Jardines del Arquitecto Herrero Palacios

Jardines del Arquitecto Herrero Palacios to spokojna, mniej znana część Parku Retiro w Madrycie, ukryta we wschodniej części tego rozległego założenia. W przeciwieństwie do tłumnych alej przy Estanque Grande, tutaj krajobraz jest gęściej zadrzewiony, poprzecinany kanałami i stawami, a odwiedzający trafiają raczej lokalnie niż w ramach masowej turystyki.

Skąd wzięła się ta część parku?

Historia tego miejsca sięga 1830 roku, kiedy król Ferdynand VII postanowił założyć własny prywatny zwierzyniec na wschodnim krańcu terenów Retiro, wówczas zarezerwowanych dla dworu. Powstał wtedy budynek znany jako Casa de Fieras — dosłownie "dom dzikich zwierząt" — czyli miejski ogród zoologiczny poprzedzający dzisiejsze madryckie zoo. Zwierzyniec funkcjonował i był rozbudowywany przez dekady, między innymi według projektów architekta Cecilio Rodrígueza w latach 1921–1933, zanim ostatecznie zamknięto go pod koniec lat 60. XX wieku, a zwierzęta przeniesiono do nowej lokalizacji w Casa de Campo, gdzie nowe zoo otwarto w 1972 roku.

Jak dawny zwierzyniec zmienił się w ogród?

Po zamknięciu Casa de Fieras teren przez pewien czas czekał na nowe przeznaczenie. Przełom nastąpił w 1976 roku, gdy przeprowadzono gruntowną przebudowę tej części parku pod kierunkiem architekta Manuela Herrero Palaciosa, ówczesnego dyrektora miejskich parków i ogrodów Madrytu. Nowe ogrody uroczyście otwarto 29 lipca 1976 roku. Układ przestrzenny zaprojektowano wokół dwóch prostopadłych osi, co nadaje temu miejscu bardziej geometryczny, uporządkowany charakter niż romantyczne, kręte alejki w innych częściach Retiro.

Co można tu zobaczyć?

Wchodząc od strony południowej, od bramy przy alei Menéndez Pelayo — znanej właśnie jako brama Herrero Palaciosa — trafia się na dwa bliźniacze stawy, pamiątkę po dawnym zwierzyńcu, pochodzące mniej więcej z lat 1918–1921 i pierwotnie służące hodowli kaczek. Znajdują się one na północ od sąsiednich Ogrodów Cecilia Rodrígueza, z którymi ta część parku tworzy spójny, choć stylistycznie odrębny kompleks zieleni.

Dlaczego nosi nazwę architekta?

Od 1981 roku ogrody noszą oficjalnie imię Manuela Herrero Palaciosa (1911–1992), madryckiego architekta miejskiego, który w latach 60. i 70. kierował miejskimi parkami i ogrodami stolicy. Nazwę nadano w uznaniu jego zasług dla upiększania i rozwoju zieleni miejskiej Madrytu — na miejscu, przy wejściu do ogrodów, znajduje się tablica upamiętniająca tę decyzję.

Czy to część światowego dziedzictwa?

Tak — ogrody wchodzą w skład szerszego obszaru Retiro i Paseo del Prado, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO 25 lipca 2021 roku pod nazwą "Krajobraz Światła" (Paisaje de la Luz).

Najczęstsze pytania

Czy wstęp do ogrodów jest płatny? Nie, ogrody są częścią ogólnodostępnego Parku Retiro i wstęp jest bezpłatny.

Czy zachowały się ślady po dawnym zoo? Tak, główna pozostałość to dwa historyczne stawy z okresu Casa de Fieras oraz układ bramy wejściowej od strony Menéndez Pelayo.

Czym różni się ten fragment parku od głównej części Retiro? Jest znacznie mniej uczęszczany, ma bardziej geometryczny układ osi i mniej turystycznej infrastruktury niż tereny wokół Estanque Grande czy Pałacu Kryształowego.

Jak dojść do ogrodów? Najwygodniejsze wejście prowadzi przez bramę przy alei Menéndez Pelayo, po wschodniej stronie Parku Retiro, w sąsiedztwie Ogrodów Cecilia Rodrígueza.