Lac de Nino

Lac de Nino to górskie jezioro w Haute-Corse, leżące na wysokości 1743 m n.p.m. w paśmie górskim otaczającym Corte. Choć nie jest największym zbiornikiem na Korsyce, należy do jednych z większych naturalnych jezior słodkowodnych wyspy i zarazem do tych położonych stosunkowo nisko jak na warunki korsykańskich gór. Powstało w wyniku działalności dawnych lodowców, co widać po charakterze otaczającego je terenu — łagodnych, wygładzonych zboczach i płaskich nieckach wypełnionych wodą i roślinnością.

Gdzie leży jezioro Nino?

Zbiornik znajduje się w głębi masywu górskiego w gminie Albertacce, w paśmie ciągnącym się między Col de Vergio a doliną Niolo, niedaleko Corte i jeziora Calacuccia. To odosobnione miejsce, do którego nie prowadzi żadna droga — dotrzeć można wyłącznie pieszo, co samo w sobie stanowi część atrakcji tego miejsca.

Czym są słynne pozzines?

Wokół jeziora rozciągają się pozzines — rozległe, podmokłe łąki powstałe w miejscach dawnych, mniejszych jezior polodowcowych, które z czasem wypełniły się osadem i roślinnością, pozostawiając jedynie fragmenty otwartej wody w postaci małych oczek i kanałów. Latem te tereny zamieniają się w intensywnie zielone, bagniste połacie trawy poprzecinane wąskimi strumykami, tworząc krajobraz rzadko spotykany gdzie indziej na Korsyce.

Dlaczego przy jeziorze pasą się konie i krowy?

Charakterystycznym widokiem na pozzines są swobodnie żerujące konie, krowy, a czasem i świnie, które przez cały sezon letni same znajdują tu pożywienie i wodę. Zwierzęta nie są pilnowane przez pasterzy na miejscu — wypasają się na wolności, co nadaje temu miejscu wyjątkowo dziki, niemal alpejski charakter, mimo że jesteśmy w samym sercu Korsyki.

Jak dotrzeć do jeziora Nino?

Najpopularniejsze podejście zaczyna się przy dawnej leśniczówce Poppaghia, położonej przy drodze D84 łączącej Col de Vergio z Calacuccia i Albertacce. Trasa liczy około 10 km w obie strony, a przewyższenie sięga około 720–730 m. Pierwsza część prowadzi przez las, druga, bardziej stroma, wyprowadza ponad linię drzew na otwarte pozzines. Marsz w obie strony zajmuje zwykle od 5 do 7 godzin, w zależności od kondycji i warunków na szlaku.

Jaki to etap i dlaczego jest tak popularny wśród trekkerów?

Jezioro Nino leży na trasie słynnego GR20 — jednego z najtrudniejszych długodystansowych szlaków w Europie, biegnącego przez cały grzbiet Korsyki. Odcinek prowadzący tędy, poprzedzający schronisko Manganu, uchodzi za jeden z najbardziej malowniczych fragmentów całej trasy właśnie ze względu na kontrast między skalistym otoczeniem a zielonymi, wilgotnymi pozzines.

Najczęstsze pytania

Czy można się kąpać w jeziorze Nino? Jezioro jest chętnie odwiedzane w sezonie letnim, jednak to przede wszystkim punkt widokowy i miejsce odpoczynku na szlaku, a nie kąpielisko — woda bywa płytka i zimna, a teren wokół podmokły.

Czy trasa nadaje się dla dzieci lub początkujących? Ze względu na dystans, przewyższenie i partie bez cienia, wędrówka wymaga dobrej kondycji; nie jest to spacer rodzinny w prostym znaczeniu, choć doświadczeni piesi turyści z dziećmi pokonują ją bez większych problemów.

Kiedy najlepiej wybrać się na wędrówkę? Najlepszym okresem jest lato, gdy pozzines są w pełni zielone, a szlak suchy — wcześniej w sezonie teren bywa bardzo podmokły, a zimą pokryty śniegiem.

Czy pasące się zwierzęta stanowią zagrożenie? Konie i krowy na pozzines są przyzwyczajone do obecności turystów i zwykle zachowują dystans; zaleca się jednak nie podchodzić do nich zbyt blisko i nie karmić.