Muzea w Szwajcarii
Lista 252 miejsc z kategorii Muzea w Szwajcarii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 162 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Abegg foundation, Hafenmuseum Basel, Museum der Talschaft Hasli.
-
Tell Museum
Bürglen UR
Tell Museum w Bürglen (kanton Uri) to niewielkie muzeum historyczne poświęcone Wilhelmowi Tellowi, szwajcarskiemu bohaterowi legendy, którego według miejscowej tradycji ojczyzną było właśnie Bürglen. Placówka mieści się w średniowiecznej wieży Wattigwilerturm przy Postplatz, w samym centrum wsi. Dlaczego Tell Museum jest w Bürglen? Według tradycji Wilhelm Tell pochodził z Bürglen, a wieś do dziś pielęgnuje tę legendę. Według Historycznego Leksykonu Szwajcarii pamięć o Tellu ma tu trzy widoczne ślady: kaplicę Tellskapelle z 1582 roku, pomnik Tella z 1891 roku i muzeum, otwarte w 1966 roku. Wieża z muzeum jest jedną z czterech wież, które widnieją w herbie gminy. Co zobaczysz w muzeum? Zbiory obejmują dokumenty, przedstawienia i przedmioty z sześciu stuleci, które pokazują, jak legenda o Tellu żyła w kulturze szwajcarskiej i europejskiej. Osobna część poświęcona jest Ernstowi Stückelbergowi, malarzowi z Bazylei, który miał w Bürglen pracownię. Stworzył on cztery wielkie malowidła ścienne w Tellskapelle nad Jeziorem Urneńskim. Muzeum otwarto ponownie w maju 2016 roku po gruntownej renowacji. Co jeszcze zobaczyć w Bürglen? Tellskapelle – kaplica z 1582 roku, wzniesiona przez urzędników kantonu Uri na miejscu, gdzie według dawnych dokumentów stał dom Tella. Ołtarz konsekrowano w 1584 roku. Pomnik Tella – monument z 1891 roku. Pozostałe wieże wsi, spacer po centrum i widoki na góry Uri. Jak dotrzeć? Z Altdorf do Bürglen dojedziesz autobusem linii 403 – wysiądź na przystanku Bürglen, Post, kilka kroków od muzeum. Adres podawany jest jako Postplatz lub Klausenstrasse 139a. Z Lucerny na miejsce dojedziesz pociągiem do Altdorf, a dalej autobusem. Kiedy odwiedzić i ile to kosztuje? Muzeum działa sezonowo, mniej więcej od połowy maja do połowy października, od wtorku do niedzieli; w poniedziałki jest zamknięte. W maju i czerwcu bywa otwarte przed i po południu z przerwą w południe, w lipcu i sierpniu w godzinach 10.00–17.00. Zimą możliwe są zwiedzania grupowe po wcześniejszym uzgodnieniu. Bilet normalny kosztuje około 8 CHF, ulgowy dla studentów i uczniów zawodowych około 6 CHF, dzieci 9–15 lat około 2,50 CHF, a bilet rodzinny około 15 CHF. Wstęp jest bezpłatny z Museum Pass. Aktualne godziny i ceny sprawdź na stronie tellmuseum.ch. Najczęstsze pytania Czy można zwiedzać z przewodnikiem? Tak. Godzinną wycieczkę z ekspertem rezerwuje się z wyprzedzeniem; sprawdza się też dla klas szkolnych. Ile czasu zająć na wizytę? Na samo muzeum wystarczy zwykle około godziny, a z kaplicą i pomnikiem – pół dnia. Czy muzeum nadaje się dla rodzin z dziećmi? Tak, dzieci płacą niewielką opłatę, a opowieść o Tellu dobrze znają również młodsi zwiedzający. Czy muzeum jest otwarte zimą? Nie dla indywidualnych gości. W zimie obowiązują wyłącznie wizyty grupowe na zapytanie.
-
Muzeum Starego Arsenału w Solurze
Muzeum Starego Arsenału (Museum Altes Zeughaus) w Solurze mieści się w dawnej miejskiej zbrojowni przy placu Zeughausplatz 1, w starówce Solury w północno-zachodniej Szwajcarii. Według wpisu w szwajcarskim spisie dóbr kultury budynek wzniesiono w latach 1610–1614 według projektu Caspara Sixta i Stoffela Meistera. Dziś to największy w Szwajcarii zbiór zbroi i oręża, pokazany we wnętrzach, które wciąż wyglądają jak prawdziwy arsenał. Czym jest ten budynek? Zbrojownia stanęła na miejscu dawnego miejskiego Werkhofu i przez trzy stulecia służyła jako magazyn broni oraz uzbrojenia kantonu. Jest to sześciokondygnacyjna, wczesnobarokowa budowla pod czterospadowym dachem. Trzy główne piętra tworzą otwarte hale, w których strop podpierają filary i dębowe belki. Od 1907 roku obiekt działa wyłącznie jako muzeum. Władze kantonu podkreślają, że to jedyny szwajcarski arsenał, który po przekształceniu w muzeum zachował swój pierwotny charakter. Co zobaczysz w środku? Trzon ekspozycji to około 400 kompletnych zbroi. Obok nich zobaczysz broń białą i palną, sztandary, mundury dawnych żołnierzy solurskich, a także instrumenty wojskowe i medale. Eksponaty ustawiono w halach tak, że całość przypomina dawny skład uzbrojenia, a nie klasyczną galerię w gablotach. Muzeum organizuje również wystawy czasowe poświęcone wojskowości regionu, na przykład wystawę o Szwajcarii w czasie I wojny światowej. Jak długo zwiedzać? Na spokojny spacer po wszystkich piętrach wystarczy zwykle od godziny do półtorej. Dłużej zatrzymają się tu miłośnicy historii wojskowości, rzemiosła zbrojmistrzowskiego i barokowej architektury użytkowej. Jak dotrzeć? Muzeum leży w centrum miasta, kilka minut pieszo od starówki i nabrzeża rzeki Aare. Solura jest dobrze skomunikowana koleją z Bernem, Bazyleą i Zurychem, a z dworca do muzeum dojdziesz pieszo przez stare miasto. Adres: Zeughausplatz 1, 4500 Solothurn. Kiedy przyjechać i ile kosztuje bilet? Według serwisów turystycznych muzeum otwarte jest od wtorku do soboty w godzinach 13:00–17:00 oraz w niedzielę od 10:00 do 17:00, a w poniedziałki jest zamknięte. Bilet normalny kosztował dotąd około 8 franków, z ulgami dla studentów, seniorów, wojskowych i grup. Dzieci do 8 lat oraz klasy szkolne wchodzą bezpłatnie. Godziny i ceny bywają aktualizowane, dlatego przed wizytą sprawdź oficjalną stronę muzeum. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Zeughausplatz leży w samym sercu barokowej Solury. W pobliżu znajdziesz katedrę św. Urszuli, wieżę zegarową Zytglogge i mury dawnych fortyfikacji. Warto też zajrzeć do innych muzeów miasta, na przykład do Muzeum Kościuszki, poświęconego polskiemu bohaterowi, który spędził w Solurze ostatnie lata życia. Najczęstsze pytania Czy muzeum nadaje się dla dzieci? Tak. Zbroje, miecze i sztandary robią wrażenie na młodszych zwiedzających, a dzieci do 8 lat nie płacą za wstęp. Czy to naprawdę największa kolekcja zbroi w Szwajcarii? Tak, muzeum określa się jako miejsce z największym w kraju zbiorem zbroi i oręża, z około 400 zbrojami w kolekcji. Czy muzeum jest czynne w poniedziałki? Nie, według dostępnych informacji w poniedziałki jest zamknięte. Pozostałe dni mają różne godziny otwarcia, więc sprawdź je przed wyjazdem. Czy potrzebuję znać niemiecki? Opisy są głównie po niemiecku, ale samo oglądanie hal, zbroi i broni nie wymaga znajomości języka.
-
Musée Buttin-de Loës
Grandvaux
Maison Buttin-de Loës w Grandvaux to zabytkowy dom patrycjuszowski w sercu wsi, w regionie winiarskim Lavaux nad Jeziorem Genewskim (kanton Vaud, gmina Bourg-en-Lavaux). Mieści niewielkie muzeum historii lokalnej. Zwiedza się je po wcześniejszym umówieniu. Co to za miejsce? Dom stoi przy Grand'Rue 3, obok budynku administracji gminnej. Szwajcarskie rejestry muzeów i oficjalny portal turystyczny opisują go jako rezydencję z widokiem na jezioro, która pokazuje sztukę i codzienne życie dawnych pokoleń. Budynek znajduje się na liście zabytków kantonu Vaud, chronionych ustawą z 1969 roku. Nazwa pochodzi od ostatnich właścicieli, Louisa i Marguerite Buttin-de Loës. Kupili oni dom na początku XX wieku, a w 1941 roku urządzili w nim muzeum z rodzinnych pamiątek i przedmiotów nabytych specjalnie w tym celu. Po ich śmierci dom z kolekcją przekazano stowarzyszeniu Vieux-Lausanne, dziś Association Mémoire de Lausanne. Co zobaczysz? Zbiory dotyczą dziejów regionu. To meble i przedmioty z codziennego użytku z XVII–XIX wieku, w większości pochodzenia regionalnego. Ciekawostką jest tzw. sala renesansowa. Podczas prac konserwatorskich, prowadzonych od 2014 roku pod nadzorem władz kantonu, odnaleziono pierwotne kolory jej malowanego wystroju. W 2016 roku w domu pokazano wystawę fotografii o uprawie winorośli w Lavaux, zorganizowaną pod patronatem stowarzyszenia UNESCO Lavaux. Muzeum bywa więc miejscem wydarzeń związanych z lokalną kulturą wina. Kto dba o budynek? Od 2011 roku opiekuje się nim fundacja prawa szwajcarskiego (Fondation pour la Conservation de la Maison Buttin-de Loës). Jej zadaniem jest utrzymanie zabytku i przyjęcie kolekcji pochodzących ze stowarzyszenia Mémoire de Lausanne. Fundacja zarządza też budynkiem z 1814 roku w Grandvaux. Jak zwiedzać? Muzeum nie ma stałych godzin otwarcia. Wizytę rezerwuje się online na stronie buttin-de-loes.ch, telefonicznie (021 799 14 12) lub mailowo ([email protected]). Ceny podawane są na zapytanie. Jak dotrzeć? Grandvaux leży przy trasie między Lozanną a Vevey, w sercu Lavaux. Dom znajduje się w centrum wsi, więc najlepiej zostawić samochód na jej obrzeżach i przejść się wąskimi uliczkami. Przy planowaniu trasy sprawdź aktualne połączenia kolejowe i autobusowe do Grandvaux, bo oficjalna strona muzeum nie podaje szczegółów dojazdu. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Lavaux to tarasowe winnice wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wizytę w domu Buttin-de Loës warto połączyć ze spacerem między winnicami i degustacją win w pobliskich winiarniach. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest otwarte codziennie? Nie. Wejście jest możliwe na zamówienie, po wcześniejszym kontakcie z muzeum. Co jest w kolekcji? Meble i przedmioty codzienne z XVII–XIX wieku, głównie regionalne, powiązane z historią lokalną. Gdzie jest muzeum? Przy Grand'Rue 3 w Grandvaux, w gminie Bourg-en-Lavaux, kanton Vaud. Jak się umówić na wizytę? Przez formularz na buttin-de-loes.ch, pod numerem 021 799 14 12 lub e-mailem [email protected].
