O tym miejscu
Ermida de Nossa Senhora do Resgate das Almas to niewielka rokokowa kaplica w lizbońskiej dzielnicy Arroios, na końcu Rua dos Anjos. Wzniesiono ją w 1762 roku i do dziś służy wiernym. Warto tu zajrzeć, jeśli interesuje cię odbudowa Lizbony po wielkim trzęsieniu ziemi z 1755 roku oraz zdobnictwo z XVIII wieku.
Jak powstała kaplica?
Początki wiążą się z bractwem Nossa Senhora do Resgate das Almas e Senhor Jesus dos Perdidos, założonym w 1755 roku z inicjatywy dominikanina, o. Inocêncio. W 1759 roku bractwo uzyskało zatwierdzenie króla Józefa I, a wizerunek patronki powstał i trafił najpierw do kościoła parafialnego Anjos. Kaplicę zbudowano w 1762 roku na gruncie ofiarowanym przez rodziców D. Marii Joany Cardoso Soeiro. Miała upamiętniać wcześniejszą świątynię przy Largo de Santa Bárbara, zniszczoną lub uszkodzoną podczas trzęsienia ziemi. W 1765 roku figurę patronki przeniesiono do kaplicy, która była wtedy już praktycznie ukończona.
Co zobaczysz w środku?
Wnętrze urządzono w jednolitym stylu rokokowym (rocaille), w czasie zbliżonym do budowy kaplicy. Ściany zdobią azulejos, a obok nich występuje złocona rzeźbiona snycerka (talha). Pozłacany ołtarz główny wieńczy baldachim z wizerunkiem Nossa Senhora da Piedade z 1759 roku. Połączenie płytek ceramicznych i złoconego drewna to jeden z typowych elementów lizbońskich wnętrz sakralnych tego okresu.
Gdzie jest i jak trafić?
Kaplica stoi przy końcu Rua dos Anjos, po wschodniej stronie, nad dawnym strumieniem Regueirão. Współrzędne to około 38,7252 N, 9,1360 W. Okolica leży w parafii Arroios, w centrum miasta, więc najłatwiej dojść tu pieszo z pobliskich placów lub dojechać metrem.
Najczęstsze pytania
Czy kaplica jest czynna? Tak, nadal służy kultowi. Godziny otwarcia bywają ograniczone, więc warto sprawdzić je przed wizytą.
Z jakiej epoki pochodzi? Z połowy XVIII wieku; budowę zakończono w latach sześćdziesiątych tego stulecia, w stylu rokoka.
Dlaczego ją zbudowano? Jako pamiątkę po innej świątyni z Largo de Santa Bárbara, która ucierpiała w trzęsieniu ziemi w 1755 roku, oraz jako siedzibę bractwa Resgate das Almas.
Czy warto tu przyjść? To krótki przystanek, ale dla miłośników azulejos, snycerki i historii Lizbony po katastrofie 1755 roku – zdecydowanie tak.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.