Grønningen Lighthouse

Latarnia morska Grønningen to nadbrzeżna latarnia na nagiej wysepce w fiordzie Kristiansandsfjorden, w gminie Kristiansand w regionie Agder w południowej Norwegii. Zbudowano ją w 1878 roku, by lepiej oznaczyć tor wodny prowadzący do portu w Kristiansand.

Dlaczego powstała latarnia na Grønningen?

W 1842 roku rosyjski okręt liniowy „Ingermanland" zderzył się z wysepką Grønningen, co zakończyło się katastrofą. Wcześniej, w 1832 roku, uruchomiono stację latarniową Oksøy, która miała wskazywać drogę do cieśniny Østergapet. Z czasem okazało się to niewystarczające, dlatego w 1878 roku dobudowano drugą stację właśnie na Grønningen. Światło zaczęło działać 1 września 1878 roku.

Gdzie dokładnie stoi i jaką pełni rolę?

Latarnia stoi na gołej skalistej wysepce w Kristiansandsfjorden i oznacza wschodnią stronę głównego kanału żeglugowego, którym statki wpływają w głąb lądu do portu Kristiansand. Zachodnie wejście oznacza druga latarnia, Oksøy, położona około 2,2 km na zachód. Razem tworzą parę znaków nawigacyjnych strzegących podejścia do miasta. Współrzędne obiektu to około 58,081° N, 8,088° E.

Jak wyglądała służba na wyspie?

Stacja była obsadzona przez latarników do 1980 roku, kiedy została zautomatyzowana. W 1890 roku zainstalowano dzwon mgłowy, w 1920 roku zastąpiła go syrena, a w 1938 roku system syreny mgłowej (typu foghorn). Dla ludzi mieszkających na małej wyspie sygnały te były codziennością w czasie gęstych mgieł.

Co dzieje się z latarnią dziś?

W 1981 roku Bragdøya Kystlag, miejscowe stowarzyszenie przybrzeżne, zawarło z Kystverket (norweską administracją wybrzeża) umowę: stowarzyszenie może korzystać z obiektu, a w zamian dba o jego utrzymanie. Latarnia została wpisana jako obiekt zabytkowy w 1994 roku. Dziś stacja jest otwarta dla odwiedzających, a sezonowo działa jako schronisko, co pozwala przenocować w prawdziwej stacji latarniowej.

Najczęstsze pytania

Kiedy zbudowano latarnię Grønningen? W 1878 roku; światło uruchomiono 1 września tego roku.

Czy latarnia nadal ma stałą obsadę? Nie. Jest zautomatyzowana od 1980 roku.

Czy można ją zwiedzić? Tak, obiekt jest otwarty dla odwiedzających, a sezonowo można w nim przenocować. Warto wcześniej sprawdzić aktualne terminy i zasady dojazdu na wyspę.

Jaką rolę pełni względem latarni Oksøy? Grønningen oznacza wschodnią stronę głównego kanału do portu, a Oksøy, oddalona o około 2,2 km, wejście od zachodu.

Dlaczego postawiono ją na wysepce? Kanał żeglugowy jest wąski i niebezpieczny. Katastrofa okrętu „Ingermanland" z 1842 roku pokazała, jak bardzo potrzebne jest wyraźne oznakowanie tego miejsca.

Dla kogo to miejsce?

Dla miłośników historii żeglugi, fotografów wybrzeża i osób szukających nietypowego noclegu nad morzem. Latarnia pokazuje, jak Norwegia zabezpieczała podejścia do swoich portów, a pobyt na wyspie daje kontakt z surowym krajobrazem południowego wybrzeża Skagerraku.