Parmentier Park

Park Parmentier to niewielki, ale bogaty w historię zielony zakątek na granicy Woluwe-Saint-Pierre i Sint-Pieters-Woluwe, rozciągnięty wzdłuż Avenue de Tervueren i Avenue Edmond Parmentier, w dolinie rzeki Woluwe.

Skąd wzięła się nazwa parku?

Park nosi imię Edmonda Parmentiera, przedsiębiorcy budowlanego, który w 1895 roku poprowadził budowę Avenue de Tervueren i przy okazji nabył wzdłuż niej oraz doliny Woluwe działkę o powierzchni około 12 hektarów. To na jego zlecenie powstał charakter tego miejsca, który po dziś dzień noszą ślady jego posiadłości.

Jak powstał park?

Teren, na którym dziś rozciąga się park, pierwotnie był podmokłym obszarem ze stawami. Ziemię pod przyszły park podniesiono, wykorzystując nadmiar gruntu wydobyty przy budowie Avenue de Tervueren. Sam park zaprojektowano i założono w stylu angielskim w latach 1897–1899, a pracami kierował francuski architekt krajobrazu Emile Lainé — ten sam, który zaprojektował sąsiedni Park Woluwe.

Park powstał jako element większego, spójnego założenia krajobrazowego, jakie chciał widzieć król Leopold II wzdłuż Avenue de Tervueren i jego połączenia z Boulevard du Souverain.

Co przetrwało z dawnej posiadłości Parmentiera?

Na terenie parku zachowało się kilka śladów pierwotnego założenia. Najbardziej charakterystycznym obiektem jest kryty kort do gry w kule (boulodrom) w stylu neogotyckim z 1909 roku, który w czasie I wojny światowej przekształcono w kaplicę. Oprócz niego zachowały się dawne stajnie oraz budynek dawnej stróżówki w stylu angielskiego cottage'u z 1906 roku.

Park może pochwalić się też godną uwagi roślinnością: rosną tu dwie olbrzymie sekwoje o obwodach pni przekraczających cztery metry, aleja miedzianych buków, dwie lipy oraz dąb czerwony o obwodzie blisko trzech metrów.

Jaka jest powojenna historia terenu?

Podczas I wojny światowej budynki na terenie posiadłości pełniły funkcję szpitala dla żołnierzy niepełnosprawnych. W 1919 roku majątek przeszedł pod kontrolę państwa belgijskiego i stał się szpitalem wojskowym. W 1925 roku pożar strawił większość drewnianych zabudowań, co zakończyło działalność szpitala w tym miejscu.

Od 1930 roku teren przekazano opiece księdza Froidure'a, a jego następcy — organizacja „Stations de Plein Air" — nadal użytkują część posiadłości do dziś.

Czy park jest dostępny dla zwiedzających?

Park zajmuje powierzchnię 2,29 hektara i od 7 grudnia 1981 roku jest wpisany na listę obiektów chronionych. Dla publiczności dostępna jest wyłącznie dolna część parku, położona wzdłuż Avenue de Tervueren. Ta część jest jednak rzadko odwiedzana — ze względu na wydłużony, wąski kształt terenu, hałas dochodzący z ruchliwej alei oraz utrudniony dostęp.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował Park Parmentier? Park zaprojektował francuski architekt krajobrazu Emile Lainé w latach 1897–1899, na zlecenie związane z posiadłością przedsiębiorcy Edmonda Parmentiera.

Czy cały park jest otwarty dla zwiedzających? Nie — publicznie dostępna jest tylko dolna część parku wzdłuż Avenue de Tervueren, i to rzadko odwiedzana ze względu na hałas i trudny dostęp.

Jakie zabytkowe budowle można zobaczyć w parku? Zachował się m.in. neogotycki kryty kort do gry w kule z 1909 roku (przekształcony w czasie wojny w kaplicę) oraz dawna stróżówka w stylu angielskiego cottage'u z 1906 roku.

Od kiedy park jest chroniony prawnie? Park został sklasyfikowany jako obiekt chroniony 7 grudnia 1981 roku i zajmuje powierzchnię 2,29 hektara.