Souš

Souš to szczyt o wysokości 1224 m n.p.m., leżący we wschodniej części Masywu Śnieżnika, w paśmie ciągnącym się od Podbełki w kierunku południowym, tuż przy czesko-polskiej granicy. Niemiecka nazwa góry — Steinberg, czyli „Kamienna Góra" — przypomina, że teren ten od dawna kojarzono z kamienistym, surowym charakterem. Dziś zbocza są w połowie porośnięte lasem świerkowym, w połowie zaś pokrywają je dawne poklęskowe hale — pozostałość po szkodach imisyjnych sprzed dekad — na których powoli odradza się młody drzewostan. Na wysokościowych partiach szczytu można natrafić także na fragmenty torfowisk, typowe dla wyżej położonych partii Masywu Śnieżnika.

Jak dojść na szczyt Souš?

Najwygodniejszy dostęp prowadzi niebieskim szlakiem biegnącym granią od schroniska Babuše, położonego w przełęczy na wysokości około 1230 m, pomiędzy Podbełką a kulminacją noszącą — nieco myląco — tę samą nazwę Babuše (1245 m). To właśnie przy tym szlaku, w miejscu skrzyżowania z zielonym znakowaniem odchodzącym w stronę rozdroża Pod Babuší, turyści najczęściej rozpoczynają podejście na Souš. Sama leśniczówka Babuše nie jest dostępna publicznie, ale okolica stanowi wygodne miejsce na odpoczynek w trasie.

Alternatywą dla osób nadchodzących od strony południowej jest szlak żółty prowadzący od Stříbrnic do górskiej chaty Návrší, położonej na wysokości niespełna 900 m na wschodnim stoku Mokrego Grzbietu — południowego ramienia całego masywu. Stamtąd trasa pnie się dalej w kierunku północno-zachodnim, do rozdroża Nad Adelinym Źródłem, skąd można kontynuować wędrówkę w stronę grani Podbełki i dalej na Souš.

Co widać ze szczytu i dlaczego warto tam iść?

Souš nie jest szczytem widokowym w klasycznym sensie — gęsty las na większej części zbocza ogranicza panoramę, a sam wierzchołek nie oferuje odsłoniętej ekspozycji porównywalnej z sąsiednim Králickym Sněžníkem. To właśnie on, najwyższa kulminacja pasma (1424 m), przyciąga turystów szukających szerokiego widoku — od 2022 roku stoi tam nowa wieża widokowa, wzniesiona w miejscu poprzedniej, rozebranej jeszcze w latach 70. Souš pełni raczej rolę spokojnego etapu na dłuższej grani, docenianego przez tych, którzy cenią ciszę lasu i mniej uczęszczane odcinki szlaku bardziej niż zatłoczone punkty widokowe.

Region ten to typowy krajobraz pogranicza polsko-czeskiego — pofałdowane grzbiety, doliny potoków spływających w stronę Moravy i Nysy Kłodzkiej, oraz sieć dawnych granicznych ścieżek, które dziś służą turystyce pieszej i rowerowej po obu stronach granicy.

Najczęstsze pytania

Jak wysoki jest Souš? Szczyt ma 1224 m n.p.m. i leży we wschodniej części Masywu Śnieżnika.

Skąd najlepiej wyruszyć na Souš? Najczęściej używana trasa to niebieski szlak od schroniska/przełęczy Babuše; alternatywą jest podejście od chaty Návrší szlakiem żółtym od strony Stříbrnic.

Czy na szczycie jest punkt widokowy? Nie — szczyt jest w większości zalesiony, a najlepszy widok w okolicy oferuje pobliski Kralický Sněžník z nową wieżą widokową z 2022 roku.

Czy przy szlaku można się zatrzymać na odpoczynek? Tak, okolice schroniska Babuše w przełęczy stanowią dogodne miejsce postoju, choć sam obiekt nie jest ogólnodostępny.

Co warto wiedzieć o przyrodzie tego miejsca? Zbocza Souš łączą starszy las świerkowy z terenami regenerującymi się po dawnych szkodach imisyjnych, a wyżej położone partie kryją niewielkie torfowiska charakterystyczne dla tej części Sudetów.