Sumène River Viaduct

Wiadukt na Sumène we wsi Vendes, na granicy gmin Bassignac i Méallet w departamencie Cantal (Owernia-Rodan-Alpy), to jedna z ciekawszych pamiątek po epoce kolei górskich w środkowej Francji. Metalowa konstrukcja przerzucona nad rzeką Sumène i drogą departamentalną D922 od ponad stu lat wpisuje się w krajobraz tej części Owernii, a od kilkunastu lat pełni zupełnie nową funkcję – jako element trasy pieszo-rowerowej.

Skąd wziął się wiadukt na Sumène?

Historia obiektu sięga drugiej połowy XIX wieku, gdy Francja intensywnie rozbudowywała sieć kolejową łączącą regiony górskie z resztą kraju. W 1868 roku zapadła decyzja o budowie linii łączącej Clermont-Ferrand z Tulle, z odgałęzieniem w Eygurande, które miało umożliwić eksploatację okolicznych złóż węgla. Odcinek do stacji Largnac otwarto w 1882 roku, jednak połączenie tej linii z drugą, przechodzącą przez Vendes, wymagało pokonania znacznie trudniejszego terenu – z licznymi mostami, wiaduktami i tunelami. Prace potrwały kolejną dekadę, a samo połączenie oddano do użytku dopiero w 1893 roku.

Kto zbudował wiadukt i jak wygląda konstrukcja?

Wiadukt wykonały odlewnie Commentry-Fourchambault, jedno z ważniejszych francuskich przedsiębiorstw metalurgicznych XIX wieku, specjalizujące się w konstrukcjach żelaznych dla kolei. Powstał obiekt prostoliniowy o łącznej długości 366 metrów, złożony z trzech przęseł kratownicowych o rozpiętości 78 metrów oraz dwóch o rozpiętości 66 metrów. Całość opiera się na czterech granitowych filarach murowanych, które nadają konstrukcji surowy, charakterystyczny dla regionu wygląd – kontrastujący z lekkością metalowej kratownicy ponad nimi. Pociągi po raz pierwszy przejechały przez wiadukt 1 lipca 1893 roku.

Co się z nim stało po zamknięciu linii?

Linia kolejowa przez Vendes funkcjonowała ponad sto lat, aż do 2 lipca 1994 roku, kiedy to ruch kolejowy na tym odcinku został ostatecznie wstrzymany. Wiadukt nie popadł jednak w zapomnienie – w 2006 roku, decyzją z 28 października, obiekt wpisano na listę francuskich zabytków (monuments historiques), co zabezpieczyło go przed rozbiórką i pozwoliło zachować jako świadectwo dawnej inżynierii kolejowej.

Co dziś przyciąga turystów w to miejsce?

Dawny nasyp kolejowy między stacjami Largnac i Vendes zamieniono w trasę pieszo-rowerową, popularną wśród miłośników jazdy na rowerze górskim i spokojnych spacerów wśród wzgórz Owernii. Przejście po dawnym torowisku, z widokiem na dolinę Sumène spod samego wiaduktu, to dobra okazja, by docenić skalę XIX-wiecznej inżynierii bez konieczności wsiadania do pociągu. Okolica Vendes i Cantal to teren typowy dla regionu Owernia – wulkaniczne wzgórza, zielone doliny i niewielkie kamienne wioski, w które można wpleść odwiedziny wiaduktu jako część dłuższej wycieczki po okolicy.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się wiadukt na Sumène? Wiadukt leży na granicy gmin Bassignac i Méallet, w pobliżu miejscowości Vendes, w departamencie Cantal, w regionie Owernia-Rodan-Alpy.

Czy przez wiadukt nadal kursują pociągi? Nie. Linia kolejowa została zamknięta dla całego ruchu 2 lipca 1994 roku, a dawny nasyp służy dziś jako trasa turystyczna.

Jak duży jest ten obiekt? Wiadukt ma 366 metrów długości i składa się z pięciu przęseł metalowych (trzech o rozpiętości 78 m i dwóch o rozpiętości 66 m) opartych na czterech granitowych filarach.

Czy wiadukt jest chroniony jako zabytek? Tak, od 2006 roku figuruje na liście francuskich monuments historiques, co potwierdza jego wartość jako zabytku techniki kolejowej.