Quillebeuf Lighthouse

Latarnia morska Quillebeuf (Phare de Quillebeuf) stoi na brzegu Sekwany w Quillebeuf-sur-Seine, niewielkiej normandzkiej gminie w departamencie Eure. To ostatnia czynna latarnia na całym biegu rzeki — świadek epoki, gdy żegluga po Sekwanie po zmroku była praktycznie niemożliwa, a przełom w Quillebeuf uważano za jeden z najbardziej niebezpiecznych odcinków wodnych we Francji.

Skąd wzięła się latarnia w Quillebeuf?

Problem widoczności na rzece dotknął przede wszystkim kupców i armatorów płynących do Rouen. To właśnie Izba Handlowa Rouen w styczniu 1807 roku zwróciła się o budowę oświetlonego punktu orientacyjnego w Quillebeuf. Sprawa nabrała formalnego charakteru dekretem cesarskim z 3 maja 1810 roku, który zatwierdził budowę. Pierwsze światło zapalono jednak dopiero 17 stycznia 1817 roku — była to prostsza konstrukcja, którą dzisiejsza latarnia zastąpiła dekady później.

Obecną wieżę wznieśli w 1862 roku według planów architekta Léonce'a Reynauda, jednej z ważniejszych postaci francuskiego budownictwa latarni morskich XIX wieku. Nowa latarnia zastąpiła wysłużony ogień z 1817 roku, dając żeglarzom pewniejszy punkt odniesienia przy wejściu na trudny odcinek rzeki.

Co zobaczysz na miejscu?

Wieża ma 14 metrów wysokości i została wzniesiona z ciosanego kamienia, w formie okrągłej, lekko zwężającej się ku górze. Wewnątrz prowadzi kręcone schody aż do latarni — ośmiokątnej metalowej konstrukcji oszklonej tak, by chronić optykę i mosiężne elementy mechanizmu świetlnego przed wiatrem i deszczem od Sekwany.

Warto zwrócić uwagę na kwadratową podstawę budowli, postawioną na palach. To rozwiązanie konstrukcyjne odpowiadało na realne zagrożenie — teren nad rzeką regularnie zalewały wody powodziowe, a fundament na palach miał zapewnić latarni stabilność niezależnie od poziomu Sekwany.

Latarnia otrzymała w 1862 roku stałe białe światło, a w 1908 roku przeszła automatyzację, co pozwoliło ograniczyć obsługę na miejscu. Od 24 listopada 2010 roku obiekt figuruje na liście zabytków historycznych Francji — status ten potwierdza wartość zarówno architektoniczną, jak i techniczną budowli.

Jak dotrzeć do latarni?

Quillebeuf-sur-Seine leży nad Sekwaną w departamencie Eure, w Normandii, niedaleko mostu Pont de Normandie łączącego oba brzegi rzeki. Latarnia stoi bezpośrednio nad wodą, w obrębie miasteczka, więc dojście od centrum zajmuje tylko kilka minut pieszo. To dobry punkt na krótki przystanek podczas podróży wzdłuż dolnej Sekwany, np. w drodze między Le Havre a Rouen.

Kiedy przyjechać?

Latarnia jest obiektem zewnętrznym, dostępnym do obejrzenia przez cały rok — najlepsze warunki do zdjęć i spokojnego zwiedzenia daje jednak wiosna i lato, gdy dłuższe dni i lepsza widoczność pozwalają docenić zarówno samą wieżę, jak i widok na rzekę i okoliczne nadbrzeżne zabudowania.

Najczęstsze pytania

Czy latarnia w Quillebeuf wciąż działa? Tak, to ostatnia czynna latarnia morska na całej Sekwanie — nadal prowadzi ruch rzeczny, choć od 1908 roku działa w trybie automatycznym.

Kto zaprojektował obecną wieżę? Budowlę z 1862 roku zaprojektował architekt Léonce Reynaud, zastępując nią wcześniejszy ogień z 1817 roku.

Czy można wejść na szczyt latarni? Latarnia jest zabytkiem chronionym od 2010 roku i pozostaje obiektem czynnym technicznie — dostęp do wnętrza zwykle jest ograniczony, warto to sprawdzić lokalnie przed wizytą.

Dlaczego fundament latarni stoi na palach? Ponieważ nabrzeże w Quillebeuf regularnie zalewały wody powodziowe Sekwany — palowanie miało zapewnić budowli stabilność niezależnie od poziomu rzeki.