Réserve nationale de chasse et faune sauvage

Réserve nationale de chasse et faune sauvage du Caroux-Espinouse to jeden z najstarszych obszarów chronionych we Francji, rozciągający się nad wsią Cambon-et-Salvergues, w sercu Parku Przyrody Regionalnej Haut-Languedoc w departamencie Hérault. Pierwsze pomysły objęcia tego pasma ochroną sięgają lat 50. XX wieku, kiedy rozważano tu utworzenie parku narodowego. Ostatecznie w 1973 roku powstała rezerwa łowiecka i przyrodnicza, a jej status potwierdzono rozporządzeniem ministerialnym w 1999 roku. Dziś obszar zarządzany jest wspólnie przez Office français de la biodiversité oraz Office National des Forêts, przy współpracy z instytutami naukowymi, w tym INRAE i CNRS.

Gdzie dokładnie leży rezerwa?

Masyw Caroux-Espinouse znajduje się na wododziale między zlewiskiem atlantyckim a śródziemnomorskim, co tłumaczy niezwykłe zróżnicowanie klimatyczne tego miejsca. Południowa część, bardziej stroma i skalista, ma ciepły i suchy klimat śródziemnomorski, podczas gdy północne płaskowyże i grzbiety są chłodniejsze i wilgotniejsze. Sama rezerwa obejmuje około 1658 hektarów, a licząc sąsiadujący teren Peyroutarié – łącznie blisko 1800 hektarów terenów objętych ochroną.

Jaka przyroda czeka na odwiedzających?

To, co wyróżnia Caroux-Espinouse, to mozaika bardzo różnych środowisk naturalnych skupionych na niewielkim obszarze: górskie łąki, stare lasy bukowe, skaliste zbocza i tereny podmokłe sąsiadują tu ze sobą w odległości kilku kilometrów. Warto jednak wiedzieć, że krajobraz zmienia się z czasem – na przestrzeni ostatnich pięćdziesięciu lat lasy zajęły znaczną część dawnych terenów otwartych, a powierzchnia łąk, wrzosowisk i torfowisk zmniejszyła się o połowę. To naturalna sukcesja roślinności, którą naukowcy monitorują od dekad.

Dlaczego ta rezerwa jest tak znana wśród myśliwych i przyrodników?

Caroux-Espinouse słynie przede wszystkim z populacji muflonów – żyje tu ponad tysiąc tych dzikich owiec, a miejscowe okazy uznawane są za jedne z najlepszych trofeów łowieckich we Francji. Populacja ta była przedmiotem wieloletnich programów reintrodukcji i badań naukowych, co czyni rezerwę ważnym punktem odniesienia dla zarządzania dziką zwierzyną kopytną w kraju. Obszar ten obchodził niedawno pięćdziesiątą rocznicę istnienia, co Office français de la biodiversité podsumował jako pół wieku badań naukowych i ochrony bioróżnorodności.

Co warto wiedzieć przed wizytą?

Dostęp do lasu domanialnego Caroux-Espinouse regulowany jest przez ONF, który organizuje tu również jednodniowe polowania na określonych zasadach. Turyści odwiedzający okolice Cambon-et-Salvergues mogą liczyć na szlaki piesze prowadzące przez różnorodne krajobrazy masywu, od bukowych lasów po odsłonięte grzbiety z widokiem na dolinę.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstała rezerwa? Rezerwę utworzono w 1973 roku, a jej status potwierdzono rozporządzeniem ministerialnym z 1999 roku.

Jak duży jest ten obszar chroniony? Sama rezerwa zajmuje około 1658 hektarów, a wraz z terenem Peyroutarié – blisko 1800 hektarów.

Jakie zwierzęta można tu spotkać? Najbardziej charakterystycznym gatunkiem jest muflon – populacja licząca ponad tysiąc osobników, znana z wysokiej jakości trofeów.

Kto zarządza rezerwą? Wspólnie Office français de la biodiversité i Office National des Forêts, we współpracy z ośrodkami naukowymi takimi jak INRAE i CNRS.