest płatny? Nie, to ogólnodostępny park miejski. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak. Są tu pagórki w kształcie piramid oraz pas z huśtawkami, zjeżdżalniami i drabinkami. Ile czasu potrzeba na wizytę? Park ma około 5000 m², więc wystarczy 15–30 minut. Dłużej zajmie spacer po sąsiednich parkach Neu-Oerlikon. Kto zaprojektował park? Zespół Kuhn und Truninger, zwycięzca konkursu Grün Stadt Zürich z 2000 roku. Park otwarto w 2003 roku.

Horburgpark

Bazylea

Horburgpark w Bazylei to jeden z największych parków Kleinbasel, czyli położonej na prawym brzegu Renu części miasta. Zajmuje niemal 3 hektary i jest przede wszystkim miejscem codziennego wypoczynku mieszkańców dzielnicy. Turysta znajdzie tu zieleń bez tłumu, plac zabaw, boiska i sporo miejsca na piknik. Skąd się wziął park? Teren był dawniej cmentarzem. Po zakończeniu pochówków część jego powierzchni przeznaczono pod inne cele, a od lat 50. XX wieku to, co zostało, służy mieszkańcom jako publiczny park. Ślady dawnej funkcji wciąż wpływają na układ zieleni, a samą przestrzenią zarządza miejski wydział ogrodniczy Stadtgärtnerei Basel. Koncepcje zmian w parku, w tym podział na spokojną strefę zewnętrzną, aleję lip w środku i bardziej aktywną część centralną, pojawiały się w pracach projektowych nad jego przyszłością. Co zobaczysz w Horburgpark? Starodrzew i przyrodę. W parku rośnie wiele dużych drzew, a przy kompostowni znajduje się niewielki zagajnik przypominający las. Miejscami występują rzadkie i chronione gatunki roślin. Plac zabaw i Robi-Spiel-Aktion. Strefa zabaw jest przewidziana dla dzieci od 0 do 14 lat. Park ma jeden z najstarszych w mieście placów typu Robi, czyli miejsc zabawy z opieką animatorów. Sport i rekreację. Do dyspozycji są: tor dirt jump, boiska do koszykówki i streetsoccera, slackline, boisko do petanki, elementy do jazdy na deskorolce, wybieg dla psów oraz stanowisko street workout zbudowane w 2020 roku. Brodzik dla maluchów. W ciepłe dni robocze od maja do września, gdy temperatura sięga co najmniej 25°C, pracownicy parku napełniają basen dla najmłodszych. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Park leży w dzielnicy Horburg w Kleinbasel, na północ od centrum, kilka kilometrów od dworca SBB pieszo lub komunikacją miejską. Dokładny przystanek najlepiej sprawdzić w rozkładzie BVB. Najlepszy czas na wizytę to późna wiosna i lato, gdy działa brodzik, a trawniki i boiska są pełne życia. Wstęp jest bezpłatny, a park jest otwarty całą dobę jako ogólnodostępna zieleń miejska. Dla kogo jest to miejsce? Horburgpark nie jest atrakcją w rodzaju zabytków Starego Miasta, ale dobrze sprawdzi się jako przystanek dla rodzin z dziećmi, biegaczy i osób, które chcą zobaczyć codzienną Bazyleę poza trasą turystyczną. Jeśli łączysz zwiedzanie Kleinbasel ze spacerem nad Renem, park to wygodne miejsce na odpoczynek w środku dnia. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Horburgpark jest płatny? Nie. To miejski park publiczny, dostępny bezpłatnie. Czy jest tu plac zabaw dla dzieci? Tak. Strefa zabaw obejmuje dzieci w wieku od 0 do 14 lat i zawiera jeden z najstarszych placów Robi w Bazylei. Czy można pograć w koszykówkę lub pojeździć na deskorolce? Tak. W parku są boiska do koszykówki i streetsoccera, elementy skate, tor dirt jump i stanowisko street workout. Czy park był kiedyś cmentarzem? Tak. Teren pełnił funkcję cmentarza, a jako publiczna zieleń służy mieszkańcom od lat 50. XX wieku.

