Muzea w Szwajcarii
Lista 252 miejsc z kategorii Muzea w Szwajcarii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 162 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Abegg foundation, Hafenmuseum Basel, Museum der Talschaft Hasli.
-
Toggenburger Schmiede- und Werkzeugmuseum Bazenheid
Kirchberg (SG)
Toggenburger Schmiede- und Werkzeugmuseum w Bazenheid to muzeum kowalstwa w gminie Kirchberg, w kantonie St. Gallen we wschodniej Szwajcarii. Placówka przedstawia się jako największe w kraju muzeum kowalskie z działającym zapleczem, w którym maszyny i palenisko wciąż pracują. To przystanek dla osób, które chcą zobaczyć rzemiosło w ruchu, a nie tylko za szybą. Co zobaczysz w muzeum kowalstwa w Bazenheid? Trzon ekspozycji stanowi kompletnie wyposażona kuźnia: stanowiska ze starszych i nowszych epok, kowadła, paleniska i narzędzia do obróbki rozgrzanego żelaza. Zbiór obejmuje około 300 narzędzi wykutych ręcznie i zgrzewanych w ogniu. Osobna część pokazuje różne metody kucia, dzięki czemu widać, jak ten sam surowiec zmienia się zależnie od techniki. Muzeum nie ogranicza się do jednego fachu. Pokazuje około 20 pokrewnych zawodów, od kołodziejstwa po produkcję kos. Całość uzupełnia park maszynowy w stanie roboczym, więc podczas pokazu usłyszysz prawdziwy warsztat, a nie nagranie. Gdzie leży Bazenheid i jak tam dotrzeć? Bazenheid to wieś należąca do gminy Kirchberg, w regionie Toggenburg, między Wil a Wattwil. Muzeum mieści się przy Wilerstrasse 69, 9602 Bazenheid. Od stacji SBB w Bazenheid dojdziesz pieszo w około osiem minut, więc wizyta nie wymaga samochodu. Pociągiem dojedziesz tu z kierunku Wil i dalej w głąb doliny Toggenburg. Miejscowość ma przemysłowy charakter. Według Historycznego Leksykonu Szwajcarii po 1960 roku rozwinął się tu przemysł regionu Wil, a muzeum stoi obok regionalnej spalarni odpadów. Nie szukaj więc wiejskiej idylli, tylko dobrze zorganizowanej placówki tematycznej. Kiedy i jak zwiedzać? Muzeum działa po wcześniejszym umówieniu i przyjmuje wyłącznie grupy. Nie ma tu stałych godzin otwarcia dla pojedynczych gości, dlatego termin trzeba ustalić z wyprzedzeniem. Kontakt: telefon 071 931 10 29, e-mail [email protected], strona schmiedemuseum.ch. Według informacji muzeum zwiedzanie z przewodnikiem dla grupy do 20 osób kosztuje 250 CHF. Dodatkowy pokaz kucia to 100 CHF. Jeśli jedziesz w małej ekipie, podziel koszt między uczestników i zapytaj przy rezerwacji o aktualny cennik. Dla kogo to miejsce? Najlepiej sprawdzi się dla grup zainteresowanych historią techniki i rzemiosła: klubów, rodzin podróżujących razem, szkolnych wycieczek czy miłośników kowalstwa. Pokaz na żywo zrobi wrażenie także na dzieciach, bo widać ogień, iskry i słychać młot. Wizytę łatwo połączyć ze zwiedzaniem pobliskiego Wil lub spacerem po Toggenburgu. Jeśli wolisz zwiedzać samodzielnie i bez rezerwacji, sprawdź inne muzea regionu. Tu liczy się umówiony termin i towarzystwo przewodnika, który prowadzi przez maszyny i warsztaty. Najczęstsze pytania Czy mogę wejść do muzeum bez rezerwacji? Nie. Wstęp odbywa się wyłącznie po umówieniu terminu, a oferta jest skierowana do grup. Ile kosztuje zwiedzanie? Grupa do 20 osób z przewodnikiem płaci 250 CHF, a pokaz kucia to dodatkowe 100 CHF. Aktualne stawki potwierdź telefonicznie. Jak dojść ze stacji? Od stacji SBB w Bazenheid to około osiem minut spacerem do Wilerstrasse 69. Czy maszyny naprawdę działają? Tak. Muzeum określa się jako największe w Szwajcarii muzeum kowalskie z działającym parkiem maszynowym, a pokazy kucia odbywają się na żywo.
-
Rappaz Museum
Bazylea
RappazMuseum w Bazylei to niewielkie muzeum w zabytkowej części miasta, poświęcone grafikowi i malarzowi Rolfowi Rappazowi (1914–1996). Mieści się przy Klingental 11, w dawnym domu tkaczy należącym niegdyś do klasztoru Klingental. Od 2008 roku pokazuje obok siebie dwa etapy jego twórczości: grafikę użytkową i sztukę wolną. Kim był Rolf Rappaz? Rappaz urodził się i pracował w Bazylei. Zawodu uczył się jako grafik w tutejszej drukarni Frobenius A.G. W 1938 roku współtworzył szwajcarski związek grafików, a w 1951 roku był jednym z członków założycieli stowarzyszenia Association des graphistes créateurs. W latach 1942–1945 uczył w bazylejskiej Szkole Sztuk Stosowanych, a jego uczniami lub podopiecznymi byli m.in. Eva Aeppli i Jean Tinguely. Zaprojektował też pawilon turystyczny Szwajcarii na wystawie światowej w Brukseli w 1958 roku. Co zobaczysz w muzeum? Stała ekspozycja obejmuje dwa nurty. Pierwszy to plakaty i projekty użytkowe: Rappaz wykonał dziesiątki plakatów, między innymi dla Szwajcarskich Targów w Bazylei, targów Olma, linii Swissair (jest wśród nich plakat z 1954 roku) i magazynu „Annabelle". Drugi to malarstwo abstrakcyjne i konkretne. Od połowy lat 60. artysta przechodził ku sztuce wolnej, a pod koniec dekady zrezygnował z grafiki zawodowej. Jego obrazy opierają się na geometrii: kółka, kwadraty i trójkąty ułożone w kolejnych permutacjach, głównie w czerwieni, błękicie i żółci. W budynku odtworzono także dawną pracownię artysty, więc można zobaczyć, w jakim miejscu powstawały prace. Poza stałą wystawą muzeum organizuje wystawy czasowe współczesnych artystów i projektantów, na przykład pokaz Francesca Camponovo w 2021 roku. Kto prowadzi muzeum? Spuściznę artysty porządkuje i chroni Fundacja Gisèle i Rolfa Rappazów (Gisèle und Rolf Rappaz Stiftung), założona w 2003 roku. Zajmuje się opracowaniem, zachowaniem i zarządzaniem jego dorobkiem. Jak dotrzeć? Muzeum leży w Kleinbasel, po prawej stronie Renu, w pobliżu dawnego klasztoru Klingental. Z centrum Bazylei dojdziesz tu pieszo po przekroczeniu Renu. Adres do wpisania w nawigację to Klingental 11, Basel. Kiedy przyjechać? Zwiedzanie zajmuje zwykle godzinę lub mniej, więc muzeum dobrze łączy się ze spacerem po Kleinbasel i nabrzeżem Renu. Godziny otwarcia mogą się zmieniać w zależności od wystaw, dlatego przed wizytą sprawdź je na stronie rappazmuseum.ch. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie jest RappazMuseum? Przy ulicy Klingental 11 w Bazylei, w dawnym domu tkaczy klasztoru Klingental. Czyje prace są w muzeum? Głównie Rolfa Rappaza, bazylejskiego grafika i malarza, twórcy plakatów oraz geometrycznych obrazów abstrakcyjnych. Czy są tam wystawy czasowe? Tak, obok stałej ekspozycji pojawiają się pokazy współczesnej sztuki i projektowania graficznego. Dla kogo jest to miejsce? Dla osób zainteresowanych szwajcarskim wzornictwem, plakatem i sztuką konkretną. To kameralna placówka, nie duże muzeum.
-
Rätisches Museum
Chur
Rätisches Museum w Chur to główne muzeum historii i kultury kantonu Gryzonia w Szwajcarii. Mieści się w barokowej kamienicy patrycjuszowskiej Haus Buol przy Hofstrasse, w starym mieście Chur, kilka kroków od katedry i dziedzińca biskupiego. Czym jest Rätisches Museum? Muzeum powstało z inicjatywy prawnika, historyka i polityka Petera Conradina von Planty-Zuoz (1815–1902). Zależało mu na zatrzymaniu wywozu cennych zabytków z Gryzonii, dlatego powołał fundację na rzecz nauki i sztuki. Pierwsza wystawa została otwarta 8 czerwca 1872 roku na parterze Haus Buol. Z czasem placówka zajęła cały budynek. Co to za budynek? Haus Buol wzniesiono około 1675 roku dla Paula von Buol zu Strassberg und Rietberg, przedstawiciela miejscowego rodu szlacheckiego. Później dom należał do kolejnych członków rodziny Buol. Do dziś jest jednym z lepiej zachowanych przykładów barokowej architektury mieszczańskiej w Chur. Co zobaczysz w środku? Zbiory liczą około 100 tysięcy obiektów z różnych epok, od epoki kamienia po współczesność. Naraz pokazywana jest mniej więcej jedna dziesiąta. Są to znaleziska archeologiczne, przedmioty codziennego użytku, rzemiosło, wyposażenie wnętrz i eksponaty etnograficzne z całej Gryzonii. Trzy górne piętra podzielono tematycznie: „Władza i polityka”, „Praca i życie codzienne” oraz „Wiedza i wiara”. Dzięki temu zwiedzanie układa się w opowieść o tym, jak górska społeczność żyła, pracowała i rządziła się przez tysiąclecia. Parter zarezerwowano na wystawy czasowe. Z okazji 150-lecia muzeum przygotowano wystawę „Die Wunderkammer”, w której każdy rok od otwarcia reprezentuje jeden obiekt, który wówczas trafił do kolekcji. Jak zwiedzać z dziećmi? Przy kasie dzieci dostają klucz, którym w każdej sali otwierają skrzyneczkę z dodatkowymi ciekawostkami. To prosty sposób, by młodsi zwiedzający nie nudzili się wśród gablot. Jak dojść i kiedy przyjść? Muzeum leży w centrum miasta, w strefie dla pieszych. Z dworca kolejowego w Chur idzie się do niego około 15–20 minut. Jest czynne od wtorku do niedzieli w godzinach 10–17, w poniedziałki zamknięte. Wszystkie piętra obsługuje winda, więc budynek jest dostępny dla osób na wózkach. Na zwiedzanie wystarczy 1,5–2 godziny. Najczęstsze pytania Ile czasu zająć na zwiedzanie? Około 1,5–2 godzin wystarczy na wystawę stałą na trzech piętrach i ekspozycję czasową na parterze. Czy muzeum jest czynne w poniedziałki? Nie. Muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli, od 10:00 do 17:00. Czy muzeum jest dostępne dla osób na wózkach? Tak, wszystkie kondygnacje obsługuje winda. Czy to to samo co Bündner Kunstmuseum? Nie. Bündner Kunstmuseum to osobna galeria sztuki w Chur. Rätisches Museum pokazuje historię, archeologię i kulturę codzienną regionu.
