Monastère Notre-Dame de la Sainte-Espérance de Mesnil-Saint-Loup

Monastère Notre-Dame de la Sainte-Espérance to klasztor benedyktyński w niewielkiej wsi Mesnil-Saint-Loup, w departamencie Aube, w regionie Grand Est we Francji. Wspólnota istnieje nieprzerwanie od drugiej połowy XIX wieku i należy do rzadkich we Francji domów kongregacji oliwetańskiej – gałęzi zakonu benedyktyńskiego wywodzącej się z włoskiego Monte Oliveto.

Jak powstał klasztor?

Historia miejsca zaczyna się od Ernesta André, księdza, który objął parafię w Mesnil-Saint-Loup w 1849 roku. Wieś liczyła wówczas zaledwie około trzystu mieszkańców. André propagował wśród parafian kult maryjny pod wezwaniem Notre-Dame de la Sainte-Espérance (Matki Bożej Świętej Nadziei), a papież Pius IX zatwierdził to wezwanie w 1852 roku. Z czasem u księdza dojrzała własna droga do życia zakonnego według reguły św. Benedykta. Za zgodą biskupa Troyes oraz przy udziale innego duchownego z diecezji, 30 listopada 1864 roku w miejscowej plebanii powołano do życia wspólnotę zakonną – tak zaczęła się historia dzisiejszego monasteru.

Kim był ojciec Emmanuel?

Ernest André przyjął w zakonie imię Emmanuel. Prowadzona przez niego wspólnota rozwijała się przez kolejne dekady XIX wieku, aż 5 sierpnia 1886 roku została przyjęta do włoskiej kongregacji benedyktynów oliwetańskich. Sześć lat później, w 1892 roku, ojciec Emmanuel został mianowany opatem – tytularnie, jako uznanie jego roli założyciela. Zmarł 31 marca 1903 roku, w trudnym momencie dla francuskich wspólnot zakonnych, tuż po wejściu w życie ustawy z 1 lipca 1901 roku, która ograniczała działalność kongregacji religijnych we Francji.

Co spotkało klasztor po 1901 roku?

Ustawa o stowarzyszeniach z 1901 roku doprowadziła do fali wydaleń zakonników z Francji. Monaster w Mesnil-Saint-Loup nie uniknął tego losu – został objęty likwidacją sądową, a mnisi musieli opuścić wspólnotę. Powrót do normalnego funkcjonowania stał się możliwy dopiero po I wojnie światowej, gdy mnisi mogli ponownie otworzyć swój dom. W kolejnych dziesięcioleciach XX wieku klasztor odzyskiwał siły dzięki wsparciu innych domów oliwetańskich, w tym opactwa w Bec.

Jak wygląda klasztor dzisiaj?

Współcześnie Monastère Notre-Dame de la Sainte-Espérance pozostaje czynnym domem mnichów benedyktynów oliwetańskich w Mesnil-Saint-Loup – wspólnotę tworzy dziś pięciu braci. Mnisi kontynuują tradycję modlitwy liturgicznej zapoczątkowaną przez ojca Emmanuela, który był znany jako gorliwy propagator liturgii w XIX-wiecznym Kościele francuskim: dzień zakonny rozpoczyna jutrznia o 5:30 rano, a kończy kompleta, a nabożeństwa w kaplicy klasztornej są dostępne dla wszystkich odwiedzających. Bracia prowadzą też dom gościnny, w którym przyjmują osoby szukające rekolekcji i duchowego wyciszenia. Klasztor leży w spokojnej, wiejskiej okolicy departamentu Aube, na współrzędnych geograficznych 48,302711 N, 3,76309 E, co czyni go punktem odniesienia dla osób poszukujących ciszy i kontaktu z historią lokalnego chrześcijaństwa.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstał klasztor w Mesnil-Saint-Loup? Wspólnotę zakonną powołano 30 listopada 1864 roku, choć korzenie sięgają przybycia księdza Ernesta André do parafii w 1849 roku.

Kim był założyciel klasztoru? Był nim Ernest André (1826-1903), miejscowy proboszcz, który w zakonie przyjął imię Emmanuel i został mianowany opatem w 1892 roku.

Do jakiej kongregacji należy klasztor? Od 5 sierpnia 1886 roku wspólnota należy do kongregacji benedyktynów oliwetańskich, wywodzącej się z włoskiego Monte Oliveto.

Czy klasztor działał nieprzerwanie od założenia? Nie – ustawa z 1901 roku doprowadziła do likwidacji sądowej i rozproszenia mnichów; wspólnota wznowiła działalność dopiero po I wojnie światowej.

Czy można dziś odwiedzić klasztor? Tak, kaplica klasztorna jest otwarta codziennie i można wziąć udział w codziennych nabożeństwach, a dom gościnny przyjmuje osoby szukające rekolekcji; warto jednak pamiętać, że jest to przede wszystkim żywa wspólnota zakonna, a nie obiekt turystyczny w tradycyjnym sensie.