Grotte des Sept Salles

Grotte des Sept Salles to jedna z największych jaskiń Lotaryngii, ukryta w zboczu doliny Mozeli na terenie gminy Pierre-la-Treiche, w departamencie Meurthe-et-Moselle. Nazwa oznacza dosłownie „jaskinię siedmiu sal" — odnosi się do siedmiu obszernych komór, przez które przeszedł jej odkrywca. Dla miłośników geologii i podziemnej przyrody to jeden z ważniejszych punktów na mapie francuskiej speleologii, choć zwiedzanie wymaga przygotowania i nie jest przeznaczone dla przypadkowych turystów.

Gdzie leży i jak powstała

Jaskinia znajduje się na prawym brzegu Mozeli, w wapiennym zboczu doliny w gminie Pierre-la-Treiche — miejscowości, która skupia na swoim terenie kilkadziesiąt jaskiń krasowych i uchodzi za najbogatszy pod tym względem obszar krasowy departamentu. Grotte des Sept Salles powstała jako część rozległego endokrasu, czyli systemu podziemnych pustek wydrążonych niegdyś pod dnem doliny. Rzekę Mozelę, zanim została „przechwycona" przez Meurthe i zmieniła bieg, uznaje się za główny czynnik, który żłobił i poszerzał te korytarze, a później częściowo wypełniał je aluwiami niesionymi przez wodę. Proces ten trwał, według szacunków geologów, ponad 300 tysięcy lat, co czyni jaskinię świadkiem długiej historii przekształceń krajobrazu doliny.

Jak duża jest jaskinia

Znany, zmierzony ciąg korytarzy i komór liczy około 1235 metrów, co plasuje Grotte des Sept Salles na trzecim miejscu wśród największych znanych jaskiń w Meurthe-et-Moselle. Wejście główne leży na wysokości około 225 metrów n.p.m. System ma trzy znane otwory wejściowe; trzeci z nich, nazywany puits du Chouchen, to sześciometrowa studnia udrożniona dopiero w 1996 roku i wymagająca nieco większej wprawy technicznej niż pozostałe wejścia.

Historia odkrycia

Jaskinię odkrył 31 marca 1937 roku Christian Chambosse. Już w pierwszej komorze zauważył ślady wcześniejszej bytności innych, nieznanych z imienia odkrywców — ktoś musiał tu zaglądać wcześniej, choć nie pozostawił po sobie żadnego opisu. To właśnie Chambosse, po przejściu przez siedem rozległych sal, nadał jaskini jej dzisiejszą nazwę. Od końca lat 40. XX wieku eksplorację prowadzili systematycznie członkowie lokalnego harcerskiego Clan des Montenlairs, którzy odkryli lewą część systemu, znaną dziś jako „stara sieć". Prawą część jaskini oraz drugie wejście odnaleziono dopiero w latach 70. i 80. dzięki pracom Michela Louisa i speleologów z Cercle lorrain de recherche spéléologique w Nancy.

Co można zobaczyć w środku

Wnętrze jaskini to typowy krajobraz krasowy uformowany przez wodę — korytarze i sale powstałe w wapieniu, częściowo zasypane rzecznymi osadami z czasów, gdy Mozela płynęła jeszcze innym korytem. W jaskini bytują bezkręgowce przystosowane do życia w ciemności i wilgoci, między innymi charakterystyczny dla jaskiń Europy pająk jaskiniowy Meta menardi. Warto pamiętać, że jaskinia nie jest udostępniona do swobodnego zwiedzania w stylu grot turystycznych z oświetleniem i pomostami — to obiekt dla osób ćwiczących speleologię, wymagający odpowiedniego sprzętu i wiedzy o terenie.

Najczęstsze pytania

Czy jaskinię można zwiedzać bez doświadczenia speleologicznego? Nie zaleca się tego. Grotte des Sept Salles to jaskinia dzika, bez infrastruktury turystycznej, a jedno z wejść (puits du Chouchen) wymaga umiejętności pokonywania pionowych studni.

Jak duża jest ta jaskinia? Znany ciąg korytarzy liczy około 1235 metrów, co czyni ją trzecią co do wielkości jaskinią w departamencie Meurthe-et-Moselle.

Czy to ta sama jaskinia co grotte Sainte-Reine w Pierre-la-Treiche? Nie. Grotte des Sept Salles i grotte Sainte-Reine to dwa odrębne stanowiska krasowe w tej samej dolinie Mozeli, w gminie znanej z kilkudziesięciu jaskiń — nie należy ich mylić ani łączyć faktów dotyczących jednej z drugą.

Kto i kiedy odkrył jaskinię? Christian Chambosse, 31 marca 1937 roku. Kolejne części systemu odkrywano systematycznie aż do lat 80. XX wieku.

Czy w jaskini żyją jakieś zwierzęta? Tak, m.in. jaskiniowy pająk Meta menardi, typowy mieszkaniec ciemnych i wilgotnych stref podziemnych w tej części Europy.