-
Museo di Arte Sacra di Gentilino
Gentilino
Museo di Arte Sacra di Gentilino to niewielka sala wystaw sztuki sakralnej w Gentilino, w gminie Collina d'Oro nieopodal Lugano w szwajcarskim kantonie Ticino. Mieści się w kościele parafialnym św. Abbondia i pokazuje przedmioty liturgiczne oraz dzieła, które przez wieki gromadziła tutejsza wspólnota. Co zobaczysz w muzeum w Gentilino? Ekspozycja zajmuje lewą kaplicę boczną kościoła. Zgromadzono tu około pięćdziesięciu obiektów: obrazy, rzeźby, kielichy mszalne, mszały i relikwiarze. Większość z nich ofiarowali parafii mieszkańcy Collina d'Oro, dlatego zbiór dobrze pokazuje, czym była religijność lokalnej społeczności. Do najciekawszych pozycji należy siedemnastowieczne płótno przedstawiające Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni, przypisywane szkole lombardzkiej. Uwagę zwraca też polichromowana figura z terakoty, dzieło Domenica Gagginiego, rzeźbiarza związanego z regionem jeziora Lugano i Lombardią. W zakrystii przechowywane są dawne szaty liturgiczne, w większości z XVIII wieku. Nie jest to duże muzeum z wieloma salami. To kameralna wystawa, którą zwiedza się w kilkanaście minut do pół godziny, najlepiej łącząc ją z oglądaniem samego kościoła. Co jeszcze warto obejrzeć przy kościele św. Abbondia? Kościół wspomniany jest w źródłach po raz pierwszy w 1372 roku, a w 1530 roku uzyskał rangę kościoła parafialnego. W XVI i XVII wieku został odnowiony. W prezbiterium zachowały się osiemnastowieczne stiuki oraz iluzjonistyczne malowidła sklepienia. Obok stoi kostnica, której freski wykonał Bartolomeo Rusca. Jak zwiedzać i jak dotrzeć? Muzeum nie ma stałych godzin otwarcia. Sala jest dostępna na prośbę, podczas nabożeństw lub po umówieniu się z parafią. Kontakt: telefon 091 994 61 19, e-mail [email protected]. Adres to Sant'Abbondio 75, 6925 Gentilino. Informacji o cenie biletu w źródłach nie podano, więc przed wizytą warto zapytać o nią w parafii. Gentilino leży na wzgórzu Collina d'Oro, kilka kilometrów od centrum Lugano. Dojedziesz tu samochodem lub komunikacją lokalną z Lugano. Sama okolica nadaje się na spokojny spacer wśród winnic i wiosek, z widokiem na jezioro i okoliczne szczyty. Najczęstsze pytania Czy muzeum w Gentilino jest otwarte codziennie? Nie. Wizyta odbywa się na prośbę, w trakcie nabożeństw albo po wcześniejszym umówieniu z parafią św. Abbondia. Ile obiektów liczy kolekcja? Około pięćdziesięciu: obrazów, rzeźb, kielichów, mszałów i relikwiarzy, a w zakrystii także dawnych szat liturgicznych. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Sala jest niewielka, więc wystarczy od kilkunastu minut do pół godziny, wliczając obejrzenie kościoła i kostnicy. Jak umówić wizytę? Zadzwoń pod numer 091 994 61 19 lub napisz na adres [email protected]. Czy to to samo co bazylika św. Abbondia w Como? Nie. To odrębny obiekt: kościół w Gentilino w Szwajcarii, a bazylika w Como leży we Włoszech. Muzeum polecamy osobom, które lubią małe, lokalne zbiory i chcą poznać dziedzictwo religijne Ticino poza głównymi atrakcjami Lugano. Zaplanuj wizytę z wyprzedzeniem, bo bez ustalenia terminu sala może być zamknięta. Warto zabrać ze sobą aparat bez lampy błyskowej i uszanować charakter miejsca, które nadal służy parafii jako kościół.
-
Museo Sergio Maina
Caslano
Museo Sergio Maina w Caslano to niewielkie muzeum sztuki poświęcone malarzowi Sergio Mainie (1913–2009), jednemu z najbardziej cenionych artystów regionu Malcantone w kantonie Ticino. Mieści się przy Via Orti 15, w miejscowości, w której artysta się urodził i do końca życia był z nią związany. To spokojny przystanek dla osób, które chcą poznać lokalną sztukę, a nie tylko krajobrazy nad jeziorem Lugano. Kim był Sergio Maina? Maina przyszedł na świat w Caslano w 1913 roku i zmarł tu w 2009 roku. Opisy muzeum i portali turystycznych przedstawiają go jako malarza, który przez dziesięciolecia utrwalał kolory i pejzaże Malcantone. Poza malarstwem sztalugowym zajmował się konserwacją: restaurował obrazy oraz freski w kościołach, stosując technikę odrywania malowideł ze ścian. Utrzymywał się także z muzyki, która sfinansowała mu część nauki. Jedna z jego prac, „Poesia sul lago” z 1935 roku, powstała w Paryżu i jest wymieniana wśród dzieł prezentowanych w muzeum. Co zobaczysz w muzeum? Trzon ekspozycji stanowią obrazy samego Sergio Mainy. Obok nich pokazywane są prace innych twórców, między innymi Gaspare'a Fossatiego, malarza związanego z Ticino. Muzeum urządza również wystawy czasowe. Jedna z nich, „Il pesce nell'arte”, poświęcona rybom w sztuce, wzbudziła zainteresowanie lokalnych mediów, bo pojawiła się na niej rzeźba Salvadora Dalí, wcześniej niepokazywana publicznie. Prace z kolekcji były też wypożyczane na zewnątrz, np. w 2019 roku na wystawę o malarzach ticińskich w Museo Casa Console w Poschiavo. Kiedy można zwiedzać i ile kosztuje wstęp? Wstęp jest bezpłatny. Według najnowszych informacji (z 2025 roku) muzeum jest otwarte w soboty i niedziele od 14:30 do 17:00. W pozostałe dni zwiedzanie możliwe jest tylko po wcześniejszym umówieniu się. Starsze zestawienia podawały godzinę otwarcia 14:00 i wspominały o przerwie w sierpniu, dlatego przed wizytą warto zadzwonić lub napisać. Kontakt: telefon 079 230 45 03, e-mail [email protected], strona maina-sergio.ch. Jak zaplanować wizytę? Muzeum jest małe, więc na oglądanie wystarczy zwykle około godziny. Dobrze łączy się je ze spacerem po Caslano i brzegiem jeziora Lugano. Ponieważ ekspozycja działa głównie w weekendowe popołudnia, plan dnia warto ułożyć wokół tych godzin. Przy większej grupie lub w dzień powszedni należy umówić wizytę telefonicznie. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Museo Sergio Maina jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny. Jakie są godziny otwarcia? Sobota i niedziela, 14:30–17:00. Inne dni wyłącznie po umówieniu telefonicznym pod numerem 079 230 45 03. Godziny mogły się zmieniać, więc sprawdź je przed przyjazdem. Czy Sergio Maina był rzeźbiarzem? Nie. Był malarzem, a także konserwatorem obrazów i fresków. Gdzie dokładnie znajduje się muzeum? Przy Via Orti 15, 6987 Caslano, w regionie Malcantone nad jeziorem Lugano w kantonie Ticino.