-
Casorella Museum
Locarno
Museo Casorella w Locarno to miejskie muzeum sztuki w zabytkowej kamienicy z końca XVI wieku, przy Via Bartolomeo Rusca 5, w historycznym centrum miasta nad Lago Maggiore. Mieści miejskie kolekcje sztuki Locarno, a ich sercem są prace Jeana Arpa. Czym jest Museo Casorella? Muzeum zajmuje budynek, który wzniósł pod koniec XVI wieku Andrea Lussi (w innych źródłach: rodzina Lussy). Z czasem dom przeszedł w ręce rodziny Orelli, od której pochodzi nazwa Casorella. Później rozbudowywali go i upiększali kolejni właściciele, m.in. rodziny Orelli i Rusca, zanim kupiło go miasto. Obiekt przeszedł gruntowny remont wnętrz i elewacji, a dziś pełni funkcję galerii miejskiej. Nie należy go mylić z Casa Rusca, innym muzeum w Locarno. Casorella to osobny obiekt, położony w tym samym starym mieście. Co zobaczysz w środku? Miejska kolekcja liczy około 4500 prac: obrazów, rzeźb i grafik. Jej zalążkiem była w 1965 roku darowizna Jeana Arpa i Marguerite Hagenbach. Dlatego wystawa stała skupia się na zespole zwanym „Galassia Arp” („Galaktyka Arpa”). To reliefy, wycinanki (découpages) i rzeźby alzackiego artysty, jednej z kluczowych postaci dadaizmu i sztuki abstrakcyjnej. Poza Arpem zobaczysz tu obrazy Filippa Franzoniego, a w przestrzeni zewnętrznej muzeum, czyli w ogrodzie, pracę Maxa Billa, szwajcarskiego przedstawiciela sztuki konkretnej. Jakie wystawy czasowe odbywają się w Casorelli? Muzeum pokazuje też wystawy okresowe. W sezonie 2022–2023 po raz pierwszy zaprezentowano wybór prac z daru Rosaldy Gilardi Bernocco, w setną rocznicę urodzin artystki. Od 6 sierpnia 2026 do 10 stycznia 2027 trwa wystawa „piazza nostra”, oparta na nagranych wspomnieniach o historii festiwalu filmowego w Locarno. Zrealizowali ją historycy Cyril Cordoba i Joséphine Métraux. Jak zwiedzać i kiedy przyjechać? Muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli, w godzinach 10:00–12:00 i 14:00–17:00. W poniedziałki jest zamknięte. Przerwa w środku dnia oznacza, że warto zaplanować wizytę rano albo po 14:00. Informacje i kontakt: tel. 091 756 31 80. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny i cennik na stronie miasta Locarno, bo organizatorzy zmieniają je przy okazji nowych ekspozycji. Budynek leży w pieszej odległości od Piazza Grande i nadjeziornych promenad. Wizytę łatwo połączyć ze spacerem po starówce, a także z wejściem do innych muzeów miasta. Jak dotrzeć? Z dworca kolejowego w sąsiednim Muralto do starego miasta dojdziesz pieszo w kilka minut, kierując się w stronę Piazza Grande, a stamtąd w głąb uliczek starówki. Jadąc samochodem, lepiej zostawić auto w jednym z parkingów przy centrum i dojść pieszo, bo ścisłe centrum ma ograniczony ruch. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie znajduje się Museo Casorella? Przy Via Bartolomeo Rusca 5 w Locarno, w kantonie Ticino w Szwajcarii, w obrębie starego miasta. Skąd wzięła się nazwa Casorella? Od rodziny Orelli, do której należał budynek po pierwszych właścicielach. „Casa Orelli” z czasem przekształciło się w Casorella. Co jest głównym punktem kolekcji? Zespół prac Jeana Arpa, nazywany Galassia Arp. Uzupełniają go obrazy Filippa Franzoniego i praca Maxa Billa w ogrodzie. Czy muzeum jest czynne codziennie? Nie. Obiekt jest otwarty od wtorku do niedzieli, a w poniedziałki nieczynny. Godziny: 10:00–12:00 i 14:00–17:00.
-
Haus der Museen
Olten
Haus der Museen w Olten to wspólny dom dwóch muzeów w starym mieście szwajcarskiego Olten, w kantonie Solura. Mieści się przy Konradstrasse 7, tuż obok ratusza miejskiego (Stadthaus). Pod jednym dachem poznasz dzieje miasta i regionu oraz jego przyrodę, a bilet jest tańszy niż w większości szwajcarskich muzeów. Co mieści się w Haus der Museen? Od 2019 roku budynek działa jako wspólna marka kilku instytucji. Dla zwiedzających najważniejsze są dwie ekspozycje: Historisches Museum Olten oraz Naturmuseum Olten. Wystawy mają osobne programy i kolekcje, więc warto traktować je jako dwie wizyty w jednym miejscu. Historyczne muzeum istnieje od 1872 roku, a jego zbiory dokumentują miasto i okolicę. Co zobaczysz w muzeum historycznym? Wystawa stała nosi tytuł „Olten – bitte alle aussteigen", czyli „Olten – wszyscy wysiadają". Nawiązuje do roli miasta jako ważnego węzła kolejowego, przez który codziennie przewijają się dziesiątki tysięcy podróżnych. Opowieść podzielono na tematyczne rozdziały, a zwiedzającym towarzyszą stanowiska interaktywne oraz nagrania dźwiękowe i filmowe. Do najcenniejszych zbiorów należą fotografie, ozdoby strojów ludowych oraz oprawy oświetleniowe, a ważny wątek dotyczy przemysłu regionu. Co zobaczysz w muzeum przyrodniczym? Dział biologiczny porządkuje świat zwierząt według tego, kto kogo zjada, co dobrze sprawdza się z dziećmi. Część geologiczna pokazuje skamieniałości z okolic Olten. Jej gwiazdą jest model ichtiozaura w skali 1:1, czyli gada morskiego, który żył w tym rejonie prawie 200 milionów lat temu. Kiedy i za ile można wejść? Obiekt jest otwarty od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00–17:00, w poniedziałki zamknięty. Bilet normalny kosztuje 5 CHF, ulgowy dla seniorów (AHV) i osób z rentą (IV) 3 CHF. Dzieci i młodzież do 18 lat wchodzą bezpłatnie. Wstęp bez opłat mają także posiadacze Swiss Museum Pass i Swiss Travel Pass. Godziny w święta sprawdź na stronie hausdermuseen.ch. Jak dotrzeć? Muzea leżą w centrum starówki, więc z dworca kolejowego w Olten dojdziesz pieszo. Olten jest dużym węzłem na trasach między Zurychem, Bazyleą i Bernem, dlatego łatwo wpleść wizytę w podróż pociągiem po Szwajcarii. Wystarczy rezerwa około godziny na jedno muzeum, a dwie godziny na oba. Najczęstsze pytania Czy muzeum nadaje się dla dzieci? Tak. Wstęp dla osób do 18 lat jest bezpłatny, a historia ma stanowiska interaktywne, natomiast przyroda pokazuje model ichtiozaura. Czy w poniedziałek można wejść? Nie, w poniedziałki obiekt jest zamknięty. Otwarte jest od wtorku do niedzieli. Czy karta Swiss Travel Pass obowiązuje? Tak, jej posiadacze wchodzą bezpłatnie, podobnie jak właściciele Swiss Museum Pass. Ile czasu zarezerwować? Na jedno muzeum wystarczy około godziny. Jeśli chcesz zobaczyć oba, zaplanuj około dwóch godzin.
