Place Louis Morichar - Louis Moricharplein

Place Louis Morichar - Louis Moricharplein to zielony, wydłużony plac w gminie Saint-Gilles (Sint-Gillis), jednej z dziewiętnastu gmin regionu stołecznego Brukseli. Plac leży na pochyłym terenie i ma charakter parkowy — zamiast typowego brukowanego rynku znajdziemy tu trawniki, ścieżki spacerowe i starodrzew, co czyni go raczej lokalnym skwerem wypoczynkowym niż reprezentacyjnym placem miejskim.

Gdzie dokładnie leży plac?

Miejsce znajduje się we wschodniej części Saint-Gilles, w rejonie ograniczonym niegdyś drogami do Waterloo i Charleroi oraz dzielnicą Louise. To właśnie z myślą o zabudowie tych terenów pod koniec XIX wieku inspektor przedmieść Brukseli, Victor Besme, opracował w 1862 roku obszerny plan urbanistyczny, który objął całą okolicę. Na skrzyżowaniu kilku ulic — m.in. rue de Rhétorique, rue du Lycée, rue des Étudiants, rue de Parme, rue de Roumanie, rue d'Irlande oraz rue de Tamines — wygospodarowano przestrzeń pod plac publiczny.

Jak powstał ten plac?

Rada miejska Brukseli podjęła decyzję o podziale gruntów na działki budowlane w 1882 roku, jednak proces sprzedaży rozciągnął się na kolejne lata — wszystkie parcele znalazły nabywców dopiero między 1897 a 1902 rokiem. Zabudowa wokół placu powstawała bardzo szybko po sprzedaży działek, w efekcie czego otoczenie zyskało spójny, choć eklektyczny charakter architektoniczny. W 1898 roku władze Saint-Gilles zwróciły się do administracji Brukseli o zgodę na wykupienie około 6900 m² terenu z myślą o urządzeniu w tym miejscu placu publicznego — i to właśnie ta decyzja przesądziła o dzisiejszym, zielonym charakterze przestrzeni.

Skąd wzięła się nazwa placu?

Pierwotnie miejsce to nosiło nazwę Place de Parme. Obecną nazwę, upamiętniającą Louisa Morichara, nadano placowi w 1911 roku. Louis Morichar (1858–1939) był prawnikiem oraz radnym odpowiedzialnym za instrukcję publiczną i sztuki piękne — pełnił funkcję ławnika (odpowiednika radnego wykonawczego) w lokalnym samorządzie. Zmiana nazwy z „Parmy" na nazwisko lokalnego działacza samorządowego wpisuje się w typową dla przełomu XIX i XX wieku praktykę upamiętniania zasłużonych postaci życia publicznego w nazewnictwie ulic i placów.

Jak wygląda zabudowa wokół placu?

Kamienice otaczające dawną Place de Parme powstawały w szybkim tempie na przełomie XIX i XX wieku, gdy wszystkie działki budowlane znalazły już nabywców. Efektem tego procesu jest zwarta pierzeja budynków utrzymanych w stylu eklektycznym oraz secesji brukselskiej (art nouveau) — architektury charakterystycznej dla wielu mieszczańskich dzielnic stolicy Belgii z tamtego okresu. Spacerując wokół placu, można więc dostrzec typowe dla tego stylu detale fasad: zdobione balkony, ozdobne obramowania okien czy charakterystyczne dla epoki bogate sztukaterie.

Najczęstsze pytania

Czy Place Louis Morichar to plac miejski czy park? Ma charakter hybrydowy — formalnie jest placem, ale jego ukształtowanie na pochyłym terenie oraz zagospodarowanie zielenią sprawiają, że funkcjonuje jak niewielki park osiedlowy.

Kim był Louis Morichar? To prawnik i lokalny działacz samorządowy (1858–1939), pełniący funkcję ławnika odpowiedzialnego za instrukcję publiczną i sztuki piękne w Saint-Gilles.

Kiedy plac otrzymał obecną nazwę? W 1911 roku — wcześniej, od momentu powstania pod koniec XIX wieku, nosił nazwę Place de Parme.

W jakim stylu zbudowano kamienice wokół placu? Przeważa styl eklektyczny oraz secesja brukselska (art nouveau), typowa dla zabudowy Saint-Gilles z przełomu XIX i XX wieku.