-
Museo Villa Pia
Porza
Museo Villa Pia w Porza to niewielkie muzeum sztuki w dawnej szlacheckiej rezydencji wiejskiej, kilka minut od Lugano w kantonie Ticino. Mieści kolekcję niemieckiego malarza Ericha Lindenberga i służy jako miejsce wystaw oraz spotkań kulturalnych. Czym jest Villa Pia? Przez około sto lat budynek był podmiejską willą zamożnej rodziny. Potem przebudowano go na muzeum, a prace trwały mniej więcej dwa lata. Willa stoi przy Via Cantonale 24, tuż obok ratusza gminy Porza, więc łatwo ją znaleźć w centrum miejscowości. Dziś obiekt prowadzi Fondazione d'Arte Erich Lindenberg. Zadaniem fundacji jest ochrona i promowanie dorobku artysty, a muzeum ma też być przestrzenią wymiany kulturalnej i pomagać w zakorzenieniu tej sztuki w regionie. Kim był Erich Lindenberg? Erich Lindenberg (Gronau 1938 – Berlin 2006) był niemieckim malarzem, który żył między Monachium a Berlinem. Z Ticino łączyło go niewiele, kilka krótkich wizyt. Po jego śmierci w berlińskiej pracowni malarka Mareen Koch, mieszkająca w Ticino, zebrała jego prace i w 2008 roku założyła fundację. Oboje studiowali razem w akademii, a muzeum jest realizacją ich dawnej obietnicy. Co zobaczysz w muzeum? Prace Lindenberga: pierwsza wystawa pokazywała tematyczną retrospektywę obrazów w różnych formatach, opartą na monografii z 2010 roku. Docelowo część kolekcji ma być prezentowana stale, w rotacji. Wystawy czasowe: program obejmuje malarzy i fotografów z regionu, kraju i zagranicy. W 2026 roku (od 8 lutego do września) pokazywana jest ekspozycja Margherity Turewicz Lafranchi. Fotografie wnętrz: przed przebudową wnętrza willi sfotografował tessyński fotograf Roberto Pellegrini. Jego kwadratowe kadry rejestrują amfiladę równo ustawionych drzwi i korespondują z przestrzennymi obrazami Lindenberga. Muzeum otwarto w niedzielę 29 kwietnia 2012 roku podwójną wystawą Lindenberga i Pellegriniego. Fundacja planuje też lekcje sztuki, wykłady, pokazy filmowe i koncerty, nawiązując do berlińskiej spółdzielni artystycznej Türkenstrasse 51, którą Lindenberg współtworzył w 1971 roku. Jak dotrzeć i kiedy przyjechać? Porza leży na północ od centrum Lugano, w aglomeracji miasta. Adres to Via Cantonale 24, 6948 Porza. Godziny otwarcia i ceny biletów zmieniają się wraz z programem wystaw, dlatego przed wizytą sprawdź stronę fondazionelindenberg.org lub zadzwoń pod numer +41 91 940 18 64. Kontakt e-mailowy: [email protected]. Wizyta zajmuje zwykle godzinę. Dobrze łączy się ze zwiedzaniem Lugano, które jest tuż obok. Najczęstsze pytania Czy Villa Pia to muzeum jednego artysty? Trzon stanowi kolekcja Ericha Lindenberga, ale program obejmuje także wystawy czasowe innych malarzy i fotografów. Gdzie dokładnie znajduje się muzeum? Przy Via Cantonale 24 w Porza, obok ratusza, w pobliżu Lugano. Kiedy otwarto muzeum? 29 kwietnia 2012 roku, wernisażem połączonym z wystawą fotografii Roberta Pellegriniego. Skąd wziąć aktualne godziny otwarcia? Na stronie fondazionelindenberg.org albo telefonicznie, pod numerem +41 91 940 18 64.
-
Museo Casa Console
Prada
Museo Casa Console to muzeum sztuki w Poschiavo, w dolinie Valposchiavo w szwajcarskim kantonie Gryzonia. Mieści się w pałacyku z połowy XIX wieku przy głównym placu miasteczka, w dzielnicy Prada. Zbiory skupiają się na malarstwie romantycznym. Co to za budynek i skąd nazwa? Dom wzniósł w 1856 roku Antonio Semadeni, emigrant z Poschiavo, który fortunę zbił w Polsce. Postawił go na miejscu starszego gospodarstwa. Nazwa „Casa Console" przypomina o jego funkcji konsula w Warszawie. Wnętrza zdobią częściowo złocone stiuki sufitowe oraz weneckie stiuki polerowane, a na fasadzie stoi brązowa figura młodego Mozarta autorstwa Ernesta Barriasa. Budynek został w pełni odnowiony, a muzeum otwarto w 2002 roku. Co zobaczysz w środku? Kolekcja liczy ponad sto obrazów, głównie dziewiętnastowiecznych dzieł romantycznych. Wśród autorów pojawiają się Carl Spitzweg, Franz von Lenbach, Ferdinand Hodler i Alexandre Calame. Spitzweg ma tu wyjątkowo mocną reprezentację, opisywaną jako największy prywatny zbiór jego prac. Osobna galeria prezentuje współczesnych artystów związanych z regionem. Muzeum organizuje też wystawy czasowe, więc przed wizytą sprawdź aktualny program. Jak dotrzeć? Poschiavo leży po południowej stronie przełęczy Bernina. Dojedziesz tu koleją retycką z Tirano we Włoszech lub z Sankt Moritz, a także samochodem. Muzeum stoi przy Via da Mez, w pobliżu Piazza Comunale. Źródła podają numer 32 lub 41, ale to ten sam rejon centrum, więc łatwo je znaleźć. Kod pocztowy: 7742. Kiedy przyjechać i ile kosztuje wstęp? Muzeum czynne jest zwykle od wtorku do niedzieli w godzinach 11:00–16:00, a przerwa zimowa trwa od 1 listopada do połowy grudnia. Bilet indywidualny kosztuje 10 CHF, grupowy 8 CHF, a dzieci do 16 lat wchodzą bezpłatnie. Posiadacze Museum Passport korzystają z wejścia bezpłatnego lub zniżki. Godziny i ceny mogą się zmieniać, dlatego zajrzyj na stronę muzeum (museocasaconsole.ch) lub zadzwoń: +41 81 844 00 40. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Z muzeum bez trudu dojdziesz pieszo do starówki Poschiavo z kolorowymi domami Spaniola i kościołem San Vittore. Nad Lago di Poschiavo możesz zrobić spacer, a kolej retycka z widokami na Alpy wpisana jest na listę UNESCO. Najczęstsze pytania Czy Museo Casa Console jest otwarte cały rok? Nie. Przerwa trwa od 1 listopada do połowy grudnia. W pozostałe miesiące muzeum działa zwykle od wtorku do niedzieli. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na obejrzenie kolekcji i wnętrz wystarczy około godziny. Czy dzieci płacą za wstęp? Dzieci do 16 lat wchodzą bezpłatnie. Jakich artystów można tu zobaczyć? Przede wszystkim Carla Spitzwega, a także Lenbacha, Hodlera i Calame'a oraz współczesnych twórców lokalnych.
-
Piccolo Museo di Sessa e Monteggio
Tresa
Piccolo Museo di Sessa e Monteggio to niewielkie muzeum etnograficzne w gminie Tresa, w regionie Malcantone w szwajcarskim kantonie Ticino. Zbiera ślady dawnego życia wiejskiego: narzędzia, tkaniny, ubrania i sprzęty domowe, którymi posługiwali się mieszkańcy okolicznych wsi. Ekspozycję uzupełnia osobna sekcja w Sessie, poświęcona dawnej kopalni złota. Czym jest to muzeum i skąd się wzięło? Placówka powstała w latach sześćdziesiątych XX wieku. Grupa młodych ludzi, zachęcona przez Beppe Zanettiego, zaczęła wtedy zbierać przedmioty związane z tradycyjną kulturą chłopską Ticino. Dziś kolekcja pokazuje codzienność górskiej, rolniczej wsi sprzed epoki maszyn. Muzeum działa w przysiółku Bonzaglio, a jego nazwa nawiązuje do dwóch dawnych gmin, Sessy i Monteggio, które w 2021 roku połączyły się z Croglio i Ponte Tresa w jedną gminę Tresa. Co zobaczysz w środku? Zbiory układają się w tematyczne ścieżki. Jedna dotyczy obróbki drewna, inna przerobu wełny, konopi i jedwabiu. Do najbardziej charakterystycznych wnętrz należą: kuchnia z początku XX wieku z kominkiem, pracownia szewca, czynna do lat pięćdziesiątych, sala mleczarska z narzędziami do wyrobu sera i masła, otwarta jako późniejsza nowość. To miejsce na krótką, spokojną wizytę. Dobrze sprawdza się jako uzupełnienie spaceru po okolicy, a nie osobny cel całodniowej wyprawy. Co z kopalnią złota? Zewnętrzna sekcja muzeum w Sessie opowiada o górnictwie w masywie Monte Sceré, między Sessą a Astano. W XIX wieku wydobywano tam torf i złoto. Prace górnicze wznowiono w latach 1935 do początku lat pięćdziesiątych, a prowadziła je spółka Mines de Costano SA. Jak zwiedzać i kiedy jechać? Źródła podają różne zasady dostępu. Jedna strona mówi o wejściu na życzenie, a nowsza o sezonie od 14 maja do 31 października 2026. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny na ticino.ch lub w gminie Tresa. Poniedziałkowe oprowadzanie po wsi Sessa (początek o 10:00 na Piazza da Sora, wymagana rezerwacja) wspiera muzeum z datków uczestników. Ceny biletów nie były podane w sprawdzonych źródłach. Najczęstsze pytania Gdzie jest Piccolo Museo di Sessa e Monteggio? W gminie Tresa, w Malcantone w kantonie Ticino, w przysiółku Bonzaglio. Sekcja o kopalni złota znajduje się w Sessie. Czy muzeum jest czynne cały rok? Nie ma jednej potwierdzonej zasady. Nowsze informacje wskazują sezon od maja do października, starsze mówią o wizytach na życzenie. Warto potwierdzić termin przed przyjazdem. Czy jest oprowadzanie? Tak, w poniedziałki odbywa się oprowadzanie po Sessie. Obowiązuje rezerwacja, a zbiórka jest o 10:00 na Piazza da Sora. Według ticino.ch strona z opisem trasy podaje okres od kwietnia do października, a francuska wersja od czerwca do października. Jaki charakter mają zbiory? Etnograficzny. To narzędzia, odzież, tkaniny i wnętrza dawnych warsztatów oraz kuchni wiejskiej.
