Rekreacja i rozrywka w Szwajcarii
Lista 128 miejsc z kategorii Rekreacja i rozrywka w Szwajcarii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 48 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Arboretum national du vallon de l'Aubonne, Musée de la mine de sel de Bex, Parc Moynier.
-
Tierpark Bad Zurzach
Zurzach
Tierpark Bad Zurzach to niewielki, bezpłatny park ze zwierzętami w Bad Zurzach w kantonie Argowia, w północnej Szwajcarii. To spokojne miejsce na krótki spacer z dziećmi: zwierzęta można obserwować z bliska, a wstęp nie kosztuje nic. Czy wstęp do Tierpark Bad Zurzach jest płatny? Nie. Park jest otwarty przez cały rok, a wejście jest bezpłatne. Przy wejściu stoi skarbonka na dobrowolne datki, z których finansuje się karmę dla zwierząt. Przed wejściem znajduje się bezpłatny parking, więc dojazd samochodem nie wymaga dodatkowych opłat. Jakie zwierzęta można zobaczyć? Park ma charakter małego zoo kontaktowego i skupia się na gatunkach łatwych w oglądaniu dla najmłodszych. Mieszkają tu: daniele, owce rasy Ouessant, kozy czarnoszyje z Valais (Walliser Schwarzhalsziegen) oraz kozy karłowate, marmozety z białymi pędzelkami przy uszach, czyli małe, żywe małpki. Nie brakuje też ptaków. W wolierach i na wybiegach żyją amazonki niebieskoczelne, gołąbki diamentowe i bażanty, a także perliczki, emu i przepiórki. W dawnym zbiorniku przeciwpożarowym pływają kaczki, gęsi i karpie, co dodaje miejscu uroku. Kiedy najlepiej przyjechać? Według dostępnych opisów park jest czynny od kwietnia do października w godzinach 8:00–20:00, a od listopada do marca w godzinach 8:00–18:00. Zwierzęta są karmione codziennie rano, między 8:00 a 10:00, dlatego poranek to dobry moment na wizytę: w tym czasie zwierzęta są najbardziej aktywne. Psy są mile widziane, pod warunkiem że prowadzimy je na smyczy. Czy można zrobić piknik albo coś zjeść? Tak. Obok wybiegu kóz karłowatych znajduje się rodzinne palenisko w szwajcarskim stylu, które sprawdzi się podczas pikniku. W pobliżu działa także Café im Tierpark przy Bruggerstrasse 6. Kawiarnia jest otwarta w niedzielę oraz od środy do soboty w godzinach 11:00–18:00, a w poniedziałki i wtorki pozostaje zamknięta. Dla kogo jest to miejsce? Tierpark to propozycja przede wszystkim dla rodzin z dziećmi oraz dla osób, które odwiedzają Bad Zurzach, znane z uzdrowiska, i chcą urozmaicić pobyt krótkim, darmowym przystankiem. Park jest niewielki, więc wystarczy na niego godzina lub dwie, zwłaszcza jeśli połączymy wizytę z piknikiem lub kawą w pobliskiej kawiarni. Najczęstsze pytania Czy trzeba kupić bilet? Nie, wstęp jest bezpłatny. Można zostawić dobrowolny datek na karmę dla zwierząt. Czy można przyjść z psem? Tak, ale pies musi być na smyczy. O której karmione są zwierzęta? Codziennie rano, między 8:00 a 10:00. Czy jest parking? Tak, bezpłatny parking znajduje się przy wejściu do parku. Czy park działa zimą? Tak, jest otwarty przez cały rok, zimą w nieco krótszych godzinach.
-
Zoo La Garenne
Le Vaud
Zoo La Garenne to niewielki park zwierzęcy w miejscowości Le Vaud w kantonie Vaud w Szwajcarii, połączony z ośrodkiem opieki nad dzikimi zwierzętami. Park skupia się na ochronie i promowaniu szwajcarskiej fauny, zwłaszcza drobnych zwierząt oraz ptaków drapieżnych. Czym jest La Garenne? To miejsce trudno nazwać klasycznym zoo. Jego sercem jest ośrodek, który od 1965 roku zajmuje się rannymi zwierzętami dzikimi. Część opiekuńcza nie jest dostępna dla zwiedzających, a odwiedzający poznają przede wszystkim park, w którym mieszkają zwierzęta stale pod opieką ośrodka. Jakie zwierzęta można tu zobaczyć? Park prezentuje rodzimą faunę Szwajcarii. Szczególne miejsce zajmują ptaki drapieżne oraz mniejsze gatunki zwierząt. Do ośrodka trafia co roku kilkaset zwierząt, a w jednym momencie pod opieką bywa około setki pacjentów, wśród nich kilkadziesiąt jeży. Co dzieje się z uratowanymi zwierzętami? Zwierzęta, które da się wyleczyć i które poradzą sobie na wolności, wracają do natury. Te, które nie mogą już żyć na dziko, zostają w parku na stałe. La Garenne uczestniczy też w programach reintrodukcji: wychowano tu wiele młodych orłosępów brodatych, które następnie wypuszczono na wolność. Czy można przynieść ranne zwierzę? Tak. Ośrodek jest otwarty codziennie i przyjmuje także zwierzęta przynoszone przez osoby prywatne. Trzeba jednak wcześniej zadzwonić. Nowa lokalizacja Park przeniósł się do pobliskich, nowych obiektów o powierzchni 30 000 m² i został ponownie otwarty w 2016 roku. Dzięki temu zwierzęta mają znacznie więcej przestrzeni niż wcześniej. Dla kogo jest to miejsce? La Garenne to propozycja dla rodzin z dziećmi i dla wszystkich, którzy chcą poznać szwajcarską przyrodę z bliska, a przy okazji wesprzeć ochronę dzikich zwierząt. Wizyta jest spokojna i edukacyjna, bez widowiskowych pokazów typowych dla dużych ogrodów zoologicznych. Sama idea miejsca przypomina, że za wieloma zwierzętami w parku stoi historia ratunku. Najczęstsze pytania Gdzie leży Zoo La Garenne? W Le Vaud, w kantonie Vaud w Szwajcarii. Na czym się specjalizuje? Na ochronie szwajcarskiej fauny, szczególnie drobnych zwierząt i ptaków drapieżnych. Czy zwiedzający zobaczą ośrodek opieki? Nie, część opiekuńcza jest niedostępna dla publiczności. Od kiedy działa ośrodek? Od 1965 roku zajmuje się rannymi zwierzętami. Kiedy park otwarto w obecnym miejscu? W 2016 roku, na powierzchni 30 000 m². Czy można przynieść znalezione ranne zwierzę? Tak, po wcześniejszym telefonie. Aktualne godziny i dane kontaktowe warto sprawdzić na oficjalnej stronie lagarenne.ch.
-
Wildpark Heitern
Zofingen
Wildpark Heitern to bezpłatny park jeleni na wzgórzu Heitern w Zofingen, w szwajcarskim kantonie Argowia. Mieszkańcy nazywają go po prostu „Hirschpark", czyli parkiem jeleni. To spokojny cel krótkiej wycieczki z dziećmi albo przerwy w spacerze po okolicy. Czym jest Wildpark Heitern? Park zajmuje około 3,7 hektara i podzielony jest na siedem wybiegów. Jego początki sięgają prywatnego parku otwartego w 1897 roku, a jako datę otwarcia podaje się 1 lipca 1897. Dziś to publiczna atrakcja, w której zwierzęta można oglądać z bliska, ale w ich leśnym otoczeniu, a nie w klasycznym ogrodzie zoologicznym. Jakie zwierzęta można tu zobaczyć? W parku żyją jelenie szlachetne, daniele, aksisy i jelenie sika. Dzik i muflon mieszkają w dwóch spośród siedmiu wybiegów. Dzięki temu w jednym miejscu można porównać kilka gatunków kopytnych, różniących się sylwetką, umaszczeniem i zachowaniem. Dla dzieci to prosta lekcja przyrody, a dla dorosłych okazja do obserwacji bez pośpiechu. Kiedy warto przyjść? Park jest otwarty przez cały rok, a wstęp jest wolny. Każda pora ma swój urok. Wiosną przy odrobinie szczęścia zobaczysz lochy z warchlakami. Jesienią, w czasie rui, zrobi się wyraźnie głośniej, bo słychać wtedy ryk jeleni. Zimą okolica jest cicha i dobrze nadaje się na krótki spacer. Nie karm zwierząt. Prośba o to jest standardem w takich miejscach, bo niewłaściwy pokarm szkodzi kopytnym. Co jest w pobliżu? Tuż obok parku leży Heiternplatz, dawny plac ćwiczeń wojskowych porośnięty lipami. Rozciąga się stamtąd widok na miasto, a dziś plac służy do organizowania dziecięcych festynów i koncertów plenerowych. Połączenie wizyty u zwierząt ze spacerem po placu łatwo zamienia się w kilkugodzinny wypad. Zofingen to dobra baza dla osób zwiedzających północną Szwajcarię. Starówkę i okoliczne ścieżki można połączyć z wizytą w parku, a całość zmieści się w jednym dniu. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Wildpark Heitern jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny. Czy park jest otwarty cały rok? Tak, według dostępnych informacji można go odwiedzać przez cały rok. Godziny podawane w różnych źródłach się różnią, więc przed wyjazdem warto to sprawdzić. Jakie zwierzęta tu mieszkają? Jelenie szlachetne, daniele, aksisy, jelenie sika, dziki i muflony. Kiedy najlepiej przyjść? Wiosną, żeby zobaczyć młode dziki, oraz jesienią, w czasie rui jeleni. Czy można karmić zwierzęta? Nie, zwiedzających prosi się, aby tego nie robili. Dla kogo to miejsce? Dla rodzin z dziećmi, spacerowiczów i miłośników przyrody, którzy szukają spokojnej, bezpłatnej atrakcji w Argowii.