-
Muzeum Polskie w Rapperswilu
Rapperswil-Jona
Muzeum Polskie w Rapperswilu (Rapperswil-Jona, kanton St. Gallen) to jedna z najstarszych polskich placówek kulturalnych na emigracji. Otwarto ją 23 października 1870 roku w średniowiecznym zamku nad Jeziorem Zuryskim. Po latach spędzonych w zamku muzeum związało swoją przyszłość z budynkiem dawnego hotelu Schwanen, położonym nieco niżej, przy brzegu jeziora. Jak powstało muzeum w Rapperswilu? Pomysłodawcą był hrabia Władysław Broël-Plater, powstaniec listopadowy. Na przedsięwzięcie przeznaczył niemal cały majątek. Wynajął zrujnowany zamek, odnowił go i urządził w nim miejsce spotkań polskiej emigracji oraz skarbiec ocalonych pamiątek narodowych. Pomysł poparli m.in. szwajcarski pisarz Gottfried Keller i Theodor Curti. Placówka działała jako ośrodek życia naukowego i społecznego Polaków za granicą, a z czasem także jako miejsce pamięci Tadeusza Kościuszki. Co działo się ze zbiorami? W 1927 roku bibliotekę i archiwum przekazano Polsce, gdzie stały się podstawą Biblioteki Narodowej. Dzieła sztuki trafiły do muzeów w Warszawie. Znaczna część tych zasobów przepadła w czasie II wojny światowej. W 1936 roku otwarto na zamku Muzeum Polski Współczesnej, które władze PRL zamknęły na początku lat 50. Obecna instytucja działa od czerwca 1975 roku, dzięki Towarzystwu Przyjaciół Muzeum Polskiego w Rapperswilu, założonemu w 1954 roku. Co zobaczysz w kolekcji? Zbiory koncentrują się na trzech tematach: polskiej emigracji, walce o niepodległość i związkach polsko-szwajcarskich. Obejmują obrazy polskich artystów od klasycyzmu i romantyzmu, przez biedermeier i realizm, po akademizm i symbolizm. Uzupełniają je porcelana, tkaniny, cenna kolekcja miniatur z XVIII wieku, sztuka ludowa z tradycyjnymi strojami oraz pamiątki po św. Maksymilianie Kolbem. Osobna część dokumentuje losy II Dywizji Strzelców Pieszych, internowanej w Szwajcarii podczas II wojny światowej. Dlaczego muzeum opuściło zamek? Zamek należy do gminy patrycjuszowskiej (Ortsgemeinde) Rapperswil-Jona. Po głosowaniu w 2020 roku zdecydowano, że w jego murach powstanie muzeum historii lokalnej. Polska placówka musiała opuścić zamek do końca czerwca 2022 roku. Państwo polskie za pośrednictwem fundacji kupiło wówczas hotel Schwanen nad jeziorem. Muzeum zajmuje mniejszą część budynku, a w pozostałej ma działać polski instytut edukacyjno-badawczy. Jak dotrzeć? Rapperswil leży nad północnym brzegiem Jeziora Zuryskiego. Pociągiem S-Bahn z Zurychu dojedziesz w ok. 40 minut. Z dworca idzie się kilka minut przez starówkę do Hauptplatz i dalej nad jezioro. Zamek i dawne lokalizacje muzeum leżą w obrębie starego miasta. Najczęstsze pytania Kiedy powstało Muzeum Polskie w Rapperswilu? 23 października 1870 roku. W 2020 roku placówka obchodziła 150-lecie. Czy muzeum nadal mieści się w zamku? Nie. Opuściło zamek w 2022 roku i przeniosło się do budynku hotelu Schwanen przy jeziorze. Starsze katalogi nadal podają adres zamkowy (Hauptplatz 8). Jakie sztuki i pamiątki można tu zobaczyć? Malarstwo polskie od klasycyzmu do symbolizmu, miniatury z XVIII wieku, porcelanę, tkaniny, stroje ludowe i pamiątki związane z emigracją oraz Kościuszką. Czy godziny otwarcia są stałe? Nie. Terminy zwiedzania i wystaw się zmieniają, dlatego aktualne godziny sprawdź na polenmuseum.ch przed wyjazdem.
-
FIFA Museum
Zürich
FIFA Museum (The FIFA World Football Museum) w Zurychu to muzeum piłki nożnej prowadzone przez FIFA, otwarte 28 lutego 2016 roku w dzielnicy Enge, tuż przy dworcu Bahnhof Enge. Ekspozycja zajmuje trzy piętra i około 3000 m², a zbiory liczą ponad tysiąc eksponatów oraz około 500 materiałów wideo. Co zobaczysz w FIFA Museum? Opowieść zaczyna się w XIX wieku, w czasach kształtowania się pierwszych reguł gry, i prowadzi aż do współczesnych turniejów. Na kolejnych piętrach znajdziesz pamiątki z mistrzostw świata, koszulki i piłki z historycznych meczów, nagrania z najważniejszych spotkań oraz wystawy poświęcone kulturze kibicowania. Część sal ma charakter interaktywny, więc można w nich sprawdzić własne umiejętności albo skomentować mecz. Muzeum z założenia ma być też miejscem wystaw czasowych. W 2026 roku obchodzi dziesięciolecie, a przed mundialem pokazuje specjalną ekspozycję „World Cup Fever”. Czy zobaczę Puchar Świata? Oryginalny puchar dla zwycięzców mistrzostw świata jest zwykle główną atrakcją muzeum. Podczas turnieju w 2026 roku nie jest jednak eksponowany, a FIFA zapowiada jego powrót do gabloty niedługo po zakończeniu mistrzostw. Przed wizytą sprawdź aktualny stan na stronie muzeum. Jak dojechać? Adres to Seestrasse 27, 8002 Zürich. Wejście jest naprzeciwko dworca Enge, dlatego najwygodniej przyjechać pociągiem S-Bahn (m.in. linie S2, S8 i S24) lub tramwajem zatrzymującym się przy Bahnhof Enge. Muzeum nie ma własnego parkingu. Z głównego dworca w Zurychu dojazd zajmuje kilka minut. Kiedy przyjechać i ile czasu zarezerwować? Muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00–18:00, ostatnie wejście o 17:30; w poniedziałki jest zamknięte. W niektóre święta godziny bywają skrócone. Na zwiedzanie warto przeznaczyć 2–3 godziny. Ceny biletów różnią się zależnie od źródła i kanału zakupu, więc aktualny cennik sprawdź na fifamuseum.com. Dzieci poniżej 7. roku życia wchodzą bezpłatnie, a posiadacze Zürich Card korzystają z wolnego wstępu. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest dobre dla dzieci? Tak. Interaktywne stanowiska i materiały wideo przyciągają także młodszych gości, a dla dzieci przewidziano niższe ceny biletów. Czy muzeum ma związek z siedzibą FIFA? Muzeum należy do FIFA, ale znajduje się w innej części miasta niż jej siedziba. Czy można dojść z centrum miasta? Tak, ale wygodniej jechać pociągiem lub tramwajem do Bahnhof Enge, bo to zaledwie kilka minut od głównego dworca. Czy w poniedziałek można wejść? Nie, w poniedziałki muzeum jest nieczynne.
-
Musée historique Lausanne
Musée historique de Lausanne (Muzeum Historyczne w Lozannie) to miejskie muzeum w Lozannie, w kantonie Vaud, które opowiada dzieje miasta od średniowiecza po współczesność. Mieści się w dawnym pałacu biskupim, Ancien-Évêché, tuż naprzeciw katedry, przy Place de la Cathédrale 4. Co to za budynek? Ancien-Évêché należy do najstarszych zabytków Lozanny. Około roku 1000 biskup Henryk I Burgundzki zdecydował o wzniesieniu rezydencji u stóp katedry. W 1431 roku biskupi przenieśli się do nowego zamku Saint-Maire, a stary pałac z czasem zmienił przeznaczenie: służył jako więzienie, sąd i szkoła. Blankowania na murach przypominają te z zamku Saint-Maire, zbudowanego na początku XV wieku. Skąd wzięło się muzeum? Zbiór zapoczątkowało Association du Vieux-Lausanne, stowarzyszenie założone w 1902 roku, by chronić miejskie dziedzictwo. W 1918 roku kolekcję zainstalowano w Ancien-Évêché i otwarto muzeum, które miało dokumentować historię miasta. Po gruntownej renowacji zakończonej w 2018 roku, w setną rocznicę pierwszego otwarcia, pokazano nową ekspozycję stałą pod tytułem „Lausanne, l'Exposition”. Co zobaczysz w środku? Makieta miasta. Najsłynniejszy eksponat to wielka makieta Lozanny oparta na planie Buttet z 1638 roku, widoku miasta z lotu ptaka. Pozwala zobaczyć układ XVII-wiecznej zabudowy w trzech wymiarach. Odnowiono ją podczas remontu, a towarzyszy jej instalacja multimedialna. Makieta otwiera trasę zwiedzania. Ekspozycja stała. „Lausanne, l'Exposition” prowadzi przez kolejne epoki w dziejach miasta, od czasów biskupich po nowoczesność. Kolekcje. Zbiory liczą według oficjalnych danych miasta blisko 400 tysięcy dzieł i przedmiotów w trzech działach: malarstwo i grafika, przedmioty oraz fotografie. Część katalogu jest dostępna online na miejskiej stronie kolekcji. Jak dotrzeć? Muzeum leży w starej części Lozanny, w sąsiedztwie katedry, więc łatwo połączyć wizytę ze zwiedzaniem wzgórza katedralnego i zamku Saint-Maire. Z dworca kolejowego i centrum dojdziesz w górę starego miasta pieszo. Aktualne godziny otwarcia i ceny biletów sprawdź na stronie lausanne.ch przed wyjazdem. Dla kogo jest to miejsce? Dla osób, które chcą zrozumieć, jak Lozanna rozwijała się przez stulecia, zanim stała się znanym miastem nad Jeziorem Genewskim. Makieta i ekspozycja sprawdzą się też przy zwiedzaniu z rodziną, bo historię pokazują obrazem, a nie samym tekstem. Najczęstsze pytania Gdzie mieści się Musée historique de Lausanne? W dawnym pałacu biskupim Ancien-Évêché, przy Place de la Cathédrale 4, naprzeciw katedry. Od kiedy działa muzeum? Od 1918 roku. Obecna ekspozycja stała powstała po renowacji zakończonej w 2018 roku. Co jest najważniejszym eksponatem? Wielka makieta Lozanny oparta na planie Buttet z 1638 roku, pokazująca miasto z XVII wieku. Czy zbiory można obejrzeć online? Tak, część kolekcji jest dostępna w internetowym katalogu miasta Lozanny.