-
Museo Rainis e Aspazija
Lugano
Museo Rainis e Aspazija w Lugano-Castagnoli to niewielka ekspozycja poświęcona dwojgu najważniejszym łotewskim pisarzom, Rainisowi i Aspazji, którzy na wygnaniu mieszkali w okolicach Lugano. To miejsce przede wszystkim dla miłośników literatury i historii Europy Wschodniej, a nie typowa atrakcja dla zwiedzających „na szybko”. Kim byli Rainis i Aspazija? Rainis i Aspazija to para łotewskich poetów i dramatopisarzy, uznawanych za jednych z czołowych twórców literatury łotewskiej. W latach 1905–1920 mieszkali i tworzyli w Lugano i jego okolicach. W 1916 roku Rainis napisał tu poemat „Daugava”. W trakcie pobytu zatrzymywali się między innymi w rodzinnym pensjonacie, a przez dłuższy czas w Pensione Stella d'Oro. Co zobaczysz w muzeum? Muzeum mieści się w budynku Archiwum Historycznego miasta Lugano (Archivio storico) w Castagnoli i zajmuje jedno pomieszczenie. W tym domu pisarze mieszkali w latach 1906–1908. Przed budynkiem stoi pomnik poświęcony poetom. Stała ekspozycja otwarta została w 1980 roku, a jej początki sięgają połowy lat 60. XX wieku, gdy łotewscy emigranci urządzili w Castagnoli pierwszą izbę pamięci Rainisa. Jak dojść i kiedy odwiedzić? Adres podawany w katalogach muzeów to Piazza Carlo Cattaneo 1, 6976 Lugano-Castagnola. Budynek wiąże się też z osobą Carla Cattaneo, włoskiego patrioty, który mieszkał tu w XIX wieku. Według katalogu museums.ch ekspozycję można zwiedzać w dni robocze rano (8–12), a po południu wyłącznie po wcześniejszym umówieniu. Czy muzeum jest nadal czynne? Wiosną 2024 roku miasto zapowiedziało zakończenie wystawy i opróżnienie pomieszczeń; lokal zarezerwowany był dla ekspozycji do połowy maja 2025. W październiku 2024 roku łotewska minister kultury rozmawiała z przedstawicielami Lugano o przyszłości muzeum. W Castagnoli otwarto ulicę Via Rainis e Aspazija (7 maja 2025). Przed wizytą skontaktuj się z archiwum miejskim ([email protected], +41 58 866 68 50), by potwierdzić aktualny status. Najczęstsze pytania Gdzie znajduje się muzeum Rainisa i Aspazji? W Castagnoli, dzielnicy Lugano w kantonie Ticino, przy Piazza Carlo Cattaneo 1, w budynku Archiwum Historycznego. Jak długo pisarze mieszkali w Lugano? W okolicach Lugano przebywali w latach 1905–1920, a w budynku muzeum mieszkali w latach 1906–1908. Czy trzeba umawiać wizytę? Rano w dni robocze ekspozycję można było zwiedzać bez rezerwacji, popołudniami tylko po umówieniu. Warto wcześniej potwierdzić godziny. Czy jest tu coś upamiętniającego poetów poza muzeum? Tak, przed budynkiem stoi pomnik, a w Castagnoli wytyczono ulicę Via Rainis e Aspazija.
-
Mario Bernasconi Museum
Lugano
Museo Mario Bernasconi w Pazzallo, dzielnicy Lugano w kantonie Ticino, to kameralne muzeum urządzone w dawnym domu i pracowni rzeźbiarza. Zamiast wielkiej instytucji zobaczysz tu prywatną kolekcję artysty i jego żony, w miejscu, gdzie powstawały same prace. Kim był Mario Bernasconi? Mario Bernasconi (1899–1963) był ticińskim rzeźbiarzem. Uczył się w Lugano, najpierw u Luigiego Vassallego, potem u Giuseppe Foglii, pracował w marmurze i glinie. Po doświadczeniach w niemieckojęzycznej części Szwajcarii, podróżach po Włoszech (zwłaszcza po Toskanii) i pobycie w Niemczech wrócił do Ticino. Własną pracownię otworzył w Pazzallo w 1917 roku, w domu, w którym dziś mieści się muzeum. Pierwsze ważne rzeźby powstały w wilgotnej piwnicy tego budynku. Co zobaczysz w muzeum? Zbiory obejmują prace Maria oraz jego żony, malarki Irmy Bernasconi Pannes (1902–1971). Dom odnowiono, zachowując pierwotny układ pomieszczeń, więc zwiedzanie przypomina wizytę w mieszkaniu artysty, a nie w sali wystawowej. Pojedyncze dzieła rzeźbiarza znajdziesz także poza Pazzallo. Brązowa wersja „Wiejskiego księdza” (Prete di campagna, 1925) stoi w Museo Villa Ciani w Lugano, gdzie jest też portret Cornelii. Portret poety Francesca Chiesy z 1942 roku znajduje się w dawnym ratuszu w Castagnoli. Jak zwiedzać i jak dojechać? Muzeum działa wyłącznie po wcześniejszym umówieniu. Wizytę ustala się telefonicznie z Sandrą Pagnamentą (091 994 19 47), wstęp jest bezpłatny. Strona muzeum: museomariobernasconi.com. Pazzallo leży na południe od centrum Lugano, w granicach miasta, więc dojedziesz tam komunikacją miejską lub samochodem. Adres podawany jest w źródłach różnie (Piazza Bernasconi lub Piazzetta Mario Bernasconi), dlatego przy umawianiu terminu poproś o dokładną lokalizację. Dla kogo to miejsce? Dla osób, które lubią rzeźbę figuratywną z pierwszej połowy XX wieku, interesują się sztuką Ticino albo chcą zobaczyć coś poza standardowymi muzeami Lugano. Wizyta zajmuje zwykle niewiele czasu, dobrze łączy się ze zwiedzaniem Museo Villa Ciani. Dlaczego warto tu zajrzeć? Muzeum pokazuje, jak wyglądało życie i praca ticińskich artystów w pierwszej połowie XX wieku. Skala jest ludzka: kilka pomieszczeń, brak tłumów i możliwość spokojnej rozmowy z osobą, która oprowadza. Kantonalne władze Ticino kupowały prace Bernasconiego, co świadczy o jego znaczeniu dla regionu. Dla gości, którzy znają Lugano głównie znad jeziora, to okazja, by zobaczyć dzielnicę mieszkalną z dala od promenady. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest czynne codziennie? Wejście jest możliwe po telefonicznym umówieniu terminu, nie ma stałych godzin otwarcia dla wszystkich. Ile kosztuje wstęp? Wstęp jest wolny. Gdzie jest muzeum? W Pazzallo, części miasta Lugano w kantonie Ticino. Gdzie obejrzę inne prace Bernasconiego? W Museo Villa Ciani w Lugano oraz w dawnym ratuszu w Castagnoli.
-
Casa museo Luigi Rossi
Tesserete
Casa museo Luigi Rossi w Tesserete to niewielkie muzeum w dawnym domu malarza, położone w dzielnicy Biolda w gminie Capriasca, w kantonie Ticino. Poświęcone jest Luigiemu Rossiemu (1853–1923), artyście związanemu z tą doliną na północny wschód od Lugano. Kim był Luigi Rossi i co zobaczysz w muzeum? Rossi tworzył na przełomie XIX i XX wieku, a jego twórczość ewoluowała od realizmu w stronę symbolizmu. Zbiory muzeum obejmują prace z tego przejściowego okresu, mniej więcej od początku lat 90. XIX wieku do pierwszej dekady następnego stulecia. Osobną grupę stanowią obrazy z ostatnich lat życia artysty, poświęcone krajobrazowi Capriasca. Muzeum to jednak nie tylko galeria. W domu zachowały się meble, przedmioty codziennego użytku, książki i fotografie należące do malarza, dzięki czemu zwiedzanie przypomina wizytę w pracowni i mieszkaniu artysty, a nie w sali wystawowej. Kto stworzył muzeum? Inicjatorem powstania placówki jest Matteo Bianchi, daleki krewny malarza (jego pronipote), a zarazem czołowy badacz jego dorobku. Część wyposażenia domu była w latach 2023–2024 prezentowana na dużej wystawie Rossiego w Pinacoteca Züst w Mendrisio, która odtworzyła dom artysty; po jej zakończeniu przedmioty wracają do Tesserete. Kiedy można zwiedzać? Dom jest otwarty dla publiczności w pierwszą sobotę każdego miesiąca, po południu (źródła podają godziny około 15:00–18:00, jedno z nich 14:30–17:30). Wstęp jest wolny. Grupy i szkoły mogą umówić wizytę w innym terminie przez Archiwum Audiowizualne Capriasca i Val Colla (tel. 091 943 26 59). Dane kontaktowe muzeum: [email protected], tel. 091 930 08 83. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny na oficjalnej stronie, bo informacje w różnych serwisach się różnią. Jak dojechać? Adres to Quartiere Biolda, 6950 Tesserete. Niektóre katalogi podają kod 6946 Ponte Capriasca, dlatego warto wpisać w nawigację nazwę dzielnicy. Tesserete jest głównym ośrodkiem Capriasca i leży w pobliżu Lugano, więc wycieczkę łatwo połączyć z pobytem w mieście. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest czynne codziennie? Nie. Standardowo otwarte jest w pierwszą sobotę miesiąca po południu; w innych terminach tylko po umówieniu dla grup. Czy wstęp jest płatny? Źródła opisują wstęp jako wolny, ale warto potwierdzić to przed wizytą. Czy trzeba znać twórczość Rossiego? Nie. Muzeum pokazuje zarówno obrazy, jak i prywatne przedmioty artysty, więc dobrze wprowadza w jego biografię. Ile czasu zająć na zwiedzanie? To mały dom-muzeum, na wizytę wystarczy zwykle około godziny.