-
BärenPark Bern
Berno
BärenPark Bern to wybieg dla niedźwiedzi brunatnych położony nad rzeką Aare, tuż przy starówce Berna. Niedźwiedź jest symbolem stolicy Szwajcarii, dlatego to miejsce od wieków należy do najbardziej charakterystycznych punktów miasta. Park otwarto dla zwiedzających 25 października 2009 roku. Czym jest BärenPark w Bernie? To duży, zielony wybieg na stoku opadającym ku Aare, urządzony tak, by zwierzęta miały więcej przestrzeni niż w dawnym kamiennym dole. Według szwajcarskiej organizacji turystycznej zajmuje około 6000 metrów kwadratowych, choć różne źródła podają nieco odmienne wartości. Niedźwiedzie mogą tu chodzić po wzgórzu, wśród drzew, a także wchodzić do wody. Przy odrobinie szczęścia zobaczysz, jak się kąpią, żerują i odpoczywają. Dlaczego w Bernie mieszkają niedźwiedzie? Niedźwiedzie są związane z miastem od bardzo dawna. Źródła wskazują, że żyją w Bernie od 1513 roku. Najpierw trzymano je w samym mieście, później w kamiennym dole, a od 2009 roku w nowym, przestronnym parku. Wizerunek niedźwiedzia widnieje w herbie Berna, więc zwierzę jest czymś więcej niż atrakcją turystyczną. Co to jest dawny Bärengraben? Obok parku nadal stoi historyczny Bärengraben, czyli „dół niedźwiedzi”. Ostatnia, widoczna do dziś wersja została otwarta 27 maja 1857 roku. Obiekt jest wpisany na listę dóbr kultury o znaczeniu narodowym w Szwajcarii. Stary dół nie został zamknięty: nadal służy zwierzętom jako dodatkowa przestrzeń. Z nowym wybiegiem łączy go tunel, którym niedźwiedzie przechodzą między obiema częściami. Jak zwiedzać BärenPark? Wybieg ogląda się z wysokości, z platform i ścieżek biegnących wzdłuż stoku, więc zwierzęta widać z różnych miejsc. Dzięki windzie cały obiekt jest dostępny dla osób na wózkach. Najlepiej przyjść rano albo pod koniec dnia, gdy niedźwiedzie bywają aktywniejsze, a na ścieżkach jest mniej ludzi. Warto zabrać lornetkę lub aparat z dobrym zoomem, bo zwierzęta czasem trzymają się dalej od ogrodzenia. Przewodniki wymieniają trzy niedźwiedzie mieszkające w parku: Finna, Björk i Ursinę. Skład grupy może się jednak zmieniać, więc przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnej stronie. Co zobaczyć w pobliżu? Park leży przy starym mieście Berna, wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Po drugiej stronie rzeki zaczyna się spacer w stronę średniowiecznych uliczek z podcieniami, wieży zegarowej i katedry. Z okolic parku rozciąga się widok na dachy miasta i zakole Aare. Dobrze połączyć wizytę ze spacerem nad rzeką lub przejściem do ogrodu różanego na wzgórzu powyżej. Najczęstsze pytania Od kiedy działa BärenPark? Otwarto go 25 października 2009 roku, w miejsce dawnego, ciasnego dołu. Czy stary Bärengraben jeszcze istnieje? Tak. Wybudowany w 1857 roku dół nadal stoi i jest chroniony jako dobro kultury o znaczeniu narodowym. Niedźwiedzie mogą z niego korzystać. Czy park jest dostępny dla osób na wózkach? Tak, dzięki windzie cały obiekt jest dostosowany do osób z ograniczoną mobilnością. Czy trzeba kupować bilet? Według informacji szwajcarskiej organizacji turystycznej wstęp jest bezpłatny. Przed wizytą sprawdź jednak aktualne zasady. Czy zawsze zobaczę niedźwiedzie? Nie ma gwarancji. To duży wybieg, a zwierzęta bywają ukryte wśród drzew lub odpoczywają, dlatego warto poświęcić kilka minut na obserwację z różnych punktów. Praktyczne wskazówki Park jest położony na zboczu, więc załóż wygodne buty. Dojście z centrum zajmuje kilkanaście minut spacerem. Wybierz się tu także poza sezonem: niedźwiedzie są aktywne przez większą część roku, a w Bernie jest wtedy spokojniej. Pamiętaj, że to dzikie zwierzęta, więc zachowuj ciszę i nie rzucaj im jedzenia.
-
Juraparc
Vallorbe
Juraparc to park dzikich zwierząt na pastwiskach Mont d'Orzeires, powyżej miasteczka Vallorbe w szwajcarskim kantonie Vaud. Obiekt zajmuje około dziewięciu hektarów i leży na wysokości mniej więcej tysiąca metrów n.p.m., między Vallorbe a doliną Vallée de Joux. To jedna z popularniejszych rodzinnych wycieczek w regionie Jury Wodańskiej. Co można zobaczyć w Juraparc? Park pokazuje zwierzęta związane z europejskimi górami i lasami. W wybiegach żyją niedźwiedzie, wilki i żubry, a także jelenie i inne gatunki dzikiej fauny. Największymi gwiazdami są niedźwiedzie George i Ursina, które regularnie doczekują się młodych. Zwierzęta zajmują duże, naturalnie urządzone zagrody, a goście obserwują je z podwyższonych pomostów. Dzięki temu można podejrzeć ich zachowanie bez niepokojenia mieszkańców parku. Osobna część to strefa dla najmłodszych z oswojonymi zwierzętami gospodarskimi: kozami, kucykami, osłami i alpakami. Jest też plac zabaw oraz wiata dla zwierząt hodowlanych, więc dzieci mogą połączyć obserwację z zabawą. Jak wygląda zwiedzanie? Trasa prowadzi pomostami nad wybiegami i ścieżkami wśród pastwisk jurajskich. Zwiedzanie nie wymaga specjalnego przygotowania, ale ze względu na wysokość warto zabrać cieplejszą bluzę nawet latem, a w mokrą pogodę wygodne buty. W sezonie, od kwietnia do października, odbywają się pokazowe karmienia zwierząt: w dni powszednie o 14:00, a w weekendy o 10:00. Dostępne są także wizyty z przewodnikiem. Według informacji lokalnych biur turystycznych park jest otwarty codziennie, zwykle od 9:00 do zmroku lub do 18:00. Ceny biletów różnią się w zależności od źródła, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić aktualny cennik na oficjalnej stronie parku. Gdzie zjeść na miejscu? Na terenie parku działa restauracja w stylu górskiego chaletu. W menu znajdziesz fondue i inne regionalne dania, co dobrze pasuje do chłodniejszego klimatu Jury. To wygodne miejsce na odpoczynek po spacerze. Najczęstsze pytania Czy Juraparc to park dinozaurów? Nie. Mimo nazwy kojarzącej się z erą jurajską, jest to park dzikich zwierząt. Rekonstrukcje dinozaurów w skali naturalnej znajdziesz gdzie indziej w Jurze, na przykład w Préhisto-Parc w Réclère. Dla kogo jest to miejsce? Przede wszystkim dla rodzin z dziećmi, ale także dla każdego, kto chce zobaczyć niedźwiedzie, wilki i żubry w otoczeniu górskich pastwisk. Czy karmienie zwierząt odbywa się codziennie? W sezonie od kwietnia do października tak: w tygodniu o 14:00, w weekendy o 10:00. Ile czasu zarezerwować? Na spokojny spacer pomostami, strefę zwierząt oswojonych i posiłek warto przeznaczyć kilka godzin. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Vallorbe słynie z jaskiń, pełnych stalaktytów i stalagmitów, a całe otoczenie należy do Parku Przyrody Jura Wodańskiego (Parc Jura vaudois). Dolina Vallée de Joux oferuje spacery i widoki na jurajskie szczyty. Dlaczego warto? Juraparc łączy obserwację dużych drapieżników i roślinożerców z prostą, rodzinną formułą dnia na świeżym powietrzu. Pomosty sprawiają, że zwierzęta pozostają spokojne, a odwiedzający widzą je z bliska. Do tego dochodzi górski krajobraz, świeże powietrze i regionalna kuchnia w chacie. Dla podróżujących po zachodniej Szwajcarii to dobry przystanek między jeziorem Neuchâtel a Vallée de Joux, szczególnie gdy plan dnia obejmuje dzieci i nie ma ochoty na wymagający szlak. Planując wizytę, uwzględnij pogodę na wysokości około tysiąca metrów oraz porę karmienia, bo to wtedy zwierzęta bywają najbardziej aktywne i najłatwiej je obserwować.
-
Papiliorama
Kerzers
Papiliorama w Kerzers, w szwajcarskim kantonie Fryburg, to tropikalny kompleks pod szklanymi kopułami: ogród motyli, dom zwierząt nocnych i las deszczowy wzorowany na Belize. Miejsce prowadzi fundacja non-profit, a zwiedzanie przypomina krótką wyprawę do Ameryki Środkowej bez opuszczania Szwajcarii. Co to jest Papiliorama? Papiliorama łączy zoo i ogród botaniczny specjalizujący się w tropikalnych zwierzętach i roślinach. Trzy główne strefy znajdują się pod przeszklonymi kopułami, a każda zajmuje około 1200 metrów kwadratowych. Wewnątrz panuje ciepły, wilgotny klimat typowy dla lasów tropikalnych, więc nawet w zimny dzień można zwiedzać w lekkim ubraniu. Co zobaczysz w środku? Ogród motyli Najbardziej znana część to hala, w której swobodnie latają motyle. Żyje tu ponad 60 gatunków, a w powietrzu można zobaczyć ponad tysiąc osobników jednocześnie. Motyle przysiadają na roślinach, owocach i czasem na ubraniach zwiedzających, dlatego warto poruszać się spokojnie i uważać, gdzie stawiasz stopy. Nocturama Nocturama odwraca rytm dnia i nocy. Światło jest tu przyciemnione, dzięki czemu zwierzęta nocne są aktywne w godzinach otwarcia. Można obserwować m.in. leniwce, małpy nocne, mrównikowate i nietoperze. To rzadka okazja, by zobaczyć te gatunki w ruchu, a nie śpiące w kącie wybiegu. Jungle Trek Trzecia strefa odtwarza las tropikalny z Belize. Ścieżka prowadzi przez gęstą roślinność, wśród której żyją zwierzęta z Ameryki Środkowej. To dobre miejsce, by zrozumieć, jak wygląda ekosystem, który fundacja stara się chronić. Misja fundacji Papiliorama działa jako organizacja charytatywna non-profit. Jej celem jest zwiększanie świadomości na temat losu lasów tropikalnych i przyrody na świecie. Siostrzana fundacja ITCF chroni w Belize ponad 11 tysięcy hektarów (110 km²) tropikalnej przyrody. Bilet wstępu wspiera więc także ochronę przyrody poza Szwajcarią. Historia Pierwsze sanktuarium otwarto w 1988 roku w Marin w kantonie Neuchâtel. 1 stycznia 1995 roku zniszczył je pożar. Fundacja przeniosła się następnie do Kerzers, gdzie gmina oddała jej nową, pięciohektarową działkę bez opłaty dzierżawnej. Dziś to właśnie tam działa cały kompleks. Najczęstsze pytania Czy Papiliorama jest otwarta cały rok? Tak, obiekt przyjmuje gości przez cały rok. Tropikalne kopuły są ogrzewane, więc wizyta ma sens także zimą i w deszczowe dni. Jak dojechać do Papiliorama? Kerzers leży między Berno a Neuchâtel. Do obiektu dojedziesz bezpośrednio pociągiem, co jest wygodne dla osób podróżujących bez samochodu. Dla kogo to miejsce? Dla rodzin z dziećmi, miłośników przyrody i fotografów. Dzieci chętnie szukają motyli i nocnych zwierząt, a dorośli docenią edukacyjny wymiar ekspozycji i zaangażowanie fundacji w ochronę lasów. Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie? Na spokojny spacer przez trzy strefy warto przeznaczyć kilka godzin. Najwięcej czasu zajmuje zwykle ogród motyli, gdzie trudno oderwać wzrok od zwierząt. Czy mogę fotografować motyle? Tak, hala motyli to jedno z lepszych miejsc do zdjęć makro. Cierpliwość popłaca: motyle często siadają blisko, gdy stoisz nieruchomo. W Nocturamie, ze względu na przyciemnione światło, zdjęcia wymagają jaśniejszego obiektywu, a lampa błyskowa bywa niewskazana. Podsumowanie Papiliorama w Kerzers łączy rozrywkę z edukacją. Trzy tropikalne kopuły, ponad tysiąc swobodnie latających motyli i odwrócony dzień w Nocturamie sprawiają, że to jeden z ciekawszych przystanków w zachodniej Szwajcarii, szczególnie dla rodzin.
