Muzea w Szwajcarii
Lista 252 miejsc z kategorii Muzea w Szwajcarii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 162 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Abegg foundation, Hafenmuseum Basel, Museum der Talschaft Hasli.
-
Musée d'Yverdon et région
Yverdon-les-Bains
Musée d'Yverdon et région (Muzeum Yverdon i Regionu) w Yverdon-les-Bains to muzeum historyczne urządzone w średniowiecznym zamku nad południowym brzegiem jeziora Neuchâtel, w kantonie Vaud. Placówka działa od 1764 roku i należy do najstarszych muzeów w tym kantonie. Co to za budynek? Zamek wzniesiono w latach 1260–1270 z polecenia Piotra Sabaudzkiego. Ma układ tzw. kwadratu sabaudzkiego: cztery skrzydła wokół dziedzińca, z wieżami w narożnikach. Taki plan stosowali sabaudzcy budowniczowie w wielu twierdzach regionu. W późniejszych wiekach rządzili tu Berneńczycy, co widać w dekoracji dwóch reprezentacyjnych sal. Co zobaczysz w muzeum? Stała wystawa prowadzi przez dzieje regionu od prehistorii po czasy nowożytne. Najciekawsze działy: Archeologia i żegluga antyczna. W sklepionych piwnicach stoją dwie wyjątkowo dobrze zachowane łodzie galijsko-rzymskie odkryte w samym Yverdon. Zestaw pokazuje, jak ważną drogą handlową były tutejsze wody w czasach rzymskich. Sale z okresu berneńskiego. Dwie reprezentacyjne komnaty zdobią malowidła z XVI–XVIII wieku. Zbiory egipskie. W jednej z wież zgromadzono starożytności z Egiptu, w tym mumię Nes-Shou wraz z wyposażeniem grobowym. Sala Pestalozziego. Od 1804 do 1824 roku miasto udostępniło zamek pedagogowi Johannowi Heinrichowi Pestalozziemu, który założył tu szkołę. Osobna sala przypomina jego życie i dorobek. Jak zaplanować wizytę? Muzeum mieści się w zamku w samym centrum miasta (Le Château, 1401 Yverdon-les-Bains), przy placu, na którym stoi też ratusz. Z dworca idzie się pieszo kilka minut. Wystawy są czynne od środy do niedzieli, w godzinach 11:00–18:00. Bilet normalny kosztował według dostępnych zestawień 10 CHF, ulgowy 8 CHF, dziecięcy 6 CHF; aktualne ceny sprawdź na stronie muzeum. Na zwiedzanie wystarczy około godziny do dwóch. Kontakt: tel. +41 24 425 93 10. Dla kogo? Dla osób lubiących historię lokalną i archeologię, dla rodzin z dziećmi (łodzie i mumia robią wrażenie) oraz dla zainteresowanych historią pedagogiki. Zamek warto połączyć ze spacerem po starówce i nad jeziorem. Najczęstsze pytania Gdzie znajduje się muzeum? W zamku w centrum Yverdon-les-Bains, w kantonie Vaud, na południowym krańcu jeziora Neuchâtel. Kiedy jest otwarte? Od środy do niedzieli, 11:00–18:00. W poniedziałki i wtorki wystawy są zamknięte. Co jest największą atrakcją zbiorów? Dwie łodzie galijsko-rzymskie w zamkowych piwnicach oraz egipska mumia w wieży. Czy muzeum ma związek z Pestalozzim? Tak. Zamek w latach 1804–1824 służył jako siedziba jego szkoły, a jedna z sal poświęcona jest jego pracy. Jaki język obowiązuje na miejscu? Yverdon jest miastem francuskojęzycznym, więc opisy są po francusku; pytaj o dodatkowe materiały dla gości zagranicznych.
-
Museo del Forte di Airolo
Airolo
Museo del Forte di Airolo to muzeum wojskowe w Airolo, w szwajcarskim kantonie Ticino, urządzone w dawnej twierdzy strzegącej południowego wejścia na przełęcz św. Gotarda. Fort stoi przy drodze w stronę przełęczy, około 1,5 km od centrum miasteczka, a zwiedza się go z przewodnikiem. Po co zbudowano fort w Airolo? Otwarcie kolei gotardzkiej w 1882 roku pozwoliło szybko przerzucać wojska z jednej strony Alp na drugą. Szwajcaria odpowiedziała budową systemu umocnień wokół Gotarda, jednego z największych przedsięwzięć obronnych w swojej historii. Fort Airolo, wznoszony w latach 80. XIX wieku (różne źródła podają 1886/1887–1890), miał osłaniać wlot do tunelu kolejowego, drogę przez przełęcz oraz dojście do doliny Bedretto. Uchodził wówczas za jedną z najnowocześniejszych twierdz w Europie. Jak fort służył później? Jako stanowisko bojowe w systemie reduty alpejskiej fort wycofano w 1947 roku. Do 1953 roku działał jeszcze jako twierdza szkoleniowa, po czym większość dział i lawet zdemontowano i przetopiono. Część pomieszczeń mieszkalnych nadal wykorzystuje armia szwajcarska jako koszary. Co zobaczysz w muzeum? Muzeum działa od 1989 roku, w 50. rocznicę mobilizacji z 1939 roku, w dawnej części bojowej fortu. Zajmuje mniej więcej połowę obiektu i było kilkakrotnie rozbudowywane. W ekspozycji znajdziesz broń, plany i dokumenty dotyczące dziejów twierdzy, a także zachowane elementy pierwotnego wyposażenia: stanowiska armatnie, wieże i punkty obserwacyjne. Fort zalicza się do najlepiej zachowanych obiektów tego typu w Europie. Kiedy można zwiedzać i jak się umówić? Wizyty indywidualne odbywają się z przewodnikiem od czerwca do października, w pierwszą sobotę miesiąca o 13.30 i 15.00. Grupy mogą zwiedzać przez cały rok po wcześniejszej rezerwacji: e-mail [email protected] lub telefon 079 794 32 92. Aktualne terminy sprawdź przed wyjazdem na stronie forteairolo.ch. Jak dojechać? Airolo leży przy północnym krańcu doliny Leventina, przy wjeździe na drogę na przełęcz św. Gotarda i przy linii kolejowej Gotthard. Do fortu dojdziesz lub dojedziesz z miasteczka drogą kantonalną w stronę przełęczy, na dystansie około 1,5 km. Najczęstsze pytania Czy można wejść do muzeum na własną rękę? Nie, zwiedzanie odbywa się w ramach wizyt z przewodnikiem, w ustalonych terminach lub na zamówienie dla grup. Ile kosztuje wejście? Cennik zmienia się w zależności od rodzaju wizyty, dlatego warto zapytać o niego przy rezerwacji lub na stronie muzeum. Kiedy powstało muzeum, a kiedy sam fort? Fort zbudowano w latach 80. XIX wieku, a muzeum otwarto w 1989 roku. Czy fort nadal działa wojskowo? Część pomieszczeń mieszkalnych służy armii jako koszary, natomiast dawna część bojowa jest muzeum.
-
Stiftung SAPA, Schweizer Archiv der Darstellenden Künste
Bern
Stiftung SAPA, Schweizer Archiv der Darstellenden Künste w Bernie to narodowe archiwum szwajcarskiego teatru, tańca i performansu. Placówka działa jako fundacja, a berneńska siedziba przy Schanzenstrasse 15 otwiera się dla zwiedzających jako miejsce z wystawą stałą poświęconą teatrowi. Czym jest SAPA? SAPA powstała w 2017 roku z połączenia dwóch instytucji. Pierwszą była Szwajcarska Kolekcja Tańca, drugą Szwajcarska Kolekcja Teatralna, której początki sięgają 1927 roku (jako fundacja działa od 1978). Fundacja gromadzi, dokumentuje, archiwizuje i udostępnia dorobek sztuk performatywnych powstały w Szwajcarii lub dla niej ważny: teatr, taniec i performans. Gdzie znajduje się archiwum i co jeszcze należy do fundacji? Fundacja ma trzy biura: w Bernie, Lozannie i Zurychu. Zbiory są rozdzielone między te miasta. Największe zasoby tekstowe, ikonograficzne, przedmiotowe i tekstylne, około 280 metrów bieżących, trzyma Lozanna. W kolekcjach znajduje się między innymi archiwum Adolphe'a Appii, jednego z najważniejszych reformatorów scenografii i oświetlenia teatralnego. Co zobaczysz w Bernie? Berneński oddział prowadzi stałą ekspozycję o teatrze. To dobry przystanek dla osób, które interesują się kulisami sceny: kostiumami, dokumentacją przedstawień i historią szwajcarskiej sceny. Nie jest to duże muzeum z kolejkami, raczej kameralne miejsce dla ciekawych. Kiedy można odwiedzić SAPA w Bernie? Według informacji organizatora dom jest otwarty od wtorku do czwartku w godzinach 13-16 oraz w pierwszą sobotę miesiąca od 12 do 16. O 14:00 odbywa się publiczne oprowadzanie, które trwa około godziny. Biuro odbiera telefony od wtorku do piątku w godzinach 9-16. Dane pochodzą z różnych źródeł i nie wszystkie są świeżo datowane, więc godziny warto sprawdzić na sapa.swiss przed wyjazdem. Rezerwacja online jest możliwa. Jak trafić? Adres to Schanzenstrasse 15, 3001 Bern, czyli okolice dworca głównego w centrum miasta. Dojście z dworca zajmuje niewiele czasu i nie wymaga komunikacji miejskiej. Najczęstsze pytania Czy SAPA to muzeum? To przede wszystkim archiwum i fundacja, ale w Bernie działa stała wystawa teatralna i organizowane są oprowadzania. Ile trwa zwiedzanie? Publiczna wizyta z przewodnikiem trwa około godziny. Czy można wejść w dowolny dzień? Nie. Obiekt jest otwarty tylko kilka dni w tygodniu i w pierwszą sobotę miesiąca, dlatego sprawdź godziny wcześniej. Czy potrzebuję znać niemiecki? Nazwa i strona instytucji są wielojęzyczne, a fundacja działa w trzech regionach językowych. Na miejscu zapytaj o język oprowadzania przy rezerwacji.
