Hôtel de Rosières

Hôtel de Rosières to zabytkowa kamienica miejska w sercu Besançon, przy rue Pasteur 6, w historycznej dzielnicy La Boucle otoczonej zakolem rzeki Doubs. Budynek łączy warstwy z kilku stuleci – od średniowiecznych piwnic po XVIII-wieczną fasadę w stylu Ludwika XVI – co czyni go jednym z ciekawszych przykładów bourgeoisowej architektury rezydencjonalnej regionu Franche-Comté.

Co warto wiedzieć przed wizytą?

Hôtel de Rosières nie jest muzeum ani hotelem w dzisiejszym rozumieniu tego słowa – to prywatna niegdyś siedziba mieszczańska, której nazwa pochodzi od rodziny, która nadała jej obecny kształt w XVIII wieku. Obiekt wpisany jest do rejestru zabytków (monument historique), a jego klatka schodowa uznawana jest za jeden z cenniejszych elementów wystroju wnętrz w Besançon.

Jak wygląda budynek?

Fasada od strony ulicy wykonana jest z ciosanego kamienia, podczas gdy reszta konstrukcji – z muru rzucanego (bloczku). Układ jest nieregularny: prawe skrzydło biegnie prostopadle do ulicy, lewe, krótsze, zamyka dziedziniec od drugiej strony. Wjazd prowadzi przez bramę w murze okalającym posesję. Elewacja uliczna utrzymana jest w stylu Ludwika XVI, co nadaje jej lekkość i symetrię typową dla końca XVIII wieku, w kontrze do cięższych, wcześniejszych elementów konstrukcyjnych ukrytych w głębi budynku.

Skąd te różne warstwy historyczne?

Najstarsze fragmenty sięgają XIII wieku – w tym miejscu stał wcześniej budynek związany z wymiarem sprawiedliwości. Prawe skrzydło kryje sklepienie piwniczne na trzech przęsłach z żebrami ostrołukowymi oraz więźbę dachową datowaną na XV–XVI wiek, a w głównym korpusie zachował się okazały kominek z XVII wieku. Kamienica w obecnym kształcie powstała dopiero w latach 1741–1742, gdy Pierre Augustin Chappuis, markiz de Rosières i prezydent parlamentu, zlecił przebudowę prawego skrzydła. Elewację od strony ulicy zaprojektował wówczas Charles-François Longin, ówczesny miejski inspektor budowlany. Kolejna modernizacja nastąpiła w 1789 roku – markiz powierzył architektowi Claude'owi Antoine'owi Colombotowi unowocześnienie fasady i przearanżowanie wnętrz zgodnie z ówczesną modą.

Co działo się z budynkiem później?

W 1850 roku posiadłość kupił bankier Aaron Veil-Picard, który około 1858 roku dobudował skrzydło po lewej stronie dziedzińca. W XX wieku wnętrze prawego skrzydła przeszło kolejne przekształcenia – urządzono tam najpierw kino, a później pasaż handlowy, co pokazuje, jak elastycznie dawna rezydencja mieszczańska adaptowała się do zmieniających potrzeb miasta.

Kto się tu urodził?

Hôtel de Rosières to dom rodzinny Josepha Droza – moralisty, historyka i członka Akademii Francuskiej. Upamiętnia to tablica umieszczona na głównej fasadzie w 1886 roku, będąca dziś jednym z niewielu widocznych z zewnątrz świadectw znaczenia tego miejsca dla historii intelektualnej regionu.

Najczęstsze pytania

Czy Hôtel de Rosières można zwiedzać od środka? Budynek pełni funkcje prywatne i komercyjne, więc dostęp do wnętrza bywa ograniczony – warto sprawdzić aktualne informacje na miejscu lub w lokalnym punkcie turystycznym przed planowaną wizytą.

Dlaczego budynek nazywa się „de Rosières”? Nazwa pochodzi od markiza Pierre'a Augustina Chappuis de Rosières, prezydenta parlamentu, który w latach 1741–1742 zlecił gruntowną przebudowę prawego skrzydła kamienicy.

Co jest najcenniejszym elementem architektonicznym? Reprezentacyjna klatka schodowa w stylu Ludwika XVI, murowana i bogato zdobiona, jest częścią chronioną w ramach wpisu do rejestru zabytków.

Jak dojść do Hôtel de Rosières? Budynek znajduje się przy rue Pasteur 6, w dzielnicy La Boucle – historycznym centrum Besançon otoczonym zakolem Doubs, blisko innych zabytkowych kamienic z tej samej epoki.