Kentmere Tarn

Kentmere Tarn to niewielki zbiornik wodny w dolinie Kentmere, w angielskim hrabstwie Cumbria, na terenie Lake District. Wąskie, wydłużone lustro wody leży w cichej, rolniczej dolinie na wschód od Windermere. Warto tu przyjechać dla historii, bo jezioro zniknęło, a potem wróciło w innej formie.

Czym jest Kentmere Tarn?

Obecny tarn to nie naturalne jezioro polodowcowe w pierwotnym kształcie, lecz woda, która wypełniła dawne wyrobisko. Pierwotne jezioro osuszono w pierwszej połowie XIX wieku, w latach 30. lub na początku lat 40., by zdobyć pola uprawne. Ziemia okazała się kwaśna i podmokła, a kolejna próba w latach 70. XIX wieku też nie dała dobrych plonów.

Na dnie dawnego jeziora zalegała gruba warstwa diatomitu, czyli ziemi okrzemkowej. Powstała z krzemionkowych pancerzyków mikroskopijnych glonów, które przez tysiąclecia opadały na dno. W XX wieku zaczęto ją wydobywać na skalę przemysłową, między innymi z użyciem koparki linowej. Po zamknięciu kopalni wyrobisko zalała woda. Tak powstał dzisiejszy tarn, mniejszy i węższy od dawnego jeziora.

Co zobaczysz na miejscu?

Zobaczysz długie, wąskie lustro wody otoczone łąkami i kamiennymi murkami typowymi dla Cumbrii. Wokół wznoszą się łagodne wzgórza doliny, a w oddali grzbiety Kentmere Fells. Z lotu ptaka dawny charakter terenu widać wyraźniej, bo obrys wyrobiska i otaczające je płaskie tereny różnią się od naturalnego krajobrazu jeziornego.

Dolina ma też inne ślady przemysłowej przeszłości. Osuszenie bagien i jeziora zaburzyło przepływ rzeki Kent. Wcześniej torfowiska oddawały wodę stopniowo, więc rzeka płynęła równo. Później poziom wody mocno się wahał, co utrudniało pracę młynów w dole rzeki. W odpowiedzi w 1848 roku ukończono zbiornik Kentmere Reservoir w górnej części doliny, powołany na podstawie ustawy z 1845 roku.

Jak dotrzeć do Kentmere?

Kentmere leży kilka kilometrów od Staveley, a stamtąd do Kendal jest około 8 km. Najwygodniej dojechać samochodem wąską drogą z Staveley. Miejsc parkingowych jest mało, więc zaparkuj przy kościele we wsi i dalej idź pieszo. Komunikacja publiczna w dolinie jest ograniczona. Do Staveley dojedziesz pociągiem lub autobusem, a resztę trasy pokonasz pieszo lub taksówką.

Kiedy przyjechać?

Najlepiej wiosną i wczesną jesienią, gdy dni są długie, a trasy suche. Latem jest tu spokojniej niż w okolicach Windermere czy Ambleside. Zimą doliną rządzą wiatr i deszcz, a ścieżki bywają błotniste. Weź wodoodporne buty niezależnie od pory roku.

Co jeszcze warto połączyć z wizytą?

Dolina Kentmere to popularny punkt startowy pieszych wycieczek. Najdłuższe trasy prowadzą pętlą wokół doliny, tak zwaną Kentmere Horseshoe, przez okoliczne szczyty. Krótszy spacer wzdłuż rzeki i do kościoła św. Cuthberta wystarczy na pół dnia. Na tarnie nie ma infrastruktury turystycznej, więc zabierz własne jedzenie i wodę.

Najczęstsze pytania

Czy Kentmere Tarn to naturalne jezioro?

Nie w obecnej formie. Pierwotne jezioro osuszono w XIX wieku, a dzisiejszy tarn powstał po zalaniu wyrobiska po wydobyciu diatomitu.

Co to jest diatomit?

To lekka skała osadowa z pancerzyków okrzemek. Używa się jej między innymi do filtrów i jako materiału ściernego oraz izolacyjnego.

Czy można tu pływać?

Nie ma tu zorganizowanego kąpieliska ani wypożyczalni sprzętu. Tarn służy głównie jako punkt widokowy i cel krótkiego spaceru.

Czy trzeba płacić za wstęp?

Nie, dolina jest ogólnodostępna. Szanuj prywatne grunty rolne i trzymaj się wyznaczonych ścieżek.