Palacio de Zurbano

Palacio de Zurbano to zabytkowy pałacyk miejski w Madrycie, stojący przy calle de Zurbano 5-7, w dzielnicy Almagro. Choć na co dzień pełni funkcje administracyjne i nie jest ogólnodostępny, jego fasada i historia czynią z niego jeden z ciekawszych przystanków dla osób zwiedzających reprezentacyjną część dzielnicy Chamberí.

Jak dotrzeć na miejsce?

Najwygodniej dojechać metrem – najbliższe stacje to Alonso Martínez i Rubén Darío, obie w odległości spokojnego, kilkuminutowego spaceru. Budynek stoi przy jednej z głównych ulic Almagro, dzielnicy znanej z eleganckiej zabudowy z przełomu XIX i XX wieku, więc dojście od strony Paseo de la Castellana czy Plaza de Colón zajmuje kilkanaście minut i samo w sobie jest przyjemnym spacerem wśród podobnych rezydencji.

Co warto wiedzieć o historii pałacu?

Budynek powstał w latach 1878-1881 na zlecenie hrabiego de Muguiro, który zamówił u architekta Severiana Sainza de la Lastry typowy dla epoki „hotel" – czyli wolnostojącą rezydencję jednorodzinną otoczoną ogrodem. Sainz de la Lastra jest też autorem gmachu Banku Hiszpanii, co pokazuje, w jak wysokim standardzie architektonicznym utrzymana była ta realizacja. Pałac stanął na terenie dawnej huerta de Loinaz, czyli ogrodu warzywnego, który wcześniej zajmował ten fragment miasta, zanim Madryt rozrósł się w stronę dzisiejszej dzielnicy Almagro.

Nazwa budynku pochodzi od ulicy, przy której się znajduje, ale w swojej historii nosił też inne miana, związane z kolejnymi właścicielami – Palacio del Conde de Muguiro oraz Palacio del Marqués de Casa Riera. W 1915 roku, gdy posiadłość przeszła w ręce Gonzala de Mory y Fernándeza, markiza de Casa Riera, architekt Eladio Laredo przeprowadził gruntowną rozbudowę, w praktyce podwajając powierzchnię użytkową budynku.

Co zobaczysz na miejscu?

Ponieważ pałac pełni obecnie funkcje instytucjonalne, zwiedzanie ogranicza się do oglądania budynku z zewnątrz. Warto jednak zatrzymać się na chwilę i przyjrzeć się eklektycznej architekturze typowej dla madryckich rezydencji tamtego okresu – reprezentacyjnej bryle, dekoracyjnym elementom fasady i układowi charakterystycznemu dla dawnych „hoteli" otoczonych ogrodem, choć sam ogród z czasem skurczył się wraz z rozwojem zabudowy miejskiej wokół.

Miejsce ma również swój rozdział w historii europejskich rodów królewskich – w 1928 roku urodziła się tu Fabiola de Mora y Aragón, która później została żoną króla Belgów Baudouina i królową Belgii. To właśnie ten fakt najczęściej przyciąga uwagę osób interesujących się historią XX-wiecznej Europy, a nie tylko architekturą samego budynku.

W 1986 roku pałac został nabyty przez państwo hiszpańskie i przeszedł pod zarząd ministerstwa odpowiedzialnego za infrastrukturę (ówczesnego Ministerio de Fomento), co zakończyło jego historię jako prywatnej rezydencji rodowej.

Kiedy przyjechać?

Ponieważ zwiedzanie ogranicza się do widoku z zewnątrz, porę roku można dobrać dowolnie – warto jednak wybrać dzień z dobrym światłem, które korzystnie oświetla detale fasady, najlepiej rano lub późnym popołudniem, gdy ulica jest spokojniejsza i łatwiej zrobić zdjęcia bez tłumu przechodniów i zaparkowanych samochodów.

Najczęstsze pytania

Czy można zwiedzić wnętrze Palacio de Zurbano? Nie, budynek pełni funkcje administracyjne państwa hiszpańskiego i nie jest otwarty dla zwiedzających jako atrakcja turystyczna.

Kto zaprojektował pałac? Architektem pierwotnego budynku był Severiano Sainz de la Lastra, autor również gmachu Banku Hiszpanii, a rozbudowę w 1915 roku przeprowadził Eladio Laredo.

Dlaczego Palacio de Zurbano jest znany historycznie? Bo urodziła się w nim w 1928 roku Fabiola de Mora y Aragón, przyszła królowa Belgii, żona króla Baudouina.

Jak najlepiej dojechać na miejsce? Metrem do stacji Alonso Martínez lub Rubén Darío, a następnie kilka minut spacerem ulicami dzielnicy Almagro.