Théatre Lepic

Théâtre Lepic to niewielka scena teatralna w sercu Montmartre w Paryżu, przy 1 avenue Junot w 18. dzielnicy, kilka kroków od Moulin de la Galette.

Jak dotrzeć?

Teatr leży na wzniesieniu butte Montmartre, więc dojazd wymaga odrobiny chodzenia pod górę. Najwygodniej dotrzeć metrem linii 12 – stacje Lamarck-Caulaincourt lub Abbesses znajdują się najbliżej, można też wysiąść na stacji Blanche na linii 2 i podejść od strony Moulin Rouge. Autobusy również dowożą w pobliże: linia 40 zatrzymuje się przy przystanku Moulin de la Galette, a linia 80 przy Square Caulaincourt. Piesi ze stacji Lamarck-Caulaincourt pokonują krótkie, ale strome podejście prosto do wejścia. Kierowcom warto przypomnieć, że w niedziele butte Montmartre jest całkowicie zamknięta dla ruchu samochodowego, dlatego rozsądniej zostawić auto na jednym z pobliskich parkingów (np. przy rue Dancourt czy rue Custine) i resztę drogi przejść pieszo.

Co zobaczysz?

Zanim powstał teatr, budynek pełnił funkcję młyna-kabaretu znanego jako Radet. Scenę w obecnym kształcie otwarto w 1954 roku jako Théâtre du Tertre, a za jej powstaniem stali pisarz Georges Charaire i reżyser Pierre Sonnier, wspierani przez samego Eugène'a Ionesco. W latach 70. XX wieku wnętrze i fasadę gruntownie przebudowano, nadając budynkowi wygląd, który w dużej mierze przetrwał do dziś. Sala mieści około 150 widzów, co sprawia, że każdy spektakl ogląda się z bliska, niemal w kameralnym kontakcie z aktorami. Program teatru jest różnorodny – od komedii i dramatów współczesnych po spektakle adresowane do młodej widowni i rodzin, co czyni to miejsce ciekawą alternatywą dla większych, bardziej turystycznych scen Paryża.

Od planu filmowego do teatru

Losy budynku nie ograniczają się do desek scenicznych. W 1983 roku obiekt kupił reżyser Claude Lelouch, który przemianował go na Ciné XIII i całkowicie przebudował wnętrza na potrzeby planu zdjęciowego swojego filmu „Edith et Marcel”. Miejsce przez lata funkcjonowało pod tą nazwą, zanim w 2018 roku doczekało się kolejnej zmiany – tym razem z inicjatywy Salomé Lelouch, córki reżysera, która odkupiła od ojca budynek i nadała mu obecną nazwę, nawiązującą do pobliskiej, słynnej rue Lepic.

Kiedy przyjechać?

Théâtre Lepic gra przez cały sezon teatralny, więc wizytę można zaplanować praktycznie w dowolnym miesiącu poza wakacyjną przerwą letnią, typową dla paryskich scen kameralnych. Warto zwrócić uwagę na organizowany co roku festiwal „Mises en capsules”, podczas którego prezentowany jest wybór krótkich, półgodzinnych spektakli – to dobra okazja, by w jeden wieczór zobaczyć kilka różnych propozycji repertuarowych. Ze względu na niewielką salę bilety na popularne spektakle warto rezerwować z wyprzedzeniem, szczególnie w weekendy.

Najczęstsze pytania

Jak nazywał się teatr, zanim stał się Théâtre Lepic? Budynek działał wcześniej jako młyn-kabaret Radet, potem jako Théâtre du Tertre (od 1954), a od 1983 do 2018 roku jako Ciné XIII.

Skąd wzięła się nazwa Théâtre Lepic? Nazwa pochodzi od sąsiadującej, znanej ulicy rue Lepic i została nadana w 2018 roku przez Salomé Lelouch, która przejęła wówczas budynek.

Ile osób pomieści sala teatru? Kameralna sala Théâtre Lepic ma około 150 miejsc.

Jakim metrem najlepiej dojechać do teatru? Najwygodniej linią 12 do stacji Lamarck-Caulaincourt lub Abbesses, ewentualnie linią 2 do stacji Blanche.