Gutulia National Park

Park Narodowy Gutulia to najmniejszy park narodowy Norwegii, położony w gminie Engerdal w regionie Innlandet, tuż przy granicy ze Szwecją. Utworzono go w 1968 roku, aby chronić fragment starego lasu, który przez stulecia pozostawał niemal nietknięty.

Dlaczego warto odwiedzić Gutulię?

Choć park jest niewielki, ma wyjątkowy charakter. Cały obszar leży na wysokości od około 615 do 949 metrów n.p.m., a jego sercem są prastare bory sosnowe i świerkowe. Część świerków ma ponad 300 lat, a najstarsze sosny przekraczają 400 lat. W lasach tego typu, coraz rzadszych w Norwegii, zostawia się martwe drewno, więc rośnie tu wiele rzadkich grzybów, porostów i roślin, a także żyją zagrożone gatunki zwierząt. Spacer wśród powalonych pni, obrośniętych mchem i porostami, daje poczucie, że las rządzi się tu własnym rytmem.

Jak wygląda krajobraz parku?

Granicę parku od zachodu i południa wyznaczają rzeka Gutua oraz jezioro Gutulisjøen. Najwyższym wzniesieniem jest Gutulivola. Teren jest pofałdowany, porośnięty lasem, z mokradłami i niewielkimi jeziorkami, więc po deszczu bywa grząski. Warto mieć wodoodporne buty.

Czym jest Gutulisetra?

Przy południowo-wschodnim krańcu jeziora leży Gutulisetra, dawne gospodarstwo pasterskie, którego historia sięga około 1750 roku. Działalność zakończono w 1949 roku, a budynki odrestaurowano jako zabytek kultury. Trzy chronione pastwiska górskie są nadal koszone, by zachować otwarty, tradycyjny krajobraz. Latem działa tu sezonowy punkt gastronomiczny, więc to naturalny cel na odpoczynek.

Jak dojść do Gutulii?

Punktem wyjścia jest parking nad jeziorem Gutulisjøen. Stamtąd ścieżką przyrodniczą dochodzi się do parku w niespełna godzinę. Trasy są raczej spokojne i nie wymagają specjalistycznego sprzętu, ale pogoda w górach potrafi się szybko zmienić, a zasięg bywa ograniczony.

Najczęstsze pytania

Czy Gutulia to duży park? Nie, to najmniejszy park narodowy w Norwegii, dlatego świetnie nadaje się na jednodniową wycieczkę.

Co jest tu najcenniejsze? Stary, rzadko ingerowany las sosnowo-świerkowy z drzewami liczącymi setki lat oraz związane z nim rzadkie gatunki.

Czy spotkam renifery? Dzikie renifery wyginęły tu około 1880 roku, ale na okolicznych terenach można spotkać udomowione renifery należące do Samów południowych.

Kiedy jechać? Najwygodniej latem i wczesną jesienią, gdy działa Gutulisetra, a szlaki są suche.

Czy trzeba płacić za wstęp? Nie spodziewaj się bram ani biletów, ale obowiązują zasady ochrony przyrody: nie zostawiaj śmieci, nie zrywaj roślin i trzymaj się szlaków.

Gutulia to dobry wybór dla każdego, kto chce zobaczyć, jak wyglądał skandynawski las, zanim zajęło się nim leśnictwo, i połączyć to z krótką wizytą w historycznym gospodarstwie górskim.

Na miejscu warto zabrać ze sobą wodę, przekąski i ciepłą warstwę ubrania, bo w lesie bywa chłodniej niż na parkingu. Dobrze też zaplanować powrót przed zmrokiem, ponieważ dni jesienią szybko się skracają, a ścieżki w gęstym lesie wcześnie toną w cieniu.