-
Musée Baud
L'Auberson
Musée Baud w L'Auberson to szwajcarskie muzeum mechanicznych instrumentów muzycznych, ukryte we wsi w Jurze, w kantonie Vaud. Zbiór obejmuje pozytywki, automaty, zegary grające i gramofony. To jedno z najciekawszych miejsc w regionie dla każdego, kogo fascynuje precyzyjna mechanika. Co zobaczysz w Musée Baud? Kolekcja liczy około 240 mechanicznych instrumentów i automatów, a powstały one w latach 1750–1940. Są wśród nich małe pozytywki kieszonkowe, duże szafy grające, zegary z melodią oraz organy jarmarczne. Gwiazdą wystawy jest „Maesto", orkiestrion z około 1900 roku, który sam gra na dziesięciu różnych instrumentach. W drugiej sali stoi także „Phonolistz Violiona", czyli mechaniczne skrzypce połączone z fortepianem. To zbiór, w którym liczy się dźwięk, a nie tylko wygląd. Mechanizmy projektowano tak, by imitowały cały zespół muzyków, dlatego warto zapytać na miejscu o pokazy działania instrumentów. Dzięki temu zrozumiesz, jak wyglądała rozrywka na długo przed erą radia i nagrań cyfrowych, a także jak ogromną wiedzę techniczną mieli dawni rzemieślnicy z Jury. Skąd wzięło się to muzeum? Zbiór stworzyli trzej bracia: Frédy, Robert i Auguste Baud. Wychowali się w niewielkim gospodarstwie, w którym rolnictwo łączyło się z rzemiosłem. Od 1946 roku prowadzili je wspólnie i zajmowali się odnawianiem starych mechanizmów muzycznych. Muzeum otwarto 2 października 1955 roku. W 1995 roku zbiór przejęli nowi właściciele, co uchroniło go przed rozproszeniem i wywiezieniem za granicę. Dlaczego akurat tutaj? Okolica Sainte-Croix, do której należy L'Auberson, była światowym ośrodkiem produkcji pozytywek. Genewski zegarmistrz Antoine Favre wynalazł pozytywkę w 1796 roku. Od 1811 roku do końca XIX wieku Sainte-Croix zdominowało ten rynek, produkując także mechaniczne automaty grające. Wiedza rzemieślnicza przechodziła tu z rodziny na rodzinę, a bracia Baud zostali jej spadkobiercami. Jak zaplanować wizytę? Muzeum mieści się w L'Auberson, przy Grand Rue 23, około 46,82° N, 6,47° E. Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od sezonu, a jedno z zestawień podaje otwarcie latem po południu. Aktualny grafik i zasady zwiedzania sprawdź na museebaud.ch przed wyjazdem. Dobrze połączyć wizytę z drugim muzeum w pobliskim Sainte-Croix. CIMA prezentuje historię tutejszego przemysłu automatów i pozytywek, więc oba miejsca uzupełniają się. Najczęstsze pytania Gdzie leży Musée Baud? We wsi L'Auberson w gminie Sainte-Croix, w Jurze, w kantonie Vaud w Szwajcarii. Co jest najcenniejszym eksponatem? Najczęściej wymieniany jest orkiestrion „Maesto" z około 1900 roku, który gra na dziesięciu instrumentach jednocześnie. Z jakiego okresu pochodzą zbiory? Eksponaty powstały między 1750 a 1940 rokiem. Kiedy otwarto muzeum? 2 października 1955 roku, z inicjatywy trzech braci Baud.
-
Museo Hermann Hesse
Montagnola
Museo Hermann Hesse w Montagnoli to jedyne w Szwajcarii muzeum poświęcone pisarzowi, urządzone w wieży Torre Camuzzi w gminie Collina d'Oro, kilka kilometrów od Lugano w kantonie Ticino. Hermann Hesse mieszkał w Montagnoli od 1919 roku aż do śmierci w 1962 roku, a wystawa opowiada o tych czterech dekadach. Czym jest muzeum w Montagnoli? Muzeum otwarto w 1997 roku, w 120. rocznicę urodzin pisarza. Zajmuje wieżę, będącą częścią większego kompleksu Casa Camuzzi, zbudowanego w XIX wieku w stylu określanym jako rosyjski. Reszta budynku pozostaje prywatną rezydencją i nie jest udostępniana zwiedzającym. Działa tu fundacja Fondazione Hermann Hesse Montagnola, która prowadzi także program wydarzeń. Dlaczego Hesse osiadł właśnie tutaj? W 1919 roku, w czasie głębokiego kryzysu osobistego, Hesse opuścił Berno i przeniósł się do Ticino. Wynajął skromne mieszkanie w Casa Camuzzi i mieszkał tam do 1931 roku. W tych latach powstały między innymi „Siddhartha", „Wilk stepowy" i „Ostatnie lato Klingsora", a także wiele wierszy, opowiadań i akwarel. W 1931 roku pisarz przeprowadził się z żoną Ninon do Casa Rossa, gdzie uprawiał warzywa i kwiaty w dużym ogrodzie. Zmarł tam w 1962 roku. Zarówno Casa Camuzzi, jak i Casa Rossa są dziś własnością prywatną. Co zobaczysz w środku? Stała ekspozycja dokumentuje życie i pracę Hessego w Montagnoli. Zobaczysz przedmioty osobiste, fotografie, książki i akwarele, które pisarz malował z równą pasją co powieści. Muzeum organizuje też wystawy czasowe, wieczory autorskie, koncerty i spacery tematyczne śladami Hessego po okolicy. Według danych turystycznych odwiedza je rocznie od 12 do 15 tysięcy osób. Jak dojechać do Montagnoli? Montagnola leży na wzgórzu Collina d'Oro, na południowy zachód od centrum Lugano, współrzędne to około 45,983 N, 8,919 E. Z Lugano dojedziesz tu autobusem lub samochodem w kilkanaście minut. Wizytę w muzeum warto połączyć ze spacerem po wiosce, w której zachowały się dawne zabudowania i widoki na okolicę. Kiedy odwiedzić muzeum? Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od sezonu i bywają skrócone zimą, dlatego sprawdź aktualny harmonogram i ceny biletów na oficjalnej stronie hessemontagnola.ch przed wyjazdem. Wiosna i wczesna jesień sprzyjają także spacerom po okolicy. Na stronie fundacji znajdziesz kalendarz wydarzeń, w tym czytania i koncerty. Najczęstsze pytania Czy w muzeum można zobaczyć dom, w którym Hesse mieszkał? Muzeum mieści się w wieży Torre Camuzzi, czyli w części budynku, w którym pisarz wynajmował mieszkanie w latach 1919–1931. Casa Camuzzi i Casa Rossa pozostają własnością prywatną, więc nie można ich zwiedzać. Kiedy muzeum powstało? W 1997 roku, w 120. rocznicę urodzin Hessego. Było to pierwsze szwajcarskie muzeum poświęcone temu autorowi. Jakie książki Hesse napisał w Montagnoli? Między innymi „Siddharthę", „Wilka stepowego", „Narcyza i Złotoustego" oraz „Ostatnie lato Klingsora", a także liczne wiersze i opowiadania. Czy muzeum nadaje się dla osób, które nie czytały Hessego? Tak. Ekspozycja pokazuje życie w Ticino, akwarele, zdjęcia i przedmioty codzienne, więc przybliża pisarza także tym, którzy dopiero zaczynają go poznawać.
-
Museum für Musikautomaten
Seewen SO
Museum für Musikautomaten w Seewen SO to szwajcarskie muzeum samogrających instrumentów w kantonie Solura, u podnóża Jury, niedaleko Bazylei. Zwiedzający trafiają tu głównie dla pozytywek, katarynek i słynnych organów z liniowca Britannic. Czym jest to muzeum? Placówka mieści się przy Bollhübel 1 w Seewen. Zbiory zaczął gromadzić Heinrich Weiss: jako dwunastolatek kolekcjonował zegary, a na początku lat 50. XX wieku dołączył do nich szwajcarskie pozytywki i inne mechaniczne automaty muzyczne. W kwietniu 1979 roku otworzył własne muzeum. W 1990 roku Weiss wraz z córką Susanne przekazał budynek i całą kolekcję Konfederacji Szwajcarskiej. Do końca 2007 roku instytucja podlegała Muzeum Narodowemu, a od 2008 roku należy do Federalnego Urzędu Kultury (BAK). Co zobaczysz w zbiorach? Kolekcja obejmuje jedne z największych na świecie zestawów szwajcarskich pozytywek, w tym pozytywki cylindrowe i płytowe. Obok nich stoją automaty z trzech ostatnich stuleci: instrumenty grające samoczynnie, organy taneczne, jarmarczne i korbowe, zegary z fletami, automaty dworcowe oraz figurki poruszane mechanizmem. Ekspozycja jest podzielona na trzy tematyczne sale, a część eksponatów działa podczas oprowadzania. Dlaczego warto zobaczyć organy Britannic? Największą atrakcją są organy Welte-Philharmonie. Ich historię odkryto dopiero przy renowacji w 2007 roku: okazało się, że to dawno zaginiony instrument zamówiony na liniowiec Britannic, siostrzany statek Titanica. Muzeum organizuje osobne, około 20-minutowe pokazy tego instrumentu, a bilet łączony obejmuje je razem z wystawą czasową. Jak zwiedzać? Wizytę najlepiej oprzeć na oprowadzaniu z przewodnikiem, które trwa około godziny i pokazuje, jak działały mechanizmy oraz jak muzykę słuchano przed erą nagrań. Muzeum organizuje też wystawy czasowe i koncerty. Według materiałów prasowych muzeum zwykle jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 11:00–18:00, ale aktualne godziny i ceny sprawdź na stronie musikautomaten.ch. Jak dojechać do Seewen? Do Seewen SO dojedziesz autobusami Postauto: linie 67 i 111 kursują z Dornach-Arlesheim oraz z Liestal. Adres do nawigacji: Bollhübel 1, 4206 Seewen SO. Najczęstsze pytania Do kogo należy muzeum? Od 1990 roku do Konfederacji Szwajcarskiej, a od 2008 roku jest częścią Federalnego Urzędu Kultury. Czy trzeba zwiedzać z przewodnikiem? Nie jest to obowiązek, ale oprowadzanie jest sercem wizyty, bo wtedy eksponaty faktycznie grają. Co to są organy Britannic? To organy Welte-Philharmonie przeznaczone dla liniowca Britannic. Ich pochodzenie ustalono w 2007 roku podczas restauracji. Czy muzeum nadaje się dla dzieci? Tak, automaty, figurki i samogrające instrumenty zwykle interesują także młodszych gości, a dla dzieci obowiązuje niższy bilet. Kiedy muzeum jest otwarte? Zwykle od wtorku do niedzieli, 11:00–18:00; poniedziałek jest dniem wolnym od zwiedzania.