-
Chaplin's World
Chaplin's World by Grévin to muzeum Charliego Chaplina w Corsier-sur-Vevey, nad Jeziorem Genewskim w kantonie Vaud. Mieści się w Manoir de Ban, dawnej rezydencji rodziny Chaplinów, i opowiada o życiu oraz twórczości jednego z najsłynniejszych artystów kina niemego. Co to za miejsce? Muzeum otwarto 16 kwietnia 2016 roku, po około piętnastu latach przygotowań. Projekt zrealizowała firma Grévin, a budżet szacowano na 40 milionów euro. Całość zajmuje około 3000 m² i składa się z trzech części: dworu, nowoczesnego budynku ze studiem filmowym oraz parku. W dworze Chaplin mieszkał z żoną Ooną i ośmiorgiem dzieci. Zwiedzający poznają tu jego życie prywatne i codzienność rodziny. Osobny budynek wystawowy odtwarza świat kina niemego, z dekoracjami i woskowymi figurami, a na ekranach pokazywane są sceny z filmów takich jak „Dzisiejsze czasy” czy „Światła wielkiego miasta”. Co zobaczysz na miejscu? wnętrza dworu, w którym mieszkała rodzina, studio filmowe z odtworzonymi planami i dekoracjami, postacie woskowe w scenografii inspirowanej filmami Chaplina, park o powierzchni 14 hektarów z widokiem na Jezioro Genewskie. Na całą wizytę zaplanuj około 2,5 godziny. Jak dojechać? Adres to Route de Fenil 2, 1804 Corsier-sur-Vevey. Z dworca w Vevey jedzie autobus linii 212 do przystanku „Chaplin”, podróż trwa około 15 minut. Z Montreux dojedziesz samochodem w mniej więcej tyle samo czasu. Na miejscu działa płatny parking na 200 miejsc. Ile kosztuje bilet? Według serwisu MySwitzerland bilet normalny (od 16 lat) kosztuje 29 CHF, młodzieżowy (6–15 lat) 19 CHF, seniorski (60+) 27 CHF, studencki 25 CHF, a rodzinny dla czterech osób 79 CHF. Dzieci poniżej 6 lat wchodzą bezpłatnie. Ceny zmieniają się w zależności od źródła i sezonu, dlatego sprawdź aktualny cennik przed wizytą. Kiedy odwiedzić? Muzeum nie ma stałych godzin przez cały rok. Kalendarz otwarcia publikuje oficjalna strona chaplinsworld.com, a 1 stycznia obiekt jest zamknięty. Grupy od 15 osób muszą rezerwować wizytę z wyprzedzeniem, możliwe jest też zwiedzanie z przewodnikiem na zamówienie. Telefon: +41 842 422 422. Najczęstsze pytania Czy Chaplin naprawdę tu mieszkał? Tak. Manoir de Ban był domem rodziny Chaplinów, a dziś stanowi połowę muzeum. Czy muzeum jest dobre dla dzieci? Tak. Woskowe figury, plany filmowe i rozległy park sprawiają, że ekspozycja jest interesująca także dla młodszych zwiedzających. Dzieci poniżej 6 lat nie płacą za bilet. Ile osób odwiedziło muzeum? W pierwszym roku działalności przyjechało 300 000 gości z 75 krajów, jak podał Swissinfo. Czy można kupić bilet z wyprzedzeniem? Tak, bilety sprzedaje m.in. oficjalna strona muzeum oraz platformy turystyczne. Rezerwacja jest obowiązkowa dla grup od 15 osób.
-
Museo d'Arte Sacra di Meride
Mendrisio
Museo d'Arte Sacra di Meride to małe muzeum sztuki sakralnej w Meride, wiosce na zboczu Monte San Giorgio, należącej od 2013 roku do gminy Mendrisio w kantonie Ticino. Placówka prowadzona przy miejscowej parafii pokazuje to, co przez wieki służyło liturgii w okolicznych kościołach i kaplicach. Co to za muzeum i gdzie się mieści? Zbiory mają siedzibę w zabytkowej willi, dawnym domu zamożnej rodziny, na skraju wsi, przy Via Bernardo Peyer 2. To nie jest duża galeria miejska: skala jest kameralna, a ekspozycja wiąże się bezpośrednio z historią jednej wspólnoty. Nie należy go mylić z Museo d'arte Mendrisio w samym mieście ani z Museo dei fossili, które w Meride poświęcono skamieniałościom z Monte San Giorgio. Co zobaczysz w środku? dawne wyposażenie kościelne, które nie jest już używane ani wystawiane w kościołach parafii, archiwum i bibliotekę związane z życiem parafialnym, salę wystaw czasowych, poświęconych artystom lub tematom powiązanym z wioską. Prace i sprzęty pochodzą z miejscowych obiektów sakralnych. Zdarzają się też pokazy odnowionych dzieł; w 2022 roku wystawiono na przykład XVIII-wieczny obraz Engela Marchettiego, odrestaurowany staraniem rady parafialnej. Co jeszcze warto zobaczyć w Meride? Wizytę dobrze połączyć ze spacerem po wsi, bo kościoły są częścią tej samej opowieści: kościół św. Sylwestra (San Silvestro), wzmiankowany w 1483 roku, stoi na wzgórzu, gdzie prawdopodobnie wznosił się zamek, a jego pozostałości zachowały się do dziś; w kościele znajduje się znany cykl fresków Francesca Antonia Giorgioliego, a obiekt jest dobrem o znaczeniu narodowym, kościół parafialny św. Rocha (San Rocco), wspomniany w 1578 roku i rozbudowany w latach 1770-72, kaplica św. Jerzego (San Giorgio) z XIII wieku, przy której działała pustelnia bł. Manfreda Settali. Meride samo w sobie ma też znaczenie naukowe: wieś leży na triasowych wapieniach, a wykopaliska na Monte San Giorgio dały skamieniałości noszące jej nazwę. Muzeum skamieniałości działa tu od 1973 roku. Kiedy muzeum jest otwarte? Godziny nie są stałe. W 2021 roku muzeum otwierano w kilka letnich terminów (lipiec, sierpień, wrzesień) po południu, od 14 do 17, a poza tym na umówioną wizytę. W 2022 roku organizowano bezpłatne zwiedzanie z przewodnikiem przy okazji otwarcia kościoła San Silvestro. Aktualny kalendarz sprawdź na stronie museoartesacrameride.ch lub zadzwoń do parafii: +41 91 682 86 82, e-mail [email protected]. Jak dojechać? Meride leży w regionie Mendrisiotto, w południowej części Ticino. Biuro turystyczne regionu (OTR Mendrisiotto e Basso Ceresio) mieści się przy dworcu kolejowym w Mendrisio, więc to naturalny punkt wyjścia po mapy i informacje o dojeździe do wsi. Najczęstsze pytania Czy muzeum działa codziennie? Nie. Dostępne informacje wskazują na otwarcia w wybranych terminach sezonu letniego oraz wizyty umawiane z parafią. Zadzwoń lub napisz przed przyjazdem. Czy mogę zwiedzić je z przewodnikiem? Tak, w poprzednich latach organizowano zwiedzanie z przewodnikiem, także bezpłatne. Termin ustal z parafią. Czy to to samo co Museo dei fossili w Meride? Nie. To dwie osobne placówki: jedna poświęcona sztuce sakralnej, druga skamieniałościom z Monte San Giorgio. Czy w okolicy są inne zabytki sakralne? Tak. W samej wsi stoją kościoły San Silvestro i San Rocco oraz kaplica San Giorgio.
-
Blenio museum
Prugiasco
Museo di Blenio to muzeum historyczno-etnograficzne w Lottigna, w gminie Acquarossa, tuż przy Prugiasco, w szwajcarskiej Valle di Blenio w kantonie Ticino. Mieści się w dawnym Palazzo dei Landfogti, czyli siedzibie zarządców doliny. Co to za budynek? Pałac stoi na murach sięgających roku 1461, a w obecnej formie powstał w XVI wieku. Był ośrodkiem wspólnej władzy nad doliną: przez trzy stulecia rządzili stąd landfogtowie wysyłani przez kantony Uri, Schwyz i Unterwalden. Ich herby zdobią fasadę, a wewnątrz znajdziesz też herby najważniejszych rodzin doliny. Po powstaniu kantonu Ticino w gmachu mieściły się więzienie i sąd okręgowy; sąd przeniesiono do Acquarossa w 1891 roku. Renowacja trwała w latach 1968–1972, a muzeum działa tu od 1979 roku. Co zobaczysz w środku? Dział etnograficzny: rzemiosło wiejskie, sztuka sakralna, rolnictwo, uprawa winorośli, mleczarstwo i pszczelarstwo. Ekspozycja multimedialna o emigracji: z doliny wyjeżdżali m.in. cukiernicy, czekoladnicy i sprzedawcy prażonych kasztanów, którzy zakładali interesy w całej Europie. Sala w wieży poświęcona botanikowi Mosè Bertoniemu, który wyemigrował do Paragwaju. Sztuka współczesna: prace rzeźbiarza Giovanniego Genucchiego. Wystawy czasowe, zmieniane w ciągu sezonu. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Adres: Al Museo di Blenio 9, 6716 Lottigna. Dolina Blenio leży na północ od Biasca, a Lottigna jest jedną z wiosek przy głównej drodze przez dolinę; dojedziesz tu samochodem lub autobusem pocztowym. Muzeum działa sezonowo, zwykle od marca do października, głównie po południu. Godziny w różnych źródłach się różnią, dlatego przed wizytą sprawdź je na stronie muzeum (museovallediblenio.ch) lub zadzwoń: 091 871 19 77. Grupy od 10 osób mogą umówić zwiedzanie z przewodnikiem. Ile kosztuje wejście? Bilet normalny kosztuje 7 CHF, młodzież do 18 lat płaci 4 CHF. Wizyta z przewodnikiem dla grup (minimum 10 osób) to 5 CHF od osoby. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest w Prugiasco? Nie, budynek stoi w sąsiedniej wiosce Lottigna. Obie miejscowości należą do gminy Acquarossa. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na spokojny obchód ekspozycji wystarczy około godziny, dłużej przy wystawie czasowej. Czy warto jechać tu z dziećmi? Tak, multimedialna część o emigrantach i narzędzia dawnego życia w dolinie dobrze pokazują historię regionu także młodszym gościom. Czy muzeum jest czynne cały rok? Nie, to obiekt sezonowy. Poza sezonem wizytę można uzgodnić telefonicznie.