-
Monte Verità museum complex
Ascona
Monte Verità w Asconie to wzgórze nad Lago Maggiore, na którym w Szwajcarii włoskojęzycznej (Ticino) powstała jedna z najsłynniejszych utopijnych kolonii początku XX wieku. Dziś działa tu kompleks muzealny prowadzony przez Fondazione Monte Verità: Casa Anatta, Casa dei Russi, Padiglione Elisarion oraz hotel w stylu Bauhausu. Skąd się wzięło Monte Verità? Jesienią 1900 roku Henri Oedenkoven, Ida Hofmann i Gusto Gräser założyli na wzgórzu Monescia kolonię reformy życia. Obowiązywały tu wegetarianizm, naturalne leczenie, równość płci i wspólnota. Szybko przekształcono ją w wegetariańskie sanatorium, w którym goście zostawali przeciętnie około sześciu tygodni. Odwiedzali ją m.in. Hermann Hesse, Erich Mühsam i Franziska zu Reventlow. W latach 1913–1919 działała tu letnia szkoła ruchu Rudolfa von Labana, ważny ośrodek wczesnego tańca nowoczesnego. W 1925 roku wzgórze kupił bankier Eduard von der Heydt i urządził hotel. Według projektu Emila Fahrenkampa w latach 1927–1929 wzniesiono budynek w duchu Bauhausu, uchodzący za jeden z ważniejszych w Szwajcarii. Po śmierci właściciela w 1964 roku posiadłość przejął kanton Ticino. Wystawa Haralda Szeemanna z 1978 roku przypomniała światu historię miejsca. Co zobaczysz w kompleksie muzealnym? Casa Anatta (ok. 1908–1909) – dawny dom założycieli i główne muzeum, od 1981 roku poświęcone historii wzgórza. Po renowacji w latach 2009–2017 znów jest otwarta. Casa Selma – drewniana chata z czasów pierwszych osadników, w której stosowano heliolecznictwo. Podobne „chaty powietrza i światła" to symbol kolonii. Casa dei Russi – nazwana od rosyjskich studentów, którzy w niej mieszkali. Otwarta zwykle podczas wystaw czasowych. Padiglione Elisarion – pawilon z 1987 roku z obrazem „Czysty świat błogosławionych" Elisára von Kupffera. Z historią kolonii wiąże się luźno, ale przyciąga wielu zwiedzających. Hotel Monte Verità – budynek z lat 20., dziś hotel i restauracja. Od 1989 roku działa tu też centrum konferencyjne Centro Stefano Franscini. Mieszkańcy dawnej kolonii nazywani byli lokalnie „balabiott". Ślady ich działalności zachowały się nielicznie, dlatego warto połączyć zwiedzanie ze spacerem po parku. Jak dojechać na Monte Verità? Z dworca w Locarno jedź linią 1 do Ascony, potem linią 5 („Buxi") na wzgórze. Można też podejść pieszo z centrum Ascony. Kiedy przyjechać i ile kosztuje bilet? Sezon muzealny trwa od wiosny do jesieni; w 2026 roku podawano okres od 19 marca do 8 listopada, zwykle od środy do niedzieli po południu (w niedzielę także rano). Godziny różnią się między źródłami, więc sprawdź je na monteverita.org. Bilet do Casa Anatta kosztuje 12 CHF, bilet łączony z Elisarionem 15 CHF; obowiązują zniżki. Najczęstsze pytania Czy Monte Verità to jedno muzeum? Nie, to zespół obiektów: Casa Anatta, Casa dei Russi, Elisarion, Casa Selma i hotel. Główną wystawę znajdziesz w Casa Anatta. Ile czasu zarezerwować? Na muzeum i spacer po wzgórzu wystarczą 2–3 godziny. Czy w Monte Verità można zanocować? Tak, działa tu hotel w budynku Bauhausu z lat 20. Czy Elisarion jest otwarty codziennie? Nie. Starsze źródła podają otwarcie tylko w weekendy, dlatego sprawdź aktualny kalendarz przed wizytą.
-
Museo Fiorenzo Abbondio
Mondacce
Museo Fiorenzo Abbondio w Minusio (Ticino, Szwajcaria) to muzeum poświęcone rzeźbiarzowi Fiorenzowi Abbondiowi, jednemu z najbardziej znanych twórców pomników i rzeźb nagrobnych w kantonie. Mieści się w Minusio, nad Lago Maggiore, tuż obok Locarno, przy Via G. Motta 19. Kim był Fiorenzo Abbondio? Fiorenzo Abbondio żył w latach 1892–1980. Urodził się w Asconie, zmarł w Muralto. Kształcił się w Akademii Brera w Mediolanie. Pochodził z asconeńskiego rodu Abbondio, opisanego w Historycznym Słowniku Szwajcarii (HLS), gdzie figuruje jako brat Valeria i autor licznych monumentów nagrobnych. Jego prace stoją na cmentarzach, w parkach i w budynkach publicznych na terenie Ticino, w innych częściach Szwajcarii oraz we Włoszech. Co zobaczysz w muzeum? Zbiory tworzą brązowe posągi i gipsowe modele o tematyce religijnej, patriotycznej i funeralnej. Gipsowe modele pokazują etap pracy poprzedzający odlew, więc można prześledzić, jak powstawała rzeźba. Uzupełnieniem są obrazy olejne, rysunki, portrety i szkice, które pokazują Abbondia także jako rysownika i malarza. Budynek powstał w latach 1986–1987 według projektu architekta Vanniniego. Muzeum założyła fundacja nosząca imię artysty. Jak zwiedzać? Muzeum nie ma stałych godzin otwarcia. Wizyty odbywają się po wcześniejszym umówieniu: kontakt prowadzi kancelaria adwokacka Studio Avv. Milo Caroni, telefon +41 91 751 82 22. Zadzwoń z wyprzedzeniem i ustal termin. Adres: Via G. Motta 19, 6648 Minusio. Co jeszcze zobaczysz w okolicy? W miejscowości Mondacce w Minusio działa osobne Museo MeCrì, którego zbiory dotyczą Aldo Crivellego. To inne muzeum, więc nie szukaj w nim prac Abbondia. Obie placówki łatwo połączyć w jednym dniu, spacerując po Minusio i nad jeziorem w Locarno. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest otwarte codziennie? Nie. Zwiedzanie odbywa się wyłącznie po umówieniu terminu telefonicznie: +41 91 751 82 22. Gdzie dokładnie znajduje się muzeum? Przy Via G. Motta 19 w Minusio, w kantonie Ticino. Jakie prace Abbondia tu zobaczę? Brązowe rzeźby i gipsowe modele o tematyce religijnej, patriotycznej i nagrobnej, a także obrazy olejne, rysunki, portrety i szkice. Czy to to samo co Museo MeCrì? Nie. MeCrì to osobne muzeum w Mondacce, poświęcone Aldo Crivellemu.
-
Museo comico
Verscio
Museo Comico w Verscio to muzeum komedii i sztuki klaunady, które mieści się w budynku Teatro Dimitri w kantonie Ticino. Powstało w sierpniu 2000 roku z inicjatywy klauna Dimitriego jako ostatni element jego artystycznego kompleksu w wiosce: teatr działa tu od 1971 roku, szkoła od 1975. Placówką opiekuje się Fundacja Dimitri. Co zobaczysz w Museo Comico? Zbiór liczy ponad 600 przedmiotów, które Dimitri gromadził w trakcie swojej kariery. Ułożono je tematycznie w czterech salach na pierwszym piętrze teatru. Jedna z nich poświęcona jest słoniom, szczęśliwemu symbolowi artysty od tournée z Circus Knie w 1970 roku. Inna prezentuje instrumenty muzyczne. W kolekcji są też plakaty, fotografie, maski, figurki klaunów, rzeźby i zabawki związane z teatrem komicznym i cyrkiem. Muzeum pokazuje ponadto filmy wielkich komików, zwłaszcza klauna Grocka. Wnętrza zaaranżował architekt Christoph Zürcher, a koncepcję wystawy przygotował znany kurator Harald Szeemann. Kim był Dimitri? Dimitri, urodzony w Asconie, to jeden z najsłynniejszych szwajcarskich klaunów i artystów teatru fizycznego. Jego wielką sceną stał się Verscio, gdzie założył teatr i szkołę kształcącą artystów komedii. Muzeum pozwala zrozumieć ten świat od kulis: od rekwizytów po kostiumy. Jak dotrzeć do Verscio? Verscio leży w dolinie Centovalli koło Locarno, w gminie Terre di Pedemonte. Dojedziesz tu samochodem z Locarno lub kolejką Centovalli i autobusem. Muzeum znajduje się w budynku teatru pod adresem 6653 Verscio. Kiedy odwiedzić muzeum? Zwykle muzeum otwarte jest w dni spektakli w godzinach wieczornych, mniej więcej od 17:00 do północy, w sezonie od wiosny do końca roku. Poza tym można zwiedzać z przewodnikiem po wcześniejszym umówieniu. Bilet na przedstawienie obejmuje wstęp. Godziny i ceny zmieniają się, dlatego sprawdź je na teatrodimitri.ch przed wyjazdem. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest dla dzieci? Tak. Zabawki, maski i kolorowe figurki klaunów podobają się najmłodszym, a słonie w osobnej sali są dobrym punktem wyjścia do opowieści o cyrku. Czy muszę kupić bilet na spektakl? Nie. Muzeum ma własny bilet wstępu, ale posiadacze biletu na przedstawienie wchodzą bezpłatnie. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Cztery sale wystarczy obejść w około godzinę, nieco dłużej, jeśli chcesz obejrzeć projekcje filmów. Czy można zwiedzać zimą? W przerwie zimowej, od stycznia do początku marca, muzeum otwiera się na zamówienie, w formie wizyt z przewodnikiem. Gdzie szukać aktualnych informacji? Na stronie teatrodimitri.ch, gdzie znajdziesz program spektakli i godziny otwarcia.
-
Fondazione Ignaz e Mischa Epper
Ascona
Fondazione Ignaz e Mischa Epper w Asconie to fundacja poświęcona twórczości małżeństwa artystów, które związało życie z tym miasteczkiem nad Lago Maggiore w szwajcarskim Ticino. Założona w 1979 roku, opiekuje się dorobkiem malarza Ignaza Eppera i jego żony Mischy, rzeźbiarki. Dziś instytucja mieści się w historycznym centrum Borgo, przy Via Carrà dei Nasi 1. Kim byli Ignaz i Mischa Epper? Ignaz Epper urodził się w 1892 roku w St. Gallen. Wykształcił się jako projektant haftu, a w 1913 roku otrzymał federalne stypendium artystyczne i zaczął tworzyć drzeworyty. W latach 1920–1932 mieszkał w Zurychu, a w 1932 roku osiadł w Asconie, gdzie zmarł w 1969 roku. Historyczny Leksykon Szwajcarii zalicza go do głównych przedstawicieli szwajcarskiego ekspresjonizmu. W jego pracach powracają cierpienie i przemoc, widoczne zwłaszcza w cyklach pasyjnych, w których artysta portretował samego siebie. Był też związany z kręgiem Eranos skupionym wokół Carla Gustava Junga. W 1919 roku ożenił się z Mischą Quarles van Ufford, rzeźbiarką pochodzenia holenderskiego. Oboje tworzyli w Asconie, a fundacja gromadzi prace obojga. Co zobaczysz w fundacji? Głównym zasobem jest archiwum historyczne otwarte dla publiczności. Można w nim oglądać i badać rozległy dorobek pary: obrazy, rysunki, akwarele, drzeworyty i rzeźby. Miejsce ma spokojny, kameralny charakter i bliżej mu do pracowni niż do dużego muzeum. Wcześniej muzeum działało w dawnym domu i pracowni artystów przy Via Albarelle 14, otwartym dla zwiedzających od 1980 roku. W 2020 roku fundacja sprzedała tę posiadłość sąsiedniemu hotelowi Eden Roc i przeniosła działalność do Borgo. Jak dotrzeć i kiedy odwiedzić? Adres to Via Carrà dei Nasi 1, 6612 Ascona, kilka kroków od nadbrzeża i głównych uliczek starego miasta, które pokonasz pieszo. Według lokalnej informacji turystycznej fundacja jest otwarta od środy do soboty w godzinach 14:00–17:00, a w poniedziałki i wtorki zamknięta. Telefon: +41 91 791 19 42, strona: fondazioneepper.ch. W niektórych latach, jak w 2024 roku, wystaw nie organizowano, a archiwum udostępniano po wcześniejszym umówieniu, więc przed wizytą warto zadzwonić. Najczęstsze pytania Czy fundacja Epper to duże muzeum? Nie. To niewielka, kameralna instytucja z archiwum i przestrzenią na ekspozycje, a nie rozbudowane muzeum z wieloma salami. Czy trzeba się umawiać na wizytę? W okresach bez wystaw archiwum bywa udostępniane po umówieniu, dlatego najlepiej zadzwonić lub sprawdzić stronę fundacji przed przyjazdem. Kiedy powstała fundacja? W 1979 roku w Asconie. Cel to zachowanie i popularyzacja dorobku Ignaza i Mischy Epperów bez celów komercyjnych. Co jeszcze zobaczyć w pobliżu? Borgo di Ascona z wąskimi uliczkami, galeriami i promenadą nad jeziorem Maggiore. Do Locarno jest stąd około 15 minut jazdy.