MFO-Park

Zürich

MFO-Park w Zurychu to miejski park w dzielnicy Oerlikon, w północnej części miasta. Powstał na terenie, na którym przez około sto lat działała Maschinenfabrik Oerlikon (MFO), jeden z największych zakładów przemysłowych w okolicy. Dziś to centrum nowej dzielnicy Neu Oerlikon i jedno z najbardziej nietypowych miejsc wypoczynku w Szwajcarii. Co to za park? Najważniejszy element to ogromna ażurowa „hala parkowa" ze stali ocynkowanej, otwarta z trzech stron. Jej bryła odtwarza obrys dawnego budynku fabrycznego. Konstrukcja ma około 100 m długości, 35 m szerokości i 17 m wysokości. Zbudowano ją z kilkudziesięciu tysięcy elementów, a jej masa to ok. 330 ton stali. Stalowe liny pełnią rolę podpór dla roślin pnących. Co zobaczysz na miejscu? Pnącza oplatające szkielet hali: dzikie wino, glicynie i powojniki. Latem dominuje zieleń, jesienią liście wina nabierają czerwonych barw, a wiosną kwitną glicynie. Wewnątrz konstrukcji ścieżki, ławki i miejsca do siedzenia, a na górze taras widokowy z widokiem na północne dzielnice Zurychu. Otwarty plac przed halą, wykorzystywany jako przestrzeń spotkań mieszkańców i pracowników okolicznych biur. Kto go zaprojektował? Konkurs na zagospodarowanie terenu ogłosiło miasto w 1998 roku. Wygrało go biuro architektoniczne Burckhardt + Partner wraz z architektami krajobrazu z Raderschallpartner. Statykę opracowała firma Basler & Hofmann. Pierwszy etap zrealizowano w latach 2001–2002. MFO-Park jest jednym z czterech nowych parków, które powstały przy przebudowie dawnych terenów fabrycznych. Jak dotrzeć? Park leży na północ od dworca Zürich Oerlikon, kilka minut spacerem od stacji. Z centrum Zurychu dojedziesz tu pociągiem S-Bahn w kilkanaście minut. Wstęp jest bezpłatny, a teren ogólnodostępny. Kiedy przyjechać? Najlepiej od późnej wiosny do jesieni, gdy rośliny są w pełni ulistnione. Latem w okolicy organizowane są kina plenerowe i imprezy, co dodaje miejscu atmosfery. Jesienią zobaczysz najbardziej kolorowe liście. Najczęstsze pytania Czy wstęp do MFO-Parku jest płatny? Nie. To park publiczny, wejście jest bezpłatne. Dlaczego park ma kształt hali? Stalowa konstrukcja odtwarza wielkość dawnego budynku Maschinenfabrik Oerlikon, więc przypomina o przemysłowej historii terenu. Jakie rośliny porastają konstrukcję? Głównie dzikie wino, a także glicynie i powojniki, prowadzone po stalowych linach. Czy jest tu punkt widokowy? Tak, na górze znajduje się taras widokowy, z którego widać północną część Zurychu. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na spacer i odpoczynek w parku wystarczy 30–60 minut, dłużej, jeśli trafisz na wydarzenie plenerowe.