-
Voliere Zürich
Zürich
Voliere Zürich to woliera i szpital weterynaryjny dla ptaków, ukryte w parku Arboretum nad jeziorem Zuryskim, przy nabrzeżu Mythenquai w dzielnicy Enge. To jedno z tych miejsc, które turyści mijają w drodze na spacer brzegiem jeziora, a które potrafi zająć dobrą godzinę. Czym jest Voliere Zürich? Obiekt łączy dwie funkcje. Z jednej strony to woliera, w której można oglądać ptaki rodzime i egzotyczne. Z drugiej mieści się tu Vogelpflegestation, czyli stacja opieki nad ptakami, uznawana za wyjątkową w skali miasta. Trafiają do niej ranne i chore dzikie ptaki oraz pisklęta, które wypadły z gniazd. Placówka pełni także rolę punktu informacyjnego dla mieszkańców i centrum wiedzy o ptakach. Od kiedy działa? Woliera w Arboretum działa od 1902 roku, więc ma ponad stuletnią historię. Dziś, według danych podawanych przez obiekt, mieszka tu ponad sto zwierząt z kilkudziesięciu gatunków. Lista gatunków zmienia się z czasem, dlatego warto traktować te liczby orientacyjnie. Gdzie to jest i jak dojść? Adres to Mythenquai 1, 8002 Zürich. Arboretum leży na brzegu jeziora, w sąsiedztwie promenady, którą chętnie spacerują zarówno zurychczycy, jak i goście miasta. Wolierę łatwo połączyć ze spacerem wzdłuż wody lub wizytą w pobliskich parkach. Ile kosztuje wstęp i kiedy można zwiedzać? Wstęp jest bezpłatny. Zewnętrzne woliery są dostępne przez cały czas. Wnętrza mają własne godziny otwarcia, według serwisów turystycznych w dni powszednie i w weekendy w ciągu dnia z przerwą w południe, a w poniedziałki są zamknięte. Godziny mogą się zmieniać, dlatego przed wizytą sprawdź aktualne informacje na oficjalnej stronie voliere.ch. Kto utrzymuje to miejsce? Miasto Zurych przestało wspierać placówkę w 2000 roku. Od tego czasu fundacja utrzymuje się ze składek członków stowarzyszenia Voliere-Gesellschaft Zürich. Wniosek rady miejskiej z 2020 roku przewidywał jednak coroczne wsparcie na lata 2021–2025, w tym do 66 tysięcy franków dla woliery w Arboretum. Miasto opisuje to miejsce, podobnie jak Voliere Seebach, jako popularny cel odwiedzin osób prywatnych i szkół oraz stację opieki nad rannymi ptakami. Czy warto tu przyjść z dziećmi? Tak. Wstęp bez opłat, bliski kontakt z ptakami i możliwość zobaczenia, jak wygląda opieka nad dzikimi zwierzętami, sprawiają, że to dobry przystanek dla rodzin i grup szkolnych. Zwiedzanie nie wymaga wiele czasu, więc łatwo wpasować je między inne punkty programu. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Voliere Zürich jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny. Czy mogę przynieść znalezionego rannego ptaka? Stacja opieki przyjmuje ranne i chore dzikie ptaki oraz pisklęta wypadłe z gniazd. Przed wizytą warto skontaktować się z placówką i zapytać o zasady przyjęcia. Gdzie dokładnie leży woliera? W parku Arboretum przy Mythenquai 1, na brzegu jeziora Zuryskiego, w dzielnicy Enge. Od kiedy istnieje? Od 1902 roku. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Zwykle wystarczy krótka wizyta, około godziny, zależnie od tego, jak długo chcesz obserwować ptaki.
-
Wildpark Roggenhausen
Aarau
Wildpark Roggenhausen to bezpłatny park dzikich zwierząt na obrzeżach Aarau w szwajcarskim kantonie Argowia. Leży w niewielkiej dolinie Roggenhausen, mniej więcej 3 km na południowy zachód od centrum miasta, i jest jednym z najchętniej wybieranych celów rodzinnych wycieczek w okolicy. Gdzie leży park i jak duży jest? Teren zajmuje około 15 hektarów. Większa część należy do gminy Aarau, mniejsza do sąsiedniej gminy Eppenberg-Wöschnau. Park otacza las i łąki, dlatego spacer między wybiegami przypomina raczej wycieczkę do lasu niż wizytę w klasycznym zoo. Do centrum Aarau można dojechać lub dojść w stosunkowo krótkim czasie, więc to wygodny przystanek także dla osób zwiedzających miasto. Jakie zwierzęta można zobaczyć? Park jest znany przede wszystkim ze zwierząt kopytnych. Najłatwiej spotkać tu jelenie i koziorożce, a także daniele i jelenie aksis. Mieszkają tu również dziki, kucyki, w tym kuce szetlandzkie, oraz miniaturowe świnie. Wśród mniejszych lokatorów są króliki, świstaki, kuny i dzikie indyki. Dzięki temu zestawowi dzieci mogą zobaczyć zarówno zwierzęta typowe dla alpejskich gór, jak i gatunki znane z europejskich lasów i łąk. Czy wstęp jest płatny? Nie. Wstęp do parku jest bezpłatny, a teren jest dostępny przez cały rok, codziennie. To spora zaleta dla rodzin, które chcą spędzić kilka godzin na świeżym powietrzu bez planowania budżetu na bilety. Czy można karmić zwierzęta? Tak, ale tylko specjalną karmą dostępną na miejscu. Zakaz dokarmiania innym jedzeniem chroni zwierzęta przed problemami żołądkowymi, dlatego nie warto przynosić własnych przekąsek dla mieszkańców parku. Karmienie jest dla najmłodszych jedną z głównych atrakcji wizyty. Co jeszcze znajdziemy na terenie parku? Poza wybiegami na odwiedzających czeka ścieżka przyrodnicza, sad, miejsca na grilla, plac zabaw dla dzieci i restauracja. Ścieżka przyrodnicza pozwala dowiedzieć się czegoś o lokalnej faunie i florze podczas spaceru. Miejsca do grillowania sprawiają, że park nadaje się na piknik z rodziną lub przyjaciółmi, a plac zabaw daje dzieciom okazję do swobodnej zabawy po obejrzeniu zwierząt. Restauracja działa sezonowo, a jej godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku. Zimą bywa zamknięta w wybrane dni tygodnia, dlatego przed wizytą warto sprawdzić aktualne informacje na oficjalnej stronie parku. Według lokalnych ogłoszeń lokal ma zostać odnowiony od lata 2026 roku. Czy można przyjść z psem? Tak, psy są mile widziane, pod warunkiem że prowadzimy je na smyczy. Smycz jest ważna ze względu na spokój zwierząt, które żyją na dużych, otwartych wybiegach. Dla kogo jest to miejsce? Wildpark Roggenhausen najlepiej sprawdzi się dla rodzin z dziećmi, miłośników krótkich spacerów i osób, które szukają spokojnego miejsca blisko miasta. Ponieważ wstęp jest wolny, a infrastruktura obejmuje grill, plac zabaw i gastronomię, na wizytę można przeznaczyć zarówno godzinę, jak i pół dnia. Park jest też dobrym pomysłem na pogodny weekend, gdy chcemy połączyć zwiedzanie Aarau z odpoczynkiem na łonie natury. Najczęstsze pytania Ile kosztuje wstęp do Wildpark Roggenhausen? Nic, wstęp jest bezpłatny. Kiedy park jest otwarty? Codziennie przez cały rok. Godziny restauracji są sezonowe. Jak daleko park leży od Aarau? Około 3 km na południowy zachód od centrum miasta. Czy można karmić zwierzęta? Tak, wyłącznie karmą sprzedawaną w parku. Czy można wejść z psem? Tak, na smyczy. Jakie zwierzęta są tu najczęstsze? Jelenie, koziorożce, daniele, dziki, kucyki, świstaki i kilka mniejszych gatunków.
