Dzwonnica św. Marka w Wenecji

Dzwonnica św. Marka to najwyższa budowla Wenecji i jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta, stojący samotnie na Placu św. Marka, tuż obok bazyliki i Pałacu Dożów. Smukła, ceglana wieża sięga niemal 99 metrów i jest widoczna z niemal każdego punktu laguny — dla żeglarzy przez wieki służyła jako naturalny punkt orientacyjny przy wpływaniu do miasta.

Jak dotrzeć na szczyt?

Wejście na górę odbywa się windą, co czyni kampanilę jedną z niewielu wysokich wież we Włoszech dostępnych bez wspinaczki po wąskich schodach. Kolejki potrafią być długie, zwłaszcza w środku dnia i w sezonie letnim, dlatego warto pojawić się rano lub kupić bilet z wyprzedzeniem online. Wejście znajduje się bezpośrednio na placu, więc łatwo połączyć wizytę ze zwiedzaniem bazyliki i pałacu.

Co zobaczysz na górze?

Z tarasu widokowego rozciąga się panorama całej Wenecji — czerwone dachy, kanały, wyspy laguny, a przy dobrej widoczności także zarys Alp na horyzoncie. To jeden z niewielu punktów w mieście, z którego można ogarnąć wzrokiem całą strukturę miasta zbudowanego na wodzie, w tym kopuły bazyliki św. Marka widziane z góry. Na szczycie wieży stoi pozłacana figura anioła, pełniąca funkcję chorągiewki wskazującej kierunek wiatru.

Skąd wzięła się dzisiejsza wieża?

Historia dzwonnicy sięga IX–XII wieku, ale budowla, którą oglądamy dziś, jest w dużej mierze rekonstrukcją. Przez stulecia wieża była wielokrotnie uszkadzana przez pożary wywołane uderzeniami piorunów, a szczególnie dotkliwe okazało się uderzenie w 1745 roku, po którym konstrukcja stopniowo słabła. Kres nastąpił 14 lipca 1902 roku, gdy dzwonnica nagle zawaliła się w samym centrum placu, na szczęście bez ofiar śmiertelnych. Odbudowę przeprowadzono w latach 1903–1912, odtwarzając wiernie zewnętrzny wygląd wieży sprzed katastrofy, choć wewnątrz zastosowano nowocześniejsze jak na tamte czasy rozwiązania konstrukcyjne.

Dlaczego Wenecjanie mówią o niej „el paron de casa"?

W weneckim dialekcie dzwonnicę nazywa się poufale „el paron de casa", czyli „pan domu" — określenie oddaje, jak mocno wieża jest zakorzeniona w tożsamości miasta, niemal jak członek rodziny górujący nad codziennym życiem placu. To przydomek, którego nie znajdziemy w oficjalnych przewodnikach, a który najlepiej pokazuje emocjonalny stosunek mieszkańców do tego miejsca.

Kiedy warto przyjechać?

Najlepsze widoki zapewnia poranek, gdy światło jest łagodne, a plac jeszcze nie zapełnił się tłumami turystów. Wieczorem natomiast warto wrócić na plac, by zobaczyć iluminację wieży i bazyliki — to moment, w którym Plac św. Marka wygląda najbardziej teatralnie. Zimą kolejki są krótsze, ale trzeba liczyć się z możliwością zamknięcia tarasu przy silnym wietrze.

Najczęstsze pytania

Czy na dzwonnicę można wjechać windą? Tak, to jedna z niewielu tak wysokich wież we Włoszech z pełną obsługą windy, dzięki czemu wejście na taras widokowy jest dostępne praktycznie dla każdego.

Dlaczego obecna wieża nie jest oryginalna? Pierwotna budowla zawaliła się 14 lipca 1902 roku po latach stopniowego niszczenia przez pożary i uderzenia piorunów. Obecna konstrukcja to wierna rekonstrukcja zewnętrzna z lat 1903–1912.

Co oznacza figura na szczycie wieży? To pozłacany anioł pełniący jednocześnie funkcję chorągiewki wiatrowej — jeden z rozpoznawalnych detali panoramy Wenecji widocznych z daleka.

Jak uniknąć kolejek na taras widokowy? Najlepiej przyjść wcześnie rano, tuż po otwarciu, albo zarezerwować bilet z wyznaczoną godziną wejścia online, unikając szczytu dnia w sezonie letnim.