Stadtgarten

Winterthur

Stadtgarten w Winterthurze to miejski park w centrum drugiego co do wielkości miasta kantonu Zurych. Zielona przestrzeń sięga korzeniami XVIII wieku, a dziś łączy odpoczynek na trawie z rzeźbą, historią ogrodnictwa i bliskością muzeum sztuki. Skąd wziął się Stadtgarten? Pierwowzorem były ogrody mieszczańskie (Bürgergärten), zakładane w XVIII wieku poza murami obronnymi miasta. Z tej epoki przetrwał barokowy pawilonik, dawny letni domek znany jako Haus zum Balustergarten. To najstarszy świadek początków parku. Miasto kupiło teren w 1901 roku. Rok później architekt krajobrazu Evariste Mertens zaprojektował publiczną zieleń i wtedy po raz pierwszy pojawiła się nazwa „Stadtgarten". Wschodnia część parku powstała według jego planu w 1902 roku. Po II wojnie światowej park przeszedł gruntowną zmianę. W latach 1947–1948 rozpisano drugi konkurs projektowy, a Walter Leder przebudował układ w latach 1949–1951. Park otwarto ponownie w 1951 roku, a w 1957 rozszerzono go na zachód aż do ulicy Merkurstrasse. Obecny układ ma status zabytku o znaczeniu kantonalnym. Co zobaczysz w parku? Barokowy pawilon z XVIII wieku, pozostałość dawnych ogrodów mieszczańskich. Rzeźby: brązy Hermanna Hallera z 1930 roku i Gerharda Marcksa z 1942 roku oraz nowsza praca Oscara Tuazona. Układ z lat 50.: trawniki, drzewa i ścieżki zaprojektowane przez Ledera, nadal czytelne mimo późniejszych zmian. Muzeum w sąsiedztwie: Reinhart am Stadtgarten, jeden z trzech oddziałów Kunst Museum Winterthur. Mieści się w dawnej szkole chłopięcej zbudowanej przez Leonharda Zeugheera w 1842 roku. Jak zaplanować wizytę? Park leży w śródmieściu, więc wejście jest swobodne i bezpłatne. Najlepiej wpleść go w spacer po starówce: do monumentalnego Stadthaus Gottfrieda Sempera (1865–1869) jest stąd niedaleko. Latem park służy za miejsce piknikowe i wytchnienia po zwiedzaniu muzeów. Jeśli planujesz sztukę, połącz spacer z wizytą w Reinhart am Stadtgarten. Czy park wymaga remontu? Po ponad 70 latach intensywnego użytkowania miasto uznało, że park potrzebuje kompleksowej renowacji. Po próbnym procesie planistycznym z 2009 roku powstała koncepcja rozwoju z 2011 roku. Zakres prac i ich terminy sprawdź na stronie miasta Winterthur przed wizytą. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Stadtgarten jest płatny? Nie. To ogólnodostępny park miejski. Kto zaprojektował park? Pierwotny układ z 1902 roku to dzieło Evariste'a Mertensa, a obecny kształt nadał Walter Leder w latach 1949–1951. Czy w pobliżu jest muzeum? Tak, Reinhart am Stadtgarten, część Kunst Museum Winterthur, stoi tuż przy parku. Czy park jest zabytkiem? Tak, jego układ jest zabytkiem o znaczeniu kantonalnym.

Parc des Bastions

Genewa

Parc des Bastions w Genewie to największy historyczny park w centrum miasta, rozłożony pod wzgórzem Starego Miasta. Zieleń, uniwersyteckie gmachy i jeden z najsłynniejszych pomników protestantyzmu mieszczą się tu na jednym, łatwym do obejścia terenie. Co zobaczysz w Parc des Bastions? Największą atrakcją jest Mur Reformatorów (Mur des Réformateurs). Ma około 100 metrów długości, a w jego środku stoją cztery pięciometrowe posągi: Jean Calvin, Guillaume Farel, Théodore de Bèze i John Knox. Nad nimi biegnie wyryte hasło Genewy „Post Tenebras Lux". Monument odsłonięto w 1909 roku, w rocznicę urodzin Kalwina i w 350. rocznicę założenia genewskiej Akademii, z której wywodzi się dzisiejszy uniwersytet. Pomnik zaprojektowali architekci Laverrière i Taillens oraz rzeźbiarze Landowski i Bouchard. Drugi charakterystyczny punkt to gigantyczne szachy. Duże planszowe pola stoją przy muzycznej altanie, gra jest bezpłatna i prawie zawsze ktoś przy niej siedzi lub kibicuje. Park jest też ogrodem botanicznym pod gołym niebem. Rośnie tu ponad 200 gatunków drzew, a około 140 z nich ma tabliczki z nazwami. Znajdziesz m.in. klony japońskie, cedry atlaskie i himalajskie sosny płaczące. Stare drzewa nawiązują do pierwszego ogrodu botanicznego, który Augustin-Pyramus de Candolle założył w 1817 roku. Jaka jest historia parku? Promenada powstała w pierwszej połowie XVIII wieku, między dawnymi fortyfikacjami z czasów Reformacji a dwoma siedemnastowiecznymi bastionami. Inwentarz zabytków podaje lata 1724–1727. Dziś wokół parku stoją budynki Uniwersytetu Genewskiego i Biblioteki Genewskiej, a także Palais Eynard, siedziba władz wykonawczych miasta. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Park leży na skraju Starego Miasta, tuż przy Place Neuve, i spokojnie dojdziesz do niego pieszo ze śródmieścia. Jest otwarty codziennie przez całą dobę, wstęp jest bezpłatny. Najlepiej wybrać się wiosną i latem, gdy drzewa są w pełni ulistnione, albo jesienią, gdy kolory liści są najbardziej wyraziste. Na zwiedzenie pomnika i spacer po alejkach wystarczy około godziny. Co jeszcze warto połączyć ze spacerem? Bezpośrednio nad parkiem biegnie Promenade de la Treille, zacieniona kasztanowcami. Stoi tam 120-metrowa drewniana ławka i rozciąga się widok na Bastions. Stąd wejdziesz też w uliczki Starego Miasta. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Parc des Bastions jest płatny? Nie. Park jest publiczny, otwarty całą dobę, a Mur Reformatorów oglądasz bez biletu. Kogo przedstawiają posągi na Murze Reformatorów? Kalwina, Farela, Bèze'a i Johna Knoxa, czyli czołowe postacie reformacji. Wszystkie mają po około pięć metrów wysokości. Czy mogę zagrać w gigantyczne szachy? Tak, planszę znajdziesz przy altanie muzycznej. Gra jest bezpłatna, a figury są duże, więc rozgrywka wymaga trochę siły. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Jest dużo zieleni i miejsca do spaceru, a szachy i okazałe posągi zwykle zainteresowują także młodszych odwiedzających.