-
Walter Zoo
Gossau
Walter Zoo to ogród zoologiczny w Gossau, w szwajcarskim kantonie St. Gallen, otwarty przez cały rok. Zwierzęta, place zabaw i pokazy tworzą program na cały dzień, szczególnie dla rodzin z dziećmi. Gdzie leży Walter Zoo i jak dojechać? Zoo znajduje się w miejscowości Neuchlen, pod adresem Neuchlen 200, 9200 Gossau SG. Teren zajmuje około 5,5 hektara, więc zwiedzanie jest spokojne i nie wymaga forsownego marszu. Liczba miejsc parkingowych jest ograniczona, dlatego zalecany jest dojazd transportem publicznym do stacji Gossau. W godzinach otwarcia zoo kursuje stamtąd autobus dowozowy, od godziny 9 co pół godziny. Aktualne godziny i ceny biletów podaje oficjalna strona walterzoo.ch. Jakie zwierzęta można zobaczyć? W zoo żyje około 900 zwierząt z mniej więcej 100 gatunków (w różnych źródłach liczby nieco się różnią). Wśród mieszkańców są tygrysy syberyjskie, szympansy, pandki rude, wydry karłowate, zebry, wielbłądy, wikunie, flamingi, papugi, surykatki, leniwce oraz gady. Zoo przygotowuje też duży wybieg o powierzchni 1600 m² dla rzadkich lwów berberyjskich, które mają wrócić do Gossau po jedenastu latach przerwy. Co jeszcze oprócz oglądania zwierząt? Program jest szeroki. Opiekunowie komentują karmienia i pokazują zwierzęta podczas zajęć, a w ofercie jest pokaz lotów ptaków oraz zoo-szkoła dla dzieci i młodzieży. Dla najmłodszych przygotowano przygodowe place zabaw i przejażdżki na kucykach i wielbłądach. W zoo działa również teatr, który wystawia tematyczne przedstawienie o godzinie 11 i 15; wstęp na nie jest wliczony w cenę biletu. Gdzie coś zjeść? Na terenie parku są restauracja, punkty z jedzeniem, miejsca na grilla i strefy piknikowe. W niedziele organizowany jest brunch, a istnieje także możliwość spędzenia nocy w zoo. Jaka jest historia Walter Zoo? Zoo założyli w 1961 roku artyści cyrkowi Walter i Edith Pischlowie. Walter Pischl, znany jako „Animal-Walter”, zaczynał od szkolnego pokazu zwierząt w Neuchlen. Z biegiem lat miejsce rozrosło się w ogród zoologiczny odwiedzany obecnie przez około 275–300 tysięcy gości rocznie. Obecnie placówką zarządza spółka Walter Zoo AG, założona w 2001 roku, która prowadzi także restaurację. Zoo określa się jako prowadzone naukowo i utrzymuje dwie stacje ratowania dzikich zwierząt rodzimych gatunków. Czy zoo budzi kontrowersje? Tak, jak wiele ogrodów zoologicznych. Narodziny samca szympansa, pierwszego w zoo od ośmiu lat, spotkały się z krytyką organizacji PETA wobec hodowli i warunków bytowania szympansów. Zoolog placówki odrzucił te zarzuty. Warto o tym wiedzieć, planując wizytę, jeśli temat utrzymywania zwierząt w niewoli jest dla Ciebie ważny. Najczęstsze pytania Czy Walter Zoo jest czynne przez cały rok? Tak, według oficjalnych opisów turystycznych zoo jest otwarte 365 dni w roku. Godziny sprawdź na stronie walterzoo.ch. Czy da się dojechać bez samochodu? Tak. Najlepiej dojechać do stacji Gossau i skorzystać z autobusu dowozowego kursującego w godzinach otwarcia zoo. Czy to dobry cel dla rodzin z dziećmi? Tak. Place zabaw, jazda na kucykach i wielbłądach, teatr oraz zoo-szkoła są pomyślane właśnie dla rodzin. Ile czasu zarezerwować? Przy powierzchni 5,5 hektara i programie pokazów zwykle wystarczy pół dnia do całego dnia, zależnie od tego, ile pokazów chcesz zobaczyć.
-
Plättli Zoo
Frauenfeld
Plättli Zoo to prywatny, rodzinny ogród zoologiczny na skraju Frauenfeld, stolicy kantonu Turgowia w północno-wschodniej Szwajcarii. Park leży na wzgórzu przy Hertenstrasse 41 i skupia około pięćdziesięciu gatunków zwierząt z różnych stron świata. To dobry pomysł na kilkugodzinną wycieczkę z dziećmi. Co to za miejsce? Plättli Zoo należy do nielicznych prywatnych ogrodów zoologicznych w Szwajcarii, które utrzymują się bez dotacji publicznych. Dzięki temu ma kameralny charakter: to nie wielki park rozrywki, lecz niewielkie zoo, które zwiedza się spokojnie, bez pośpiechu i tłumów. Jakie zwierzęta można zobaczyć? W kolekcji znajdziesz między innymi lwy, pumy, makaki magoty, szympansy, szopy pracze, papugi, wielbłądy i sowy śnieżne. Szympansy mieszkają w nowym domu, który wzniesiono w 1996 roku. Zestaw gatunków jest zróżnicowany: obok drapieżników i naczelnych są ptaki oraz zwierzęta, które dzieci kojarzą ze wsią. Czy jest tu zoo kontaktowe? Tak. Kozy karłowate i owce domowe można odwiedzać bezpośrednio w ich zagrodach. Wielbłądy, owce, osły, kucyki i świnie można oglądać oraz głaskać przez ogrodzenie. Dla najmłodszych to zwykle największa atrakcja całej wizyty, bo kontakt ze zwierzętami jest tu bardzo bliski. Co jeszcze jest na miejscu? Na terenie działają restauracja oraz miejsce do grillowania, więc łatwo zaplanować w zoo piknik albo rodzinny obiad. Jest też plac zabaw, z którego mogą korzystać także osoby, które nie kupiły biletu do zoo. Po wizycie wśród zwierząt dzieci mogą się więc jeszcze wybiegać. Jak zaplanować wizytę? Zoo znajduje się na obrzeżach Frauenfeld, w kantonie Turgowia, kilkadziesiąt kilometrów od Zurychu, dlatego dobrze łączy się je ze zwiedzaniem miasta. Adres to Hertenstrasse 41, 8500 Frauenfeld. Godziny otwarcia i ceny biletów w różnych katalogach się różnią, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje na oficjalnej stronie plaettli-zoo.ch lub zadzwoń do obsługi. Najczęstsze pytania Czy Plättli Zoo jest dobre dla małych dzieci? Tak. Zoo kontaktowe z kozami, owcami, kucykami i świniami oraz plac zabaw sprawiają, że najmłodsi mają co robić. Teren jest niewielki, więc nie trzeba pokonywać długich dystansów. Czy można zjeść na miejscu? Tak, w zoo jest restauracja, a także miejsce do grillowania dla osób, które wolą własny posiłek. Czy plac zabaw wymaga biletu do zoo? Nie, z placu zabaw można korzystać także bez zwiedzania zoo. Jakie największe zwierzęta tu mieszkają? Do większych mieszkańców należą lwy, pumy, szympansy i wielbłądy. Ile czasu zarezerwować? Przy takiej wielkości parku zwykle wystarczy kilka godzin, a z posiłkiem i zabawą na placu zabaw można spędzić tu pół dnia.
-
Zoo de Servion
Servion
Zoo de Servion to ogród zoologiczny w szwajcarskim kantonie Vaud, w gminie Servion, kilkanaście kilometrów od Lozanny. Jest opisywany jako największy park zwierząt w Szwajcarii francuskojęzycznej i dobrze sprawdza się jako całodzienny cel wycieczki z dziećmi. Gdzie leży Zoo de Servion? Zoo znajduje się w pagórkowatej okolicy nad Jeziorem Genewskim, w miejscowości Servion, na współrzędnych około 46,565° N i 6,774° E. To spokojny, wiejski region winnic i łąk, a nie centrum miasta, dlatego wizyta łączy się naturalnie ze zwiedzaniem Lozanny i Riwiery Vaudoise. Jakie zwierzęta można zobaczyć? Do najbardziej rozpoznawalnych mieszkańców należą tygrysy syberyjskie, lwy, niedźwiedzie, żubry i pumy. Obok dużych drapieżników zoo prezentuje też mniej oczywiste gatunki, takie jak skunksy, szopy pracze i walabie, a także małpy. Połączenie wielkich kotów z mniejszymi, często zapomnianymi zwierzętami sprawia, że spacer jest zróżnicowany i nie sprowadza się do kilku „gwiazd". Jak powstało zoo? Początki parku sięgają czasów sprzed 1970 roku. W 1970 roku trzej bracia przejęli obiekt po poprzednim właścicielu, który go porzucił. Gmina początkowo sprzeciwiała się pomysłowi, a o sprawie rozstrzygało głosowanie, w którym zwolennicy zoo wygrali niewielką przewagą. Z czasem miejsce stało się jedną z lokalnych atrakcji regionu. Niedawno zoo świętowało 50-lecie, a stery po rodzicach przejęły dwie nowe dyrektorki, Virginie Grivel i Céline Bulliard, co pokazuje, że to wciąż przedsięwzięcie rodzinne. Co jeszcze warto wiedzieć przed wizytą? Pora roku: zoo działa przez cały rok, więc można je odwiedzić także poza sezonem letnim. Godziny otwarcia zmieniają się sezonowo, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualny harmonogram i ceny na oficjalnej stronie. Udogodnienia: na terenie są miejsca piknikowe, place zabaw oraz restauracja z zacienionym tarasem, więc łatwo zaplanować w zoo kilka godzin bez opuszczania terenu. Dla kogo: miejsce przyjazne rodzinom z dziećmi, ale także osobom, które lubią fotografować zwierzęta i spokojnie spacerować. Jak dojechać do Zoo de Servion? Komunikacją publiczną najwygodniej dojechać pociągiem regionalnym do stacji Palézieux, a stamtąd autobusem pocztowym (CarPostal) do Servion. Samochodem dojazd z Lozanny jest krótki, co czyni zoo łatwym dodatkiem do programu pobytu nad Jeziorem Genewskim. Najczęstsze pytania Czy Zoo de Servion jest otwarte cały rok? Tak, zoo działa przez cały rok, ale godziny zależą od sezonu. Warto je sprawdzić przed wizytą. Jakie zwierzęta mieszkają w Zoo de Servion? Między innymi tygrysy syberyjskie, lwy, niedźwiedzie, żubry, pumy, małpy, skunksy, szopy pracze i walabie. Czy zoo nadaje się dla dzieci? Tak. Na miejscu są place zabaw i miejsca piknikowe, a różnorodność zwierząt dobrze angażuje młodszych zwiedzających. Jak dojechać bez samochodu? Pociągiem regionalnym do Palézieux, a następnie autobusem pocztowym do Servion. Ile czasu zaplanować na wizytę? Dla rodzin z dziećmi sensowne jest kilka godzin, z przerwą na piknik lub obiad na tarasie restauracji.
-
Wildpark Peter und Paul
St. Gallen
Wildpark Peter und Paul to park dzikich zwierząt na wzgórzu Rotmonten, w północnej części St. Gallen. Leży na wysokości około 780 metrów, więc oprócz spaceru wśród zwierząt dostajesz widoki w stronę Jeziora Bodeńskiego i masywu Alpstein. To jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc na rodzinną wycieczkę w mieście. Co to za miejsce i skąd nazwa? Park założyło w 1892 roku szwajcarskie stowarzyszenie łowieckie i ochrony zwierzyny Diana. Nazwa pochodzi od kaplicy świętych Piotra i Pawła, która według przekazów stała w tym miejscu już w XI wieku. Dziś o rozwój parku dba stowarzyszenie Wildparkgesellschaft Peter und Paul, a od 2023 roku wspiera je również osobna fundacja, pomagająca pokrywać koszty działania i inwestycje. Jakie zwierzęta zobaczysz? Teren obejmuje około 20 hektarów, na których żyją przede wszystkim gatunki rodzime dla Szwajcarii. Zobaczysz między innymi kozice, świstaki, dziki, rysie i żbiki, a także jelenie szlachetne, daniele i jelenie sika. Symbolem parku są Steinbockfelsen, czyli skały koziorożców, na których żyją zwierzęta tak mocno kojarzone z Alpami. Jak zwiedzać park? Park jest zaprojektowany do spokojnego spaceru ścieżkami wśród drzew i wybiegów. Dla dzieci to dobra okazja, by zobaczyć z bliska zwierzęta, które w naturze trudno spotkać. Na miejscu działa restauracja, a w budynku Wildpark-Haus znajdziesz salę szkolną i interaktywne wystawy. Szkoły i grupy od ośmiu osób mogą zamówić zwiedzanie z przewodnikiem. Dla kogo jest ta wizyta? Park sprawdzi się przy krótkim wyjściu z dziećmi, podczas spaceru z rodziną albo jako przerwa w zwiedzaniu starego miasta. Wizytę można połączyć z odpoczynkiem w restauracji i spokojnym spacerem po wzgórzu, bez pośpiechu i bez konieczności planowania całego dnia. Praktyczne wskazówki Adres: Kirchlistrasse 92, 9010 St. Gallen. Psy można prowadzić wyłącznie na krótkiej smyczy. Restauracja ma własne godziny, inne niż sam park. Według jednego z wykazów jest zamknięta w poniedziałki i wtorki. Aktualne informacje sprawdź przed wyjazdem na oficjalnej stronie parku. Załóż wygodne buty, bo teren jest wzgórzem i część ścieżek prowadzi pod górę. Najczęstsze pytania Gdzie leży Wildpark Peter und Paul? Na wzgórzu Rotmonten, w północnej części St. Gallen, na wysokości około 780 m n.p.m. Jakie zwierzęta można tu zobaczyć? Głównie rodzime gatunki: kozice, koziorożce, świstaki, dziki, rysie, żbiki oraz kilka gatunków jeleniowatych. Czy mogę wejść z psem? Tak, ale pies musi być prowadzony na krótkiej smyczy. Czy na miejscu jest gastronomia? Tak, w parku działa restauracja. Jej godziny otwarcia są inne niż godziny samego parku. Czy są oferty dla grup? Tak, szkoły i grupy od ośmiu osób mogą skorzystać ze zwiedzania z przewodnikiem. Czym jest Wildpark-Haus? To budynek z salą szkolną i interaktywnymi ekspozycjami, uzupełniający spacer o elementy edukacyjne.
