Palais Buquoy

Pałac Buquoyów to późnobarokowa rezydencja na Velkopřevorském náměstí na praskiej Malej Stranie, tuż naprzeciw Muru Johna Lennona. Od 1919 roku mieści się w nim ambasada Francji – i to właśnie ta funkcja sprawiła, że budynek stał się miejscem spotkania dwóch tradycji: czeskiej historii architektury i francuskiej dyplomacji, która zapisała tu jeden z symbolicznych momentów końca zimnej wojny.

Skąd wziął się pałac na Velkopřevorském náměstí?

Miejsce, na którym dziś stoi pałac, wcześniej zajmowała szkoła, przekształcona później w alumnat zakonu maltańskiego. Pierwszą rezydencję kazał tu wznieść w 1667 roku arcybiskup praski Jan Bedřich z Valdštejna, wspólnie z bratem Karlem Ferdinandem. Budynek nie zachował się w pierwotnym kształcie na długo – już w 1719 roku córka Karla Ferdinanda, hrabina Josefína Thunovská, rozbudowała go, łącząc kilka sąsiednich działek w jedno założenie.

Jak zmieniali się kolejni właściciele?

Losy pałacu w XVIII wieku to seria szybkich transakcji. W 1732 roku obiekt kupiła księżna Marie Anna Fürstenbergová (z domu Valdštejnová), która już trzy lata później odsprzedała go hrabinie Hrzánové z Harasova. To właśnie ona, w latach 1736–1738, przeprowadziła gruntowną przebudowę, nadając pałacowi wygląd, który – z drobnymi zmianami – rozpoznajemy do dziś. W 1748 roku majątek trafił do rodu Buquoyów, walońsko-artezyjskiej rodziny wywodzącej swoje nazwisko od Karola Bonawentury z Longueval, hrabiego Buquoy, feldmarszałka w armii cesarza Ferdynanda II. To od tego rodu pałac wziął nazwę, pod którą funkcjonuje do dziś.

Dlaczego mieści się tu ambasada Francji?

W 1919 roku, tuż po powstaniu Czechosłowacji, państwo francuskie wynajęło pałac od rodziny Buquoyów na potrzeby swojej nowej placówki dyplomatycznej. Rozwiązanie to sprawdziło się na tyle dobrze, że w 1930 roku Francja zdecydowała się kupić cały obiekt na własność – i pozostaje jego właścicielem do dziś. Ambasada Francji w Pradze należy tym samym do nielicznych placówek dyplomatycznych, które rezydują w budynku o niemal trzystuletniej historii, wcześniej należącym do arystokracji.

Co kryje się w reprezentacyjnych wnętrzach?

Główną klatkę schodową pałacu zdobi popiersie Kartezjusza – francuskiego filozofa, którego obecność w symbolicznej przestrzeni ambasady nie jest przypadkowa. W jednym z salonów muzycznych miał kilkukrotnie grać na prywatnych koncertach Wolfgang Amadeusz Mozart podczas swoich pobytów w Pradze. Najbardziej znanym pomieszczeniem pozostaje jednak jadalnia – to właśnie tam 9 grudnia 1988 roku odbyło się śniadanie, podczas którego prezydent Francji François Mitterrand spotkał się z czechosłowackimi dysydentami, w tym z Václavem Havlem. Spotkanie to, transmitowane wówczas przez media, uznaje się za jeden z symbolicznych sygnałów zbliżającej się aksamitnej rewolucji – pierwszy raz zachodni przywódca państwa publicznie usiadł do stołu z przedstawicielami opozycji demokratycznej w bloku wschodnim.

Najczęstsze pytania

Czy pałac Buquoyów można zwiedzać? Jako czynna siedziba ambasady Francji budynek nie jest ogólnodostępny na co dzień; wnętrza otwierane są okazjonalnie, między innymi przy okazji dni otwartych organizowanych przez placówkę dyplomatyczną.

Skąd pochodzi nazwa pałacu? Od rodu Buquoyów, który kupił budynek w 1748 roku. Nazwisko rodziny wywodzi się od Karola Bonawentury z Longueval, hrabiego Buquoy, feldmarszałka cesarza Ferdynanda II.

Czy to ten sam obiekt, co Mały Pałac Buquoyów? Nie – w bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się osobny, mniejszy budynek znany jako Mały Pałac Buquoyów (Malý Buquoyský palác); to odrębna nieruchomość o innej historii własności.

Jak dotrzeć do pałacu? Budynek stoi na Velkopřevorském náměstí na Malej Stranie, kilka minut spacerem od Mostu Karola i od Mostecké ulice, w bezpośrednim sąsiedztwie Muru Johna Lennona.