Rieterpark

Zurych

Rieterpark w Zurychu to park krajobrazowy w dzielnicy Enge, nad Jeziorem Zuryskim, otaczający Museum Rietberg. Ma około 70 tysięcy metrów kwadratowych i według miejskiej informacji turystycznej jest największym parkiem w mieście. To spokojne miejsce na spacer, piknik i odpoczynek po zwiedzaniu centrum. Jak powstał Rieterpark? Park założono około 1855 roku wokół willi niemieckiego kupca Otto Wesendoncka. Projekt willi przypisuje się architektowi Leonhardowi Zeugheerowi, a ogrody zaplanował ogrodnik Theodor Froebel. Wesendonckowie gościli w Zurychu kompozytora Richarda Wagnera, który w tym czasie pracował nad operą „Tristan i Izolda". W 1871 roku posiadłość kupiła rodzina Rieterów, przemysłowców z Winterthur, i od niej park wziął obecną nazwę. W 1945 roku miasto odkupiło od nich teren o powierzchni 68 tysięcy metrów kwadratowych razem z Villa Wesendonck za 2,9 miliona franków. Głosowanie mieszkańców w 1949 roku przesądziło o przekształceniu willi w muzeum, które otwarto 24 maja 1952 roku. Co zobaczysz w parku? Stare drzewa. Kilka buków pochodzi z pierwotnego nasadzenia i ma ponad 150 lat. Staw z fontanną. Jeden z najbardziej charakterystycznych elementów krajobrazu parku. Zbocza i widoki. Teren jest pofałdowany, więc alejki prowadzą przez kilka tarasów z widokiem na okolicę. Zabytkowe wille. Obok Villa Wesendonck stoją Villa Rieter, Villa Schönberg i dawna remiza. Wszystkie należą do Museum Rietberg. Nowoczesny dodatek. W 2007 roku do kompleksu dobudowano pawilon „Smaragd", który ponad dwukrotnie powiększył powierzchnię wystawową muzeum. W 1999 roku, 26 grudnia, huragan Lothar poważnie zniszczył część drzewostanu. Park odbudowano i dziś działa jako zielona przestrzeń publiczna, w której bywają także koncerty muzyki klasycznej i spektakle teatralne. Co warto połączyć z wizytą? Museum Rietberg to jedyne w Szwajcarii duże muzeum sztuki spoza Europy. Jego zbiory wywodzą się z kolekcji barona Eduarda von der Heydta. Samo wejście do parku jest bezpłatne, bilet kupujesz tylko do muzeum. Po spacerze możesz zejść w stronę jeziora i dzielnicy Enge. Jak dojechać do Rieterparku? Park leży kilkanaście minut od centrum Zurychu. Najprościej dojechać tramwajem lub pociągiem do okolic dworca Enge, a stamtąd dojść pieszo przez dzielnicę. Adres muzeum i parku wskazywany przez miasto to Gablerstrasse 15, wejścia znajdziesz też od strony Scheideggstrasse. Kiedy najlepiej przyjechać? Najładniej jest późną wiosną i latem, gdy drzewa mają pełną koronę, oraz wczesną jesienią, kiedy liście zmieniają kolor. Przedpołudnie bywa cichsze niż weekendowe popołudnie, gdy mieszkańcy Zurychu przychodzą tu na piknik. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Rieterparku jest płatny? Nie, park jest ogólnodostępny. Płacisz wyłącznie za wejście na wystawy w Museum Rietberg. Gdzie dokładnie leży Rieterpark? W dzielnicy Enge w Zurychu, w pobliżu Jeziora Zuryskiego, wokół Museum Rietberg. Czy to największy park w Zurychu? Według miejskiej informacji turystycznej tak, z powierzchnią około 70 tysięcy metrów kwadratowych. Niektóre serwisy podają nieco inne dane, więc traktuj tę liczbę orientacyjnie. Co ma wspólnego Richard Wagner z tym parkiem? Villa Wesendonck, wokół której założono park, należała do jego mecenasa Otto Wesendoncka. Kompozytor mieszkał w Zurychu w latach 50. XIX wieku i pracował wtedy nad „Tristanem".

