Phare de Tréhiguier

Phare de Tréhiguier to niewielka morska latarnia stojąca w wiosce Tréhiguier, na terenie gminy Pénestin w departamencie Morbihan, na lewym brzegu ujścia rzeki Vilaine. Choć od dawna nie prowadzi już statków, jej kwadratowa wieża z ostrym, krytym łupkiem dachem pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów tej części bretońskiego wybrzeża.

Gdzie stoi i jak dotrzeć?

Latarnia znajduje się dosłownie na brzegu portu Tréhiguier, niewielkiej osady rybackiej wchodzącej w skład gminy Pénestin, tuż przy ujściu Vilaine do Atlantyku. To okolica popularna wśród osób odwiedzających La Roche-Bernard i wybrzeże między Morbihan a Loire-Atlantique. Do Tréhiguier najłatwiej dojechać samochodem — wioska leży przy lokalnej drodze prowadzącej wzdłuż estuarium, z parkingiem w pobliżu portu. Stąd do latarni jest kilka minut pieszo, spacerem wzdłuż nabrzeża, między łodziami rybackimi i pomostami.

Co zobaczysz na miejscu?

Phare de Tréhiguier to tak zwana maison-phare — budynek mieszkalny połączony z wieżą latarni, a nie samotna wolnostojąca konstrukcja, jak w przypadku wielu latarni morskich na otwartym oceanie. Wieża ma kwadratowy przekrój i liczy około 13 metrów wysokości, a wieńczy ją piramidalny dach kryty łupkiem — charakterystyczny detal architektury bretońskiej. Latarnię wybudowano w 1881 roku, a do służby oddano rok później. Działała w parze z latarnią Phare du Scal, stojącą po drugiej stronie ujścia — razem tworzyły układ dwóch świateł nawigacyjnych (przedniego i tylnego), które pozwalały żeglarzom bezpiecznie wpływać do wąskiego i zdradliwego kanału Vilaine.

Latarnia przetrwała trudny okres II wojny światowej — w grudniu 1944 roku została uszkodzona podczas alianckich bombardowań, ale po odbudowie wróciła do służby w 1947 roku. W 1971 roku zautomatyzowano jej działanie, co oznaczało koniec pracy latarników na miejscu. Ruch żeglugowy na Vilaine jednak systematycznie słabł, głównie za sprawą budowy zapory w Arzal, która zmieniła charakter ujścia rzeki. W efekcie latarnia została ostatecznie wygaszona pod koniec lat 80. XX wieku.

Dziś w budynku dawnej latarni działa Maison de la mytiliculture — niewielkie muzeum poświęcone lokalnej hodowli mułek (moules de bouchot), tradycyjnemu zajęciu mieszkańców tego fragmentu wybrzeża Morbihan. To dobre miejsce, by dowiedzieć się, jak wygląda praca hodowców mułek na przybrzeżnych polach w ujściu Vilaine, zanim wybierze się dalej na spacer wzdłuż nabrzeża portu.

Kiedy przyjechać?

Tréhiguier warto odwiedzić przy okazji dłuższego pobytu w Pénestin lub w trakcie wycieczki po okolicach La Roche-Bernard — to fragment wybrzeża, który dobrze komponuje się ze zwiedzaniem ujścia Vilaine i pobliskich plaż. Najlepsza pora to wiosna i lato, kiedy port żyje najbardziej, ale spokojny, jesienny spacer wzdłuż nabrzeża ma swój urok — mniej turystów, więcej ciszy i dobre światło do zdjęć latarni na tle wody.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść na szczyt latarni? Latarnia nie jest udostępniona do wchodzenia na górę — ogląda się ją z zewnątrz, a w budynku działa muzeum poświęcone hodowli mułek.

Czy latarnia wciąż działa? Nie, Phare de Tréhiguier zaprzestała funkcji nawigacyjnej pod koniec lat 80. XX wieku, po spadku ruchu żeglugowego na Vilaine związanym z budową zapory w Arzal.

Ile trwa zwiedzanie? Sam spacer do latarni i z powrotem zajmuje kilkanaście minut, a z wizytą w muzeum mytiliculture można poświęcić temu miejscu około godziny.

Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Warto połączyć wizytę ze zwiedzaniem portu Tréhiguier, spacerem wzdłuż ujścia Vilaine oraz wyprawą do pobliskiego La Roche-Bernard.