Ermitage Notre-Dame d'Esparron

Ermitage Notre-Dame d'Esparron to pustelnia i miejsce pielgrzymkowe położone na wysokości około 1140 m n.p.m., na terenie gminy Le Percy w Isère, na południowej krawędzi masywu Vercors, w paśmie Diois, w pobliżu szczytów Tête de Praorzel i Mont-Barral. Dla podróżnych szukających ciszy, historii i widokowej trasy pieszej w Trièves to jeden z ciekawszych, mniej oczywistych celów regionu.

Gdzie dokładnie leży ermitaż i jak tam dotrzeć?

Miejsce znajduje się na zachodnim skraju terytorium gminy Percy. Dojazd prowadzi od strony Trièves drogą departamentalną łączącą wieś Chichilianne z przełęczą Col de Menée, a następnie leśnym szlakiem, którego początek znajduje się na południe od przełęczy Col du Prayet. Ostatni odcinek pokonuje się pieszo — sam charakter dojścia sprawia, że wizyta w ermitażu ma naturę niewielkiej wyprawy, a nie zwykłego przystanku przy drodze.

Skąd wzięło się to miejsce pielgrzymkowe?

Tradycja wiąże początki kultu maryjnego w tym miejscu z XIII wiekiem — miało wówczas dojść do objawienia Maryi, którego świadkami byli dzieci oraz poganiacze mułów pochodzący z Die. Sama pustelnia jako budowla powstała później, w XVIII wieku. Pod koniec XIX wieku, w 1892 roku, ksiądz kanonik Michel rozbudował obiekt i nadał mu nową funkcję: dawny klasztor stał się domem przyjmującym osoby chore i znajdujące się w trudnej sytuacji życiowej.

Co wydarzyło się tu podczas drugiej wojny światowej?

Ermitaż zapisał się w historii ruchu oporu w Vercors. 3 lutego 1944 roku, o świcie, klasztor na południowo-wschodnich stokach masywu został zaatakowany przez oddział liczący około siedmiuset niemieckich piechurów, wspartych bronią maszynową na pojazdach i moździerzami. Broniący się obóz maquis, oznaczony jako C 11, należał do najstarszych placówek Armii Tajnej w Vercors — liczył około trzydziestu młodych ludzi, z których uzbrojonych było zaledwie dziesięciu, pod dowództwem Gastona Cathali, byłego sierżanta piechoty alpejskiej. Wobec przygniatającej przewagi liczebnej maquisardzi wycofali się w kierunku okolicznych szczytów, zadając przeciwnikowi straty szacowane na dwudziestu do trzydziestu zabitych lub rannych. Sami stracili dwóch zabitych, mieli kilku rannych i zaginionych. Po opanowaniu terenu Niemcy podpalili zabudowania ermitażu.

Dlaczego pielgrzymki na jakiś czas ustały?

Kolejny cios budynki otrzymały już wcześniej, w innych okolicznościach — 15 sierpnia 1907 roku uderzenie pioruna zniszczyło gospodę przy ermitażu, co zakończyło okres stałego zamieszkiwania tego miejsca. Zniszczenia z czasów wojny pogłębiły stan opuszczenia obiektu na kolejne dekady.

Jak wygląda ermitaż dzisiaj?

Odbudowa ruszyła od lat 80. XX wieku, gdy część terenu przeszła na własność diecezji Grenoble. Budynki niezbędne do przyjmowania pielgrzymów odtworzono dzięki darowiznom pielgrzymów oraz pracy wolontariuszy. Sanktuarium wróciło do swojej wielowiekowej roli miejsca przyjmującego pątników, a w okresie letnim organizowane są tu spotkania i aktywności o charakterze duchowym.

Najczęstsze pytania

Na jakiej wysokości leży Ermitage Notre-Dame d'Esparron? Obiekt położony jest na wysokości około 1140 metrów n.p.m., na południowym skraju masywu Vercors.

Jak dojść do ermitażu? Najwygodniejszy dojazd prowadzi od strony Chichilianne, drogą w kierunku przełęczy Col de Menée, a dalszą część drogi — od przełęczy Col du Prayet — trzeba pokonać pieszo leśnym szlakiem.

Skąd wzięła się tradycja pielgrzymkowa w tym miejscu? Według tradycji u źródeł kultu leży objawienie maryjne z XIII wieku, którego świadkami mieli być dzieci i poganiacze mułów z Die.

Jaką rolę odegrał ermitaż podczas II wojny światowej? W lutym 1944 roku miejsce to było sceną ataku niemieckiego na obóz maquis Vercors, zakończonego podpaleniem zabudowań.

Czy ermitaż można dziś zwiedzać? Tak, po odbudowie prowadzonej od lat 80. XX wieku miejsce ponownie pełni funkcję sanktuarium przyjmującego pielgrzymów, zwłaszcza latem.