Rosengarten

Winterthur

Rosengarten w Winterthur to miejski ogród różany na wzgórzu Heiligberg, kilkanaście minut spacerem od centrum miasta. Co roku kwitnie tu około 2900 róż w około 300 odmianach, a ze skarp i ścieżek roztacza się widok na dachy Winterthuru i okoliczne wzgórza. Co zobaczysz w Rosengarten? Ogród zajmuje około 2,3 ha i należy do większych parków miejskich Winterthuru. Rabaty ułożono wśród trawników i starych drzew, dzięki czemu miejsce przypomina raczej park niż formalną kolekcję. Obok nowszych odmian rosną tu klasyki: „La France", wyhodowana w 1867 roku i uznawana za jedną z najsłynniejszych róż w historii ogrodnictwa, oraz wiśniowoczerwona remontantka „Ulrich Brunner Fils". Kolekcją opiekuje się miejska służba ogrodnicza, a rabaty są utrzymane starannie. Jaka jest historia ogrodu? Według informacji turystycznych teren był pierwotnie ogrodem przy willi rodziny Reinhart. Miasto kupiło go w 1961 roku, a w 1964 roku, w rocznicę 700-lecia Winterthuru, udostępniło mieszkańcom jako park publiczny. Część opracowań opisuje jednak powiązania posiadłości z inną willą, dlatego szczegóły przeszłości warto sprawdzić na stronach miasta. Jak dojść do Rosengarten? Ogród leży w dzielnicy Heiligberg, przy ulicy Turmhaldenstrasse (8400 Winterthur). Z centrum idzie się pod górę, więc przygotuj się na krótki, ale wyraźny podjazd lub podejście. Wejście jest swobodne, a teren stanowi zwykły park miejski. Kiedy przyjechać? Najlepszy czas to późna wiosna i lato, kiedy róże kwitną w pełni. Zimą rabaty są ogołocone, a ogród traci główny atut. Wybierz poranek lub późne popołudnie, gdy światło jest łagodne, a na ławkach łatwiej znaleźć miejsce. Co jeszcze warto połączyć z wizytą? Wzgórze Heiligberg to dobra baza na spokojny spacer połączony z innymi zielonymi miejscami Winterthuru. Po wizycie możesz zejść w stronę starówki, kawiarni i muzeów miasta, które słynie z bogatej sceny muzealnej i licznych parków. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Rosengarten jest płatny? Nie. Ogród to ogólnodostępny park miejski. Ile róż rośnie w ogrodzie? Według oficjalnej strony turystycznej Szwajcarii około 2900 krzewów w około 300 odmianach. Kiedy róże kwitną najpiękniej? Od późnej wiosny do lata. W zimie ogród jest prawie bez kwiatów. Ile czasu zajmuje zwiedzanie? Zwykle wystarczy od 45 minut do godziny, jeśli dodasz chwilę na podziwianie widoku na miasto.