Evere City Hall

Ratusz Evere (fr. Maison communale d'Evere) to jeden z najbardziej charakterystycznych budynków użyteczności publicznej w Brukseli, wzniesiony w latach 1938–1939 na placu Servaes Hoedemaekers w gminie Evere, jednej z dziewiętnastu gmin Regionu Stołecznego Brukseli. Zaprojektował go Robert Rousseau, młody architekt, który tuż wcześniej ukończył studia w Institut Saint-Luc w Brukseli. Był to jego pierwszy tak duży i prestiżowy zleceniowy projekt, co czyni ratusz Evere symbolem debiutu architektonicznego pokolenia twórców międzywojennego modernizmu w Belgii.

Dlaczego budynek ma kształt statku?

Bryła ratusza została zaprojektowana na planie wklęsłego sześciokąta o powierzchni około 3900 m², co w połączeniu z opływowymi, zaokrąglonymi narożnikami i poziomymi pasami okien nadaje jej charakterystyczny, „opływowy" wygląd. To właśnie dlatego budynek bywa określany mianem stylu „paquebot" (transatlantyk) — jednego z wariantów architektury modernistycznej lat 30. XX wieku, inspirowanego estetyką ówczesnych wielkich statków pasażerskich: gładkimi, zaokrąglonymi elewacjami, poziomymi liniami balustrad przypominającymi pokłady, oraz surową, funkcjonalną formą. Konstrukcję wykonano z żelbetu, a elewacje wykończono szkliwioną żółtą cegłą, co dodatkowo podkreśla jednolitość i lekkość bryły. Od strony placu budynek flankuje ślepa, 22-metrowa wieża w formie dzwonnicy — element bardziej symboliczny niż funkcjonalny, nawiązujący do tradycyjnych belgijskich ratuszy, choć pozbawiony dzwonów czy zegara typowego dla klasycznych beffroi.

Co poprzedzało obecny ratusz?

Zanim gmina Evere zyskała własną siedzibę władz, rada gminna obradowała w bardzo skromnych warunkach — jeszcze przed 1840 rokiem posiedzenia odbywały się w domu prywatnym burmistrza albo w miejscowej karczmie. Pierwszy właściwy budynek ratusza powstał dopiero później, według projektu architekta Louisa Spaaka, u zbiegu ulic Stuckens i Pepermans. Ten wcześniejszy gmach szybko okazał się za mały: po I wojnie światowej Evere przeżywało gwałtowny wzrost liczby mieszkańców, napędzany rozwojem przemysłu i bliskością Brukseli, co wymusiło budowę nowej, znacznie większej siedziby administracji. Właśnie w odpowiedzi na tę demograficzną presję powstał obecny gmach przy placu Servaes Hoedemaekers, oddany do użytku w 1939 roku.

Co kryje się we wnętrzu?

Ratusz liczy cztery kondygnacje, na których mieszczą się zarówno biura administracji gminnej, jak i reprezentacyjne sale ceremonialne. Najbardziej okazała jest sala ślubów o wymiarach 22 na 9 metrów, oświetlona wysokimi, wąskimi oknami biegnącymi wzdłuż południowo-wschodniej elewacji — to właśnie te otwory z zewnątrz zdradzają lokalizację najbardziej reprezentacyjnych pomieszczeń. Podobny charakter ma sala posiedzeń rady gminnej. Wnętrza tych pomieszczeń wykończono z rozmachem jak na budynek administracyjny: marmurem, boazerią z drewna oraz rzeźbionymi i malowanymi dekoracjami, co miało podkreślać rangę instytucji gminnej w okresie międzywojennym.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował ratusz w Evere? Budynek zaprojektował Robert Rousseau, absolwent Institut Saint-Luc w Brukseli, a prace budowlane trwały w latach 1938–1939.

Dlaczego ratusz nazywany jest budynkiem w stylu „paquebot"? Ze względu na opływową, zaokrągloną bryłę na planie wklęsłego sześciokąta, poziome pasy okien i gładkie elewacje ze szkliwionej żółtej cegły, przypominające konstrukcję transatlantyku.

Czy w Evere istniał wcześniej inny ratusz? Tak, wcześniejszy budynek stał u zbiegu ulic Stuckens i Pepermans i został zaprojektowany przez architekta Louisa Spaaka; przed 1840 rokiem rada gminna nie miała w ogóle stałej siedziby.

Jakie pomieszczenia można zobaczyć wewnątrz? Najbardziej reprezentacyjne to sala ślubów oraz sala posiedzeń rady gminnej, obie bogato wykończone marmurem i drewnianą boazerią.

Jak duży jest budynek? Powierzchnia zabudowy wynosi około 3900 m², a bryłę uzupełnia ślepa wieża o wysokości 22 metrów.