-
Swiss Agricultural Museum Burgrain
Alberswil
Szwajcarskie Muzeum Rolnictwa Burgrain (Schweizerisches Agrarmuseum Burgrain) leży w Alberswil w kantonie Lucerna, w pagórkowatym zapleczu rolniczym środkowej Szwajcarii. To muzeum otwarte, w którym obok sal wystawowych działa prawdziwe gospodarstwo, a odwiedzający poznają drogę jedzenia od pola do stołu. Co zobaczysz w muzeum w Alberswil? Główną ekspozycją jest wystawa „Wer ist Landwirtschaft?" („Kim jest rolnictwo?"). Pokazuje, jak zmieniało się rolnictwo i w jakim kierunku zmierza, a stare przedmioty gospodarskie zestawiono z interaktywnymi stanowiskami. Wystawę urządzono z myślą zarówno o dorosłych, jak i o dzieciach. Jej odświeżona wersja ruszyła w 2021 roku, a sama placówka działa od 1974 roku. Czy to tylko muzeum? Nie. Na terenie Burgrain funkcjonuje gospodarstwo edukacyjne z krowami, owcami, świniami, kurami, królikami i pszczołami. Są tu także zakłady przetwórcze: serowarnia, piekarnia i masarnia, a także sklep z produktami z gospodarstwa oraz restauracja Burgrain-Stube. Dzięki temu da się zobaczyć, jak powstaje żywność, a potem ją skosztować. Co robić z dziećmi? Muzeum jest nastawione na rodziny. Przy zabudowaniach znajdziesz plac zabaw, miejsce na ognisko, szkolną kuchnię i możliwość zajrzenia do obory. W ogrodzie naturalnym (Naturgarten) czekają labirynt z żywopłotu, ścieżka do chodzenia na boso i jadalny żywopłot; ogród nawiązuje tematycznie do wystawy głównej. Grupy i klasy szkolne mogą umówić wizytę indywidualnie. Jak dojechać do Burgrain? Adres to Burgrain 24, 6248 Alberswil. Z Willisau, Nebikon lub Sursee dojedziesz autobusem pocztowym (Postauto) do przystanku „Alberswil, Burgrain", a stamtąd to już krótki spacer. Alberswil leży w okolicy Willisau, więc muzeum dobrze łączy się z całodniową wycieczką po wiejskiej części kantonu Lucerna. Kiedy jechać? Najwięcej dzieje się w ciepłych miesiącach, gdy zwierzęta są na dworze, a ogród i plac zabaw w pełni dostępne. Dni i godziny otwarcia oraz ceny biletów zmieniały się w ostatnich latach, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje na stronie muzeum. Na zwiedzanie z posiłkiem w restauracji warto zarezerwować 3–4 godziny. Najczęstsze pytania Czy muzeum nadaje się dla małych dzieci? Tak. Zwierzęta, plac zabawy, ogród z labiryntem i ścieżką boso sprawiają, że wizyta jest atrakcyjna także dla najmłodszych. Czy na miejscu można zjeść? Tak. Działają restauracja Burgrain-Stube oraz sklep z produktami z gospodarstwa i zakładów przetwórczych. Czy dojadę komunikacją publiczną? Tak, autobusem pocztowym do przystanku „Alberswil, Burgrain" z Willisau, Nebikon lub Sursee. Ile czasu zająć na wizytę? Na wystawę, zwierzęta i ogród zaplanuj od 3 do 4 godzin. Gdzie sprawdzić godziny i ceny? Na oficjalnej stronie muzeum, bo oba elementy bywały zmieniane.
-
Valmaggia Museum
Bignasco
Valmaggia Museum (Museo di Valmaggia) to regionalne muzeum etnograficzne w gminie Cevio, w dolinie Valle Maggia w szwajcarskim kantonie Ticino. Bignasco, do którego przypisana jest ta lokalizacja, leży w tej samej gminie, a same ekspozycje znajdują się w historycznej dzielnicy Cevio Vecchio, kilka minut drogi dalej w dół doliny. Placówka opowiada o życiu alpejskiej społeczności, która przez stulecia mieszkała w tych górach. Czym jest Museo di Valmaggia? Stowarzyszenie powstało w 1962 roku, by chronić materialne dziedzictwo doliny. Rok później w odnowionym Palazzo Franzoni otwarto pierwsze w Ticino regionalne muzeum etnograficzne. Pałac zbudował w 1630 roku Giovan Angelo Franzoni, kanclerz landfogtów (urzędników rządzących dolinami w czasach dawnej Konfederacji). Dziś muzeum działa w dwóch budynkach z XVII wieku. Co zobaczysz? Główną siedzibą jest Palazzo Franzoni. Wystawa stała pokazuje historię i religijność mieszkańców doliny, rolę kobiet, cykl życia człowieka, hodowlę i pasterstwo oraz obróbkę steatytu (kamienia ollarnego), z którego od dawna wyrabiano naczynia i piece. Zbiory dotykają też geografii doliny, archeologii, rzemiosła i dawnego górnictwa. Drugą siedzibą jest Casa Respini-Moretti. Stowarzyszenie kupiło w 1987 roku ponad dwie trzecie budynku, a po renowacji otwarto go dla zwiedzających w 1989 roku. Ma osiem sal wystawowych i służy głównie wystawom czasowym, więc zakres ekspozycji zmienia się z sezonu na sezon. Jak dojechać z Bignasco? Muzeum mieści się pod adresem Cevio Vecchio 6/12, 6675 Cevio. Z Bignasco jest to krótki odcinek doliną. Dojedziesz samochodem albo autobusem na linii Locarno–Bignasco–Cavergno, który zatrzymuje się w okolicy muzeum. Z Locarno jedzie się wzdłuż Valle Maggia około godziny. Kiedy przyjechać i na co się nastawić? Serwis museums.ch podaje godziny otwarcia od kwietnia do października, codziennie od 13:30 do 17:00. Informacja bywa nieaktualna, a poza sezonem muzeum może być zamknięte, więc przed wizytą sprawdź oficjalną stronę museovalmaggia.ch. Na zwiedzanie obu siedzib zarezerwuj około dwóch godzin. Muzeum dobrze łączy się ze spacerem po starej części Cevio i wycieczką w głąb doliny. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest w Bignasco? Nie. Siedziby znajdują się w Cevio Vecchio, w gminie Cevio, do której należy także Bignasco. Ile siedzib ma muzeum? Dwie: Palazzo Franzoni (wystawa stała) i Casa Respini-Moretti (wystawy czasowe). Kiedy powstało muzeum? Stowarzyszenie założono w 1962 roku, a pierwsza ekspozycja otwarta została w 1963 roku. Czy muzeum jest otwarte cały rok? Dostępne źródła podają godziny na sezon kwiecień–październik. Aktualny harmonogram sprawdź na stronie muzeum.
-
Klostermuseum, Val Müstair
Val Müstair
Klostermuseum w Val Müstair to muzeum mieszczące się w średniowiecznej wieży Plantaturm, na terenie klasztoru benedyktynek św. Jana (Kloster St. Johann) w dolinie Val Müstair, w szwajcarskim kantonie Gryzonia, tuż przy granicy z Włochami. Klasztor od 1983 roku znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO, a muzeum opowiada ponad tysiąc dwieście lat jego dziejów. Co zobaczysz w Klostermuseum? Ekspozycję urządzono w wieży Plantaturm, której początki sięgają X wieku. Uchodzi ona za jedną z najstarszych wież mieszkalno-obronnych w Alpach. Przez wieki zakonnice korzystały z niej jako z biblioteki, składu odzieży i magazynu, dziś wypełniają ją eksponaty związane z historią klasztoru i doliny. Od grudnia 2024 roku działa tu nowa wystawa stała „Wege von und nach Müstair” („Drogi do Müstair i z Müstair”), która zastąpiła wcześniejszą ekspozycję „Bun Viadi”. Dlaczego ten klasztor jest tak ważny? Tradycja wiąże założenie klasztoru z Karolem Wielkim i ósmym stuleciem. Prawdziwą sławę zapewniły mu jednak freski w kościele klasztornym. W 1894 roku szwajcarscy badacze Robert Durrer i Joseph Zemp odkryli pod kolejnymi warstwami farby malowidła z pierwszej połowy IX wieku. Cykl uważany jest za największy i najlepiej zachowany zespół wczesnośredniowiecznych fresków w Europie, i to on był głównym argumentem za wpisem na listę UNESCO. Klasztor nadal żyje: mieszka w nim kilka benedyktynek, więc to nie tylko zabytek, ale też działająca wspólnota zakonna. Jak zwiedzać? Muzeum najlepiej połączyć ze zwiedzaniem kościoła. W sezonie letnim, od końca czerwca do początku listopada, organizowane są wycieczki z przewodnikiem obejmujące kościół i muzeum. Trwają około 90 minut, w dni powszednie zaczynają się o 11:00 i 14:00, w niedziele i święta o 14:00. Bilet do muzeum kosztuje według informacji turystycznych około 12 CHF. Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku, a źródła podają różne zakresy, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne dane na stronie klasztoru. Jak dojechać do Val Müstair? Dolina leży na końcu Gryzonii, a wieś Müstair tuż za granicą z Włochami (Południowy Tyrol). Dojedziesz tu samochodem z Engadyny przez przełęcz Ofenpass albo z włoskiej strony doliny Val Venosta. Z Engadyny kursują również autobusy pocztowe, które łączą dolinę z resztą kantonu. Kiedy przyjechać? Wystawa działa przez cały rok, ale od maja do października godziny są dłuższe i wtedy odbywa się większość oprowadzań. Zimą dolina jest cichsza, a zwiedzanie krótsze. Najczęstsze pytania Czy Klostermuseum jest częścią klasztoru wpisanego na listę UNESCO? Tak. Muzeum znajduje się na terenie kompleksu klasztornego św. Jana, który wpisano na listę w 1983 roku. Z jakiego okresu pochodzą freski? Z pierwszej połowy IX wieku, czyli z epoki karolińskiej. Odkryto je w 1894 roku. Czy w klasztorze nadal mieszkają zakonnice? Tak, wspólnota benedyktynek działa tu do dziś. Ile trwa zwiedzanie z przewodnikiem? Około 90 minut, obejmuje kościół i muzeum.