-
Museo di Leventina
Giornico
Museo di Leventina w Giornico to regionalne muzeum etnograficzne w kantonie Ticino w Szwajcarii. Opowiada o życiu mieszkańców doliny Leventina i mieści się w zabytkowych budynkach w centrum miejscowości: Casa Stanga i Casa Clemente. Czym jest Museo di Leventina? Pomysł muzeum doliny pojawił się w 1966 roku. Zainicjował go Diego Peduzzi, wówczas sekretarz gminy, razem z innymi mieszkańcami doliny. Rok później powstało stowarzyszenie, które prowadzi placówkę do dziś. W 1972 roku zbiory przeniesiono na stałe do Casa Stanga, a w 1991 roku muzeum uznano za regionalne muzeum etnograficzne. Co zobaczysz w środku? Ekspozycja pokazuje historię doliny przez pryzmat przedmiotów codziennego użytku, dzieł sztuki i dokumentów. Do najcenniejszych eksponatów należy wyposażenie typowej osiemnastowiecznej izby (stua) z Airolo, odtworzonej w muzeum w 1981 roku. Osobną część zbiorów stanowią ryciny, litografie i akwaforty, które w dużej mierze zgromadził Mario Lucchini. Zwiedzających czekają też interaktywne gry i filmy dokumentalne, dzięki którym wizyta jest ciekawa także dla rodzin z dziećmi. Dlaczego warto zwrócić uwagę na sam budynek? Casa Stanga to dawny gościniec z XVI wieku. Według szwajcarskiego Historycznego Słownika (HLS) fasadę zdobią herby znamienitych podróżnych, którzy się tu zatrzymywali. Malowidła powstały prawdopodobnie około 1589 roku. Od 1972 roku w budynku działa muzeum, więc zwiedzanie łączy się z oglądaniem zabytku. Jak dojechać i gdzie jest muzeum? Adres: via Fond la Tèra 4, 6745 Giornico. Giornico leży w dolinie Leventina, w górnej części kantonu Ticino, na trasie prowadzącej w stronę przełęczy św. Gotarda. Współrzędne obiektu to około 46,402 N, 8,876 E. Kontakt: tel. 091 864 25 22, [email protected]. Kiedy przyjechać i ile kosztuje bilet? Muzeum działa sezonowo. W 2025 roku było otwarte od 4 kwietnia do 26 października od wtorku do niedzieli w godzinach 14:00–17:00, a od 27 października do 21 grudnia tylko w niedziele w tych samych godzinach. Możliwe są wizyty z przewodnikiem po wcześniejszej rezerwacji. Aktualne terminy na bieżący rok sprawdź na stronie museodileventina.ch. Ceny biletów w ostatnio dostępnym cenniku: dorośli 8 CHF, młodzież 7–15 lat, seniorzy AVS, studenci i osoby z rentą AI 5 CHF, dzieci do 6 lat bezpłatnie, bilet rodzinny 16 CHF. Najczęstsze pytania Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie? Ekspozycja ma charakter regionalny i otwarta jest po południu, więc zaplanuj około godziny. Dodatkowy czas przyda się na spacer po Giornico. Czy muzeum jest czynne przez cały rok? Nie. Główny sezon trwa od wiosny do końca października, a późną jesienią muzeum otwiera się tylko w niedziele. Przed wyjazdem sprawdź aktualny kalendarz. Czy da się zwiedzać z przewodnikiem? Tak, wizyty z przewodnikiem organizowane są na zamówienie. Warto napisać lub zadzwonić do muzeum z wyprzedzeniem. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Muzeum oferuje interaktywne gry i dokumenty filmowe, a dzieci do 6 lat wchodzą bezpłatnie.
-
Museo Wilhelm Schmid
Lugano
Museo Wilhelm Schmid w Lugano to niewielkie muzeum w wiosce Brè, na zboczu góry Monte Brè nad Lugano. Mieści się w domu, w którym mieszkał szwajcarski malarz Wilhelm Schmid (1892–1971), a wstęp jest bezpłatny. To dobry pomysł na spokojną wizytę po drodze na Monte Brè. Kim był Wilhelm Schmid? Schmid należał do nurtu Nowej Rzeczowości i realizmu magicznego. Uważa się go za jedynego czołowego szwajcarskiego przedstawiciela tych kierunków w północnej Europie. Gdy naziści uznali jego prace za sztukę zdegenerowaną, w 1937 roku wrócił do Szwajcarii i osiadł w Brè. W tej wiosce spędził kolejne dekady życia i pracował. Co zobaczysz w muzeum? Po śmierci artysty jego wdowa przekazała miastu Lugano dom wraz z ponad tysiącem obrazów i rysunków. Dziś w pomieszczeniach domu zobaczysz: obrazy i rysunki Schmida, plany architektoniczne, ceramikę, fotografie, część mebli z dawnego wnętrza. Ekspozycja stała jest uzupełniana wystawami czasowymi. W sezonie 2026 towarzyszy jej wystawa Mariapii Borgnini. Ponieważ obiekt jest domem, zwiedzanie ma kameralny charakter i zajmuje zwykle krótko. Jak dojechać do Brè? Adres muzeum to Scalinata Cantèr 10, 6979 Brè-Lugano. Możesz dojechać: autobusem ACT nr 12 (nie kursuje w niedziele), kolejką linową Lugano–Monte Brè, a stamtąd dojść do wioski. Brè leży na stoku, więc spodziewaj się podejść po schodkach i wąskich uliczkach. Kiedy można zwiedzać? Według strony miasta Lugano sezon 2026 trwa od 4 kwietnia do 25 października. Muzeum jest otwarte w soboty i niedziele w godzinach 14:00–17:00. Poza tym terminem zwiedzanie jest możliwe po umówieniu się telefonicznie pod numerem +41 58 866 42 93. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny na stronie miasta, bo terminy zmieniają się z roku na rok. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Brè to jedna z bardziej klimatycznych wiosek w okolicy Lugano, z widokami na jezioro i górskie zbocza. Wizytę w muzeum łatwo połączyć ze spacerem po wiosce oraz wjazdem lub wejściem na Monte Brè. Najczęstsze pytania Czy wstęp do muzeum jest płatny? Nie. Wstęp jest bezpłatny. Gdzie dokładnie znajduje się muzeum? W wiosce Brè, w dzielnicy Lugano, przy Scalinata Cantèr 10, w domu dawnego mieszkania artysty. Czy muzeum działa przez cały rok? Nie. Regularny sezon trwa od wiosny do końca października i obejmuje weekendy po południu. W pozostałym czasie wizytę trzeba uzgodnić telefonicznie. Jak długo trwa zwiedzanie? Zwykle wystarczy godzina, jeśli chcesz spokojnie obejrzeć obrazy, plany i pamiątki w domu artysty.
-
Museo del caffè
Balerna
Museo del caffè w Balerna to muzeum kawy w szwajcarskim kantonie Ticino, prowadzone przez palarnię Chicco d'Oro w jej siedzibie przy Via Motta 2. Otwarto je w 1989 roku. Ekspozycja pokazuje, jak przez stulecia zmieniało się przetwarzanie kawy, od rzemieślniczych metod po technikę przemysłową. Co zobaczysz w muzeum kawy w Balerna? Zwiedzanie opiera się na tablicach historycznych i eksponatach z okresu od XVIII wieku do dziś. Opowiadają one o kawie jako produkcie, o jej znaczeniu gospodarczym oraz o rozwoju maszyn: od prostych narzędzi używanych ręcznie po nowoczesne urządzenia. Muzeum powstało z inicjatywy założycieli firmy, którzy chcieli zachować pamięć o historii i wartości tego napoju. To niewielka, tematyczna placówka firmowa. Dobrze sprawdzi się jako uzupełnienie dnia w Mendrisiotto dla osób, które interesują się historią techniki, gastronomią lub kulturą kawy. Jak zwiedzać i ile kosztuje wstęp? Wstęp jest bezpłatny. Muzeum przyjmuje przede wszystkim grupy po wcześniejszej rezerwacji: według oficjalnych informacji od 15 do 50 osób. Nie jest to obiekt, do którego wchodzi się spontanicznie z ulicy, dlatego termin trzeba uzgodnić z wyprzedzeniem. Godziny podawane w katalogach turystycznych różnią się między sobą. Portale wskazują dni robocze, najczęściej popołudnia, a oficjalna strona informuje, że w lipcu i sierpniu muzeum jest zamknięte, a rezerwacje ruszają od września. Aktualny termin potwierdź bezpośrednio: adres: Via Motta 2, 6828 Balerna, telefon: +41 (0)91 695 05 05, e-mail: [email protected]. Jak dojechać do Balerna? Balerna leży w okręgu Mendrisio, w najdalej wysuniętym na południe zakątku Ticino, tuż obok Chiasso i granicy z Włochami. Muzeum znajduje się w siedzibie firmy, więc przy planowaniu trasy wpisz w nawigację adres Via Motta 2. Dojazd z Lugano lub z Como zajmuje zwykle krótko, a okolica jest dobrze skomunikowana drogami i koleją. Co jeszcze warto zobaczyć w Balerna? Miejscowość ma bogatą historię. Według słownika historycznego Szwajcarii (HLS) co najmniej od XII wieku była ośrodkiem rozległej pieve, czyli macierzystej parafii obejmującej okoliczne wsie. Pod władzę szwajcarskich kantonów trafiła w 1521 roku, a definitywnie stała się częścią Szwajcarii po utworzeniu kantonu Ticino w 1803 roku. Z dawnej roli kościelnej pozostała między innymi kolegiata San Vittore Martire, kościół parafialny diecezji Lugano. Wizytę w muzeum łatwo połączyć ze spacerem po centrum. Najczęstsze pytania Czy wstęp do muzeum kawy w Balerna jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny. Czy można przyjść bez rezerwacji? Muzeum działa głównie dla grup po wcześniejszym umówieniu, od 15 do 50 osób. Przed wizytą skontaktuj się z organizatorem telefonicznie lub mailowo. Czy muzeum jest czynne latem? Według oficjalnej strony w lipcu i sierpniu jest zamknięte, a rezerwacje zaczynają się od września. Kto prowadzi muzeum? Muzeum należy do palarni kawy Chicco d'Oro i mieści się w jej siedzibie w Balerna.