-
Prättigau local history museum
Fanas
Muzeum Regionalne Prättigau (Heimatmuseum Prättigau) mieści się w Grüsch, w szwajcarskim kantonie Gryzonia, w dolinie Prättigau. To niewielka placówka poświęcona historii i codziennemu życiu doliny. Zajmuje piętro budynku Kulturhaus Rosengarten przy Landstrasse 5, a do Fanas, gdzie szukają go niektórzy turyści, jest stąd zaledwie kawałek. Co zobaczysz w muzeum? Ekspozycja rozkłada się na cztery sale na piętrze. W tylnej sali znajduje się wystawa stała, która łączy kilka tematów: znaleziska archeologiczne z okolicy, przedmioty codziennego użytku z alpejskich gospodarstw i pastwisk, dawne zabawki, ceramikę użytkową typu Lötscher oraz tradycyjne rzemiosło. W dwóch salach od frontu pokazywane są wystawy czasowe. Korzystają one z zasobu około 2000 obiektów, dlatego tematyka zmienia się z sezonu na sezon. Przed wizytą warto sprawdzić, jaka wystawa jest aktualnie otwarta. Czym jest sąsiednie Kulturarchiv Prättigau? Na tym samym piętrze działa Kulturarchiv Prättigau. Od 1989 roku gromadzi ono źródła pisane i obrazowe dotyczące doliny. Godziny otwarcia ma takie same jak muzeum. Książek nie można stąd wypożyczać, korzysta się z nich na miejscu, co ma znaczenie dla osób szukających informacji o historii rodziny lub miejscowości. Kiedy muzeum jest otwarte i ile kosztuje bilet? Muzeum przyjmuje gości w poniedziałki od 14:00 do 17:00, z wyjątkiem szkolnych wakacji. Poza tym terminem możliwa jest wizyta po wcześniejszym umówieniu. Bilet kosztuje 5 CHF od osoby, a dzieci do 13 lat wchodzą bezpłatnie pod opieką dorosłych. Grupy do 20 osób płacą za zwiedzanie z przewodnikiem ryczałt 50 CHF plus 5 CHF od osoby. Kontakt: [email protected], telefon 081 325 16 82. Jak zaplanować wizytę? Godziny otwarcia są ograniczone do jednego popołudnia w tygodniu, więc zaplanuj wizytę na poniedziałek albo zadzwoń wcześniej. Całość zwiedzisz w godzinę lub półtorej, dlatego muzeum dobrze łączy się ze spacerem po Grüsch i okolicy. Przy wyjeździe w czasie wakacji szkolnych skontaktuj się z muzeum, bo wtedy standardowe godziny nie obowiązują. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie jest muzeum? W Grüsch, w budynku Kulturhaus Rosengarten, Landstrasse 5, 7214 Grüsch, na piętrze. Czy muzeum jest czynne codziennie? Nie. Regularnie otwarte jest w poniedziałki od 14:00 do 17:00, poza wakacjami szkolnymi. W innych terminach tylko po umówieniu. Ile kosztuje wstęp? 5 CHF od osoby. Dzieci do 13 lat z opiekunem nie płacą. Czy muzeum nazywa się też Talmuseum? Oficjalnie funkcjonuje jako Heimatmuseum Prättigau. W katalogach turystycznych pojawia się również pod nazwą Museum Prättigau lub Museum Grüsch.
-
Museum Thalwil
Museum Thalwil (Ortsmuseum Thalwil) to muzeum lokalne w Thalwil, miasteczku nad Jeziorem Zuryskim w kantonie Zurych. Placówka mieści się w zabytkowym domu z XVIII wieku i pokazuje, jak żyła i pracowała społeczność tego brzegu jeziora. Wstęp jest bezpłatny, a wizyta zajmuje około godziny. Gdzie znajduje się muzeum i jak dojechać? Muzeum działa przy Alte Landstrasse 100 w Thalwil, około 5 minut pieszo od dworca kolejowego. Thalwil leży na linii wzdłuż zachodniego brzegu Jeziora Zuryskiego, więc z Zurychu dojedziesz pociągiem S-Bahn w kilkanaście minut. Samochodem trzeba liczyć się z ograniczonym parkowaniem w centrum, dlatego kolej jest wygodniejsza. W jakim budynku mieści się muzeum? Zbiory zajmują Pfisterhaus z 1757 roku. Do zespołu należą także tłocznia winna (Trotte) z 1679 roku oraz stodoła. Dzięki temu sam obiekt jest ilustracją dawnej architektury gospodarskiej regionu, w którym od wieków uprawiano winorośl. Muzeum otwarto w 1992 roku. Co zobaczysz w zbiorach? Widoki Thalwil – obrazy i grafiki pokazujące, jak zmieniała się miejscowość. Fajans z Schooren – ceramika (Schoorer Fayencen), jedna z lokalnych specjalności rzemieślniczych. Przemysł tekstylny – przedmioty związane z branżą, która ukształtowała gospodarkę gminy. Johann Jakob Aschmann – prace mieszkającego w Thalwil malarza i miedziorytnika (1747–1809), stanowiące osobny nurt kolekcji. Wystawy czasowe – ekspozycje poświęcone historii kultury regionu oraz tematom współczesnym. Kiedy muzeum jest otwarte? Według portalu MySwitzerland muzeum przyjmuje gości w soboty od 14:00 do 17:00. Zwiedzanie z przewodnikiem organizuje się po wcześniejszym umówieniu. Aktualne terminy wystaw i dni otwarcia podaje strona museumthalwil.ch oraz lokalna gazeta Thalwiler Anzeiger. Kontakt: tel. 044 721 33 38, [email protected]. Co jeszcze warto połączyć z wizytą? Po obejrzeniu zbiorów możesz zejść nad jezioro, gdzie wzdłuż brzegu biegną promenady, i wsiąść w statek linii Zürichsee. Muzeum dobrze sprawdza się jako krótki przystanek w całodniowej wycieczce po Złotym Wybrzeżu Jeziora Zuryskiego. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Museum Thalwil jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Wystarczy około godziny, a z przewodnikiem nieco dłużej. Czy muzeum jest otwarte codziennie? Nie. Zwykle działa w soboty po południu, dlatego plan wizyty warto oprzeć na kalendarzu ze strony muzeum. Czy da się zwiedzać z przewodnikiem? Tak, po wcześniejszym umówieniu telefonicznym lub mailowym.
-
Johanna Spyri Museum
Hirzel
Johanna Spyri Museum w Hirzel to niewielkie muzeum poświęcone autorce „Heidi”, urządzone we wsi, w której pisarka się urodziła i spędziła dzieciństwo. Hirzel leży na wzgórzach nad Jeziorem Zuryskim, w kantonie Zurych, w Szwajcarii. Kim była Johanna Spyri i dlaczego Hirzel? Johanna Spyri przyszła na świat 12 czerwca 1827 roku w Hirzel jako córka miejscowego lekarza Johanna Jakoba Heussera i jego żony Mety. Zmarła w Zurychu w 1901 roku. Wieś jest więc miejscem jej wczesnych lat, a wiejski krajobraz i szkolne dzieciństwo przewijają się w historii jej życia. Gmina Hirzel założyła muzeum w 1981 roku, by upamiętnić najsłynniejszą mieszkankę. Co zobaczysz w muzeum? Ekspozycja mieści się w starym budynku szkoły, do której Spyri chodziła jako dziecko. Zwiedzający znajdą tu: portrety fotograficzne rodziny pisarki, dawne wydania jej książek, rękopisy i dokumenty, przedmioty należące do autorki i jej bliskich, tak zwany pokój Heidi z książkami, materiałami filmowymi i sztuką związaną z bohaterką, stanowiska audio, przy których można posłuchać opowieści o życiu pisarki. Muzeum jest kameralne, więc zwiedzanie zajmuje zwykle godzinę lub krócej. Dla dzieci przygotowano przewodnik dostosowany do ich wieku. Jak dojechać do Hirzel? Z Zurychu dojedziesz pociągiem S-Bahn do Horgen, a stamtąd autobusem do przystanku „Hirzel, Kirche”. Muzeum stoi przy Dorfstrasse 48, 8816 Hirzel, w centrum wsi, kilka kroków od kościoła. Kiedy przyjechać i ile kosztuje bilet? Według serwisów turystycznych muzeum otwarte jest w środy, soboty i niedziele w godzinach 14:00–17:00. Zwiedzanie poza tym terminem organizuje się na zamówienie, telefonicznie pod numerem 044 729 95 66. Godziny bywają zmieniane, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje na stronie muzeum lub zadzwoń. Bilet dla dorosłych i dzieci od 13 lat kosztuje 10 CHF. Dzieci w wieku 6–12 lat płacą 5 CHF, a cena obejmuje dziecięcy przewodnik. Młodsze dzieci wchodzą bezpłatnie. Karta rodzinna kosztuje 30 CHF. Co jeszcze warto połączyć z wizytą? Hirzel to spokojna wieś, w której dobrze sprawdza się krótki spacer po okolicy. Wizytę można zaplanować jako popołudniową wycieczkę z Zurychu lub z miejscowości nad jeziorem, na przykład z Horgen. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest dobre dla dzieci? Tak. Dzieci od 6 lat dostają specjalny przewodnik, a pokój Heidi i stanowiska audio pomagają zainteresować młodszych zwiedzających. Ile kosztuje wstęp? Dorośli i młodzież od 13 lat płacą 10 CHF, dzieci 6–12 lat 5 CHF, a najmłodsi nie płacą wcale. W jakie dni można zwiedzać? Zazwyczaj w środy, soboty i niedziele po południu, od 14:00 do 17:00. Grupy mogą umówić się telefonicznie na inny termin. Gdzie dokładnie jest muzeum? Przy Dorfstrasse 48 w Hirzel. Dojazd: S-Bahn do Horgen i autobus do przystanku „Hirzel, Kirche”.