-
Art Museum Thun
Thun
Kunstmuseum Thun (Art Museum Thun) to miejskie muzeum sztuki w Thun, w kantonie Berno w Szwajcarii. Mieści się w dawnym hotelu Thunerhof przy Hofstettenstrasse 14, w pobliżu centrum miasta i brzegu jeziora Thun. To dobry przystanek na deszczowy dzień lub przerwę między spacerem po starówce a rejsem po jeziorze. Co to za budynek? Thunerhof powstał w latach 70. XIX wieku jako luksusowy hotel dla gości przybywających nad jezioro. Dziś na parterze działa muzeum, a sale mają wysokie sufity i duże okna, więc dobrze nadają się do prezentacji sztuki współczesnej. W tym samym kompleksie odbywają się też wydarzenia towarzyszące, na przykład wieczory rysunku z modelem. Od kiedy działa muzeum? Początki sięgają lat 40. XX wieku, gdy miasto szukało miejsca na wystawienie własnych zbiorów. Latem 1948 roku powołano komisję artystyczną, a malarzowi Alfredowi Glausowi powierzono uporządkowanie, restaurację i prowadzenie kolekcji. Źródła podają różnie rok otwarcia w Thunerhofie: 1948 lub 1949. Co zobaczysz w Kunstmuseum Thun? Kolekcja liczy około 7000 prac. Skupia się na ważnych artystach drugiego planu, szwajcarskim modernizmie klasycznym, dużej grupie szwajcarskiego pop-artu oraz twórcach związanych z regionem, w tym wielu artystach z samego Thun. Muzeum nie ma stałej ekspozycji, bo miejsca brakuje: większość zbiorów leży w magazynie. Raz w roku pokazywana jest prezentacja kolekcji, a poza nią w ciągu roku odbywa się kilka wystaw czasowych, głównie sztuki współczesnej. Mniejsze projekty pojawiają się w przestrzeni „enter". Jak zaplanować wizytę? Adres to Hofstettenstrasse 14, 3600 Thun, a kontakt telefoniczny to +41 33 225 84 20. Godziny otwarcia i ceny biletów zmieniają się między wystawami, więc przed wyjazdem sprawdź je na stronie kunstmuseumthun.ch. Zwykle muzea w Szwajcarii zamykają się w poniedziałki. Na zwiedzanie wystawy wystarczy godzina lub dwie. Co jeszcze w okolicy? Z muzeum wiąże się historia Panoramy Thun, namalowanej w 1814 roku przez Marquarda Wochera. Uchodzi za pierwszą panoramę w Szwajcarii i przedstawia widok na Thun z dachu domu w starym mieście. W pobliżu znajdziesz też jezioro, nadbrzeże i uliczki starówki z zamkiem. Najczęstsze pytania Czy w muzeum jest stała wystawa? Nie. Kolekcja jest pokazywana w corocznej prezentacji, a resztę roku wypełniają wystawy czasowe. Ile prac liczy kolekcja? Około 7000, głównie szwajcarskiej sztuki XX wieku i prac artystów związanych z Thun. W jakim budynku mieści się muzeum? W dawnym hotelu Thunerhof z XIX wieku, przy Hofstettenstrasse 14. Czy trzeba rezerwować bilet? Na standardowe wystawy zwykle nie, ale aktualne informacje o godzinach i cenach znajdziesz na oficjalnej stronie muzeum.
-
Einsteinhaus Bern
Bern
Einsteinhaus w Bernie to małe muzeum urządzone w kamienicy przy Kramgasse 49, w sercu berneńskiej Starówki. Mieszkanie na drugim piętrze zajmował od 1903 do 1905 roku Albert Einstein wraz z żoną Mileva Marić i synem Hansem. Dziś jest to jedno z najbardziej osobistych miejsc związanych z historią fizyki w Szwajcarii. Dlaczego warto odwiedzić Einsteinhaus? W tych latach Einstein pracował jako urzędnik w szwajcarskim urzędzie patentowym. Właśnie w tym mieszkaniu, między marcem a czerwcem 1905 roku, ukończył prace o hipotezie kwantów światła, rozmiarach atomów, ruchach Browna i szczególnej teorii względności. Rok 1905 określa się jako „annus mirabilis”, czyli cudowny rok fizyki. Co zobaczysz w środku? Mieszkanie odtworzono w stylu epoki, więc możesz zobaczyć, jak żyła młoda rodzina urzędnika na początku XX wieku. Na trzecim piętrze znajduje się niewielka wystawa o biografii i dorobku uczonego. Obiekt odnowiono w 2005 roku, na stulecie przełomowych publikacji, i wtedy też urządzono ekspozycję. Zwiedzanie zajmuje zwykle około godziny, bo przestrzeń jest kameralna. Jak dotrzeć na Kramgasse 49? Kramgasse to jedna z głównych ulic Starego Miasta, wpisanego na listę UNESCO. Z dworca głównego dojdziesz pieszo w kilkanaście minut, idąc w stronę Zytglogge, słynnej wieży zegarowej, od której kamienica jest oddalona o kilka kroków. Ulica jest deptakiem z podcieniami, więc spacer jest przyjemny w każdą pogodę. Znaczenie historyczne We wrześniu 2015 roku Europejskie Towarzystwo Fizyczne i Amerykańskie Towarzystwo Fizyczne nadały domowi status pierwszego wspólnego historycznego miejsca EPS-APS. Pamiątkowa tablica przypomina o pracach powstałych w tych murach. Najczęstsze pytania Gdzie mieszkał Einstein w Bernie? Przy Kramgasse 49, na drugim piętrze, w latach 1903–1905. Czy mieszkanie jest otwarte dla zwiedzających? Tak, działa jako muzeum. Aktualne godziny i ceny biletów sprawdź na stronie einstein-bern.ch przed wizytą. Co znajduje się na trzecim piętrze? Niewielka wystawa o życiu i pracy Einsteina. Co jeszcze zobaczę w pobliżu? Zytglogge, fontanny na Kramgasse i resztę berneńskiej Starówki.
-
Museum Wetzikon
Wetzikon ZH
Museum Wetzikon to muzeum historii lokalnej w Wetzikon, w kantonie Zurych, w regionie Zürcher Oberland. Opowiada o okolicy od neolitu po współczesność i słynie z wątków palafitowych oraz rzymskich. Co zobaczysz w Museum Wetzikon? Zbiory pokazują dzieje miejscowości na przykładzie codziennych przedmiotów, zdjęć i dokumentów. Dwie stałe wystawy poświęcono osadom palafitowym oraz epoce rzymskiej. Do tego muzeum regularnie przygotowuje wystawy czasowe, często oparte na własnych zasobach i opowieściach mieszkańców. W 2026 roku jedna z nich, „Verschwunden” („Zniknęło"), przedstawiała zlikwidowane firmy i miejsca dawnego Wetzikon oraz zmiany krajobrazu miejskiego. Ekspozycja wpisała się we wspólny cykl sześciu muzeów regionu. Dlaczego palafity są tu tak ważne? W pobliżu leży stanowisko Robenhausen nad dawnym jeziorem Pfäffikersee. Osadę z epoki kamienia zaczął badać w 1858 roku Jakob Messikommer, a jego znaleziska sprzedawano muzeom na całym świecie, co finansowało dalsze wykopaliska. Historyczny Leksykon Szwajcarii zalicza zbiór z Robenhausen w Wetzikon do bogatych kolekcji archeologicznych, obok zasobów Muzeum Narodowego. W czerwcu 2011 roku prehistoryczne osady palafitowe wokół Alp, w tym tę okolicę, wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jak dotrzeć i kiedy odwiedzić? Muzeum mieści się przy Farbstrasse 1, 8620 Wetzikon. W sąsiednim budynku, pod numerem 3, działa Archiwum Historii Lokalnej (Archiv Ortsgeschichte). Według serwisu museums.ch muzeum otwarte jest w niedziele od 14:00 do 17:00, a w lipcu i sierpniu pozostaje zamknięte; wstęp jest wolny. Godziny przed wizytą warto potwierdzić na stronie museum-wetzikon.ch lub telefonicznie pod numerem +41 44 930 00 61. Wetzikon ma połączenie kolejowe z Zurychem, a miasto leży przy jeziorze Pfäffikersee, więc wizytę można połączyć ze spacerem nad wodą. Dla kogo jest to muzeum? Dla osób zainteresowanych archeologią, historią Szwajcarii i życiem dawnych społeczności. To spokojne, kameralne miejsce na godzinę lub dwie, dobre dla rodzin z dziećmi ciekawymi, jak żyli ludzie w epoce kamienia. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Museum Wetzikon jest płatny? Według museums.ch wstęp jest wolny. Kiedy jest otwarte? W niedziele od 14:00 do 17:00, z przerwą w lipcu i sierpniu. Przed wizytą sprawdź aktualne godziny na oficjalnej stronie. Jakie tematy obejmują stałe wystawy? Osady palafitowe oraz okres rzymski w okolicy Wetzikon. Gdzie znajduje się Archiwum Historii Lokalnej? W sąsiednim budynku przy Farbstrasse 3, tuż obok muzeum.
