Pliševica

Pliševica to zalesione wzgórze tuż nad wsią Lisac, należącą do gminy Klana w żupanii primorsko-goranskiej, dosłownie kilkaset metrów od granicy ze Słowenią. Miejscowi nazywają je też krótko Pliš — nazwa pochodzi od słowiańskiego określenia gołych, trawiastych szczytów, choć dziś zbocza porastają głównie łąki pasterskie i lasy. To kameralny cel dla osób, które szukają spokojnej wędrówki lub przejażdżki rowerowej z dala od zatłoczonych szlaków Kvarneru, a jednocześnie chcą zobaczyć autentyczną, pograniczną wieś Gorskiego Kotaru.

Jak dotrzeć na Pliševicę?

Punktem wyjścia jest wieś Lisac, leżąca na wysokości około 700 m n.p.m., na północny zachód od centrum gminy Klana. Z Rijeki dojazd zajmuje mniej więcej pół godziny samochodem — trasa prowadzi przez Klanę, skąd lokalne drogi pną się w stronę Lisaca, Studenej i Škalnicy. Samo wzgórze Pliševica wznosi się bezpośrednio nad zabudową wsi, na wysokości między 678 a 765 m n.p.m., więc podejście od strony Lisaca jest krótkie i nie wymaga zaawansowanego przygotowania. Trasa funkcjonuje jako fragment dłuższej pętli Klana–Pliš, licząca około 12 km i kilkaset metrów przewyższenia, pokonywana pieszo w około 4,5–5 godzin. Ten sam odcinek wykorzystywany jest również jako krótki, zielony (łatwy) singletrack rowerowy o długości niecałego kilometra, popularny wśród rowerzystów z Rijeki.

Co zobaczysz na szlaku?

Krajobraz Pliševicy to typowy dla pogranicza Gorskiego Kotaru i Słowenii układ pastwisk, polan śródleśnych i bukowo-jodłowych lasów. Ze zboczy wzgórza roztaczają się widoki na okoliczne wzniesienia — Grmadę i Liščiće od strony granicy — oraz na dolinę potoku Reka, którego źródła znajdują się w pobliżu, na północ od Lisaca. Sama wieś Lisac to zaledwie kilkanaście gospodarstw skupionych wokół niewielkiego kościoła św. Jerzego, odnowionego w 1887 roku wysiłkiem mieszkańców. Historia osady sięga XVIII wieku — na józefińskiej mapie wojskowej z tego okresu wieś oznaczono jako LISZACZ, a pobliski wierzchołek jako LISSACZKI VERH (Grmada), odnotowując przy tym istnienie niewielkiej kaplicy. Życie towarzyskie od pokoleń skupia się wokół starej gospody „Lovac", a w dzień świętego Jerzego do wsi wracają dawni mieszkańcy i ich rodziny, by wspólnie świętować.

Kiedy przyjechać?

Najlepsza pora na wędrówkę lub przejażdżkę rowerową to późna wiosna i lato, gdy pastwiska są zielone, a szlak przez las oferuje przyjemny cień. Jesień sprawdza się dla obserwatorów ptaków — okoliczne lasy i polany są wskazywane jako dobry teren do birdwatchingu. Zimą wysokość i ekspozycja wzgórza sprawiają, że bywa tu chłodno i wietrznie, a lokalne drogi dojazdowe mogą być śliskie, więc warto sprawdzić prognozę przed wyjazdem. Szlak jest dostępny cały rok i przyjazny dla psów, choć w wielu miejscach można je prowadzić bez smyczy tylko pod kontrolą.

Najczęstsze pytania

Czy Pliševica to osobna miejscowość? Nie — to wzgórze nad wsią Lisac, część gminy Klana. Sama nazwa bywa też stosowana wobec pobliskiego szczytu Pliš.

Ile trwa wejście na wzgórze? Krótkie podejście od strony Lisaca zajmuje zwykle mniej niż godzinę; pełna pętla Klana–Pliš to natomiast 4,5–5 godzin marszu.

Czy trasa nadaje się dla rodzin z dziećmi? Krótszy odcinek w pobliżu Lisaca ma łagodne nachylenie i jest oznaczony jako łatwy, więc sprawdzi się dla mniej zaawansowanych turystów; dłuższa pętla wymaga już lepszej kondycji.

Co jeszcze warto zobaczyć w okolicy? Warto zajrzeć do samej Klany oraz odwiedzić źródła potoku Reka na północ od Lisaca, a także sąsiednie wsie Studenę i Škalnicę, tworzące razem niewielką, pograniczną gminę.