Grotte de la Cheminée

Grotte de la Cheminée to jedna z najbardziej charakterystycznych jaskiń masywu Vercors, ukryta w lasach na wysokości płaskowyżu Herbouilly, w gminie Saint-Martin-en-Vercors (Drôme). Jej nazwa – „jaskinia komina” – nawiązuje wprost do tego, co widać już przy wejściu: strop groty przebija okrągły, naturalny szyb (scialet), przez który do wnętrza wpada światło, tworząc efektowny łuk skalny.

Gdzie dokładnie leży jaskinia?

Wejście znajduje się na wysokości około 1360 m n.p.m., na skraju polany Herbouilly, po drugiej stronie drogi łączącej Saint-Martin-en-Vercors z Saint-Julien-en-Vercors. To miejsce leży niemal na styku granic trzech gmin – Saint-Martin-en-Vercors, Saint-Julien-en-Vercors i Villard-de-Lans – w samym sercu lasów porastających płaskowyż. Dojazd prowadzi albo od strony Villard-de-Lans przez Bois Barbu, albo bezpośrednio drogą łączącą oba wspomniane Saint-Martin i Saint-Julien. Przy drodze stoi tablica informacyjna, a w pobliżu można zostawić samochód.

Co zobaczymy w środku?

Zejście do jaskini prowadzi przez chaotyczne nagromadzenie skalnych bloków, oświetlone z góry przez ów kominowy otwór. Niżej ściany i strop ozdabiają nacieki – stalaktyty, stalagmity oraz niewielkie gury (naciekowe baseny), a trasa kończy się przy okresowym podziemnym jeziorku, które napełnia się wodą z deszczu i topniejącego śniegu spływającą przez otwór w stropie jak przez lejek. W suchych okresach jezioro bywa niemal niewidoczne, dlatego najciekawiej prezentuje się wiosną i po dłuższych opadach.

Jak dotrzeć i ile zajmuje zwiedzanie?

Od parkingu do wejścia do jaskini idzie się dobrze utrzymaną ścieżką – to około 200 metrów i dziesięć minut marszu. Samo zwiedzanie wnętrza zajmuje mniej więcej godzinę. Zejście sięga około 90 metrów w głąb, ale nie wymaga sprzętu wspinaczkowego – przez całą trasę porusza się na własnych nogach, choć teren bywa stromy i śliski, a bloki skalne niestabilne. Niezbędne jest solidne oświetlenie – kask z latarką czołową (najlepiej z zapasową) oraz mocna latarka, ponieważ ostatnia część trasy prowadzi przez dużą, ciemną komorę.

Skąd wzięła się nazwa i kto pierwszy tu zszedł?

Jaskinię jako pierwszy zbadał Jean Delmas w 1893 roku. Pełniejszą eksplorację przeprowadził dopiero 25 maja 1900 roku czteroosobowy zespół: Decombaz, Pellerin, Bouzigues i Deya. Na przestrzeni lat obiekt zmieniał nazwę – najpierw mówiono o „grotte des fées” (jaskini wróżek), potem o „grotte d'Herbouilly”, aż w końcu utrwaliła się nazwa nawiązująca do charakterystycznego komina w stropie.

Czy są tu ślady dawnych mieszkańców?

W jaskini odnaleziono liczne poroża jeleni, a na części z nich widoczne są ślady obróbki sięgające neolitu. To sugeruje, że miejsce to było odwiedzane przez ludzi już w epoce kamienia, choć nie jest to typowe stanowisko archeologiczne udostępnione do zwiedzania – ślady te odkryto podczas eksploracji jaskini.

Najczęstsze pytania

Czy zwiedzanie jest trudne? Trasa nie wymaga umiejętności wspinaczkowych ani liny – cały czas idzie się o własnych siłach, jednak zejście po skalnych blokach bywa strome i śliskie, więc potrzebne jest solidne obuwie i ostrożność.

Czy wstęp jest płatny? Nie, wejście do jaskini jest bezpłatne, ale bez oświetlenia i nadzoru – odwiedzający poruszają się na własną odpowiedzialność.

Co warto zabrać? Kask, latarkę czołową z zapasowym źródłem światła oraz dodatkową, mocną latarkę – dolna komora jest całkowicie ciemna.

Kiedy najlepiej przyjechać? Jaskinię można zwiedzać przez cały rok, ale okresowe jeziorko na dnie widać najlepiej wiosną i po opadach, a znika w czasie długiej suszy.

Jak dojechać? Najprościej od strony Villard-de-Lans przez Bois Barbu albo drogą między Saint-Martin-en-Vercors a Saint-Julien-en-Vercors – przy drodze jest tablica i miejsce do zaparkowania, a do wejścia prowadzi krótka, dobrze wydeptana ścieżka.