-
St. George’s abbey museum
Stein am Rhein
Museum Kloster Sankt Georgen w Stein am Rhein to muzeum urządzone w dawnym opactwie benedyktyńskim nad Renem, w kantonie Szafuza. Zespół klasztorny przy Fischmarkt 3, w samym sercu średniowiecznego miasteczka, uchodzi za jeden z najważniejszych szwajcarskich zabytków późnego gotyku i wczesnego renesansu. Czym jest klasztor św. Jerzego? Benedyktyni przenieśli swój konwent do Stein am Rhein na początku XI wieku, a tradycja łączy to z cesarzem Henrykiem II i rokiem 1007. Opactwo funkcjonowało do reformacji i zostało zlikwidowane w 1525 roku. Później budynki służyły jako rezydencja zarządców (Landvogt) aż do końca XVIII wieku. W 1926 roku kompleks przejęła Fundacja Gottfrieda Kellera, a dziś muzeum prowadzi Federalny Urząd Kultury. Co zobaczysz w muzeum? Festsaal: sala reprezentacyjna z lat 1515–1516, wzniesiona za ostatniego opata, Davida von Winkelsheim. Jej cykl malowideł należy do najcenniejszych z okresu wczesnonowożytnego na północ od Alp. Pokoje opata: wnętrza z boazerią, snycerką i licznymi malowidłami ściennymi. Późnogotycki krużganek oraz układ zabudowań, który pokazuje, jak wyglądało życie zakonników. Wystawy czasowe, m.in. poświęcone reformacji i losom klasztoru. Jak zaplanować wizytę? Muzeum działa sezonowo, mniej więcej od późnej wiosny do końca października, zwykle od wtorku do niedzieli. Godziny otwarcia zmieniają się między sezonami, więc sprawdź aktualne dane na stronie klostersanktgeorgen.ch. Bilet dla dorosłych kosztuje kilka franków, a dzieci i młodzież do 16 lat wchodzą bezpłatnie. Na zwiedzanie wystarczy godzina–półtorej. Klasztor leży w obrębie starówki, więc łatwo połączyć go ze spacerem po rynku z bogato malowanymi fasadami. Najczęstsze pytania Gdzie znajduje się Museum Kloster Sankt Georgen? Pod adresem Fischmarkt 3, 8260 Stein am Rhein, w kantonie Szafuza, tuż nad Renem. Kiedy zlikwidowano opactwo? W 1525 roku, w czasie reformacji. Później zespół służył jako siedziba zarządców. Czy dzieci płacą za wstęp? Dzieci i młodzież do 16 lat wchodzą bezpłatnie. Co jest największą atrakcją? Festsaal z cyklem malowideł z początku XVI wieku oraz dekoracyjne komnaty opata.
-
Museum des Landes Glarus
Museum des Landes Glarus to muzeum kantonalne w Näfels, w szwajcarskim kantonie Glarus. Zbiory mieszczą się w Freulerpalast, XVII-wiecznym pałacu, który od 1946 roku służy jako siedziba muzeum. To najlepsze miejsce, by poznać historię i kulturę regionu, a sam budynek jest jednym z głównych zabytków doliny Linth. Czym jest Freulerpalast? Pałac wzniósł Kaspar Freuler (ok. 1595–1651), mieszkaniec Näfels, który jako najemny dowódca służył królom Francji i dorobił się na tym majątku. Budowa trwała w latach 40. XVII wieku i zakończyła się około 1648 roku. Do dziś zachowały się oryginalne elementy budynku z tego okresu, w tym reprezentacyjne sale paradne. Co zobaczysz w muzeum? Ekspozycja prowadzi od najstarszych śladów osadnictwa w regionie po czasy nowsze. Najważniejsze działy to: historia kultury kantonu, od pierwszych osad, druk na tkaninach, przez długi czas najważniejsza gałąź przemysłu w Glarus, narciarstwo i jego rola w regionie, wnętrza zachowane w pierwotnym stanie, z meblami i portretami, zbiory chorągwi kantonu, witraży i sztuki sakralnej. Dział poświęcony drukowi na tkaninach znajduje się na poddaszu. Był przebudowywany, więc przed wizytą sprawdź na stronie muzeum, czy jest otwarty. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Muzeum leży przy ulicy Im Dorf 19 w Näfels (kod pocztowy 8752), w centrum miejscowości. Näfels ma połączenie kolejowe, więc najwygodniej dojechać pociągiem z Zurychu lub Glarus. Według wpisu w katalogu muzeów Szwajcarii placówka jest otwarta od kwietnia do października, od wtorku do niedzieli i w święta, w godzinach 10–17. Poza sezonem można umówić zwiedzanie z przewodnikiem. Aktualne godziny sprawdzisz na freulerpalast.ch lub telefonicznie. Najczęstsze pytania Czy Museum des Landes Glarus to to samo co Freulerpalast? Tak. Muzeum działa w pałacu Freulera, dlatego używa się obu nazw zamiennie. Kto zbudował pałac? Kaspar Freuler z Näfels, szwajcarski przedsiębiorca wojskowy w służbie królów Francji. Ile czasu zająć na zwiedzanie? Na spokojny obchód sal i ekspozycji warto zarezerwować około dwóch godzin. Czy muzeum jest otwarte zimą? Regularne godziny obowiązują od kwietnia do października. W pozostałych miesiącach można zamówić zwiedzanie z przewodnikiem po wcześniejszym kontakcie z muzeum.
-
Haus Konstruktiv
Zürich
Haus Konstruktiv to muzeum w Zurychu poświęcone sztuce konstruktywistycznej, konkretnej i konceptualnej. Od maja 2025 roku mieści się w kompleksie Löwenbräukunst w zachodniej części miasta, przy Limmatstrasse 268. Fundacja powstała w 1986 roku z inicjatywy osób prywatnych, a placówka jest jedną z najważniejszych w Szwajcarii w tej dziedzinie. Czym jest Haus Konstruktiv? Początki instytucji sięgają połowy lat osiemdziesiątych, kiedy prywatni miłośnicy sztuki założyli fundację promującą nurty geometryczne i oparte na regułach. Najpierw działała w dzielnicy Seefeld, przy Seefeldstrasse 317. W 2001 roku przeniosła się do dawnej podstacji energetycznej Selnau, zbudowanej w latach 1930–1932 według projektu miejskiego architekta Hermanna Hertera. Budynek wyłączono z eksploatacji w 1998 roku, a miasto objęło go ochroną jako zabytek i przebudowało na centrum kultury. Po prawie 25 latach muzeum opuściło Selnaustrasse i otworzyło się w nowej siedzibie. Co zobaczysz na miejscu? Zbiory koncentrują się na sztuce konkretnej i konstruktywistycznej, a wśród artystów znajdują się Max Bill, Camille Graeser, Richard Paul Lohse i Verena Loewensberg. To czołowi przedstawiciele szwajcarskiej szkoły zurychskich konkretystów. Do najbardziej znanych dzieł z kolekcji należy wnętrze „Rockefeller Dining Room" Fritza Glarnera, wykonane jako instalacja, po której można spacerować. Muzeum prezentuje też wystawy czasowe. Od 26 września 2026 do 10 stycznia 2027 trwa wystawa „The Body Within Abstraction". Jak dotrzeć? Nowa siedziba leży w Zurich West, w pobliżu dworca Hardbrücke, w dzielnicy znanej z galerii i dawnych obiektów przemysłowych. Dojedziesz tam tramwajem lub pociągiem S-Bahn, a ze Starego Miasta to kilkanaście minut komunikacją miejską. W sąsiedztwie działają inne galerie, więc wizytę łatwo połączyć ze spacerem po okolicy. Kiedy przyjechać? W dniu sprawdzenia strona muzeum podawała godziny otwarcia 11–18. Dokładne godziny tygodniowe i ceny biletów warto sprawdzić na hauskonstruktiv.ch przed wizytą. Na zwiedzanie wystarczy zwykle od godziny do dwóch. Najczęstsze pytania Gdzie dziś znajduje się Haus Konstruktiv? Przy Limmatstrasse 268, 8005 Zürich, w kompleksie Löwenbräukunst. Dawny adres przy Selnaustrasse 25 jest już nieaktualny, choć wciąż pojawia się w starszych przewodnikach. Jakiej sztuki szukać w muzeum? Prac konstruktywistycznych, konkretnych i konceptualnych, w tym dzieł Maxa Billa, Richarda Paula Lohse'a i Camille Graeser. Od kiedy działa instytucja? Fundację założono w 1986 roku. W starej siedzibie, podstacji Selnau, muzeum działało od 2001 do 2025 roku. Czy muzeum organizuje wystawy czasowe? Tak. Program zmienia się kilka razy w roku, a aktualny harmonogram znajdziesz na stronie muzeum.
