Egmont Park

Egmont Park to niewielki, ale niezwykle urokliwy park w samym centrum Brukseli, tuż przy Boulevard de Waterloo, między ulicami Rue aux Laines i Rue du Grand-Cerf. Zajmuje zaledwie około 1,5 hektara, jednak dzięki gęstej zabudowie dookoła sprawia wrażenie zielonej wyspy odciętej od miejskiego zgiełku – wejście do niego to niemal jak przejście przez ukrytą bramę do innego świata.

Skąd wzięła się nazwa parku?

Nazwa pochodzi od Pałacu Egmont (Palais d'Egmont), którego ogrodem park pierwotnie był. Pałac wzniesiono w połowie XVI wieku z inicjatywy księżnej Françoise de Luxembourg oraz jej syna Lamorala, hrabiego Egmont – postaci znanej z burzliwej historii Niderlandów pod panowaniem hiszpańskim. To właśnie od jego tytułu wywodzi się nazwa zarówno pałacu, jak i otaczającego go terenu zielonego.

Jak zmieniał się teren parku na przestrzeni wieków?

Historia tego miejsca to opowieść o kolejnych przebudowach i zmianach właścicieli. W XVIII wieku posiadłość trafiła w ręce rodu Arenbergów – Leopold Philip von Arenberg nabył najpierw mniejszą część majątku w 1738 roku, a następnie w 1752 roku odkupił większą działkę od swojego szwagra. W latach 1759–1762 architekt Giovanni Niccolò Servandoni zaprojektował na tym terenie regularny ogród francuski, z charakterystycznym dla tego stylu geometrycznym układem alej i klombów.

Kolejna metamorfoza nastąpiła w XIX wieku – w 1830 roku architekt Tilman-François Suys nadał posiadłości nowy kształt. To właśnie on, w latach 1830–1839, zaprojektował także neoklasycystyczną oranżerię, która do dziś stoi w centralnej części parku i pozostaje jednym z jego najbardziej charakterystycznych elementów architektonicznych.

Ostateczne przeobrażenie w park w rozumieniu bardziej publicznym i swobodnym nastąpiło na przełomie wieków – w 1901–1902 roku architekt Edmond Galoppin przekształcił dawny francuski ogród w park w stylu angielskim, z bardziej naturalistycznym układem zieleni, otwartymi trawnikami i swobodnie rosnącymi drzewami, z których wiele ma dziś ponad sto lat.

Co działo się z pałacem i parkiem w XX wieku?

Losy pałacu i parku były ściśle powiązane z historią Belgii. Po wygaśnięciu linii rodu Egmont posiadłość przeszła w ręce Arenbergów. 31 października 1918 roku, tuż po zakończeniu I wojny światowej, pałac został sprzedany miastu Bruksela. Później, w 1964 roku, przeszedł na własność państwa belgijskiego. Dziś w neoklasycystycznym budynku pałacu mieści się siedziba belgijskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, natomiast sam park pozostaje otwarty i ogólnodostępny dla mieszkańców oraz turystów.

Co można zobaczyć w parku dzisiaj?

Spacerując alejkami Egmont Park, można natrafić na kilka pomników i rzeźb, w tym posąg Piotrusia Pana oraz pomnik księcia de Ligne. W centralnej części parku wznosi się wspomniana wcześniej oranżeria z pierwszej połowy XIX wieku – neoklasycystyczna budowla, która nadaje temu miejscu elegancki, nieco arystokratyczny charakter. Park został odrestaurowany przez miasto Brukselę w 2001 roku, dzięki czemu zachował swój historyczny urok, jednocześnie oferując odwiedzającym komfortowe warunki do odpoczynku.

Najczęstsze pytania

Czy wstęp do Egmont Park jest bezpłatny? Tak, park jest ogólnodostępny i wstęp jest bezpłatny.

Czy w parku można zobaczyć pałac Egmont? Pałac stoi bezpośrednio przy parku, ale ze względu na siedzibę ministerstwa nie jest ogólnodostępny do zwiedzania wewnątrz – można jednak podziwiać jego elewację z alejek parkowych.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie parku? Ze względu na niewielką powierzchnię spacer zajmuje zwykle 20–30 minut, choć miłośnicy architektury i rzeźby mogą spędzić tu więcej czasu.

Czy park nadaje się na odpoczynek w trakcie zwiedzania Brukseli? Zdecydowanie – dzięki centralnej lokalizacji, blisko Boulevard de Waterloo, to wygodne miejsce na przerwę między zwiedzaniem innych atrakcji centrum miasta.