-
Wildpark Bruderhaus
Winterthur
Wildpark Bruderhaus to bezpłatny park dzikich zwierząt w lesie na wzgórzu Eschenberg, na południe od Winterthuru w kantonie Zurych. Działa od 1890 roku i do dziś pozostaje jednym z ulubionych celów rodzinnych wycieczek w okolicy. Co to za miejsce? Park zajmuje około 6 hektarów leśnego terenu. Zwierzęta żyją w dużych wybiegach wkomponowanych w naturalny las, dzięki czemu spacer przypomina raczej wędrówkę po lesie niż wizytę w klasycznym zoo. Według informacji parku jego celem jest zachowanie gatunków, które w naturze częściowo wyginęły, oraz pokazanie ludziom „dzikich krewnych" zwierząt domowych. Jakie zwierzęta można zobaczyć? Mieszkańcami parku są między innymi wilki, dziki, rysie, daniele i żubry. Wilki mają do dyspozycji wybieg o powierzchni około 12 000 m², co jest dużą przestrzenią jak na tego typu obiekt. Łącznie w parku żyje około 80 zwierząt z kilku gatunków, przy czym różne źródła podają nieco odmienną liczbę gatunków (osiem lub dziewięć). Zwierzęta są dzikie z natury, więc zawsze warto uzbroić się w cierpliwość i spokojnie wypatrywać ich między drzewami. Czy park zajmuje się ochroną przyrody? Tak. Wildpark Bruderhaus uczestniczy w projektach reintrodukcji, czyli przywracania gatunków naturze. Wśród wymienianych gatunków są koń Przewalskiego, jeleń wietnamski (sika) oraz żubr. Dzięki takim programom osiem koni Przewalskiego zostało wypuszczonych na wolność na pustyni Gobi. To ważny element tożsamości parku, odróżniający go od zwykłej atrakcji turystycznej. Ile kosztuje wstęp i kiedy jest otwarte? Wstęp jest bezpłatny. Według miasta Winterthur park jest dostępny przez całą dobę. Opłata dotyczy natomiast parkingu, dlatego miasto zachęca do przyjazdu transportem publicznym. Jak dojechać? Najwygodniej dojechać autobusem linii 12, który kursuje z dworca głównego w Winterthurze. Po wysiadaniu czeka krótki spacer przez las. Jeśli przyjedziesz samochodem, przygotuj się na opłatę za postój. Co jeszcze warto wiedzieć? Na miejscu działa restauracja, w której można odpocząć po spacerze. Jest też miejsce wypoczynkowe z możliwością grillowania; drewno na opał trzeba zabrać ze sobą. Park oferuje zwiedzanie z przewodnikiem. Według regulaminu koszt jednej wycieczki wynosi 200 CHF, a grupa może liczyć maksymalnie 20 osób. Takie wizyty warto rezerwować wcześniej. Teren leży w lesie, więc zabierz wygodne buty, a w deszczowe dni także nieprzemakalną kurtkę. Najczęstsze pytania Czy do Wildpark Bruderhaus trzeba kupować bilety? Nie, wstęp jest bezpłatny, a park jest otwarty całą dobę. Płaci się tylko za parking. Jakie zwierzęta mieszkają w parku? Wilki, dziki, rysie, daniele i żubry, a także inne gatunki europejskiej fauny. Łącznie to około 80 osobników. Czy można tu zorganizować grilla? Tak, na terenie jest miejsce wypoczynkowe z paleniskiem. Drewno należy przywieźć samodzielnie. Czy park nadaje się na wycieczkę z dziećmi? Tak. Spokojny leśny spacer, duże wybiegi i brak opłat za wstęp sprawiają, że to wygodny cel rodzinnej wyprawy z Winterthuru. Jak dojechać bez samochodu? Autobusem nr 12 z dworca głównego w Winterthurze. Podsumowanie Wildpark Bruderhaus łączy spacer po lesie z obserwacją dzikich zwierząt i realnym zaangażowaniem w ochronę gatunków. Bezpłatny wstęp, dobra komunikacja z miastem i możliwość odpoczynku przy grillu sprawiają, że to prosty i tani pomysł na kilka godzin na świeżym powietrzu w okolicach Zurychu.
-
Escalade Fountain
Genewa
Fontanna Escalade w Genewie (Fontaine de l'Escalade) to pomnik z 1857 roku, który przypomina nieudany atak wojsk sabaudzkich na miasto w nocy z 11 na 12 grudnia 1602 roku. Stoi w ścisłym centrum, przy rue de la Cité 2, u stóp Starego Miasta. Co to za fontanna i co upamiętnia? Monument odwołuje się do wydarzenia zwanego Escalade, czyli próby zdobycia Genewy drabinami przez Sabaudczyków. Atak odparli mieszkańcy, a dla miasta stał się on symbolem niezależności. Fontanna ma trzy poziomy. Na najniższym wyryto nazwiska ofiar Escalade, wyżej stoją brązowe postacie związane z tymi wydarzeniami, a na szczycie widnieje brązowa kobieta uosabiająca Genewę. Niecka wykonana jest z granitu z masywu Mont Blanc, a pozostałe elementy z białego wapienia i żółtego kamienia z Morley. Kto ją zaprojektował i kiedy powstała? Autorem rzeźb jest Johannes Leeb. W 1854 roku zaproponował miastu fontannę u podnóża ulicy Cité, ozdobioną płaskorzeźbami o wydarzeniach z 1602 roku. Rzeźbę wykonał w Monachium i ukończył w maju 1857 roku, gdy niecka nie była jeszcze gotowa. Wodę w fontannie uruchomiono 15 września 1857 roku. Uroczystego odsłonięcia nie zorganizowano: konserwatywne władze miasta obawiały się protestów radykałów, według których wspominanie dawnych konfliktów Genewy z Sabaudią było niestosowne. Wcześniej, od początku XIX wieku, w tym miejscu stała inna fontanna. W 1841 roku architekt Adrien Krieg wzniósł tu nowy obiekt, który ustąpił miejsca obecnemu pomnikowi. Jak dotrzeć? Fontanna znajduje się przy rue de la Cité 2, w centrum miasta, więc najłatwiej dojść pieszo. Z okolic Starego Miasta jest to kilka minut spaceru. Pomnik stoi przy ruchliwej ulicy, dlatego warto obejść go dookoła, żeby zobaczyć wszystkie poziomy i inskrypcje. Co jeszcze zobaczysz w okolicy? Fontanna to dobry punkt wyjścia do spaceru po Starym Mieście w Genewie. Miejsce nie jest samodzielną atrakcją na wiele godzin, ale dobrze wpisuje się w trasę śladami historii miasta. Jeśli interesuje cię Escalade, dopasuj wizytę do obchodów tego święta w połowie grudnia, kiedy ulice wypełnia pochód organizowany od 1926 roku przez stowarzyszenie Compagnie de 1602. Kiedy przyjechać? Pomnik jest ogólnodostępny na ulicy, więc możesz go oglądać o każdej porze roku. Najciekawiej jest w połowie grudnia, podczas Fête de l'Escalade, gdy w mieście odbywają się inscenizacje i pochody w historycznych strojach. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie stoi Fontanna Escalade? Przy rue de la Cité 2 w centrum Genewy, u stóp Starego Miasta. Czy wstęp jest płatny? Nie. To pomnik na ulicy, dostępny bez biletu i bez ograniczeń godzin. Kto jest autorem fontanny? Rzeźbiarzem był Johannes Leeb. Rzeźbę ukończył w 1857 roku w Monachium, a wodę w fontannie uruchomiono 15 września tego samego roku. Kim jest kobieta na szczycie? To brązowa postać uosabiająca Genewę, wieńcząca monument. Czy fontanna ma związek z legendą o Mère Royaume? Legenda przypisuje Catherine Cheynel, zwanej Mère Royaume, wylanie gorącej zupy na napastników. Według źródeł historycznych żaden współczesny wydarzeniom przekaz o tym nie wspomina, a jej imię pojawiło się dopiero w XVIII wieku. Sam pomnik upamiętnia ofiary i obrońców Escalade.
