Merghelynck Museum

Merghelynck Museum to zabytkowy hotel-muzeum w sercu Ieper (Ypres), które przenosi odwiedzających w klimat XVIII-wiecznej flamandzkiej rezydencji mieszczańskiej. Budynek wzniesiono w 1774 roku jako reprezentacyjny hôtel particulier zamożnej rodziny, a swoją dzisiejszą tożsamość zawdzięcza Arthurowi Merghelynckowi — prawnukowi pierwotnego budowniczego.

Skąd wzięło się muzeum?

Arthur Merghelynck odkupił dom rodzinny w 1892 roku i już dwa lata później, w 1894 roku, otworzył go dla publiczności jako muzeum. Przez całe życie gromadził kolekcję sztuki i rzemiosła artystycznego, którą chciał udostępnić szerszej publiczności, a nie trzymać wyłącznie w prywatnych zbiorach.

Co można zobaczyć w środku?

Wnętrza urządzono jako serię „salonów" i „buduarów" w stylu francuskim XVIII wieku. Znajdują się tam misternie inkrustowane meble, obrazy, instrumenty muzyczne, srebra stołowe oraz przedmioty codziennego użytku z epoki. Szczególną wartość ma kolekcja chińskiej i japońskiej porcelany, zebrana przez Merghelyncka z prawdziwą pasją kolekcjonera. Całość daje wrażenie wejścia do domu zamożnej rodziny sprzed dwustu lat, a nie do typowej galerii muzealnej.

Jak popularne było muzeum na początku XX wieku?

Zachowana księga gości z lat 1911–1915 pokazuje, że Merghelynck Museum przyciągało turystów nie tylko z Belgii, ale i z odległych miast — Sankt Petersburga, Monachium, Lyonu, Kopenhagi czy Nowego Jorku. W samym 1913 roku odnotowano 1500 odwiedzających, co jak na prywatne muzeum w niewielkim mieście było wynikiem imponującym.

Co stało się z muzeum podczas I wojny światowej?

Ieper (Ypres) było jednym z miejsc najcięższych walk na froncie zachodnim, a miasto zostało niemal całkowicie zrównane z ziemią. Budynek Merghelynck Museum podzielił ten los — został doszczętnie zniszczony. Na szczęście kolekcję zdążono wcześniej ewakuować do Brukseli. Trafiła najpierw do Pałacu Sprawiedliwości, na początku 1920 roku do Pałacu Akademii, a w 1923 roku znalazła schronienie w piwnicach Królewskich Muzeów Sztuki i Historii, gdzie przetrwała do czasu odbudowy.

Kiedy odbudowano muzeum i jak wygląda dziś?

Odbudowę budynku rozpoczęto w 1931 roku pod kierunkiem architekta Jeana-Noëla Cloqueta, a prace ukończono w lipcu 1933 roku. Dzięki temu Ieper odzyskało jeden z nielicznych przykładów przedwojennej architektury mieszczańskiej, odtworzony z dbałością o oryginalny charakter wnętrz i fasady.

Dlaczego warto odwiedzić Merghelynck Museum?

To miejsce dla osób, które chcą zobaczyć, jak wyglądało życie zamożnej flamandzkiej rodziny w XVIII wieku, oraz docenić historię ocalenia dzieł sztuki mimo zniszczeń wojennych. Muzeum leży w samym centrum Ieper, więc łatwo połączyć jego zwiedzanie ze spacerem po rynku i pobliskich zabytkach miasta, mocno kojarzonego z historią Wielkiej Wojny.

Najczęstsze pytania

Czy budynek muzeum jest oryginalny z XVIII wieku? Fasada i wnętrza zostały odtworzone po zniszczeniach z I wojny światowej — odbudowa trwała od 1931 do 1933 roku, a projekt prowadził architekt Jean-Noël Cloquet.

Co znajduje się w kolekcji muzeum? Meble francuskiego stylu, obrazy, srebra, instrumenty muzyczne oraz kolekcja chińskiej i japońskiej porcelany zebrana przez Arthura Merghelyncka.

Czy oryginalna kolekcja przetrwała wojnę? Tak — zbiory ewakuowano do Brukseli jeszcze przed zniszczeniem budynku i przechowywano je m.in. w Pałacu Sprawiedliwości i Królewskich Muzeach Sztuki i Historii, zanim wróciły do odbudowanego muzeum.