-
Patek Philippe Museum
Genève
Patek Philippe Museum w Genewie to muzeum zegarmistrzostwa przy rue des Vieux-Grenadiers 7, które pokazuje, jak przez pięć wieków rozwijał się pomiar czasu w Genewie, Szwajcarii i całej Europie. Otwarto je jesienią 2001 roku. Zbiory liczą około 2,5 tysiąca eksponatów, a towarzysząca im biblioteka ma ponad 8 tysięcy tomów. Skąd wzięła się kolekcja? Zbiór stworzył Philippe Stern, wieloletni prezes manufaktury Patek Philippe, a dziś jej prezes honorowy. Zaczynał od zegarków własnej marki. W 1980 roku poszerzył poszukiwania o dawne chronometry, zegary i emalie. Efektem jest wystawa, która łączy historię rzemiosła z historią sztuki użytkowej. Co zobaczysz w muzeum? Ekspozycja ma dwie części. Dawne zegarmistrzostwo europejskie do 1839 roku. Zegarki kieszonkowe, zegary, automaty muzyczne oraz miniatury portretowe malowane emalią na przedmiotach codziennego użytku. Eksponaty pochodzą głównie z XVI–XIX wieku. Wyroby Patek Philippe od założenia firmy w 1839 roku. Od prostych zegarków kieszonkowych po współczesne, wysoce skomplikowane mechanizmy. W muzeum znajdziesz też dawne meble i narzędzia zegarmistrzowskie. Pokazują, jak wyglądała praca w pracowni. Biblioteka poświęcona zegarmistrzostwu i pokrewnym rzemiosłom służy badaczom i kolekcjonerom. Jak zwiedzać i ile to kosztuje? Muzeum działa od wtorku do piątku w godzinach 14:00–18:00, a w soboty od 10:00 do 18:00. W niedziele, poniedziałki i święta jest zamknięte. Bilet normalny kosztuje 10 CHF, obowiązują zniżki, a dzieci poniżej 18 lat wchodzą bezpłatnie. Aktualne godziny sprawdź przed wizytą na stronie patek.com. W soboty odbywają się wycieczki z przewodnikiem po francusku i angielsku, a grupy mogą zamówić zwiedzanie w kilku językach po wcześniejszym umówieniu. Jak dojechać? Muzeum leży w centrum Genewy, w pobliżu starego miasta, więc dojdziesz tam pieszo lub dojedziesz komunikacją miejską. Wizytę wygodnie połączysz ze spacerem po Starym Mieście i nad jeziorem Lemańskim. Dla kogo jest to miejsce? Dla miłośników zegarków, ale nie tylko. Wystawa interesuje także osoby lubiące rzemiosło artystyczne i historię techniki. Zwiedzanie warto zaplanować na 1,5–2 godziny, bo ekspozycja jest gęsta i szczegółowa. Najczęstsze pytania Kiedy otwarto muzeum? Jesienią 2001 roku, w listopadzie, w Genewie. Ile eksponatów liczy kolekcja? Według strony producenta około 2,5 tysiąca pozycji oraz biblioteka z ponad 8 tysiącami książek. Czy w muzeum są tylko zegarki Patek Philippe? Nie. Obok wyrobów marki, tworzonych od 1839 roku, pokazano zegarmistrzostwo europejskie z wcześniejszych stuleci, w tym zegary, automaty i emalie. Ile kosztuje wstęp? Bilet dla dorosłych to 10 CHF, a dzieci poniżej 18 lat nie płacą.
-
m.a.x. museo
m.a.x. museo to muzeum grafiki, designu i komunikacji wizualnej w Chiasso, miasteczku w kantonie Ticino tuż przy granicy z Włochami. Nazwa nawiązuje do Maxa Hubera, szwajcarskiego grafika, a stała ekspozycja skupia się na jego pracach. Czym jest m.a.x. museo i skąd się wzięło? Muzeum otwarto 12 listopada 2005 roku z inicjatywy Fundacji Max Huber-Kono. Powołała ją Aoi Huber Kono, wdowa po artyście, aby upamiętnić dorobek swojego męża oraz ojca, Takashiego Kono, również twórcy związanego z grafiką. Pomysł dojrzał podczas rozmów z artystą wideo Silvano Repetto. W 2010 roku placówka przeszła pod zarząd gminy Chiasso i działa jako instytucja publiczna. Kim był Max Huber? Max Huber (1919–1992) urodził się w kantonie Zurych i należy do najważniejszych projektantów graficznych XX wieku. W latach czterdziestych przeniósł się do Mediolanu, gdzie współpracował z wieloma artystami i projektantami, wśród nich z Maxem Billem. Jego plakaty i projekty wydawnicze to dziś klasyka włoskiego i szwajcarskiego designu. Co zobaczysz w środku? stałą kolekcję prac Maxa Hubera, duże sale wystaw czasowych poświęconych grafice, architekturze, fotografii, sztuce wideo i rzeźbie, Spazio Officina obok muzeum, gdzie odbywają się wystawy, kongresy, spektakle i koncerty. Wystawy zmieniają się regularnie. Do 12 lipca 2026 roku trwała duża prezentacja „max bill. the grammar of beauty", poświęcona twórcy z kręgu europejskiej sztuki konkretnej. Wcześniejsze ekspozycje dotyczyły między innymi wpływu kolei na sztukę i design (2021–2022) oraz archiwów grafików z Centro Culturale Chiasso. Jak wygląda budynek? Projekt przygotowali architekci Durisch i Nolli. Fasadę tworzy ogromna półprzezroczysta szyba, która nocą oświetla okoliczną dzielnicę. Na placu przed wejściem stoi monumentalna aluminiowa rzeźba Maxa Hubera. Jak dotrzeć? Muzeum mieści się przy Via Dante Alighieri 6 w Chiasso (6830). Miasto leży przy przejściu granicznym z Como, więc na miejsce wygodnie dojedziesz pociągiem z Lugano, Como lub Mediolanu, a stamtąd dojdziesz pieszo. Współrzędne: 45,837 N, 9,027 E. Kiedy przyjechać? Jedno z zestawień podaje godziny: wtorek–piątek 10:00–12:00 i 14:00–18:00, sobota i niedziela 10:30–18:00, poniedziałek zamknięte. Godziny i ceny biletów bywają zmieniane, dlatego sprawdź je na stronie maxmuseo.ch przed wizytą. Kontakt: [email protected], tel. 058 122 42 52. Najczęstsze pytania Czy muzeum nosi imię Maxa Billa? Nie. Patronem jest Max Huber. Max Bill pojawia się jako postać z jego mediolańskiego otoczenia i bohater wystaw czasowych. Co jest w stałej kolekcji? Prace Maxa Hubera: grafika, plakaty i projekty z całej kariery. Czy to dobry punkt na krótki przystanek w Ticino? Tak. Chiasso leży przy granicy, a muzeum jest blisko centrum, więc wizytę łatwo połączyć z przejazdem między Włochami a Szwajcarią. Czy odbywają się tu wydarzenia poza wystawami? Tak, w przylegającym Spazio Officina organizowane są koncerty, spektakle i kongresy.
-
MASI Lugano
Lugano
MASI Lugano to główne muzeum sztuki włoskojęzycznej Szwajcarii, działające w Lugano w kantonie Ticino. Instytucja powstała w 2015 roku z połączenia dwóch dawnych muzeów: Museo Cantonale d'Arte i Museo d'Arte della Città di Lugano. Od grudnia 2019 roku pokazuje swoje zbiory w dwóch miejscach: w centrum kultury LAC oraz w zabytkowym Palazzo Reali. Co zobaczysz w MASI Lugano? Kolekcja liczy około 14 000 prac. Siedziba w LAC jest poświęcona sztuce nowoczesnej i współczesnej, głównie XX wieku. Ekspozycja zajmuje trzy kondygnacje: na jednej urządzono wystawę stałą, na dwóch pozostałych odbywają się wystawy czasowe, które zmieniają się w ciągu roku. Palazzo Reali przy via Canova to renesansowy budynek, który wcześniej był główną siedzibą Museo Cantonale d'Arte. Na około 900 m² powierzchni, rozłożonych na trzy piętra, zobaczysz dzieła od XV wieku do pierwszej połowy XX wieku. Nacisk położono na historię sztuki regionu i na wybrane kluczowe obiekty ze zbiorów. Jak zaplanować zwiedzanie? Oba obiekty leżą w centrum miasta, więc zwiedzisz je pieszo w jeden dzień. LAC stoi tuż nad jeziorem Lugano i łatwo połączyć wizytę ze spacerem po nabrzeżu. Dla pełnego obrazu zbiorów odwiedź obie siedziby: LAC pokazuje sztukę najnowszą, Palazzo Reali tradycję regionu. Muzeum organizuje oprowadzanie z przewodnikiem po włosku, a kalendarz terminów znajdziesz na jego stronie. Okazjonalnie odbywają się też bezpłatne wizyty prowadzone po niemiecku i francusku. Czy w pobliżu jest jeszcze coś dla miłośników sztuki? Przy LAC działa Collezione Giancarlo e Danna Olgiati, prywatna kolekcja współpracująca z MASI. Obejmuje ponad dwieście znaczących prac włoskich, od Nouveau Réalisme po sztukę współczesną o zasięgu międzynarodowym. Otwiera się dla publiczności dwa razy w roku, więc sprawdź daty przed przyjazdem. Najczęstsze pytania Ile siedzib ma MASI Lugano? Dwie: LAC Lugano Arte e Cultura oraz Palazzo Reali. Obie działają jako jedno muzeum od grudnia 2019 roku. Gdzie jest wystawa stała? Sztukę nowoczesną i współczesną z kolekcji stałej znajdziesz na jednym z pięter w LAC. Starszą sztukę regionu, od XV wieku, pokazuje Palazzo Reali. Czy Palazzo Reali jest zawsze otwarty? Obiekt bywa zamykany na prace konserwacyjne, na przykład jesienią 2025 roku. Aktualne godziny i ceny biletów sprawdź na oficjalnej stronie masilugano.ch przed wizytą. Czy można zwiedzać z przewodnikiem? Tak. Oprowadzanie po włosku odbywa się według opublikowanego kalendarza, a w innych językach okazjonalnie.