-
Conrad-Gessner-Denkmal
Zurych
Conrad Gessner w Zurychu to pamięć o renesansowym przyrodniku, którą najlepiej zobaczyć w Gessner-Garten, ziołowym ogrodzie na wzgórzu Starego Ogrodu Botanicznego (Alter Botanischer Garten) w centrum miasta. Na północnym krańcu ogrodu stoi pomnik poświęcony uczonemu, a tablice przy roślinach opowiadają o medycynie jego epoki. Kim był Conrad Gessner? Conrad Gessner (1516–1565) urodził się w ubogiej zuryskiej rodzinie. Studiował języki klasyczne, teologię i medycynę, został lekarzem miejskim Zurychu, a mimo to znajdował czas na badania i pisanie. Stworzył monumentalne dzieła z dziedziny bibliografii i zoologii, a w chwili śmierci z powodu dżumy pracował nad traktatem botanicznym. Uchodzi za ojca nowożytnej bibliografii naukowej, zoologii i botaniki. W 1559 roku jako jeden z pierwszych opisał w Europie tulipana. Co zobaczysz w Gessner-Garten? Ogród otwarto 27 maja 1997 roku na wzgórzu dawnego bastionu „Zur Katz”. Powstał dzięki firmom ogrodniczym, a sfinansowała go fundacja Pro Katz. Rośnie tu około 50 roślin leczniczych urządzonych w stylu średniowiecznego ogrodu ziołowego. Przy każdej z nich umieszczono tabliczkę z cytatem, który pokazuje, jak o ziołach myślał Gessner i jego współcześni, między innymi Hieronymus Bock i Leonhart Fuchs. Spacer zajmuje kilkanaście minut, a miejsce nadaje się na spokojną przerwę w zwiedzaniu centrum. Czym jest Stary Ogród Botaniczny? Park leży przy Pelikanstrasse 40 i zajmuje około 2 hektarów. Pierwszy zuryski ogród botaniczny założył w 1746 roku Johannes Gessner, korzystając z zielnika swojego przodka Conrada. Obecny układ pochodzi z 1837 roku, a jego projektantem był ogrodnik uniwersytecki Leopold Karl Theodor Fröbel. Później kolekcje przeniesiono do dzielnicy Weinegg, gdzie nowy ogród botaniczny otwarto w latach siedemdziesiątych XX wieku. Dawny teren służy dziś jako park rekreacyjny i arboretum. W 1851 roku stanął tu szklany Palmhaus, w którym organizuje się koncerty, przedstawienia i wystawy. Jak dotrzeć? Wejdź do parku od strony Pelikanstrasse. Najbliższy przystanek tramwajowy to Sihlstrasse, obsługiwany przez linie 2 i 9. Do dworca głównego i na zuryską starówkę dojdziesz pieszo. Kiedy przyjechać? Park jest otwarty od kwietnia do września w godzinach 7:00–19:00, a od października do marca w godzinach 8:00–18:00. Rośliny najlepiej prezentują się od późnej wiosny do początku jesieni. Najczęstsze pytania Czy w Zurychu jest pomnik Conrada Gessnera? Tak, stoi na północnym końcu ogrodu ziołowego na wzgórzu Starego Ogrodu Botanicznego. Ile roślin rośnie w Gessner-Garten? Około 50 gatunków leczniczych, każdy z podpisem w duchu medycyny XVI wieku. Gdzie jest Gessner-Garten? Na wzgórzu dawnego bastionu Katz, w parku przy Pelikanstrasse 40 w Zurychu. Czy w Zurychu jest drugi ogród poświęcony Gessnerowi? Tak, kolejny ogród ziołowy związany z uczonym znajduje się w dawnym krużganku Grossmünster, przy Carolinum.
-
Niklaus Thut fountain
Zofingen
Fontanna Niklausa Thuta (Niklaus-Thut-Brunnen) stoi w Zofingen, w kantonie Argowia, na placu swojego patrona na starym mieście. To pomnik-fontanna z końca XIX wieku, który upamiętnia lokalnego bohatera z czasów średniowiecza. Przystanek zajmie kilka minut, a świetnie wpisuje się w spacer po zabytkowym centrum miasteczka. Jak wygląda fontanna? Konstrukcję tworzy ośmiokątna niecka z wodą. Wyrasta z niej ozdobna okrągła kolumna zwieńczona kapitelem korynckim. Na szczycie stoi postać rycerza w zbroi, który trzyma chorągiew i tarczę. Z centralnego słupa woda płynie czterema wylewami, więc fontanna nadal działa jako zwykła studnia miejska. Kanton Argowia wpisał ją do inwentarza ochrony zabytków i od 1949 roku chroni ją jako obiekt o znaczeniu regionalnym. Kiedy i dlaczego ją postawiono? Fontanna powstała w latach 1893–1894. Podarowało ją miastu Szwajcarskie Towarzystwo Zofingia, związek studentów, z okazji 75-lecia swojego istnienia. Towarzystwo ma w Zofingen swoje korzenie, stąd wybór miejsca. W tym samym 1894 roku plac otrzymał imię Niklausa Thuta. Kim był Niklaus Thut? Thut pełnił w Zofingen urząd rajcy-przewodniczącego (Schultheiss) w latach 1375–1379. Zginął w 1386 roku w bitwie pod Sempach, w której Konfederaci zmierzyli się z wojskami Habsburgów. Kroniki z XVI wieku opisują, że jako chorąży miał wyrwać sztandar miasta z drzewca, a strzępy schować w ustach, by nie wpadły w ręce wroga. Historycy dyskutują, ile w tej opowieści prawdy, bo nowsze publikacje pytają wprost, czy to mit, czy fakt. Dla mieszkańców to jednak symbol wierności miastu, a postać ze zbroją i chorągwią na fontannie nawiązuje właśnie do tej tradycji. Co zobaczysz w okolicy? Plac Niklausa Thuta to jeden z trzech głównych placów starego miasta Zofingen, uznawanego za ważny zespół zabytkowy Argowii. Po drodze miniesz średniowieczne uliczki i kamienice, więc fontannę najlepiej połączyć ze spacerem po całym centrum. Fontanna stoi na otwartej przestrzeni, dostępnej o każdej porze, bez biletów. Jak dotrzeć? Zofingen leży przy linii kolejowej w północnej części Szwajcarii, w pobliżu granicy kantonów Argowia i Lucerna. Ze stacji do starego miasta idzie się pieszo, a plac z fontanną znajdziesz w samym centrum. Współrzędne obiektu to około 47,2886 N, 7,9461 E. Najczęstsze pytania Czy wstęp do fontanny jest płatny? Nie. Fontanna stoi na publicznym placu i można ją oglądać bez opłat o każdej porze dnia. Kto ufundował fontannę? Szwajcarskie Towarzystwo Zofingia, studencki związek, podarowało ją miastu z okazji 75-lecia działalności. Z jakiego czasu pochodzi pomnik? Fontanna powstała w latach 1893–1894, a sam Niklaus Thut żył w XIV wieku i zginął w bitwie pod Sempach w 1386 roku. Czy fontanna jest zabytkiem? Tak. Kanton Argowia objął ją ochroną w 1949 roku i uznał za obiekt o znaczeniu regionalnym.
-
Albrechtsbrunnen
Rheinfelden
Albrechtsbrunnen to zabytkowa fontanna na placu Albrechtsplatz przy Marktgasse w Rheinfelden, w szwajcarskim kantonie Argowia. Stoi w sercu starego miasta, na wysokości około 320 m n.p.m., i należy do najczęściej fotografowanych miejsc w centrum. Co to za fontanna? Dzisiejszy Albrechtsbrunnen to dawna fontanna szpitalna (Spitalbrunnen). Według inwentarza zabytków kantonu Argowia datuje się ją na początek XIV wieku, na czas budowy szpitala, a pierwsza udokumentowana wzmianka pochodzi z 1442 roku. Nazwa nawiązuje do arcyksięcia Albrechta VI Habsburga, którego imię nosi plac. Jak wygląda? Na kolumnie stoi naturalnej wielkości rycerz w zbroi, pełniący rolę chorążego. Prawą rękę unosi z chorągwią miasta, lewą trzyma za plecami, zasłaniając miecz przypięty do pasa. Ma brodatą twarz i beret z piórem. U jego stóp leży lew, symbol siły. Postać oraz podstawa mają wyraźną, wielobarwną polichromię. Pod figurą widać renesansowy słup z ośmiobocznym środkiem i dwiema rurami wylewowymi zdobionymi maskami lwów. Trzon podstawy ozdobiono postaciami dzieci-muzykantów, a całość wieńczy manierystyczna głowica woluty. Woda płynie do podwójnej wapiennej niecki ze ściętymi krawędziami. Jak zmieniała się przez wieki? 1539: kamieniarz z Rheinfelden Velti Gessler dostarczył nową nieckę, a w latach 1541/42 wymienił też słup i elementy kamienne. 1618: Balthasar de Clarin z Brugg wykonał ośmioboczną nieckę z kamienia z Mägenwil. około 1850: powstała obecna, podwójna niecka. 1901: fontanna dostała nowy cokół słupa i nowe rury wylewowe. 1958/59: figurę, głowicę i trzon skopiowano, a odrestaurowany oryginał trafił do Muzeum Fricktaler. 2008: kolejna renowacja. Od 1963 roku obiekt objęty jest ochroną kantonalną w całości. Ma priorytet B, czyli znaczenie regionalne. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Fontanna znajduje się w ścisłym centrum, więc najlepiej dojść pieszo z dowolnego punktu starego miasta. Wstęp jest wolny i nie obowiązują godziny zwiedzania, bo fontanna stoi na otwartym placu. Najlepsze światło do zdjęć polichromii daje dzień, a plac jest przyjemnym przystankiem na spacerze po uliczkach Rheinfelden o każdej porze roku. Co jeszcze zobaczyć w pobliżu? W starym mieście zachowało się kilka innych fontann z inwentarza zabytków, między innymi na Kaiserstrasse (1835) i przy Jagdgasse. Spacer od jednej do drugiej to prosty sposób na poznanie miasta. Najczęstsze pytania Gdzie stoi Albrechtsbrunnen? Na placu Albrechtsplatz przy Marktgasse, w starym mieście Rheinfelden w Argowii. Czy figura na fontannie jest oryginalna? Nie. Obecną figurę, głowicę i trzon skopiowano w latach 1958/59. Odrestaurowany oryginał oglądać można w Muzeum Fricktaler. Ile lat ma fontanna? Pierwsza wzmianka pochodzi z 1442 roku, a inwentarz zabytków datuje początki na XIV wiek. Dzisiejsza niecka pochodzi z około 1850 roku, a słup z 1901. Czy wstęp jest płatny? Nie, fontanna jest ogólnodostępna na placu miejskim.
