Heap Ema

Halda Ema to charakterystyczny, wciąż tlący się od wewnątrz kopiec pogórniczy w dzielnicy Slezská Ostrava, na prawym brzegu rzeki Ostravice w Ostrawie. Dla mieszkańców to najbardziej rozpoznawalny punkt widokowy miasta i żywy pomnik górniczej przeszłości regionu — miejsce, które od dekad płonie, a mimo to przyciąga spacerowiczów, rowerzystów i miłośników nietypowych krajobrazów przemysłowych.

Skąd wzięła się Halda Ema?

Kopiec powstał jako zwałowisko odpadów górniczych, na które od lat 20. do 60. XX wieku zwożono skałę płonną z okolicznych kopalń węgla, głównie z kopalni Trojice. Swoją nazwę zawdzięcza hrabinie Emmie Marii Emo Capodilista, żonie hrabiego Wilczka, właściciela pobliskich zakładów górniczych. Po zakończeniu składowania halda liczyła sobie kilkadziesiąt milionów ton materiału i osiągnęła wysokość 315 m n.p.m.

Dlaczego Halda Ema wciąż płonie?

To najbardziej znany fakt o tym miejscu — od lat 50. XX wieku wnętrze hałdy uległo samozapłonowi i pali się do dziś. Główny pożar udało się opanować dwie dekady później, ale kopiec nadal się tli, a temperatura w jego wnętrzu sięga nawet 1200–1500°C. Nieustanne spalanie sprawia, że część zboczy nigdy nie pokrywa śnieg, a wysoka temperatura sprzyja powstawaniu rzadkich minerałów — porcelanitów i jaspisów, które można znaleźć na powierzchni. Miejscami widać też charakterystyczne "kosze" z kamieni, służące do rozpraszania gazów wydobywających się z wnętrza.

Co zobaczysz na miejscu?

Z uwagi na wysokość i lokalizację nad doliną Ostravicy, Halda Ema oferuje jedną z najlepszych panoram Ostrawy — widać stąd zarówno centrum miasta, jak i kominy dawnych zakładów przemysłowych regionu. Ze względu na wulkaniczny charakter krajobrazu i wciąż aktywne wnętrze miejsce bywa nazywane "ostrawskim Wezuwiuszem". Od 1995 roku halda jest chronionym zabytkiem techniki, a władze miasta systematycznie zagospodarowują jej okolice — pojawiają się ścieżki spacerowe, ławki i niewielkie oczka wodne ułatwiające odpoczynek podczas wędrówki.

Jak dotrzeć na Haldę Ema?

Halda leży w dzielnicy Slezská Ostrava, kilka kilometrów od centrum miasta, i jest łatwo dostępna zarówno pieszo, jak i rowerem — prowadzą tam oznakowane szlaki. Podejście na szczyt zajmuje zwykle 20–30 minut i nie wymaga specjalnego przygotowania, choć warto założyć solidne buty, bo teren w niektórych miejscach jest nierówny i kamienisty.

Kiedy najlepiej przyjechać?

Halda Ema jest dostępna przez cały rok, ale najwięcej korzyści z widoku dają dni z dobrą widocznością — wiosną i jesienią, gdy powietrze nad Ostrawą jest czystsze niż w sezonie grzewczym. Latem docenicie zieleń porastającą zbocza, a zimą kontrast między śniegiem a gorącymi, wolnymi od niego fragmentami hałdy robi największe wrażenie.

Najczęstsze pytania

Czy Halda Ema naprawdę cały czas się pali? Tak. Wnętrze kopca uległo zapłonowi w latach 50. XX wieku i mimo ugaszenia głównego pożaru w latach 70. wciąż się tli, z temperaturą sięgającą 1200–1500°C.

Czy da się bezpiecznie wejść na szczyt? Tak, po wyznaczonych szlakach spacerowych. Warto trzymać się ścieżek i nie schodzić w rejony z widocznym dymem czy parą.

Skąd wzięła się nazwa Ema? Od imienia hrabiny Emmy Marii Emo Capodilisty, żony hrabiego Wilczka, właściciela dawnych kopalń w tym rejonie.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie? Samo wejście i zejście to około godzina, ale z podziwianiem panoramy i odpoczynkiem na miejscu warto zaplanować 1,5–2 godziny.