Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Latarnia morska Sule Skerry stoi na samotnej skalistej wysepce na Atlantyku, około 60 km na zachód od Mainland, głównej wyspy Orkadów w Szkocji. Przez blisko wiek była najbardziej odciętą od świata latarnią z załogą w Wielkiej Brytanii. Dziś działa automatycznie i nie jest atrakcją, do której można po prostu przyjechać. Warto ją jednak poznać, bo łączy historię szkockiego latarnictwa z jedną z ważniejszych kolonii ptaków morskich w kraju.
Jak dotrzeć do latarni Sule Skerry?
Wyspa nie ma regularnego połączenia ani infrastruktury turystycznej. Latarnią zarządza Northern Lighthouse Board, a wyspa jest też chronionym obszarem przyrodniczym, więc lądowanie bez zgody nie wchodzi w grę. Warunki morskie na otwartym Atlantyku są zwykle trudne. Najbliższą bazą wypadową jest Stromness na Mainland, gdzie od 1895 roku mieszkały rodziny latarników. Z lądu latarni nie widać, dlatego większość osób poznaje ją z opowieści, zdjęć i lokalnych publikacji.
Jak powstała latarnia?
Projekt przygotowali w 1891 roku David i Charles Stevensonowie, przedstawiciele słynnej rodziny inżynierów latarni szkockich. Budowa wieży ruszyła w maju 1892 roku, a światło zapalono w 1895 roku. Zapisy w rejestrze Canmore i innych źródłach różnią się w szczegółach dat ukończenia, natomiast data uruchomienia jest zgodna. W lampie pracował początkowo duży układ optyczny typu hiperradialnego, który później zastąpiono soczewką czwartego rzędu. Zastosowano w niej układ pryzmatów, który wynalazł Charles Stevenson.
Jak wyglądało życie latarników?
Załoga mieszkała na skale, a zaopatrzenie dowożono statkiem Pole Star w comiesięcznych rejsach. W 1973 roku zmianę załogi i dostawy przejął helikopter, który przylatywał co dwa tygodnie. Z tego powodu Sule Skerry zapisała się jako najdalej wysunięta latarnia z obsadą w Wielkiej Brytanii, od otwarcia aż do automatyzacji. W grudniu 1982 roku latarnię zautomatyzowano. Od tego czasu jest nienadzorowana na miejscu, a pracę urządzeń monitoruje centrala Northern Lighthouse Board w Edynburgu.
Co żyje na Sule Skerry?
Wyspa i pobliska skała Sule Stack tworzą obszar specjalnej ochrony ptaków (SPA) wyznaczony przez NatureScot. Według jego opisu gniazduje tu około 46 900 par maskonurów, około 5 900 par głuptaków oraz nawałnik burzowy (Hydrobates pelagicus) w liczbie od 500 do 5 000 par. Znaczące są też kolonie nurzyka zwyczajnego (Uria aalge, około 6 300 osobników) i kormoranów czubatych (około 874 par). W sumie obszar regularnie wspiera ponad 20 000 ptaków morskich. Liczebność ptaków badają od 1975 roku wolontariusze z Sule Skerry Ringing Group.
Kiedy najlepiej poznawać to miejsce?
Ptaki lęgowe przebywają na wyspie wiosną i latem, a maskonury opuszczają kolonie pod koniec lata. Dla osób planujących pobyt na Orkadach to dobry okres także na rejsy widokowe i wizyty w innych latarniach regionu.
Najczęstsze pytania
Czy można zwiedzić latarnię Sule Skerry?
Nie ma regularnego zwiedzania. Wyspa jest oddalona, trudno dostępna i chroniona jako obszar ptasi, a latarnia pozostaje obiektem operacyjnym.
Czy w latarni nadal mieszkają latarnicy?
Nie. Od grudnia 1982 roku działa automatycznie i jest nadzorowana z Edynburga.
Gdzie leży Sule Skerry?
Około 60 km na zachód od Mainland na Orkadach, na północno-zachodnim wybrzeżu Szkocji, na otwartym Atlantyku.
Jakie ptaki gniazdują na wyspie?
Najliczniejsze są maskonury i głuptaki. Występują tu też nawałniki burzowe, nurzyki zwyczajne i kormorany czubate.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.