Zona Especial de Conservación Monteverde de Don Pedro-Juan Adalid

Zona Especial de Conservación Monteverde de Don Pedro-Juan Adalid to obszar chronionej przyrody o powierzchni 483 hektarów, położony w gminie Garafía, w północno-zachodniej części La Palmy na Wyspach Kanaryjskich. Teren wchodzi w skład europejskiej sieci Natura 2000 pod kodem ES7020090 i został objęty ochroną przede wszystkim ze względu na endemiczne wrzosowiska macaronezyjskie oraz fragmenty lasu wawrzynowego (laurisilva), typowego dla wilgotnych, górzystych rejonów archipelagu.

Jak wygląda ten teren?

Krajobraz Monteverde de Don Pedro-Juan Adalid to strome, poprzecinane głębokimi wąwozami zbocza — teren określany jako „poszatkowany" przez liczne barrancos schodzące w stronę wybrzeża. Historycznie obszar był eksploatowany pod kątem drewna, co pozostawiło ślady w strukturze roślinności: dziś dominującą formacją jest fayal-brezal, czyli zarośla złożone głównie z drzew i krzewów takich jak faya (Myrica faya) oraz wrzosiec drzewiasty (Erica arborea), które w wielu miejscach zastąpiły pierwotny las wawrzynowy.

Jakie gatunki można tu spotkać?

Mimo przekształceń roślinności obszar zachował wartość przyrodniczą na tyle wysoką, że został wpisany do Natura 2000. Kluczowe znaczenie mają dwa gatunki paproci uznane za ważne dla ochrony na poziomie europejskim: Woodwardia radicans, znana lokalnie jako „píjara", oraz Vandenboschia speciosa, czyli tzw. paproć szklana (helecho de cristal) — gatunek wymagający bardzo wysokiej wilgotności powietrza, charakterystycznej dla cienistych zakątków wąwozów. Obecność tych paproci wskazuje na mikroklimat zbliżony do warunków typowych dla pierwotnego lasu mgielnego, mimo że drzewostan laurowy zachował się już tylko we fragmentach.

Dlaczego ten obszar jest chroniony?

Głównym powodem ochrony są endemiczne wrzosowiska macaronezyjskie — siedlisko unikalne dla Wysp Kanaryjskich, Madery i Azorów, wyróżnione jako priorytetowe w unijnej dyrektywie siedliskowej. Drugorzędnym, ale również istotnym powodem jest obecność lasów wawrzynowych, reliktowej formacji roślinnej, która w epoce trzeciorzędu pokrywała znaczną część Europy Południowej, a dziś przetrwała niemal wyłącznie na wilgotnych stokach wysp macaronezyjskich. Ochrona tego terenu ma zapewnić przetrwanie zarówno rzadkich siedlisk, jak i towarzyszących im gatunków roślin.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się ten obszar? W gminie Garafía, na północno-zachodnim krańcu wyspy La Palma, w rejonie o silnie urzeźbionym terenie z licznymi wąwozami.

Jak duży jest ten teren? Obszar obejmuje 483 hektary.

Czy można tu spotkać oryginalny las wawrzynowy? Tylko we fragmentach — większość powierzchni zajmują zarośla fayal-brezal, powstałe w wyniku dawnej eksploatacji leśnej, choć w wilgotnych zakątkach wąwozów zachowały się rzadkie paprocie związane z warunkami lasu mgielnego.

Jaki status ochronny ma ten obszar? Jest to Zona Especial de Conservación (ZEC) w ramach sieci Natura 2000, oznaczona kodem ES7020090.

Jakie gatunki są tu szczególnie chronione? Dwie paprocie o znaczeniu wspólnotowym: Woodwardia radicans („píjara") i Vandenboschia speciosa (paproć szklana).