-
Birsköpfli
Bazylea
Birsköpfli w Bazylei to nadrzeczny teren rekreacyjny w miejscu, gdzie rzeka Birs wpada do Renu. Leży w dzielnicy Breite i przylega do gminy Birsfelden. Mieszkańcy znają go też pod nazwą Birskopf. To jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc kąpielowych i piknikowych w mieście, a dla uprzemysłowionego Birsfelden niemal jedyna większa zielona przestrzeń. Co zobaczysz na Birsköpfli? Rdzeń okolicy stanowi park wzdłuż Birsu: trawiaste polany, sporo drzew dających cień i niewielka plaża z drobnych kamieni. W części parkowej działa pawilon gastronomiczny z bistro, a dalej od brzegu ciągną się ogródki działkowe. Są też źródełka z wodą pitną. Charakterystycznym elementem jest kładka Birskopfsteg dla pieszych. Zbudowana w 1963 roku, była pierwszym mostem podwieszonym na linach w Szwajcarii. W 2007 roku rozebrano ją po zerwaniu się jednej z lin, w 2008 stanęła drewniana kładka tymczasowa, a docelowa nowa konstrukcja została otwarta w kwietniu 2012 roku. Co tu robić? pływać w rzece i brać kąpiele słoneczne na kamienistym brzegu, urządzać piknik lub grillować na trawie, grać w siatkówkę plażową i badmintona, zjeść coś w bistro w parku i skorzystać z imprez kulturalnych, które organizują nowi operatorzy pawilonu. Kiedy przyjechać? Najlepiej w ciepłe dni od późnej wiosny do początku jesieni. Latem bywa tu bardzo tłoczno, szczególnie w weekendowe popołudnia, więc przyjdź wcześniej, jeśli chcesz zająć miejsce w cieniu. Na co uważać? Brzeg jest kamienisty, zdarzają się ostre kamienie i stłuczone szkło, dlatego przydadzą się buty do wody. Rzeka Ren ma silny nurt, więc pływanie wymaga rozwagi. Odwiedzający zwracają uwagę na niewystarczającą liczbę toalet i przepełnione kosze w szczycie sezonu. Kanton zapowiedział częstsze sprzątanie brzegu latem. Miasto analizuje też, jak pogodzić potrzeby różnych grup użytkowników, nie odbierając miejscu swobodnego charakteru. Jak dotrzeć? Birsköpfli leży na granicy Bazylei i Birsfelden, nad samym ujściem Birsu, w pobliżu szlaku rowerowego Kleiner Dreiland-Radweg. Dojdziesz tu pieszo lub dojedziesz rowerem z centrum Bazylei wzdłuż Renu. Wejście jest bezpłatne, a teren otwarty. Najczęstsze pytania Czy wstęp na Birsköpfli jest płatny? Nie. To publiczny park i plaża nad rzeką, bez opłat za wejście. Czy można tu grillować? Tak, odwiedzający korzystają z miejsc do grillowania i piknikowania na trawie. Zabierz własne zapasy i posprzątaj po sobie. Czy jest tu gdzie coś zjeść? Tak, w parku działa pawilon z bistro. Możesz też przywieźć jedzenie na piknik. Czy można pływać w Renie i Birsie? Ludzie tu pływają, ale nurt bywa silny, a brzeg jest kamienisty. Wchodź do wody ostrożnie i najlepiej w butach kąpielowych.
-
Kannenfeldpark
Bazylea
Kannenfeldpark w Bazylei to największy publiczny park zieleni w mieście, o powierzchni 8,5 hektara, położony w dzielnicy St. Johann. Dziś to spokojne miejsce z rozległymi trawnikami i starymi drzewami, ale jego początki są zaskakujące: park powstał na terenie dawnego cmentarza. Skąd wziął się park? Teren służył jako cmentarz (Kannenfeld-Gottesacker) od 1870 roku. Gdy po otwarciu centralnego cmentarza Hörnli pochówki się skończyły, mieszkańcy zabiegali o zamianę terenu na park, a pierwsze takie postulaty padły już w 1931 roku. Cmentarz formalnie zlikwidowano w 1952 roku, a park urządzono w 1951 roku. Groby usunięto i dziś w parku nie ma nagrobków, za to zachowano drzewa iglaste. Przez dziesięciolecia urosły do rozmiarów wielkich żywych rzeźb na środkowych łąkach. Co zobaczysz na miejscu? Drzewa i arboretum. Historyczny układ alejek i drzewostan nadal wyznaczają strukturę parku. Ogrodnicy miejscy przez lata sadzili wzdłuż obrzeży rzadkie drzewa liściaste przekazywane z innych parków, a rośliny są pogrupowane według rodzin botanicznych. Główne wejście. Przy przystanku Strassburgerallee dawną bramę cmentarną flankują cztery posągi: Mojżesza, Daniela, Jezusa i Pawła. Okrężna ścieżka. Po przebudowie projektu pracowni Fontana Landschaftsarchitektur park zyskał kolisty trakt, a zbędne elementy usunięto. Wyspy zabaw. Wzdłuż poprzecznej alei stoi pięć tematycznych placów zabaw: do wspinania, huśtania, zjeżdżania, zabawy w piasku i błocie oraz brodzenia. Ostatnie dwie wyspy, piaskowo-błotną i wspinaczkową, otwarto 6 lipca 2018 roku. Jak dotrzeć? Park leży w St. Johann, na północ od centrum Bazylei. Najwygodniej dojechać komunikacją miejską do przystanku Strassburgerallee, przy którym znajduje się główne wejście. Kiedy przyjechać? Park jest otwarty cały rok, a wstęp jest bezpłatny. Najlepiej odwiedzić go późną wiosną i latem, gdy drzewa mają pełne ulistnienie, a place zabaw są najchętniej używane. Jesienią arboretum zyskuje kolory liści. Najczęstsze pytania Czy w Kannenfeldpark są jeszcze groby? Nie. Groby usunięto przy zakładaniu parku, a nagrobków w nim nie ma. Pozostały drzewa i historyczny układ ścieżek. Jak duży jest park? Ma 8,5 hektara i jest największym publicznym parkiem zieleni w Bazylei. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Pięć wysp zabaw oferuje wspinanie, huśtanie, zjeżdżanie, zabawę w piasku i błocie oraz brodzenie. Czy park został wyróżniony? W 2025 roku miasto otrzymało od Szwajcarskiego Stowarzyszenia Ochrony Krajobrazu i Zabytków (Heimatschutz) Nagrodę Ogrodową Schulthess za dalszy rozwój parku.
-
Parc Geisendorf
Genewa
Parc Geisendorf w Genewie to duży park osiedlowy w dzielnicy Servette–Petit-Saconnex, zamknięty między ulicami rue de Lyon i rue Liotard. Miasto podaje jako adres rue de Lyon 58. To zielona przestrzeń dla mieszkańców, ale też wygodny przystanek dla podróżnych, którzy chcą odpocząć od zwiedzania centrum i zobaczyć codzienne życie szwajcarskiego miasta. Gdzie leży park i jak go znaleźć? Park znajduje się na północ od historycznego centrum Genewy, w dzielnicy Servette, w pobliżu rue de Lyon, jednej z głównych ulic tego rejonu. Wejścia prowadzą od strony rue de Lyon i rue Liotard. Najłatwiej trafić tu, wpisując w nawigację adres rue de Lyon 58, 1203 Genewa. Teren jest otwarty codziennie, całą dobę, bez biletów i opłat. Skąd wzięła się nazwa i jaka jest historia parku? Park zajmuje dolną część dawnej posiadłości o nazwie „Surinam", która sięga XVIII wieku. W 1883 roku majątek kupił Charles Geisendorf, kupiec z branży papierniczej, i od jego nazwiska pochodzi dzisiejsza nazwa. Miasto Genewa nabyło teren w 1931 roku i przekształciło go w ogólnodostępną zieleń. Jedna ze stron miejskich przypomina też, że bogactwo pierwszych właścicieli posiadłości wiązało się z plantacjami opartymi na niewolnictwie w Surinamie, stąd nazwa dawnego majątku. Co zobaczysz w parku? Plac zabaw dla dzieci. Strefę Proxisport z darmowym dostępem, czyli boisko do gry i ćwiczeń na świeżym powietrzu. Street workout – przyrządy do treningu własnym ciężarem ciała. Toalety publiczne. Wybieg dla psów w ogrodzeniu. Trawniki i alejki do spacerów i odpoczynku. W części parku stoi także zespół szkolny w układzie pawilonowym, zaprojektowany w latach 60. XX wieku przez architektów Waltenspühla i Brerę. Budynki te uchodzą za znaczący przykład powojennej architektury szkolnej w Genewie, więc warto rzucić na nie okiem, spacerując po terenie. Jakie obowiązują zasady? Miasto zakazuje wjazdu rowerami i innymi pojazdami na teren parku. Psy nie mogą wchodzić na trawniki, ale na alejkach wolno z nimi spacerować, o ile są na smyczy. Dla czworonogów przygotowano osobny, ogrodzony wybieg. Dla kogo jest Parc Geisendorf? Park sprawdzi się przede wszystkim dla rodzin z dziećmi, bo plac zabaw i boisko dają zajęcie na dłuższą chwilę. Aktywni znajdą tu sprzęt do ćwiczeń, a właściciele psów – ogrodzony wybieg. Dla osób zainteresowanych historią miasta jest to ciekawy przykład dawnej wiejskiej posiadłości, która z czasem została wchłonięta przez rozrastającą się Genewę i stała się terenem publicznym. To raczej miejsce na spokojną przerwę niż główna atrakcja turystyczna, ale dobrze uzupełnia plan dnia w dzielnicy Servette. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Parc Geisendorf jest płatny? Nie. Park jest miejskim terenem zieleni, otwartym codziennie przez całą dobę. Czy można wejść z psem? Tak, na alejkach, pod warunkiem że pies jest na smyczy. Na trawniki psy nie mają wstępu. Jest też ogrodzony wybieg dla psów. Czy w parku są toalety i plac zabaw? Tak, na terenie znajdują się publiczne toalety, plac zabaw, strefa Proxisport i sprzęt do street workoutu. Czy można jeździć po parku rowerem? Nie. Obowiązuje zakaz poruszania się rowerami i innymi pojazdami. Kiedy powstał park? Posiadłość kupił w 1883 roku Charles Geisendorf, a miasto Genewa przejęło ją w 1931 roku.
-
Japanese garden
Interlaken
Japoński ogród w Interlaken (niem. Japanischer Garten Interlaken) to niewielki, bezpłatny park w samym centrum szwajcarskiego kurortu, tuż obok Hotelu Interlaken przy Höheweg. Uchodzi za pierwszy publicznie dostępny ogród japoński w Szwajcarii i bywa nazywany Ogrodem Przyjaźni. Skąd się wziął ogród w Interlaken? Ogród jest darem japońskiego miasta Ōtsu, partnerskiego wobec Interlaken. Po około dwudziestu latach współpracy obu miast Ōtsu podarowało go gminie, a burmistrzowie obu miejscowości otworzyli go oficjalnie w lipcu 1995 roku. Lokalna prasa i oficjalna strona turystyczna Interlaken podają to samo. Jeden z serwisów hotelowych wiąże powstanie ogrodu z wizytą następcy tronu Akihito w 1976 roku, ale ta wersja nie znajduje potwierdzenia w źródłach lokalnych, więc ją pomijamy. Co zobaczysz w ogrodzie? Układ ogrodu nawiązuje do krajobrazu Berneńskiego Oberlandu: kompozycja z kamieni i roślin symbolizuje okoliczne góry. Centralnym elementem jest staw Shinji, który przedstawia jezioro Brienz i jezioro Thun, między którymi leży Interlaken. Zgodnie z japońską tradycją ogrodową woda, kamienie i starannie formowana roślinność tworzą tu spokojną, symboliczną miniaturę natury, a nie klasyczny miejski skwer z klombami. To dobre miejsce na krótką przerwę po spacerze Höheweg, szerokim bulwarem między dworcami Interlaken West i Ost, z którego widać Jungfrau. W pobliżu stoi też Kursaal z ogrodami i słynnym zegarem kwiatowym. Jak dojść i ile to kosztuje? Ogród leży przy Höheweg, w pieszej odległości od obu dworców kolejowych; z centrum miasta dojdziesz tu w kilka minut. Wstęp jest bezpłatny, a park dostępny jest dla każdego przechodnia. Współrzędne: około 46,689 N, 7,864 E. Kiedy warto przyjść? Ogród sprawdza się o każdej porze roku, ale najwięcej kolorów daje od wiosny do jesieni, gdy zieleń kontrastuje z wodą i kamieniem. Wizyta zajmuje zwykle 15–30 minut, więc najlepiej połączyć ją z przechadzką po Höheweg i zwiedzaniem centrum. Najczęstsze pytania Czy wstęp do japońskiego ogrodu w Interlaken jest płatny? Nie, ogród jest dostępny bezpłatnie. Kto podarował ogród miastu? Japońskie miasto partnerskie Ōtsu. Oficjalne otwarcie odbyło się w lipcu 1995 roku. Co symbolizuje staw w ogrodzie? Staw Shinji przedstawia jeziora Brienz i Thun, a układ kamieni i roślin odwołuje się do gór Oberlandu. Ile czasu przeznaczyć na wizytę? Wystarczy od kwadransa do pół godziny, najlepiej w ramach spaceru wzdłuż Höheweg.