-
Prehistorical Museum
Zug
Muzeum Prehistoryczne w Zug (Museum für Urgeschichte(n)) to kantonalne muzeum archeologiczne w centrum miasta Zug w środkowej Szwajcarii. Placówka opowiada o tym, jak ludzie żyli nad Jeziorem Zugu i w jego okolicach na długo przed pojawieniem się pisanych kronik. Adres to Hofstrasse 15, 6300 Zug. Co zobaczysz w muzeum w Zug? Stała wystawa prezentuje znaleziska archeologiczne z kantonu Zug z długiego przedziału czasu: od paleolitu po wczesne średniowiecze. Szczególną wagę ma kolekcja z epoki osadnictwa palafitowego, uznawana za zbiór o znaczeniu ogólnokrajowym. Wśród eksponatów są przedmioty z trzech stanowisk wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO, w tym z osady z późnej epoki brązu w rejonie Zug-Sumpf. Uwagę zwraca też neolityczny podwójny topór z miejscowości Cham-Eslen. Ekspozycję ożywiają naturalnej wielkości figury ludzi oraz makiety osad, dzięki którym łatwiej wyobrazić sobie codzienne życie nad brzegiem jeziora. Dla młodszych gości przygotowano galerię dziecięcą, a muzeum organizuje również urodziny dla dzieci. Czym są palafity i dlaczego Zug jest ważne dla archeologii? Palafity to domy stawiane na palach przy brzegach jezior i bagien. Mokre podłoże świetnie konserwuje drewno, tkaniny i narzędzia, dlatego osady nad alpejskimi jeziorami dostarczają niezwykle bogatego materiału. Prehistoryczne osady palafitowe wokół Alp trafiły na listę UNESCO, a trzy ze stanowisk z kantonu Zug są częścią tego dziedzictwa. Muzeum pokazuje wybrane znaleziska z tych miejsc i ułatwia zrozumienie, jak wyglądało rolnictwo, rzemiosło i budownictwo w epoce kamienia i brązu. Jak dotrzeć i ile kosztuje bilet? Muzeum leży w Zug, miasteczku nad jeziorem, dobrze skomunikowanym koleją z Zurychem i Lucerną. Z dworca do Hofstrasse 15 dojdziesz pieszo. Według serwisów turystycznych bilet dla dorosłych kosztuje 5 CHF, młodzież w wieku 16–20 lat płaci mniej, a dzieci poniżej 16 lat wchodzą bezpłatnie. Niedziele i święta bywają wymieniane jako dni wstępu bez opłat. Kiedy odwiedzić muzeum? Muzeum jest zazwyczaj otwarte od wtorku do niedzieli, głównie po południu (około 14:00–17:00), a w niedziele wcześniej. Poniedziałki to dzień zamknięty. Godziny różnią się w zależności od źródła, dlatego przed wizytą sprawdź aktualny kalendarz na stronie urgeschichte-zug.ch. Na zwiedzanie wystarczy godzina lub półtorej, więc wizytę łatwo połączyć ze spacerem po starówce i nad jeziorem. Najczęstsze pytania Czy muzeum nadaje się dla dzieci? Tak. Są tu figury w naturalnej wielkości, makiety osad i osobna galeria dla najmłodszych. Jaki okres obejmuje wystawa? Od paleolitu po wczesne średniowiecze, z naciskiem na epokę palafitów. Ile kosztuje wstęp? Dorośli płacą około 5 CHF, dzieci do 16 lat wchodzą za darmo. Aktualny cennik znajdziesz na stronie muzeum. Gdzie dokładnie jest muzeum? Przy Hofstrasse 15 w Zug, w kantonie Zug.
-
Basel Museum of Ancient Art and Ludwig Collection
Basel
Antikenmuseum Basel und Sammlung Ludwig (po angielsku Basel Museum of Ancient Art and Ludwig Collection) to muzeum sztuki starożytnej w centrum Bazylei, w Szwajcarii. Zbiory obejmują dzieła z Grecji, Italii i basenu Morza Śródziemnego. Obiekt znajduje się na liście szwajcarskich dóbr kultury o znaczeniu krajowym. Czym jest to muzeum i skąd się wzięło? Bazylea postanowiła powołać muzeum w 1961 roku. Chodziło o to, by rozproszone w mieście starożytności zgromadzić w jednym miejscu. Inicjatywę poparła grupa mecenasów, którzy przekazali swoje kolekcje kantonowi Bazylea-Miasto. Uroczyste otwarcie odbyło się w 1966 roku. We wczesnych latach osiemdziesiątych dołączyła do zbiorów kolekcja antyków Petera i Irene Ludwigów z Akwizgranu, od której muzeum wzięło drugą część nazwy. Gdzie jest muzeum i jak do niego trafić? Muzeum mieści się przy St. Alban-Graben, w kulturalnej części miasta, niedaleko starówki. Sale wystawowe zajmują górne piętra dwóch sąsiadujących budynków i liczą około 850 metrów kwadratowych. Z historycznego centrum dojdziesz tu pieszo w kilka minut, a okolica skupia kilka innych bazylejskich muzeów, więc łatwo połączyć je w jeden dzień zwiedzania. Co zobaczysz w środku? Po dwóch latach gruntownego remontu muzeum otworzyło się ponownie w dniach 14–15 września 2024 roku z nowymi wystawami stałymi. Jedna z nich, „Schätze der Sammlung und ihre Geschichten” (Skarby kolekcji i ich historie), opowiada o powstaniu placówki i o losach pojedynczych obiektów. W zbiorach znajdziesz wazy i naczynia, rzeźby, drobną plastykę oraz przedmioty codziennego użytku z antycznego świata. Kolekcja Ludwigów uzupełnia ofertę o dzieła, które pokazują, jak bogaty był świat greckich i italskich warsztatów. Kiedy przyjechać i ile czasu zarezerwować? W czasie wystaw stałych muzeum jest zamknięte w poniedziałki. We wtorki i środy otwarte jest od 11 do 17, w czwartki i piątki od 11 do 22, przy czym po 17 wstęp jest wolny. W soboty i niedziele zajrzysz od 10 do 16, również bez opłaty. Podczas wystaw czasowych godziny i ceny biletów mogą się różnić, dlatego przed wizytą sprawdź stronę antikenmuseumbasel.ch. Na zwiedzanie wystarczy zwykle od 1,5 do 2 godzin. Najczęstsze pytania Kiedy powstało muzeum? Decyzję o założeniu podjęto w 1961 roku, a oficjalne otwarcie nastąpiło w 1966 roku. Skąd nazwa „Sammlung Ludwig”? To kolekcja antyków Petera i Irene Ludwigów z Akwizgranu, która trafiła do muzeum na początku lat osiemdziesiątych. Czy muzeum jest czynne wieczorem? Tak, w czwartki i piątki działa do 22. Od 17 wstęp jest wtedy bezpłatny. Czy w weekend trzeba płacić za bilet? Według aktualnych informacji w soboty i niedziele wstęp jest wolny. Przy wystawach czasowych zasady mogą być inne, więc sprawdź stronę muzeum.
-
Kunstmuseum Luzern
Luzern
Kunstmuseum Luzern to muzeum sztuki w Lucernie, w samym centrum miasta, tuż przy dworcu i brzegu Jeziora Czterech Kantonów. Mieści się w Centrum Kultury i Kongresów KKL, które zaprojektował Jean Nouvel. Zbiory koncentrują się na sztuce szwajcarskiej, a program opiera się na stale zmieniających się wystawach. Czym jest Kunstmuseum Luzern? Za instytucją stoi Kunstgesellschaft Luzern, towarzystwo artystyczne założone w 1819 roku, które miało dawać twórcom i mieszkańcom miejsce do spotkań i pokazywania prac. Najpierw wystawiało w dawnej Kornschütte, od 1925 roku miało własny budynek w Musegg-Museum, a w 1933 roku przeniosło się do ówczesnego Kunst- und Kongresshaus przy Robert-Zünd-Strasse. Obecna siedziba to nowoczesny kompleks KKL, w którym muzeum działa od przełomu 2000 i 2001 roku. Źródła podają tu różne daty, dlatego nie ma co przywiązywać wagi do konkretnego dnia otwarcia. Co zobaczysz w muzeum? Kolekcja obejmuje przede wszystkim sztukę szwajcarską od renesansu po współczesność, z mocnym akcentem na lata 70. XX wieku. Do tego dochodzi malarstwo pejzażowe XIX i XX wieku oraz sztuka międzynarodowa od lat 60. Podstawę zbiorów dała darowizna rodziny Minnich, a uzupełniają je depozyty fundacji Bernharda Eglina, założonej w 1933 roku. Muzeum nie wystawia całej kolekcji naraz. Prace są co jakiś czas zestawiane w nowe prezentacje, a obok nich pokazuje się wystawy czasowe różnych gatunków, także sztuki najnowszej. Do dyspozycji jest około 2100 m² powierzchni, czyli około dwudziestu sal. Dzięki temu każda wizyta wygląda inaczej, a stałej ekspozycji w klasycznym sensie tu nie ma. Jak dojść do Kunstmuseum Luzern? Budynek KKL stoi naprzeciwko dworca głównego, więc z pociągu dojdziesz pieszo w kilka minut. Muzeum zajmuje czwarte piętro kompleksu. Wejście jest od strony placu przed dworcem, a po wizycie można przejść nad samo jezioro, gdzie rozciąga się promenada. Kiedy odwiedzić muzeum i ile to kosztuje? Wystawy działają przez cały rok. Według serwisów turystycznych muzeum bywa otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 11-18, ze środą wydłużoną do 20, ale informacja nie ma daty, a w święta godziny się zmieniają. Przed wyjazdem sprawdź aktualny grafik i cennik na stronie kunstmuseumluzern.ch. Jeśli bilet kupujesz w Lucernie, zapytaj w kasie o zniżki i karty miejskie. Najczęstsze pytania Czy Kunstmuseum Luzern to to samo co Sammlung Rosengart? Nie. Rosengart to osobne muzeum w Lucernie, prezentujące kolekcję klasycznej sztuki nowoczesnej. Kunstmuseum znajduje się w KKL przy dworcu. Czy w muzeum jest stała wystawa? Nie w tradycyjnej formie. Zbiory są pokazywane we wciąż nowych zestawieniach, uzupełnianych wystawami czasowymi. Jakiej sztuki się spodziewać? Przede wszystkim szwajcarskiej, od renesansu do dziś, z naciskiem na lata 70., oraz sztuki współczesnej i międzynarodowej. Gdzie dokładnie jest muzeum? Na czwartym piętrze Centrum Kultury i Kongresów KKL, naprzeciwko dworca głównego w Lucernie.
