Phare de Rochebonne

Phare de Rochebonne to jedna z czterech latarni morskich Saint-Malo w Bretanii, znana też lokalnie jako phare de la Haize. Stoi w dzielnicy Lévy, w dawnej gminie Paramé (dziś część Saint-Malo), na wzniesieniu nad plażą Minihic, skąd roztacza się szeroki widok na kanał La Manche.

Jak dotrzeć na miejsce?

Latarnia znajduje się na obrzeżach Saint-Malo, po stronie Paramé, kilka minut jazdy lub spaceru od centrum miasta i głównych plaż. Najwygodniej dojechać rowerem lub samochodem wzdłuż wybrzeża w kierunku Rothéneuf, a ostatni odcinek pokonać pieszo — droga prowadzi przez spokojną dzielnicę willową, z której otwierają się widoki na ocean. To dobry przystanek podczas dłuższego spaceru brzegiem, łączący plażę Minihic z dalszymi punktami widokowymi w stronę Rothéneuf i Cancale.

Co zobaczysz na miejscu?

Rochebonne to kwadratowa wieża o wysokości 20 metrów, w szarym kolorze, z białą zachodnią ścianą i czerwonym szczytem — charakterystyczne zestawienie barw ułatwiające rozpoznanie latarni od strony morza. Emituje stałe czerwone światło o zasięgu 24 mil morskich. Razem z latarnią Grand Jardin, stojącą dalej na wodzie, tworzy tzw. namiar (linię ustawną) wyznaczającą bezpieczny tor wejścia do kanału Grande Porte prowadzącego do portu Saint-Malo — żeglarze ustawiają obie latarnie w jednej linii, by bezpiecznie ominąć mielizny i skały u wejścia do zatoki.

Latarnia jest zautomatyzowana i sterowana zdalnie, dlatego nie ma możliwości wejścia do środka ani zwiedzania wnętrza. Wartość tego miejsca to przede wszystkim widok — sama bryła wieży na tle nieba i oceanu, otoczenie klifów oraz panorama w stronę Grand Jardin i dalszego wybrzeża Emeraude.

Trochę historii

Rochebonne zapalono po raz pierwszy 15 kwietnia 1868 roku, początkowo z ogniem olejowym, razem z latarnią Grand Jardin — obie od początku działały jako para wyznaczająca kanał wejściowy do portu. W 1929 roku latarnię zelektryfikowano, co zwiększyło niezawodność i zasięg światła. Latem 1944 roku, w trakcie walk o wyzwolenie Saint-Malo, wycofujące się wojska niemieckie częściowo zniszczyły wieżę — podobny los spotkał wówczas większość latarni w regionie, traktowanych jako obiekty o znaczeniu strategicznym. Odbudowę rozpoczęto w 1948 roku, a światło zapalono ponownie w 1951 roku, w kształcie zbliżonym do dzisiejszego.

Kiedy przyjechać?

Latarnię można oglądać przez cały rok, ale najlepsze warunki do spaceru i fotografowania daje wiosna, lato i wczesna jesień, gdy dni są dłuższe, a światło o zachodzie słońca ładnie podkreśla czerwony szczyt wieży na tle nieba. Warto połączyć wizytę ze spacerem brzegiem morza w stronę Rothéneuf, gdzie latarnia stanowi naturalny punkt odniesienia na trasie.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść do latarni Rochebonne? Nie. Latarnia jest automatyczna i sterowana zdalnie, wnętrze nie jest udostępnione do zwiedzania — można ją oglądać wyłącznie z zewnątrz.

Dlaczego latarnia ma taki nietypowy układ kolorów? Szara wieża z białą ścianą od strony zachodniej i czerwonym szczytem to oznaczenie nawigacyjne — taki układ ułatwia rozpoznanie latarni żeglarzom w dzień, niezależnie od kąta obserwacji z morza.

Jaką funkcję pełni Rochebonne razem z latarnią Grand Jardin? Obie latarnie tworzą namiar, czyli linię ustawną wyznaczającą bezpieczny tor wodny kanału Grande Porte prowadzącego do portu w Saint-Malo — statki ustawiają się tak, by obie wieże widzieć jedna nad drugą.

Czy latarnia ucierpiała podczas wojny? Tak, latem 1944 roku została częściowo zniszczona przez wycofujące się wojska niemieckie. Odbudowano ją w latach 1948–1951 i w tej postaci działa do dziś.