Schlern

Schlern to masyw górski w Dolomitach, położony w Południowym Tyrolu we Włoszech. Charakterystyczna, płasko zakończona sylwetka góry wyróżnia ją spośród okolicznych szczytów i sprawia, że jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych widoków w całym regionie. Masyw przyciąga piechurów, miłośników przyrody i fotografów z całej Europy.

Jak dotrzeć na Schlern?

Główną bazą wypadową jest miejscowość Seis am Schlern (po włosku Siusi allo Sciliar), skąd prowadzą szlaki na masyw. Najbliższe duże miasto to Bolzano — stolica Południowego Tyrolu, z połączeniami kolejowymi do Mediolanu, Wiednia i Innsbrucka. Z dworca w Bolzano regionalne autobusy i pociągi docierają w okolice Schlern. Dostępny jest również wyciąg krzesełkowy z Seis am Schlern, który skraca podejście i otwiera dostęp do wyżej położonych partii płaskowyżu.

Podróżując samochodem, warto korzystać z parkingów przy dolnej stacji wyciągu — w sezonie letnim ruch jest duży, a wjazd powyżej może być ograniczony.

Co zobaczysz na Schlern?

Schlern należy do pasma Dolomitów, wpisanego na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Z płaskowyżu roztaczają się szerokie panoramy na okoliczne szczyty dolomitowe, alpejskie łąki i doliny Południowego Tyrolu. Główny wierzchołek, Santner Spitze, po raz pierwszy został zdobyty w lipcu 1880 roku przez Johanna Santnera, od którego pochodzi jego nazwa.

Masyw wchodzi w skład Parku Przyrody Sciliar-Catinaccio (niem. Naturpark Schlern-Rosengarten) — chronionego obszaru obejmującego skaliste zbocza, lasy i alpejskie łąki. W parku można obserwować typową faunę alpejską, a latem łąki pokrywają się bogatą roślinnością kwiatową.

Na Schlern prowadzi kilka szlaków o różnym stopniu trudności: od spokojnych tras spacerowych dostępnych dla rodzin z dziećmi po bardziej wymagające drogi prowadzące na wierzchołki.

Kiedy przyjechać?

Lato, od czerwca do września, to najlepszy czas na wędrówki — szlaki są wolne od śniegu, dni długie, a warunki sprzyjają spacerom nawet z najmłodszymi. Jesień przyciąga fotografów: złote kolory alpejskich łąk w kontrze do ośnieżonych szczytów tworzą wyjątkowe kadry. Zima to sezon narciarski — w pobliżu działa kilka ośrodków, a okolica nabiera zupełnie innego charakteru.

Wiosną (kwiecień–maj) część szlaków może być jeszcze nieprzejezdna z powodu resztek śniegu — warto sprawdzić aktualny stan przed wyjazdem.

Najczęstsze pytania

Czy Schlern jest trudny do zdobycia? Trasy po płaskowyżu są dostępne dla turystów w dobrej kondycji fizycznej bez specjalistycznego sprzętu. Jedynie podejścia na techniczne szczyty, w tym na Santner Spitze, wymagają doświadczenia i odpowiedniego wyposażenia.

Czy potrzebny jest przewodnik górski? Na standardowych, oznakowanych szlakach przewodnik nie jest konieczny — drogi są dobrze wytyczone i regularnie uczęszczane. Przy ambitniejszych planach (podejścia via ferrata, szczyty) warto skorzystać z usług lokalnego przewodnika.

Gdzie można zatrzymać się w okolicy? Seis am Schlern i okoliczne wioski oferują szeroką ofertę noclegową: od hoteli i pensjonatów po schroniska górskie i gospodarstwa agroturystyczne. W sezonie szczytowym, czyli lipcu i sierpniu, rezerwacja z wyprzedzeniem jest wskazana.

Co zabrać ze sobą na szlak? Solidne buty trekkingowe z twardą podeszwą, kurtka przeciwdeszczowa i zapas wody to absolutne minimum. Na płaskowyżu temperatura jest wyraźnie niższa niż w dolinie, nawet w środku lata, więc dodatkowa warstwa odzieży jest przydatna przez cały rok.