Théâtre de Saint-Brieuc

Théâtre de Saint-Brieuc to zabytkowy teatr miejski w sercu Saint-Brieuc, stolicy departamentu Côtes-d'Armor w Bretanii. Niewielka, kameralna sala w stylu włoskim należy do rzadkich w regionie przykładów tego typu architektury teatralnej i od kilku dekad figuruje na liście chronionych zabytków Francji.

Skąd wziął się ten teatr?

Pierwszy budynek teatralny w tym miejscu wzniesiono w latach 1809–1811 według projektu paryskiego architekta Guillota. Obiekt służył miastu przez większą część XIX wieku, aż w 1875 roku strawił go pożar. Odbudowę rozpoczęto kilka lat później, w 1879 roku, tym razem pod kierunkiem architekta miejskiego Alexandre'a Angiera. Nowy gmach otwarto uroczyście w 1884 roku i to właśnie ta bryła stoi w Saint-Brieuc do dziś.

Co zobaczysz w środku i na zewnątrz?

Elewacja frontowa utrzymana jest w duchu neoklasycystycznym: parter, piętro i poddasze ułożone są w klarownym, symetrycznym układzie, a wejścia oraz okna foyer skupiono centralnie na osi budynku. To skromna, ale elegancka fasada, typowa dla teatrów miejskich budowanych we Francji w drugiej połowie XIX wieku.

Prawdziwym powodem, dla którego warto tu zajrzeć, jest jednak wnętrze. Widownia ma kształt elipsy — klasyczny układ sali "à l'italienne" — i mieści około trzystu osób, co czyni ją kameralną w porównaniu z wielkimi operami tamtej epoki. Sufit sali pokrywa malowidło przedstawiające niebo z czterema alegorycznymi postaciami: Muzyki, Tańca, Komedii i Tragedii. Dekoracje foyer i widowni wykonali Carpezat i Lavastre, artyści odpowiedzialni za wystrój wnętrza. Całość powstała pod wyraźnym wpływem paryskich realizacji tamtego okresu, w tym Opery Garnier, choć oczywiście w znacznie mniejszej skali.

Teatr w Saint-Brieuc uchodzi za jeden z niewielu zachowanych w Bretanii przykładów małego teatru włoskiego typu z tak bogatym programem dekoracyjnym wnętrza — to właśnie ta rzadkość sprawia, że obiekt przyciąga uwagę miłośników architektury teatralnej, a nie tylko widzów przychodzących na spektakle. Od 1996 roku budynek figuruje w uzupełniającym spisie francuskich zabytków (inventaire supplémentaire des monuments historiques), co formalnie potwierdza jego wartość historyczną.

Jak dotrzeć i kiedy przyjechać?

Teatr stoi w centrum Saint-Brieuc, w łatwo dostępnej części miasta, blisko innych obiektów zabytkowych stolicy departamentu — spacerem można połączyć wizytę z obejrzeniem katedry Saint-Étienne czy starówki. Saint-Brieuc ma własny dworzec kolejowy z bezpośrednimi połączeniami z Paryżem, Rennes i Brestem, co czyni miasto wygodnym punktem wypadowym w Bretanii.

Najlepszym momentem na odwiedziny zależy od tego, czego się szuka: sama bryła i fasada dostępne są do obejrzenia przez cały rok, natomiast żeby zobaczyć wnętrze sali od środka, warto sprawdzić lokalny program kulturalny i wybrać się na spektakl lub wydarzenie otwarte dla publiczności — to najpewniejszy sposób, by na własne oczy zobaczyć malowany sufit i wystrój widowni.

Najczęstsze pytania

Czy obecny budynek teatru to ten sam, który zbudowano w 1811 roku? Nie. Pierwszy teatr z lat 1809–1811 spłonął w 1875 roku. Budynek, który stoi dziś, powstał w latach 1879–1884 według projektu architekta Alexandre'a Angiera.

Ile osób mieści widownia? Elipsoidalna sala w stylu włoskim mieści około trzystu widzów.

Co jest najbardziej charakterystyczne we wnętrzu teatru? Malowany sufit z alegoriami Muzyki, Tańca, Komedii i Tragedii oraz dekoracje foyer autorstwa Carpezata i Lavastre'a.

Czy teatr jest chroniony jako zabytek? Tak, od 1996 roku znajduje się w uzupełniającym spisie francuskich zabytków historycznych.