-
Museo Vincenzo Vela
Ligornetto
Museo Vincenzo Vela w Ligornetto to federalne muzeum w dawnej willi-pracowni rzeźbiarza Vincenzo Vela (1820–1891), położone w kantonie Ticino, w gminie Mendrisio, około 500 m od granicy z Włochami. U stóp Monte San Giorgio, wpisanej na listę UNESCO, stoi budynek, który sam artysta zaprojektował jako dom i miejsce pracy. Kim był Vincenzo Vela i skąd to muzeum? Vela urodził się w Ligornetto i zrobił karierę w Turynie oraz Paryżu. Willę zbudowano w latach 1862–1865, początkowo jako rezydencję letnią. Do rodzinnej wsi rzeźbiarz wrócił na stałe w 1867 roku. Po jego śmierci syn Spartaco, malarz, przekazał posiadłość Konfederacji Szwajcarskiej pod warunkiem, że posłuży jako muzeum lub szkoła sztuki. Dziś to jedno z muzeów federalnych. Co zobaczysz na miejscu? Gipsotekę na parterze: gipsowe modele rzeźb Veli, w tym słynny posąg księcia Brunszwiku. Szczególną uwagę zwracają projekty rzeźb nagrobnych. Kolekcję rodziny Vela, w której są też prace Spartaca. Zbiór fotografii – jedną z najstarszych prywatnych kolekcji fotograficznych w Szwajcarii. Samą architekturę willi: w latach 1997–2001 gruntownie odnowił ją architekt Mario Botta, a muzeum otwarto ponownie w czerwcu 2001 roku. Jak dotrzeć do Ligornetto? Ligornetto leży między Mendrisio a granicą włoską, na południu Ticino. Z Lugano lub Como dojedziesz koleją do Mendrisio, a stamtąd lokalnym autobusem lub samochodem. Muzeum jest w centrum wsi. Kiedy odwiedzić i ile to trwa? Na zwiedzanie willi i ogrodu zarezerwuj 1,5–2 godziny. Muzeum zwykle jest zamknięte w poniedziałki, a godziny otwarcia różnią się między sezonem letnim a zimowym. Aktualne godziny i ceny sprawdź na oficjalnej stronie museo-vela.ch. Dla grup dostępne są zwiedzania z przewodnikiem. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest w Mendrisio czy w Ligornetto? Fizycznie w Ligornetto, wsi, która jest dziś częścią gminy Mendrisio. Kto przebudował muzeum? Renowacją kierował Mario Botta, prace trwały do 2001 roku. Czy można zwiedzać z przewodnikiem? Tak, dla grup do około 20 osób organizowane są wizyty z przewodnikiem; warto zapytać o termin wcześniej. Czy to dobry punkt łączony z innymi atrakcjami regionu? Tak. Blisko jest Monte San Giorgio i miasto Mendrisio, a granica z Włochami leży o kilka minut drogi.
-
Civic museum Montebello castle
Bellinzona
Muzeum Castello di Montebello (Museo storico archeologico) w Bellinzonie to miejska placówka mieszcząca się w głównej wieży i małym pałacu średniowiecznego zamku Montebello. Zamek należy do kompleksu Zamków Bellinzony wpisanego na listę UNESCO, a w muzeum zobaczysz zarówno zbiory archeologiczne z Ticino, jak i część poświęconą historii miasta. Czym jest zamek Montebello? Montebello to jeden z trzech zamków górujących nad Bellinzoną w szwajcarskim kantonie Ticino. Warownię wzniesiono pod koniec XIII wieku jako rezydencję rodu Rusca z Como, a pierwsza wzmianka w źródłach pochodzi z 1313 roku. W XIV wieku miasto znalazło się pod władzą Mediolanu, a w drugiej połowie XV wieku zamek wzmocniono drugim pierścieniem murów z okrągłymi basztami. Wraz z Castelgrande tworzył system obronny okalający średniowieczne miasto. Co zobaczysz w muzeum? Ekspozycję podzielono na dwie sekcje: archeologiczną i historyczną. Sekcja archeologiczna w wieży prezentuje znaleziska z Ticino, głównie z okolic Bellinzony i górnych dolin. Zwiedzanie biegnie od dołu do góry, a razem z wysokością przesuwasz się w czasie: od mezolitu na parterze po epokę rzymską na najwyższej kondygnacji. Sekcja historyczna pokazuje m.in. kamienne elementy architektoniczne z Bellinzony, w tym XV-wieczne kapitele, część z nich z herbami, rzadką chrzcielnicę oraz rysunki, szkice i ryciny. Muzeum zostało gruntownie odnowione w 2020 roku, a nową, połączoną wystawę historyczno-archeologiczną otwarto w czerwcu 2021 roku. Jak zaplanować wizytę? Zamek stoi na wzgórzu nad starówką, dlatego do muzeum idzie się pieszo pod górę, ulicą Salita ai Castelli. Całość zwiedzisz w około godzinę, a z murów i dziedzińców widać dolinę Ticino i dwa pozostałe zamki. W sezonie 2026 muzeum jest czynne codziennie od 10:00 do 18:00, od 28 marca do 8 listopada. Od 9 listopada 2026 do 18 marca 2027 pozostaje zamknięte. Bilet normalny kosztuje 10 CHF, ulgowy 5 CHF. Aktualne godziny i ceny sprawdź przed wyjazdem na stronie fortezzabellinzona.ch lub pod numerem 091 825 13 42. Najczęstsze pytania Czy Montebello to to samo co Castelgrande? Nie. To dwa osobne zamki Bellinzony. Castelgrande stoi na skale w centrum miasta, a Montebello wyżej, na zboczu. Oba należą do wpisu UNESCO. Ile trwa zwiedzanie muzeum? Zwykle około godziny, razem ze spacerem po murach i dziedzińcu. Kiedy jest otwarte? Codziennie 10:00–18:00 od końca marca do początku listopada. Zimą zamek jest zamknięty. Ile kosztuje bilet? 10 CHF normalny i 5 CHF ulgowy w sezonie 2026.
-
Castelgrande historical museum
Bellinzona
Muzeum historyczno-archeologiczne Castelgrande w Bellinzonie to ekspozycja w południowym skrzydle zamku Castelgrande, wpisanego wraz z dwoma pozostałymi zamkami i murami miejskimi na listę światowego dziedzictwa UNESCO w listopadzie 2000 roku. Na dwóch kondygnacjach opowiada o tym, kto i jak żył na skalnym wzgórzu nad miastem, zanim stanęła tu twierdza książąt mediolańskich. Co zobaczysz w muzeum Castelgrande? Trzon wystawy stanowi dział archeologiczny. Przedstawia około 6500 lat obecności człowieka na wzgórzu, od pierwszych neolitycznych osad po późniejsze epoki, w których miejsce służyło za punkt obronny i rezydencję władców. Zwiedzający oglądają znaleziska z wykopalisk prowadzonych na terenie zamku oraz materiały pokazujące, jak zmieniała się zabudowa wzgórza. Drugą część stanowi dział historii sztuki. Wyróżniają się w nim malowidła temperowe na papierze z okolic 1470 roku, pochodzące z rezydencji rozebranej w 1970 roku. W zbiorach są też monety z czasów średniowiecza i renesansu. W Sali Arsenale, w tym samym skrzydle, odbywają się wystawy czasowe, więc zawartość części ekspozycji zmienia się z sezonu na sezon. Jak wygląda sam zamek? Muzeum jest częścią kompleksu, który w latach 1980-1991 odnowił szwajcarski architekt Aurelio Galfetti. Jego współczesna ingerencja, np. nowoczesne wejście i windy w skale, kontrastuje ze średniowiecznymi murami. Z dziedzińca i murów Sforzów widać dach miasta, dolinę Ticino i otaczające ją góry. Kiedy i jak zwiedzać? Z listingów turystycznych wynika, że od końca marca do początku listopada muzeum działa codziennie w godzinach 10:00-18:00, a zimą krócej, mniej więcej 10:30-16:00. Godziny zmieniają się co sezon, dlatego przed wizytą sprawdź oficjalną stronę fortezzabellinzona.ch. Zwiedzanie z przewodnikiem można umówić telefonicznie. Karta Swiss Museum Pass daje wstęp bez opłaty. Do zamku dojdziesz pieszo z rynku starego miasta w kilka minut, a stacja kolejowa Bellinzona leży w odległości krótkiego spaceru. Na wzgórze prowadzi też winda z poziomu miasta. Najczęstsze pytania Czy muzeum Castelgrande to cały zespół zamków? Nie. Muzeum to ekspozycja w jednym skrzydle zamku Castelgrande. Pozostałe dwa zamki, Montebello i Sasso Corbaro, mają własne wystawy. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na samo muzeum wystarczy około godziny. Z murami i dziedzińcem zaplanuj półtorej do dwóch godzin. Czy muzeum jest czynne zimą? Tak, w skróconych godzinach. Sezon letni jest dłuższy i kończy się wieczorem. Czy warto połączyć wizytę z innymi zamkami? Tak. Dwa pozostałe zamki leżą na wzgórzach nad Bellinzoną i tworzą razem jeden wpis UNESCO, więc często zwiedza się je jednego dnia.
-
Weinbaumuseum Torculum
Chur
Weinbaumuseum Torculum w Chur to muzeum winiarstwa mieszczące się w dawnej tłoczni winogron przy Neubruchstrasse 31, w centrum miasta w Gryzonii. Największą atrakcją jest ogromna prasa do winogron, uważana za największą we wschodniej Szwajcarii. Muzeum jest niewielkie i zwiedza się je po wcześniejszym umówieniu, dlatego dobrze sprawdza się jako uzupełnienie spaceru po starówce. Co zobaczysz w Torculum? Budynek tłoczni, zwany Neubruchtorkel, powstał w 1582 roku. W jego wnętrzu stoi prasa belkowa z drewnianą belką o długości 14,5 metra, pochodzącą z początku XVII wieku. Źródła podają rok 1604 lub 1609, więc w rozmowie z przewodnikiem warto zapytać o aktualne ustalenia. Prasa pokazuje, jak dawniej wyciskano moszcz, zanim w winnicach pojawiły się maszyny. Stała ekspozycja prowadzi przez cały rok winiarza: od prac w winnicy po powstanie wina. Uzupełnia ją pokaz audiowizualny „Von der Rebe bis zum Wein” („Od krzewu do wina”), który opisuje poszczególne etapy uprawy i produkcji. Dlaczego w Chur robi się wino? Chur leży w dolinie Renu Alpejskiego, w regionie znanym w Szwajcarii z uprawy pinot noir. Torculum przybliża tę tradycję osobom, które nie planują wizyty w winiarniach, a chcą zrozumieć, skąd bierze się lokalne wino. Jak zwiedzać i ile to kosztuje? Muzeum nie ma stałych godzin otwarcia. Wejście jest możliwe po zgłoszeniu, a kontakt telefoniczny to +41 81 254 42 73. Dla grup od 8 osób organizowane są zwiedzania z pokazem audiowizualnym: około 1,5 godziny kosztuje 120 CHF, każda kolejna godzina 50 CHF. Chur Tourismus oferuje też dłuższą trasę, łączącą winiarską historię miasta z degustacją. Ceny i terminy potwierdź przed przyjazdem, bo różne serwisy podają je nieco odmiennie. Jak dojechać? Torculum znajduje się w obrębie starego miasta Chur, kilkanaście minut spacerem od dworca kolejowego. Samochodem najlepiej zostawić auto w jednym z parkingów w centrum i dojść pieszo. Adres kontaktowy bywa podawany jako Poststrasse 37, ale sama ekspozycja mieści się przy Neubruchstrasse 31. Najczęstsze pytania Czy muzeum Torculum jest otwarte codziennie? Nie. Zwiedzanie odbywa się po wcześniejszym zgłoszeniu, bez stałych godzin otwarcia. Ile trwa wizyta? Standardowe oprowadzanie grupowe trwa około 1,5 godziny, ale samo muzeum można obejrzeć krócej. Co jest najważniejszym eksponatem? Prasa do winogron z belką o długości 14,5 metra, uznawana za największą we wschodniej Szwajcarii. Czy można połączyć wizytę z degustacją? Tak, Chur Tourismus proponuje trasę o tematyce winiarskiej, trwającą około 2,5 godziny, z degustacją.