-
Musée d'Orbe
Orbe
Musée d'Orbe to muzeum historii lokalnej w starym mieście Orbe, w kantonie Vaud w zachodniej Szwajcarii. Mieści się w kamienicy przy Rue Centrale 23 i opowiada o miasteczku oraz jego okolicy – od neolitu aż po XX wiek. To dobry pierwszy przystanek, jeśli chcesz zrozumieć, skąd wzięło się Orbe, zanim ruszysz na spacer po uliczkach. Co zobaczysz w Musée d'Orbe? Ekspozycja ma charakter regionalny, a nie „wielkomuzealny". Zbiory tworzą meble, ryciny i różne przedmioty codziennego użytku, a także dokumenty dotyczące lokalnej fauny. Całość układa się w opowieść o mieszkańcach doliny rzeki Orbe w kolejnych epokach. Muzeum zbiera też obrazy i widoki miasta – historyczny słownik Szwajcarii (HLS) podaje placówkę jako właściciela miejskiego malowidła z około 1830 roku. Nie jest to wielka instytucja z blockbusterami, lecz kameralne miejsce prowadzone z pasji. Na zwiedzanie wystarczy zwykle godzina, co dobrze pasuje do spaceru po centrum. Kto prowadzi muzeum i gdzie jest? Muzeum działa w domu przekazanym fundacji przez Hélène Martin. Opiekuje się nim Fondation Pro Urba, założona w 1995 roku. Jej celem jest gromadzenie i zachowywanie dokumentów oraz przedmiotów związanych z przeszłością Orbe i regionu oraz pokazywanie ich publiczności. Adres: Rue Centrale 23, 1350 Orbe. Językiem obsługi jest francuski, więcej informacji znajdziesz na stronie fundacji (pro-urba.ch). Czy to to samo co rzymskie mozaiki w Boscéaz? Nie. Rzymska willa Orbe-Boscéaz leży około 2 km od miasta i jest osobnym obiektem. Zachowało się tam dziewięć mozaik z okresu rzymskiego, a zwiedzanie jest sezonowe i ograniczone do wybranych dni. Fundacja Pro Urba współpracuje przy ochronie tego stanowiska z kantonem Vaud i gminą Orbe, dlatego oba miejsca często pojawiają się razem w planach zwiedzania. Bilet i godziny dla muzeum miejskiego i dla willi sprawdzaj osobno. Jak zaplanować wizytę? Orbe leży w kantonie Vaud, w regionie Jura-Nord vaudois, więc najłatwiej połączyć je z dłuższą trasą przez zachodnią Szwajcarię. Muzeum stoi w centrum, przy głównej ulicy starego miasta, dlatego wygodnie jest zostawić samochód na obrzeżach i przejść się pieszo. Najlepiej zacząć od muzeum, następnie przespacerować się po starówce, a dopiero potem – jeśli lubisz antyk – pojechać do Boscéaz. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny otwarcia na stronie fundacji lub w informacji turystycznej Orbe. Placówki prowadzone przez fundacje często otwierają się tylko w wybrane dni i bywa, że wizytę trzeba uzgodnić wcześniej. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie jest Musée d'Orbe? Przy Rue Centrale 23 w Orbe, w kantonie Vaud, w starej części miasta. Co jest w zbiorach? Meble, ryciny, dokumenty i przedmioty ilustrujące historię miasta i regionu od neolitu do XX wieku, a także materiały o lokalnej faunie. Czy muzeum obejmuje mozaiki rzymskie? Nie. Mozaiki znajdują się w willi Orbe-Boscéaz, około 2 km od centrum, i zwiedza się je osobno. Kto zarządza muzeum? Fondation Pro Urba, fundacja działająca od 1995 roku.
-
Uhrenmuseum Beyer
Zürich
Uhrenmuseum Beyer w Zurychu to muzeum zegarów i czasomierzy ukryte w piwnicy sklepu zegarmistrzowskiego Beyer przy słynnej Bahnhofstrasse 31. To jedna z największych prywatnych kolekcji zegarów w Szwajcarii, a jej historię można prześledzić od starożytnych klepsydr po współczesne zegarki kwarcowe. Co to za muzeum i skąd się wzięło? Placówkę otwarto w 1971 roku z inicjatywy Theodora Beyera, ówczesnego dyrektora firmy. Trzonem zbiorów jest kolekcja, którą skompletował on sam. Muzeum należy do rodzinnego przedsiębiorstwa Beyer Chronometrie, uchodzącego za najstarszy sklep zegarmistrzowski w kraju, którego początki datuje się na 1760 rok. Dzięki temu zwiedzanie łączy się z wizytą w samym sercu zurychskiego handlu luksusowymi zegarkami. Co zobaczysz na wystawie? W zależności od źródła w gablotach znajduje się od około 250 do 300 eksponatów. Ekspozycja obejmuje czas od ok. 1400 roku p.n.e. do dziś i pokazuje, jak zmieniały się sposoby jego mierzenia: zegary słoneczne i wodne z czasów antycznych, zegary późnogotyckie i renesansowe, które są mocną stroną kolekcji, renesansowe automaty, szwajcarskie zegary z drewnianymi mechanizmami, chronometry morskie, m.in. dzieła pioniera Ferdinanda Berthouda, około stu zegarów kolejowych. Opisy większości eksponatów czytasz na iPadach po niemiecku, angielsku lub francusku. Najdelikatniejsze automaty uruchamia się tylko od święta, więc nie licz na pokaz każdego z nich. Jak dojechać? Muzeum leży przy Bahnhofstrasse 31, w centrum Zurychu, kilka minut od placu Paradeplatz. Najbliższy przystanek tramwajowy to Zürich, Paradeplatz. Wejście znajdziesz w budynku sklepu Beyer. Ile kosztuje bilet i kiedy otwarte? Bilet normalny kosztuje 10 CHF. Ulgowy (m.in. seniorzy AHV, osoby z rentą IV, bezrobotni) to 7 CHF, studenci płacą 5 CHF, a dzieci do 12 lat w towarzystwie dorosłego wchodzą bezpłatnie. Wstęp wolny mają też posiadacze Zürich Card. Źródła podają różne godziny otwarcia, zwykle popołudnia w dni robocze, dlatego przed wizytą sprawdź aktualne informacje na stronie beyer-ch.com lub zadzwoń: +41 43 344 63 63. Dla kogo jest to miejsce? To dobry przystanek dla miłośników zegarmistrzostwa i historii techniki, a także na krótką przerwę w spacerze po Bahnhofstrasse. Zwiedzanie nie jest długie, więc łatwo połączyć je z zakupami i spacerem nad jeziorem. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest płatne? Tak, bilet normalny kosztuje 10 CHF; są ulgi, a dzieci do 12 lat i posiadacze Zürich Card wchodzą bez opłaty. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Zwykle wystarczy około godziny, by spokojnie obejrzeć zbiory i przeczytać opisy. Czy opisy są po angielsku? Tak, informacje o większości eksponatów dostępne są na iPadach po niemiecku, angielsku i francusku. Czy to to samo co muzeum zegarmistrzostwa w La Chaux-de-Fonds? Nie. To prywatne muzeum Beyera w Zurychu, odrębne od Musée international d'horlogerie.
-
Skulpturhalle Basel
Basel
Skulpturhalle Basel to muzeum w Bazylei w Szwajcarii, w którym zamiast oryginałów oglądasz gipsowe odlewy rzeźby starożytnej Grecji i Rzymu. Zbiór liczy około 2000–2200 odlewów figur, głów i reliefów. To największa taka kolekcja w kraju, a w skali świata uchodzi za jedną z najważniejszych. Co zobaczysz w Skulpturhalle? Atutem muzeum jest to, że w jednym miejscu spotykają się dzieła, które w oryginale leżą w różnych stolicach i na różnych kontynentach. Odlewy pozwalają porównać style epok: od surowych posągów archaicznych, przez klasyczny okres grecki, po rzeźbę rzymską. Rzeźby stoją w zasięgu wzroku, więc łatwo obejrzeć detale fałdów szat, rysów twarzy czy układu ciała z kilku stron. Najbardziej znany projekt muzeum to zestaw odlewów całej zachowanej rzeźby architektonicznej ateńskiego Partenonu. Fragmenty, które dziś rozproszone są po kilku muzeach, ustawiono tak, by dało się odczytać ich pierwotny układ na świątyni. Do tego dochodzą makiety architektoniczne w skali 1:20, które pokazują, jak rzeźby wpisywały się w budowle. Skąd wzięła się kolekcja? Zbiór zaczął powstawać około 1830 roku. Od 1849 roku mieścił się w muzeum przy Augustinergasse, a w 1887 roku trafił do bazylejskiej Kunsthalle, gdzie dla odlewów zbudowano osobne skrzydło. W XX wieku kolekcję magazynowano, a potem tymczasowo ulokowano w opustoszałej fabryce. Własny budynek powstał dopiero w 1963 roku, po tym jak wcześniejszy projekt przepadł w referendum. Od 1961 roku zbiorem opiekuje się Antikenmuseum Basel, a w drugiej połowie XX wieku i po 2000 roku kolekcja bardzo się powiększyła (od 1985 do 2010 roku jej rozmiar potroił się). Dlaczego warto oglądać kopie? Odlewy gipsowe to dawna, uznana metoda nauki o sztuce: studenci i badacze porównywali dzięki nim rzeźby, których nie dało się zestawić w oryginale. Dziś ta sama zaleta działa na turystę. Zamiast jeździć do Aten, Rzymu i Londynu, widzisz spójny przekaz o rozwoju rzeźby antycznej w jednej sali. Wizyta dobrze uzupełnia zwiedzanie sąsiedniego Antikenmuseum Basel, w którym oglądasz autentyczne zabytki. Jak zaplanować wizytę? Źródła podają rozbieżne godziny otwarcia, a część wskazuje, że w szwajcarskich przerwach szkolnych w Bazylei muzeum bywa zamknięte. Przed wyjazdem sprawdź aktualny kalendarz na stronie skulpturhalle.ch lub Antikenmuseum Basel. Według dostępnych serwisów wstęp jest bezpłatny, ale i tę informację warto potwierdzić na miejscu. Na spokojne obejrzenie całości wystarczy zwykle godzina do dwóch. Najczęstsze pytania Czy w Skulpturhalle są oryginalne rzeźby? Nie. Wszystkie eksponaty to gipsowe odlewy dzieł antycznych, a ich wartość polega na zebraniu w jednym miejscu rzeźb, które w oryginale są rozproszone po świecie. Ile odlewów liczy kolekcja? Źródła podają około 2000–2200 odlewów, co czyni ją największą taką kolekcją w Szwajcarii. Czy zobaczę tu rzeźby z Partenonu? Tak. Muzeum prezentuje odlewy całej zachowanej rzeźby architektonicznej Partenonu, ustawione tak, by było widać ich pierwotny kontekst. Czy wstęp jest płatny? Serwisy turystyczne podają wstęp bezpłatny, ale przed wizytą sprawdź to na oficjalnej stronie muzeum.
