Řimbaba Mine

Řimbaba to dawna kopalnia ołowiu w osadzie Vysoká Pec, wchodzącej w skład gminy Bohutín tuż pod Příbramí w Kraju Środkowoczeskim. Jedna z najmniejszych kopalń dawnego rewiru bohutińskiego dziś działa jako skansen górniczy — z wieżą widokową, ekspozycjami i wejściem do podziemi.

Jak dotrzeć na miejsce?

Vysoká Pec leży kilka kilometrów na zachód od centrum Příbrami, przy drodze prowadzącej w stronę Bohutína. Najwygodniej dojechać samochodem — przy obiekcie znajduje się parking, a okolica to typowy krajobraz poprzemysłowy, poprzecinany dawnymi hałdami i stawami osadnikowymi. Komunikacją publiczną trzeba dojechać autobusem z Příbrami do Bohutína, a stamtąd dojść pieszo — trasa prowadzi malowniczą doliną, więc warto zaplanować dodatkowe pół godziny. Řimbaba leży też przy szlakach turystycznych łączących pobliskie zabytki górnicze Březových Hor, więc dobrze wpasowuje się w dłuższy spacer po regionie.

Co warto zobaczyć na miejscu?

Charakterystycznym elementem założenia jest wieża wyciągowa, przebudowana na punkt widokowy — z góry rozciąga się widok na dolinę i dawne tereny wydobywcze. Poza wieżą teren obejmuje ekspozycje poświęcone historii górnictwa rud ołowiu w regionie oraz możliwość zejścia do części podziemnej, gdzie zachowały się fragmenty dawnych chodników. Na miejscu stoi też odtworzony barokowy piec hutniczy, wybudowany według wzoru znanego z Szumawy — nawiązuje do dawnej działalności przetwórczej, jaką kopalnia prowadziła we własnym zakresie. Obiektem opiekuje się lokalne stowarzyszenie Spolek Řimbaba Bohutín, które organizuje tu też wydarzenia tematyczne, w tym publiczne pieczenie chleba nawiązujące do miejscowych tradycji.

Jaka jest historia kopalni?

Řimbaba nie zawsze nosiła tę nazwę — pierwotnie funkcjonowała jako Důl Božího požehnání (niem. Segen Gottes Schacht, czyli "kopalnia Bożego błogosławieństwa"). Teren był eksploatowany prospekcyjnie już od średniowiecza, jednak właściwe wydobycie na większą skalę ruszyło w 1843 roku, gdy po odnowieniu starej sztolni pod pobliskim zbiornikiem kolenáčowskim (służącej do odwadniania i wentylacji) rozpoczęto drążenie głównego szybu. Wydobywano tu głównie galenę, czyli rudę ołowiu, a kopalnia dysponowała własnym zakładem przeróbczym. Eksploatacja trwała do 1900 roku, kiedy żyły przestały dawać opłacalne ilości rudy i kopalnię zamknięto. Historia miejsca na tym się jednak nie skończyła — w latach 50. XX wieku Řimbaba została ponownie otwarta, tym razem jako kopalnia szkoleniowa dla uczniów górniczych.

Kiedy najlepiej przyjechać?

Najlepszy czas na odwiedziny to wiosna i lato, gdy dłuższe dni pozwalają połączyć zwiedzanie skansenu ze spacerem po okolicznych szlakach, a widok z wieży nie jest ograniczony wczesnym zmrokiem. Warto sprawdzić wcześniej godziny otwarcia ekspozycji, ponieważ obiekt prowadzony jest przez lokalne stowarzyszenie i dostępność bywa sezonowa. Jesienią okolica zyskuje dodatkowy urok dzięki kolorystyce lasów otaczających dawne tereny górnicze.

Najczęstsze pytania

Czym pierwotnie była Řimbaba? Kopalnią rudy ołowiu (galeny), działającą pod pierwotną nazwą Důl Božího požehnání, z aktywnym wydobyciem w latach 1843–1900.

Czy można zejść pod ziemię? Tak, obiekt udostępnia zwiedzającym część dawnych podziemnych wyrobisk obok naziemnej ekspozycji i wieży widokowej.

Kto dziś zarządza obiektem? Opieką nad kopalnią i jej udostępnianiem zajmuje się lokalne stowarzyszenie Spolek Řimbaba Bohutín, promujące historię górnictwa w regionie.

Czy w pobliżu są inne atrakcje górnicze? Tak, Řimbaba leży niedaleko historycznego rewiru górniczego Březové Hory pod Příbramí, znanego z licznych zabytków techniki związanych z wydobyciem srebra i ołowiu.