-
Casa Anatta
Ascona
Casa Anatta w Asconie to drewniany dom na wzgórzu Monte Verità, dziś muzeum poświęcone słynnej kolonii alternatywnej z początku XX wieku. Jest ostatnim zachowanym „domem powietrza i światła" z czasów, gdy na wzgórzu nad Lago Maggiore mieszkali wegetarianie, naturyści i zwolennicy teozofii. Czym jest Casa Anatta? Dom wzniesiono na potrzeby założycieli kolonii, Idy Hofmann i Henriego Oedenkovena, jako ich mieszkanie i miejsce przyjmowania gości. Źródła podają różne daty budowy, od 1902 do lat 1908–1909. Po wyjeździe wegetarian w 1920 roku wzgórze przejął baron Eduard von der Heydt, a po 1944 roku budynek służył jako zaplecze hotelu. Później był mieszkaniem i magazynem kolekcji sztuki barona. Co zobaczysz w środku? Od 1981 roku w domu działa muzeum. Główną atrakcją jest wystawa „Monte Verità. Le mammelle della verità" („Piersi prawdy") autorstwa kuratora Haralda Szeemanna, pokazana po raz pierwszy w 1978 roku. Po gruntownej renowacji muzeum otwarto ponownie w 2017 roku, z ekspozycją odtworzoną zgodnie z pierwotnym zamysłem. Na parterze działa multimedialna wystawa „Le verità di una montagna" o życiu i pracy Szeemanna. Jak zwiedzać? Casa Anatta należy do kompleksu Monte Verità, do którego prowadzą ścieżki z centrum Ascony. Wzgórze to dobry punkt na półdniowy spacer: obok muzeum znajdziesz inne budynki dawnej kolonii oraz park nad jeziorem. W sezonie 2026 (od 19 marca do 8 listopada) muzeum otwarte jest od środy do soboty w godzinach 14–18, w niedziele także rano, 10–13. Bilet normalny kosztuje 12 CHF. Godziny sprawdź przed wizytą u Fondazione Monte Verità, bo serwisy turystyczne podają odmienne dane. Najczęstsze pytania Kto założył kolonię na Monte Verità? Ida Hofmann i Henri Oedenkoven, którzy propagowali wegetarianizm, życie na świeżym powietrzu i powrót do natury. Czy Casa Anatta jest czynna cały rok? Nie, muzeum działa sezonowo, mniej więcej od marca do listopada. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na samo muzeum wystarczy około godziny; z resztą wzgórza zaplanuj pół dnia. Kim był Harald Szeemann? Szwajcarskim kuratorem sztuki, który po badaniach historycznych przygotował wystawę o dziejach Monte Verità.
-
Mendrisio art museum
Mendrisio
Museo d'arte Mendrisio to muzeum sztuki w mieście Mendrisio, w szwajcarskim kantonie Ticino, kilka kilometrów od granicy z Włochami. Placówka działa od 1982 roku w dawnym klasztorze serwitów, czyli zakonników z Zakonu Sług Maryi, i to właśnie budynek jest tu równie ciekawy jak zbiory. Co zobaczysz w Museo d'arte Mendrisio? Kolekcja obejmuje dzieła od XVI do XX wieku i powstała głównie dzięki dużym darowiznom. Trzon stanowią prace artystów związanych z Ticino z XVIII–XX stulecia. Obok nich zobaczysz sztukę nowoczesną i współczesną z regionu Lombardii oraz obrazy szkoły niemieckiej, flamandzkiej i włoskiej z XVI i XVII wieku. Osobną grupę tworzy ponad 650 „trasparenti" – półprzezroczystych prac wykonywanych od końca XVIII wieku po dzień dzisiejszy. Wśród nazwisk, które pojawiają się w przewodnikach po Mendrisio, są Gino Severini, Parmeggiani i Gilardi. Muzeum organizuje też wystawy czasowe. Część poświęcona jest wielkim mistrzom XX wieku, część tematom i postaciom związanym z regionem, więc program zmienia się w ciągu roku. Czym jest budynek dawnego klasztoru? Klasztor serwitów założono w XIII wieku. Kompleks tworzą kościół św. Jana (San Giovanni) z XVIII wieku, oratorium Madonna delle Grazie z lunetą przypisywaną Giovanniemu da Milano oraz krużganek z arkadami z XVI–XVII wieku. Całość figuruje na liście zabytków o znaczeniu krajowym. Spacer po krużgankach to dobra okazja, by poznać historię miasta, nawet jeśli nie interesujesz się sztuką. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Adres muzeum to Piazzetta dei Serviti 1, 6850 Mendrisio, a numer telefonu to 058 688 33 50. Mendrisio leży przy linii kolejowej między Lugano a Como, więc najwygodniej dojechać pociągiem, a od dworca dojść do starówki pieszo. Godziny otwarcia i ceny biletów zmieniają się zależnie od wystaw, dlatego przed wizytą sprawdź aktualne informacje na stronie miasta mendrisio.ch lub zadzwoń do muzeum. Posiadacze karty muzealnej mogą liczyć na wstęp bezpłatny lub zniżkowy, co warto potwierdzić w kasie. Wizytę dobrze połączyć ze spacerem po historycznym centrum Mendrisio. Na zwiedzanie muzeum zaplanuj od godziny do dwóch, dłużej, jeśli trwa duża wystawa czasowa. Najczęstsze pytania Gdzie znajduje się Museo d'arte Mendrisio? W centrum Mendrisio, w Ticino, przy Piazzetta dei Serviti 1, w budynku dawnego klasztoru serwitów. Od kiedy działa muzeum? Od 1982 roku. Mieści się w zabytkowych murach klasztoru założonego w XIII wieku. Jakie dzieła można tu zobaczyć? Prace artystów z Ticino z XVIII–XX wieku, sztukę nowoczesną i współczesną z Lombardii, obrazy dawnych szkół europejskich z XVI–XVII wieku oraz ponad 650 trasparentów. Czy muzeum ma wystawy czasowe? Tak. Program łączy wystawy wielkich mistrzów XX wieku z ekspozycjami o lokalnych tematach i artystach. Aktualny repertuar sprawdzisz przed przyjazdem.
-
Musée de la Chaussure
Musée de la Chaussure w Lozannie to maleńkie muzeum obuwia, mieszczące się przy Rue du Rôtillon 10 w dawnej dzielnicy garbarzy. To jedna z najmniejszych placówek muzealnych w Szwajcarii: zwiedzanie zajmuje kwadrans, ale zostaje w pamięci dzięki temu, że eksponatów można dotykać. Co zobaczysz w muzeum obuwia w Lozannie? Zbiory składają się z rekonstrukcji butów i przedmiotów skórzanych. Wzorowano je na pozostałościach archeologicznych z Europy, a chronologia sięga od prehistorii po początki industrializacji. W kolekcji jest około 400 pozycji, więc można prześledzić, jak zmieniały się krój, materiały i sposób szycia przez tysiące lat. Ważnym elementem ekspozycji jest warsztat szewski ze starymi narzędziami. Używa się ich do renowacji obuwia tak, jak robiono to dawniej, dzięki czemu widać, jak powstawał but przed erą fabryk. Czy muzeum jest dostosowane do osób niewidomych? Tak. Eksponaty wolno brać do rąk, dlatego miejsce poleca się osobom słabowidzącym i niewidomym. Dla dzieci i rodzin to także okazja, by poczuć fakturę skóry i porównać prehistoryczne sandały z późniejszymi wzorami. Jak dojść i gdzie jest dzielnica Rôtillon? Rôtillon leży w centrum Lozanny, w pobliżu Flon i starego miasta. Muzeum stoi przy wąskiej uliczce Rue du Rôtillon; z dworca kolejowego dojdziesz tam pieszo lub podjedziesz metrem do stacji Flon. Okolica słynie dziś z barów i małych lokali, a nazwa przypomina o garbarniach, które stały tu dawniej. Kiedy można zwiedzać i ile kosztuje wstęp? Wstęp jest bezpłatny. Muzeum otwiera się w pierwszy weekend każdego miesiąca, w sobotę i niedzielę w godzinach 14:00–19:00. Poza tym terminem zwiedzanie jest możliwe po umówieniu wizyty pod numerem 021 312 06 77 lub mailowo ([email protected]). Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny na stronie muzeum shoemuseum.ch. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Wizytę łatwo połączyć ze spacerem po starówce, katedrą w Lozannie i bulwarami nad Jeziorem Genewskim w Ouchy. Przy małym muzeum warto zaplanować kilka godzin na okolicę, bo wiele atrakcji leży w odległości krótkiego spaceru. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Musée de la Chaussure jest płatny? Nie, wejście jest bezpłatne. Jak długo trwa zwiedzanie? Przestrzeń jest bardzo niewielka, więc na obejrzenie ekspozycji wystarczy około 15–30 minut. Czy trzeba rezerwować wizytę? W pierwszy weekend miesiąca muzeum jest otwarte bez rezerwacji. W pozostałe dni potrzebny jest wcześniejszy kontakt telefoniczny lub mailowy. Czy można dotykać eksponatów? Tak, to założenie tej placówki, szczególnie ważne dla osób niewidomych i słabowidzących.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.