Ginstegrot

Ginstegrot to grota maryjna w Ginste, niewielkiej dzielnicy belgijskiej gminy Oostrozebeke w Flandrii Zachodniej, tuż przy kościele św. Józefa (Sint-Jozefskerk). To jedno z tych miejsc, które trudno znaleźć w standardowych przewodnikach turystycznych, a jednak od ponad stu lat pełni ważną rolę w życiu lokalnej wspólnoty jako cel pielgrzymek i miejsce ciszy.

Skąd wzięła się grota?

Historia Ginstegrot sięga końca I wojny światowej. Wikary Jozef Cosyn (w niektórych źródłach zapisywany jako L. Cosijn) postanowił wznieść pomnik wdzięczności Matce Boskiej za to, że Oostrozebeke zostało oszczędzone przez działania wojenne. Budowę rozpoczęto latem 1920 roku, a materiałem konstrukcyjnym był gruz przywieziony przez okolicznych rolników z rejonu frontu pod Zonnebeke — miejsca jednych z najcięższych walk na froncie zachodnim. W ten sposób grota stała się dosłownie zbudowana z pozostałości wojny, przekształconych w symbol wdzięczności i nadziei.

Jak wyglądały początki kultu?

Pierwsza pielgrzymka do Ginstegrot odbyła się w pierwszą niedzielę maja 1921 roku i od tego momentu miejsce zaczęło przyciągać coraz więcej wiernych. Rok później, w 1922 roku, przy grocie ustawiono siedem niewielkich kapliczek symbolizujących siedem boleści Maryi — motyw często spotykany w tradycji katolickiej Flandrii. Kapliczki wzniesiono z czerwonej cegły, z sklepieniami kolebkowymi i wnękami zamkniętymi łukiem odcinkowym, w których umieszczono płaskorzeźby o tematyce maryjnej.

Co spotkało grotę w kolejnych dekadach?

Miejsce nie uniknęło trudnych momentów. W 1926 roku grota została zdewastowana przez wandali, jednak jeszcze tego samego roku odbudowano ją, o czym przypominają dziś dwie wapienne tablice inskrypcyjne. Prawdziwie duża zmiana nastąpiła jednak w 1946 roku, kiedy grotę przeniesiono i odbudowano około 30 metrów w głąb działki. Nowy projekt przygotował architekt Albert Impe z Tielt. Odnowienie okazało się dużym sukcesem — już w pierwszym miesiącu po ponownym otwarciu miejsce odwiedziło 1200 osób.

Jak wygląda Ginstegrot dzisiaj?

Współczesna Ginstegrot znajduje się na prostokątnej, ogrodzonej działce o powierzchni ponad tysiąca metrów kwadratowych, wyłożonej żwirem. Centralna ścieżka z płyt betonowych prowadzi wprost do groty, a teren otaczają kute żelazne bramy i elementy z kamienia naturalnego. W głównej niszy znajduje się malowana figura Matki Boskiej z Lourdes, a przed grotą klęcząca figura Bernadety Soubirous, znana z objawień w Lourdes. Nie brakuje też kamiennej ambony. Całość otacza starannie dobrana zieleń — dzikie kasztanowce, cyprysy i buki tworzące naturalne obramowanie, a przy kapliczkach rosną dodatkowo dwie lipy i dwa kasztanowce.

Dlaczego warto tu zajrzeć?

Ginstegrot to miejsce o dużej wartości historycznej i emocjonalnej — łączy pamięć o I wojnie światowej z lokalną pobożnością ludową i architekturą sakralną XX wieku. To także spokojny zakątek, z dala od zgiełku, idealny na krótki przystanek podczas zwiedzania regionu Leiestreek.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Ginstegrot? Przy Grotstraat w Ginste, dzielnicy Oostrozebeke, tuż obok kościoła Sint-Jozefskerk.

Kiedy powstała grota? Budowę rozpoczęto latem 1920 roku, a pierwsza pielgrzymka odbyła się w maju 1921 roku.

Z czego zbudowana jest grota? Z gruzu zniszczonych budynków przywiezionego z okolic Zonnebeke, uzupełnionego później o cegłę, kamień naturalny i elementy kute z żelaza.

Czy grota była kiedyś przebudowywana? Tak — po dewastacji w 1926 roku ją odbudowano, a w 1946 roku przeniesiono i zaprojektowano na nowo według projektu architekta Alberta Impe.