-
Schweizerisches Feuerwehrmuseum Basel-Stadt
Basel
Schweizerisches Feuerwehrmuseum Basel-Stadt to niewielkie muzeum pożarnictwa w Bazylei, ukryte na dziedzińcu zawodowej straży pożarnej miasta. Pokazuje, jak przez stulecia gaszono pożary w Bazylei, i nic nie kosztuje. Gdzie jest muzeum i jak do niego trafić? Muzeum działa w Lützelhofie, czyli wewnętrznym dziedzińcu Berufsfeuerwehr Basel, w starym mieście, niedaleko bramy Spalentor. Adres to Kornhausgasse 18, ale wejście prowadzi przez wjazd przy Spalenvorstadt 11. Od tego wjazdu trasę do dziedzińca oznaczono tablicami. Budynek nie jest dostosowany dla osób na wózkach, o czym warto pamiętać przed wizytą. Kiedy można zwiedzać? Muzeum jest otwarte tylko w niedziele od 14:00 do 17:00 i zamknięte w dni świąteczne. Wstęp jest bezpłatny. Grupy mogą umówić zwiedzanie z przewodnikiem, korzystając z kontaktu podanego na stronie miasta Bazylea (telefon +41 61 268 14 00). Co zobaczysz w środku? Ekspozycja opowiada historię ochrony przeciwpożarowej w Bazylei. Zobaczysz: średniowieczne ręczne sikawki i skórzane wiadra gaśnicze, szeroką kolekcję hełmów strażackich, historyczny sprzęt i mundury, samojezdną sikawkę parową z 1905 roku, którą miasto opisuje jako jedyny na świecie egzemplarz tego typu zachowany w oryginalnym stanie i sprawny. Po gruntownym remoncie wróciła na dziedziniec straży. Z powodu ciasnoty parowa sikawka oraz zabytkowe wozy strażackie pokazywane są publiczności głównie podczas wydarzeń specjalnych, więc w zwykłą niedzielę nie zawsze je zobaczysz. Jaka jest historia muzeum? Placówkę otwarto w 1957 roku. Od 1967 roku nosi miano Szwajcarskiego Muzeum Straży Pożarnej. Władze Bazylei określają je jako pierwsze muzeum tego rodzaju w Szwajcarii. Straż ogniowa miasta powstała w 1806 roku i z czasem przekształciła się z pospolitego ruszenia mieszczan w zawodową jednostkę. Pierwsze wzmianki o sikawkach w Bazylei pochodzą z 1681 roku. Najczęstsze pytania Czy wstęp jest płatny? Nie, wejście do muzeum jest bezpłatne. Ile czasu zająć na zwiedzanie? Kameralna ekspozycja wystarczy na godzinę, a przy zainteresowaniu techniką pożarniczą na nieco dłużej. Czy muzeum jest czynne w tygodniu? Nie. Drzwi otwierają się wyłącznie w niedziele po południu, a w święta pozostają zamknięte. Czy można wejść z wózkiem? Muzeum nie jest barierowo dostępne, więc osoby poruszające się na wózku powinny wcześniej skontaktować się z organizatorem.
-
Jewish Museum of Switzerland
Basel
Muzeum Żydowskie Szwajcarii (Jüdisches Museum der Schweiz) w Bazylei to jedyne muzeum tego typu w kraju, poświęcone religijnej i codziennej historii Żydów w Bazylei oraz w całej Szwajcarii. Ekspozycja obejmuje czas od średniowiecza do współczesności. Co zobaczysz w muzeum? Zbiory liczą około 1800 obiektów, a w nowej wystawie stałej pokazano około 500 z nich. Najmocniejsze strony kolekcji to srebrne przedmioty rytualne oraz bogato haftowane tkaniny z XVII–XX wieku. Osobną wartość mają średniowieczne nagrobki z dawnego bazylejskiego cmentarza żydowskiego oraz bazylejskie druki hebrajskie, uznawane za unikatowe. W zbiorach są też pamiątki związane z Endingen i Lengnau, dwiema wsiami w kantonie Argowia, gdzie przez wieki mogli mieszkać szwajcarscy Żydzi. Obok przedmiotów kultu zobaczysz rzeczy codzienne i dzieła sztuki, które pokazują życie rodzin, gmin i pojedynczych osób, a nie tylko obrzędy. Jak powstało muzeum? Placówka została założona w 1966 roku z inicjatywy bazylejskiego stowarzyszenia Espérance. Jego członkowie zobaczyli judaika z Bazylei na wystawie „Monumenta Judaica" w Kolonii na przełomie lat 1963 i 1964 i postanowili stworzyć własne muzeum. Trzon kolekcji stanowiły obiekty przekazane przez Szwajcarskie Muzeum Kultury Ludowej, które gromadziło judaika od końca XIX wieku. Uważa się je za pierwsze muzeum żydowskie na obszarze niemieckojęzycznym po 1945 roku. Gdzie znajduje się muzeum? Przez lata muzeum działało przy Kornhausgasse. Pod koniec listopada 2025 roku otwarto je ponownie w nowej siedzibie przy Vesalgasse 5, w przebudowanym dawnym magazynie tytoniu niedaleko bramy Spalentor. Nowy budynek podwoił powierzchnię wystawienniczą. Spalentor leży po zachodniej stronie starego miasta, więc dojdziesz tu pieszo z centrum w kilkanaście minut lub dojedziesz tramwajem. Kiedy odwiedzić i ile to zajmie? Na zwiedzanie warto zarezerwować około 1–1,5 godziny. Godziny otwarcia i ceny biletów po przeprowadzce mogły się zmienić, dlatego przed wizytą sprawdź je na oficjalnej stronie muzeum. Starsze wykazy podają niższe ceny i krótsze godziny pracy niż można się spodziewać po nowym obiekcie, więc nie opieraj się na nich. Najczęstsze pytania Czy to muzeum jest jedyne w Szwajcarii? Tak, to jedyne muzeum żydowskie w kraju o takim profilu. Czy muzeum nadal mieści się przy Kornhausgasse? Nie. Od końca listopada 2025 roku działa przy Vesalgasse 5. Czy muzeum jest dobre dla osób, które nie znają judaizmu? Tak. Wystawa łączy obiekty rytualne z historią codzienności, dzięki czemu pozwala zrozumieć kontekst bez wcześniejszej wiedzy. Co jest najcenniejsze w zbiorach? Średniowieczne nagrobki z bazylejskiego cmentarza, bazylejskie druki hebrajskie oraz srebra rytualne i hafty z XVII–XX wieku.
-
Dollhouse Museum
Basel
Dollhouse Museum w Bazylei (Puppenhausmuseum, obecnie Spielzeug Welten Museum Basel) to muzeum zabawek, lalek i miniatur w samym centrum szwajcarskiego miasta, przy Steinenvorstadt 1, tuż obok placu Barfüsserplatz. Szyld "Dollhouse Museum" nadal funkcjonuje w przewodnikach, ale oficjalna nazwa brzmi tak od 2012 roku. Co zobaczysz w Dollhouse Museum w Bazylei? Kolekcja liczy ponad 6000 obiektów rozmieszczonych na czterech piętrach. Są tu domki dla lalek, lalki, sklepiki i kramy w miniaturze, a także zabawkowe kuchnie, pokoje i całe miniaturowe uliczki. Wiele eksponatów pochodzi mniej więcej z lat 1870–1930 i pokazuje, jak wyglądał dawny dom mieszczański oraz dziecięcy świat sprzed ponad stu lat. Osobną atrakcją są pluszowe misie. Zbiór przekracza 2500 sztuk, uchodzi za jeden z największych na świecie, a najstarsze okazy pochodzą z 1904 roku. Placówka bywa określana jako największe muzeum domków dla lalek w Europie. Jaka jest historia muzeum? Muzeum otwarto w 1998 roku jako Puppenhausmuseum. Mieści się w kamienicy z 1867 roku. W 2012 roku zmieniono nazwę na Spielzeug Welten Museum Basel, bo ekspozycja wykracza poza same domki: obejmuje teraz zabawki wszelkiego rodzaju. Co roku w programie pojawiają się wystawy czasowe oraz świąteczna ekspozycja bożonarodzeniowa. Jak dojść do muzeum? Muzeum leży w ścisłym centrum Bazylei, kilka kroków od Barfüsserplatz, który jest ważnym węzłem tramwajowym. Z dworca głównego dojedziesz tu tramwajem w kilka minut, a ze Starego Miasta dojdziesz pieszo. Wejście znajduje się od strony Steinenvorstadt. Kiedy odwiedzić i ile czasu zarezerwować? Muzeum jest czynne od wtorku do niedzieli, zwykle w godzinach 10:00–18:00, a w grudniu codziennie. W poniedziałki poza grudniem jest zamknięte. Na spokojne obejrzenie czterech pięter wystarczą około 1,5–2 godziny. To dobra opcja na deszczowy dzień w Bazylei, zwłaszcza z dziećmi. Dzieci do 16 lat wchodzą bez opłaty, a bilety dla dorosłych należą do niedrogich. Aktualne godziny i ceny sprawdź na stronie muzeum. Najczęstsze pytania Czy Dollhouse Museum i Spielzeug Welten Museum to to samo miejsce? Tak. Puppenhausmuseum zmieniło nazwę na Spielzeug Welten Museum Basel w 2012 roku. Gdzie dokładnie jest muzeum? Przy Steinenvorstadt 1, w pobliżu Barfüsserplatz w centrum Bazylei. Czy muzeum nadaje się dla dzieci? Tak. Zabawki, misie i miniaturowe sklepy interesują młodszych zwiedzających, a dzieci do 16 lat nie płacą za wstęp. Ile eksponatów zobaczę? Ponad 6000 obiektów na czterech piętrach, w tym ponad 2500 misiów.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.