-
Casa Pessina
Mendrisio
Casa Pessina w Mendrisio (w granicach miasta leży dziś wieś Ligornetto, w kantonie Ticino w Szwajcarii) to dom rodzinny rzeźbiarza i malarza Apollonia Pessiny, który przekształcono w małą przestrzeń wystawienniczą. Obiekt podlega Museo d'arte Mendrisio i leży przy Via Apollonio Pessina 6. Czym jest Casa Pessina? Apollonio Pessina (1879–1958) był artystą związanym z tą miejscowością. Jego spadkobiercy przekazali dom gminie Ligornetto. Budynek odnowiono i w 2003 roku nadano mu funkcję kulturalną. Wewnątrz zachowały się rzeźby artysty, a samo wnętrze pełniło w przeszłości kolejno rolę mieszkania, pracowni, miejsca spotkań i muzeum. Co zobaczysz na miejscu? Stałym elementem są prace Pessiny, głównie rzeźby, prezentowane w historycznych pomieszczeniach domu. Od kilkunastu lat dom jest też sceną wystaw fotografii współczesnej: zestawia zdjęcia z dziełami rzeźbiarza. W 2025 roku Museo d'arte Mendrisio pokazało tu wystawę „10 anni di fotografia a Casa Pessina”, podsumowującą dziesięć lat takich ekspozycji z udziałem 21 fotografów. Wstęp na nią był bezpłatny, a dom otwierano w weekendy w godzinach 14–18. Kiedy można wejść do środka? To nie jest muzeum czynne codziennie. Według informacji lokalnej organizacji turystycznej Mendrisiotto sale z pracami Pessiny otwierają się przy okazji wystaw czasowych, możliwe jest też zwiedzanie po wcześniejszym umówieniu. Przed przyjazdem sprawdź aktualny program na stronie Museo d'arte Mendrisio. Jak zaplanować wizytę? Dom stoi w centrum Ligornetto, kilka kilometrów od historycznego centrum Mendrisio, więc łatwo połączyć wizytę ze spacerem po wsi. Obiekt uczestniczył w projekcie Pro Infirmis, który mapuje dostępność miejsc dla osób z niepełnosprawnościami, warto więc zapytać organizatorów o szczegóły przed przyjazdem. W samym Ligornetto działa również Museo Vela, poświęcone innemu rzeźbiarzowi z regionu, Vincenzowi Veli, co pozwala zbudować całodzienny program wokół sztuki Mendrisiotto. Najczęstsze pytania Czy Casa Pessina leży w samym Mendrisio? Formalnie tak, ale w dzielnicy Ligornetto, kilka kilometrów od starówki. Czy wstęp jest płatny? Wystawa fotograficzna z 2025 roku miała wstęp wolny. Zasady przy kolejnych wystawach podaje Museo d'arte Mendrisio. Kim był Apollonio Pessina? Rzeźbiarzem i malarzem (1879–1958), po którym dom nosi nazwę. Czy można wejść poza wystawami? Tylko po umówieniu terminu. W pozostałych dniach sale pozostają zamknięte.
-
Elisarion museum
Mondacce
Museo Elisarion to niewielkie muzeum w Minusio, w dzielnicy Mondacce nad Lago Maggiore, w kantonie Ticino w Szwajcarii. Mieści się w budynku nazwanym Sanctuarium artis Elisarion, który związany jest z estońskim malarzem i poetą Elisárem von Kupfferem. Czym jest Elisarion? Elisarion to dawna willa, którą Elisár von Kupffer i jego partner, filozof i historyk Eduard von Mayer, przekształcili w latach 1925–1929 w „sanktuarium sztuki". Para stała się ośrodkiem niewielkiej wspólnoty estetów, którą określano mianem klarystów. Kupffer zaczął malować około 1915 roku, już w okresie pobytu w Minusio, a w willi zgromadzono bogatą kolekcję sztuki. Od 1981 roku obiekt działa jako muzeum poświęcone jego twórczości. W Szwajcarii przypisuje się mu rok 1927 jako datę powstania sanktuarium. Co zobaczysz w środku? Muzeum prezentuje świat Kupffera i von Mayera: obrazy i materiały archiwalne oraz salę archiwum poświęconą obu twórcom. Jest też niewielka biblioteka publikacji o klaryzmie, czyli dualistycznej ideologii, którą obaj wspólnie opracowali. To miejsce dla osób zainteresowanych sztuką początku XX wieku i nietypowymi ruchami artystyczno-filozoficznymi. W kontekście regionu wspomina się o związkach z pobliskim Monte Verità. Jak dojść do Elisarionu? Muzeum znajduje się przy Via R. Simen 3, 6648 Minusio. Z dworca kolejowego w Locarno dojdziesz tu pieszo w około 10 minut. Współrzędne obiektu to około 46,174 N, 8,811 E. Kiedy zwiedzać i ile to kosztuje? Stała ekspozycja jest dostępna po wcześniejszym umówieniu wizyty, a wstęp jest bezpłatny. Terminy zwiedzania warto potwierdzić telefonicznie pod numerem 091 743 66 71, ponieważ regularne godziny otwarcia podawane w katalogach dotyczyły dawnych wystaw czasowych. Willa służy również jako miejsce uroczystości: kanton uznaje ją za lokal do zawierania ślubów cywilnych i organizacji prywatnych wydarzeń. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Museo Elisarion jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny. Czy muszę rezerwować wizytę? Tak, stałą ekspozycję zwiedza się po umówieniu terminu. Kontakt telefoniczny: 091 743 66 71. Kim był Elisár von Kupffer? Estońskim malarzem i poetą, który mieszkał w Minusio razem z Eduardem von Mayerem i przekształcił willę w sanktuarium sztuki. Czy dojdę tu z Locarno pieszo? Tak, z dworca w Locarno to około 10 minut spaceru. Co to jest klaryzm? To dualistyczna ideologia opracowana przez Kupffera i von Mayera; muzealna biblioteka gromadzi publikacje na ten temat.
-
Museo della radio
Monteceneri
Museo della Radio w Monteceneri (Rivera, Ticino) to niewielkie muzeum historii radia, które mieści się w dawnej narodowej stacji fal średnich na wzgórzu Monte Ceneri. Wstęp jest bezpłatny, a zwiedzanie prowadzi od początków radiotechniki po czasy współczesne. Czym jest Museo della Radio? Muzeum powstało około roku 2000 z inicjatywy pracowników bellinzońskiego oddziału Radiocom, czyli ludzi, którzy z nadajnikami mieli do czynienia zawodowo. Dziś prowadzi je stowarzyszenie wolontariuszy. Ekspozycja znajduje się w budynku stacji radiowej na Monte Ceneri, obiektu objętego ochroną jako część dziedzictwa kulturowego kantonu Ticino. Lokalna prasa wiąże uruchomienie stacji z rokiem 1933, natomiast część materiałów turystycznych podaje inną datę, więc w tej kwestii najlepiej kierować się informacjami samego muzeum. Co zobaczysz na wystawie? Ścieżka edukacyjna zaczyna się od Guglielmo Marconiego i jego doświadczeń z 1895 roku, a kończy na czasach obecnych, z wyraźnym akcentem na historię radia w Ticino. W zbiorach są: odbiorniki radiowe i telewizyjne z różnych dekad, elementy nadajników, przyrządy pomiarowe, lampy elektronowe. Według danych z 2024 roku kolekcja liczy 1537 obiektów. Do tego dochodzi specjalistyczna biblioteka z ponad tysiącem książek i publikacji o technice i historii łączności radiowej. Kiedy można wejść? Muzeum otwarte jest w pierwszą środę każdego miesiąca, od 9:00 do 11:45 i od 13:30 do 17:00. Grupy liczące od 10 do 40 osób mogą umówić się na wizytę w innym terminie, kontaktując się telefonicznie (+41 79 620 02 06) lub mailowo ([email protected]). Ponieważ godziny działania zależą od wolontariuszy, przed wyjazdem warto sprawdzić aktualne informacje na stronie museodellaradio.ch. Jak trafić na Monte Ceneri? Wzgórze Monte Ceneri leży w gminie Monteceneri, między Bellinzoną a Lugano, w okolicy Rivery. Muzeum działa na terenie stacji radiowej, a nie w centrum miejscowości, dlatego najwygodniej dojechać samochodem. Kontaktowy adres w Bellinzonie (Via Tomaso Rodari 20), który pojawia się w niektórych źródłach, nie jest miejscem ekspozycji. Najczęstsze pytania Czy wstęp do muzeum jest płatny? Nie, wstęp jest wolny. Ile czasu zająć na zwiedzanie? Do spokojnego obejrzenia ekspozycji i zajrzenia do biblioteki wystarczy zwykle kilkadziesiąt minut do dwóch godzin, zależnie od zainteresowania techniką. Czy można zwiedzać grupą poza dniem otwartym? Tak, grupy od 10 do 40 osób umawiają wizytę z wyprzedzeniem, telefonicznie lub e-mailem. Dla kogo jest to muzeum? Dla miłośników techniki, historii łączności i kolekcjonerów dawnego sprzętu. Układ wystawy ma charakter dydaktyczny, więc sprawdzi się także jako przystanek z młodzieżą szkolną.