-
Jardin Botanique de Genève
Chambésy
Ogród Botaniczny w Genewie (Conservatoire et Jardin botaniques de la Ville de Genève, CJBG) leży w dzielnicy Petit-Saconnex nad Jeziorem Genewskim, w pobliżu Pałacu Narodów i siedziby ONZ. To zarazem park, w którym można spędzić pół dnia, i instytucja naukowa o światowej randze. Co to za miejsce i skąd się wzięło? Ogród założył w 1817 roku botanik Augustin Pyramus de Candolle. Początkowo działał w centrum miasta, w parku Bastions, a na obecne miejsce przeniesiono go na początku XX wieku. Dziś zajmuje około 28 hektarów, a w 2023 roku odnotował ok. 700 tysięcy odwiedzin, czyli więcej niż jakakolwiek inna atrakcja Genewy. Co zobaczysz na miejscu? Kolekcje żywe: ponad 11 tysięcy taksonów roślin, rozmieszczonych w ogrodzie i w szklarniach. Szklarnie: pokazują rośliny tropikalne i z regionów wulkanicznych; zamykane są wcześniej niż park. Ogród alpejski: roślinność górska, szczególnie ciekawa przy okazji wizyty w Szwajcarii. Mały park zwierzęcy: dobry przystanek, gdy podróżujesz z dziećmi. Zielnik: ponad sześć milionów zasuszonych okazów, jeden z największych na świecie. Jest to zaplecze naukowe, nie główny punkt zwiedzania. Biblioteka specjalistyczna: ponad 160 tysięcy woluminów. Na terenie działa też przestrzeń edukacyjna z bezpłatnymi aktywnościami, a w kalendarzu pojawiają się wizyty z przewodnikiem. Jak dojechać? Do ogrodu dojedziesz miejskimi autobusami linii 1, 11, 22 i 25 do przystanku „Jardin botanique". Wejść jest kilka, między innymi od strony Place Albert-Thomas i przy Chemin de l'Impératrice 1. Z Pałacu Narodów to spacer na kilka minut, więc zwiedzanie łatwo połączyć z wizytą w dzielnicy międzynarodowej. Kiedy się wybrać i ile to kosztuje? Według informacji miasta ogród jest otwarty codziennie przez cały rok: zimą od 8:00 do 17:00, latem od 8:00 do 19:00. Szklarnie zamykają się o 17:00. Wstęp jest wolny. Najlepsza pora to późna wiosna i lato, gdy kwitnie najwięcej roślin, ale szklarnie dają schronienie także w deszczowe dni. Aktualne godziny sprawdź przed wizytą na stronie ogrodu. Najczęstsze pytania Czy wstęp do ogrodu botanicznego w Genewie jest płatny? Nie, wejście do ogrodu jest bezpłatne, podobnie jak aktywności w przestrzeni edukacyjnej. Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie? Na spokojny spacer po parku i szklarniach wystarczą 2–3 godziny. Z dziećmi i wizytą w parku zwierzęcym warto zaplanować więcej. Czy w pobliżu są inne atrakcje? Tak, tuż obok znajdują się Pałac Narodów i siedziba ONZ, a w pobliżu brzeg jeziora. Kto założył ogród i kiedy? Augustin Pyramus de Candolle, w 1817 roku.
-
Arboretum Zürich
Zurych
Arboretum Zürich to publiczny park i ogród botaniczny w dzielnicy Enge, nad zachodnim brzegiem Jeziora Zuryskiego. Zajmuje około 20 hektarów, jest otwarty przez cały rok i zarządza nim miejski wydział Grün Stadt Zürich. Wstęp jest wolny, a spacer wśród egzotycznych drzew z widokiem na taflę jeziora to jeden z najspokojniejszych sposobów na odpoczynek w centrum miasta. Czym jest Arboretum w Zurychu? Park należy do Quaianlagen, ciągu nadbrzeżnych promenad i skwerów, które powstały w drugiej połowie XIX wieku według koncepcji miejskiego inżyniera Arnolda Bürklego. Prace nad Arboretum prowadzono w latach 1882–1887. Założenie od początku miało służyć mieszkańcom i zostało urządzone w stylu angielskiego parku krajobrazowego: z szerokimi trawnikami, wijącymi się ścieżkami i kępami drzew posadzonych tak, by otwierać kolejne widoki na wodę. Co zobaczysz na miejscu? Kolekcję drzew i krzewów — obok gatunków rodzimych rosną tu rośliny egzotyczne, więc park jest dobrym miejscem na jesienny spacer, gdy liście zmieniają kolor. Wielką łąkę nad wodą, gdzie mieszkańcy Zurychu rozkładają koce, grają i opalają się latem. Kąpielisko z saunami nad jeziorem — latem można pływać, zimą korzystać z sauny. Voliere Zürich — wolierę z ptakami oraz stację opieki nad chorymi i rannymi ptakami, uznawaną za wyjątkową w skali kraju. Jak dotrzeć do Arboretum? Park leży między Mythenquai a General-Guisan-Quai, obok przystani w Enge. Najwygodniej dojechać tramwajem linii 5 lub autobusami 161 i 165 na przystanek Rentenanstalt. Od głównego dworca to kilkanaście minut jazdy, a pieszo można dojść promenadą wzdłuż brzegu. Spacer można połączyć z wizytą w pobliskim Zürichhorn po drugiej stronie jeziora. Kiedy przyjechać? Park działa przez cały rok. Najpełniej prezentuje się późną wiosną, gdy drzewa się zazieleniają, i jesienią, w czasie przebarwień liści. W upalne dni warto połączyć spacer z kąpielą w jeziorze. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Arboretum jest płatny? Nie, park jest publiczny i otwarty przez cały rok. Płatne mogą być jedynie kąpielisko i sauna. Ile czasu zajmuje zwiedzanie? Na spokojny spacer wystarczy godzina do dwóch, dłużej, jeśli planujesz kąpiel lub piknik na łące. Jak dojechać z centrum Zurychu? Tramwajem nr 5 lub autobusami 161 i 165 do przystanku Rentenanstalt. Czy w parku są atrakcje poza drzewami? Tak: kąpielisko z sauną nad jeziorem oraz Voliere Zürich z ptakami i stacją ich opieki.
-
Murg Auen Park
Frauenfeld
Murg Auen Park we Frauenfeld to nadrzeczny park miejski nad rzeką Murg, w stolicy kantonu Turgowia we wschodniej Szwajcarii. Na około 44 tys. m² między miastem a autostradą powstała tu zielona strefa z odtworzonym korytem rzeki, kładkami i niewielką plażą. Wielu mieszkańców i turystów używa też zapisu „Murg-Auen-Park”. Skąd się wziął park? Teren przez lata służył armii jako plac ćwiczeń, a potem stał nieużywany. W latach 90. rozważano w tym miejscu strefę przemysłową i drogę. Zamiast tego, z inicjatywy prywatnej, architekt Thomas Hasler zaproponował władzom miasta urządzenie publicznego parku. W 2011 roku mieszkańcy głosowali nad kredytem w wysokości 3,6 mln franków, a park oddano do użytku w 2015 roku. W 2017 roku zdobył nagrodę ogrodniczą szwajcarskiego Heimatschutzu (Szwajcarskie Stowarzyszenie Ochrony Krajobrazu i Zabytków). Co zobaczysz w parku? Centralnym pomysłem było przywrócenie dawnego biegu Murgu w lesie. Rzeka meandruje tu wśród łach żwirowych, powalonych pni, drzew i łąk. Wydzielono naturalne miejsca do zabawy dla dzieci: z wodą, kamieniami i drewnem zamiast klasycznych huśtawek. Kilka mostków i kładek, o których inżynier Jürg Conzett opowiadał na konferencji o kładkach pieszych w Berlinie w 2017 roku, wyróżnia się nowoczesną konstrukcją. Nowoczesny pawilon zastąpił dawne wojskowe baraki. Latem można skorzystać z niewielkiej plażki nad Murgiem. Przy odrobinie szczęścia zobaczysz bobry i zimorodki. Jak dojść do Murg Auen Park? Z dworca kolejowego Frauenfeld wyjdź w stronę dzielnicy Kurzdorf i idź wzdłuż Murgu. Spacer jest krótki i prowadzi nad wodą. Park leży tuż przy centrum, więc nie potrzebujesz samochodu. Kiedy przyjechać? Najlepsza jest późna wiosna i lato: pogoda sprzyja kąpieli i zabawie przy wodzie, a zieleń jest w pełni. Jesienią park również ma urok, ale rzeka bywa chłodna. Park jest ogólnodostępny, a aktualne informacje o wydarzeniach znajdziesz na stronie miasta Frauenfeld. Co jeszcze zwiedzić w okolicy? Frauenfeld ma średniowieczny zamek i starówkę. Park dobrze łączy się ze spacerem po mieście i wizytą w ZOO Plättli w pobliżu Stählibuck, polecanym na rodzinne wycieczki. Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Nie, to ogólnodostępny park miejski. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Zamiast tradycyjnego placu zabaw dzieci mają naturalne tereny do zabawy: wodę, żwirowe łachy i pnie drzew. Czy można się wykąpać? W parku jest niewielka plaża nad Murgiem. Warunki zależą od pogody i stanu wody, więc przed kąpielą sprawdź lokalne oznaczenia. Ile czasu potrzeba na wizytę? Na spokojny spacer wystarczy około godziny. Z dojściem z dworca i odpoczynkiem nad wodą zaplanuj półtorej do dwóch godzin.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.