Tournay-Solvay Park

Park Tournay-Solvay to blisko dwudziestohektarowy zielony teren w gminie Watermael-Boitsfort, jednej z brukselskich gmin, ukryty między drzewami dawnej Puszczy Sońskiej. To miejsce, w którym historia przemysłowej rodziny Solvay splata się ze spokojną naturą stawów, łąk i starodrzewu, a resztki dawnej rezydencji przypominają o burzliwych dziejach tego zakątka Brukseli.

Skąd wzięła się nazwa parku?

Nazwa pochodzi od rodziny Solvay, jednej z najbardziej wpływowych rodzin przemysłowych Belgii XIX i XX wieku. W 1881 roku Alfred Solvay, brat i wspólnik przemysłowca Ernesta Solvaya, wzniósł na wzniesieniu zwanym Vijverberg wiejską rezydencję. Budynek w stylu neorenesansu flamandzkiego, z charakterystycznym przeplotem białego kamienia i czerwonej cegły, zaprojektowali architekci Constant Bosmans i Henri Vandeveld.

Jak park się rozrastał?

Po śmierci Alfreda majątek rozbudowywała jego wdowa, Marie Masson, która od 1894 roku poszerzała teren w stronę chaussée de la Hulpe. Na początku XX wieku okoliczne stawy i część przyległych gruntów odkupił król Leopold II, chcąc ocalić ten fragment krajobrazu przed zabudową związaną z przebiciem bulwaru du Souverain i powstawaniem nowych dzielnic rozrastającej się Brukseli. Kluczowy dla dzisiejszego wyglądu parku okazał się rok 1911, kiedy architekt krajobrazu Jules Buyssens nadał całości swobodną, malowniczą kompozycję charakterystyczną dla parków angielskich – z krętymi alejkami i widokami otwierającymi się stopniowo przed spacerowiczem.

Co stało się z dawną rezydencją?

Region Brukselski wykupił park w 1980 roku, a rok później otworzył go dla publiczności. Niestety w 1984 roku pożar strawił dawny zameczek rodziny Solvay – dziś po budynku pozostały jedynie ruiny, które stały się częścią malowniczego krajobrazu parku i świadectwem jego burzliwej historii.

Co można zobaczyć w parku dzisiaj?

Teren obejmuje kilka stawów zasilanych źródłami oraz wodami rzeki Woluwe płynącej z pobliskiej Puszczy Sońskiej – w tym stawy Młyński i Pustelnika, należące do Królewskiej Donacji. Spacerowicze mogą podziwiać okazałe, stuletnie i starsze drzewa będące pozostałością dawnej puszczy bukowej, a także gatunki egzotyczne sprowadzone w czasie zakładania parku, takie jak leszczyna bizantyjska, choina czy cedr libański. W parku działa też europejskie centrum rzeźby mieszczące się w Villa Blanche oraz Regionalne Centrum Edukacji Ekologicznej (CRIE). Na jednej z alej, z widokiem na chaussée de la Hulpe, stoi replika olmeckiej głowy autorstwa Ignacio Péreza Solorzano.

Dla kogo jest ten park?

To miejsce łączy funkcje przyrodnicze, historyczne i kulturalne – docenią je zarówno miłośnicy spacerów wśród starodrzewu i nad wodą, jak i osoby zainteresowane sztuką współczesną czy historią przemysłowej Brukseli. Bliskość stacji Boitsfort ułatwia dotarcie na miejsce bez samochodu.

Najczęstsze pytania

Czy wstęp do parku jest bezpłatny? Tak, park jest ogólnodostępny i można go zwiedzać codziennie w wyznaczonych godzinach otwarcia.

Czy w parku zachowały się ślady dawnej rezydencji? Tak, po pożarze z 1984 roku pozostały ruiny dawnego zameczka rodziny Solvay, które można zobaczyć na terenie parku.

Jak dojechać do parku? Najwygodniej dotrzeć w okolice stacji kolejowej Boitsfort, a główne wejście znajduje się od strony chaussée de la Hulpe.