-
Mendrisiotto Museum of Rural Civilization
Stabio
Muzeum Cywilizacji Wiejskiej Mendrisiotto (Museo della civiltà contadina del Mendrisiotto) to muzeum etnograficzne w Stabio, w szwajcarskim kantonie Ticino, tuż przy granicy z Włochami. Zbiory pokazują, jak wyglądało życie na wsi w regionie Mendrisiotto i Basso Ceresio, zanim zmieniły je maszyny i przemysł. Czym jest to muzeum? Placówkę otwarto w 1981 roku, by ocalić codzienne przedmioty z południowej części Ticino. Dziś kolekcja liczy blisko 20 tysięcy eksponatów: narzędzi rolniczych, sprzętów domowych, przyborów rzemieślniczych i ubrań. Muzeum zajmuje XIX-wieczny budynek przy Piazza Maggiore, w którym dawniej mieściły się gminne szkoły. W 2026 roku instytucja otrzymała w ramach European Museum of the Year Awards nagrodę Portimão Museum Prize za gościnność, włączanie i poczucie przynależności. Co zobaczysz w środku? Stała ekspozycja zajmuje dwa piętra i obejmuje 23 tematy, a w gablotach i na stanowiskach stoi 441 przedmiotów. Układ jest wyraźnie edukacyjny: narzędzia pokazano w kontekście pracy w polu, w winnicy, w gospodarstwie i w domu. Część eksponatów można uruchomić, więc dzieci i dorośli sami odtwarzają dawne ruchy i rytm pracy, które prawie zniknęły. Wystawy czasowe uzupełniają stałą ekspozycję. Jak dojechać do Stabio? Stabio leży w Mendrisiotto, kilka kilometrów od Mendrisio i od przejścia granicznego z Włochami. Muzeum znajduje się przy Via Natale Albisetti 3, 6855 Stabio, w centrum miejscowości. Najwygodniej dojechać z Mendrisio lub Varese. Z dworca Mendrisio kursują autobusy i pociągi regionalne w stronę Stabio. Samochodem warto zostawić auto w centrum i dojść pieszo do Piazza Maggiore. Kiedy odwiedzić i ile kosztuje wstęp? Wstęp jest bezpłatny. Muzeum działa w środy po południu oraz w soboty i niedziele, zwykle rano i po południu (na przykład 10:00–12:00 i 13:30–17:30 w weekendy). Różne portale podają nieco odmienne godziny, dlatego przed wizytą zadzwoń pod numer 091 641 69 90 lub napisz na [email protected]. Zwiedzanie z przewodnikiem wymaga rezerwacji i jest płatne. Na obejrzenie całości wystarczy około godziny, dłużej z dziećmi przy interaktywnych stanowiskach. Najczęstsze pytania Czy wstęp do muzeum jest płatny? Nie, wejście jest bezpłatne. Opłata dotyczy tylko zwiedzania z przewodnikiem, które trzeba zarezerwować. Czy muzeum jest dobre dla dzieci? Tak. Ekspozycja ma charakter dydaktyczny, a część przedmiotów można wprawić w ruch, co ułatwia zrozumienie dawnych prac wiejskich. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Około godziny, jeśli oglądasz całą stałą ekspozycję na dwóch piętrach. Gdzie dokładnie jest muzeum? Przy Via Natale Albisetti 3 w Stabio, w XIX-wiecznym budynku dawnych szkół, w pobliżu Piazza Maggiore.
-
Musée de l'Hôtel-Dieu (collection)
Musée de l'Hôtel-Dieu w Porrentruy to muzeum w dawnym szpitalu z 1765 roku, w sercu starówki kantonu Jura w Szwajcarii. Zbiory pokazują historię regionu, jego sztukę i rzemiosło, a największą atrakcją jest oryginalna apteka szpitalna. Co to za miejsce? Budynek przy Grand-Rue 5 powstał jako szpital miejski i przez dwa stulecia służył chorym. Dziś mieści muzeum kantonalne, które działa od 1949 roku. Obiekt znajduje się w szwajcarskim inwentarzu dóbr kultury o znaczeniu krajowym, czyli należy do najcenniejszych zabytków kraju. Zwiedzanie łączy się więc z oglądaniem samej architektury XVIII wieku. Co zobaczysz na wystawie stałej? Dawną aptekę szpitalną. Zachowane wnętrze z naczyniami i pojemnikami na leki, które siostry zakonne przygotowywały dla pacjentów. To punkt programu, dla którego większość gości tu przychodzi. Złotnictwo. Przedmioty gotyckie i barokowe, w tym wyroby liturgiczne. Salę zegarmistrzowską. Jura to kolebka szwajcarskiego zegarmistrzostwa, więc ta część dobrze uzupełnia wizytę w regionie. Pamiątki po książętach-biskupach Bazylei. Księgi, monety i inne obiekty związane z dawnymi władcami ziemi Porrentruy. Gabinet grafiki i fotografie dokumentujące dawne życie Jury. Co roku muzeum organizuje dwie do trzech wystaw czasowych poświęconych społeczeństwu, historii i sztuce regionu, więc warto sprawdzić aktualny program. Kiedy i za ile można zwiedzać? Muzeum jest czynne od wtorku do niedzieli w godzinach 14:00-17:00, w poniedziałki zamknięte. Nieczynne jest też 25 i 31 grudnia oraz 1 stycznia. Grupy i szkoły mogą umówić wizytę poza tymi godzinami. Bilet normalny kosztuje 6 CHF, ulgowy (studenci, seniorzy AVS, osoby z AI) 4 CHF, a dzieci do 16 lat wchodzą bezpłatnie. Przed wyjazdem sprawdź godziny na stronie mhdp.ch lub zadzwoń pod numer 032 466 72 72. Jak dotrzeć i co jeszcze zobaczyć? Porrentruy leży w Ajoie, w północno-zachodniej części Szwajcarii, tuż przy granicy z Francją. Muzeum stoi przy głównej ulicy starego miasta, więc dojdziesz do niego pieszo z dworca lub z parkingów w centrum. Na zwiedzanie wystawy zarezerwuj około godziny, a resztę popołudnia poświęć na spacer po zabytkowych uliczkach i zamku książąt-biskupów górującym nad miastem. Najczęstsze pytania Czy muzeum jest otwarte rano? Nie. Standardowe godziny to 14:00-17:00, od wtorku do niedzieli. Rano wejdziesz tylko w ramach umówionej wizyty grupowej. Ile kosztuje wstęp? Bilet dla dorosłych to 6 CHF, ulgowy 4 CHF, a dzieci do 16 lat nie płacą. Co jest najważniejszym eksponatem? Historyczna apteka szpitalna w oryginalnym budynku z XVIII wieku. Czy to to samo co Hospices de Beaune? Nie. To szwajcarskie muzeum w Porrentruy, niezwiązane z francuskim Hôtel-Dieu w Beaune.
-
Nähmaschinenmuseum am Pilgersteg
Breitenmatt
Nähmaschinenmuseum am Pilgersteg to muzeum maszyn do szycia w Breitenmatt, w gminie Dürnten w kantonie Zurych. Mieści się w dolinie Grundtal, między miejscowościami Rüti i Wald, na terenie dawnej fabryki Pilgersteg, objętej ochroną jako zabytek. Co zobaczysz w muzeum? Kolekcja obejmuje kilkaset historycznych maszyn do szycia oraz przedmiotów związanych z szyciem i pokazuje około 200 lat rozwoju tej techniki. Do najcenniejszych eksponatów należą amerykańskie Singery z numerami 1 i 2 oraz Rebsamen Nr 1, uznawana za najstarszą szwajcarską maszynę do szycia. To dobre miejsce dla miłośników historii techniki, rzemiosła i przemysłu włókienniczego, a sam postindustrialny budynek dodaje wizycie klimatu. Kiedy można zwiedzać i ile kosztuje wstęp? Muzeum jest otwarte w soboty od 9:30 do 16:00. Poza tymi godzinami można umówić zwiedzanie z przewodnikiem. Wstęp jest bezpłatny, a na miejscu prosi się o dobrowolny datek. Dane kontaktowe: telefon 055 241 26 34, e-mail [email protected], strona naehmaschinen-museum.ch. Przed wyprawą warto sprawdzić aktualne godziny na stronie muzeum. Jak dotrzeć? Adres muzeum to Walderstrasse 202, 8635 Dürnten. Z Zurychu jedź pociągiem S5 do stacji Rüti ZH, następnie autobusem linii 885 do przystanku Rüti ZH, Pilgerhof. Dojazd samochodem prowadzi drogą Walderstrasse przez dolinę Grundtal. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Dolina Grundtal leży w Zurychskim Oberlandzie, regionie dawnego przemysłu włókienniczego i maszynowego. Wizytę w muzeum można połączyć ze spacerem po okolicy lub zwiedzaniem pobliskich miejscowości Rüti i Wald. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Nähmaschinenmuseum am Pilgersteg jest płatny? Nie, wstęp jest wolny, a muzeum prosi o dobrowolną darowiznę. W które dni jest otwarte? W soboty, od 9:30 do 16:00. Inne terminy możliwe po wcześniejszym umówieniu zwiedzania z przewodnikiem. Czy muzeum leży w Szwajcarii centralnej? Nie. Znajduje się w kantonie Zurych, w gminie Dürnten, w dolinie Grundtal. Jak dojechać komunikacją publiczną? Pociągiem S5 do Rüti ZH, potem autobusem 885 do przystanku Pilgerhof.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.