Campanile di San Giorgio Maggiore

Campanile di San Giorgio Maggiore to dzwonnica stojąca na wyspie San Giorgio Maggiore w Wenecji, tuż naprzeciwko placu Świętego Marka, po drugiej stronie Basenu św. Marka. Choć często ginie w cieniu swojego słynniejszego sąsiada – Campanile na Piazza San Marco – to właśnie stąd rozciąga się jeden z najbardziej cenionych przez fotografów widoków na całe miasto.

Skąd wzięła się ta wieża?

Pierwsza dzwonnica w tym miejscu powstała w 1467 roku, jako element przyklasztornego kompleksu benedyktynów na wyspie. Budowla przetrwała ponad trzy stulecia, jednak w 1774 roku runęła. Odbudowę przeprowadzono w duchu neoklasycystycznym, kończąc prace w 1791 roku. Nowa wieża celowo nawiązuje proporcjami i sylwetką do kampanili na Piazza San Marco – twórcy chcieli, by oba punkty orientacyjne wizualnie się ze sobą komunikowały ponad wodami basenu.

Dzwonnica stanowi integralną część kompleksu Basiliki di San Giorgio Maggiore, zaprojektowanej przez Andreę Palladia – jednego z najważniejszych architektów renesansu. Budowę bazyliki prowadzono w latach 1566–1610, a jej biała, marmurowa fasada należy dziś do najbardziej rozpoznawalnych elementów panoramy weneckiej laguny.

Jak dotrzeć na wyspę i do wieży?

San Giorgio Maggiore to osobna wyspa, oddzielona od głównej części Wenecji wodami Basenu św. Marka. Najwygodniej dotrzeć tu vaporetto (linia 2) z przystanku San Zaccaria, znajdującego się kilka minut spacerem od Placu Świętego Marka. Przeprawa trwa zaledwie kilka minut, a bilet na pojedynczy kurs kosztuje około 9,50 euro (ważny 75 minut, obejmuje też przesiadki w tym czasie).

Na miejscu, wewnątrz bazyliki, znajduje się winda prowadząca na szczyt dzwonnicy – to duże udogodnienie w porównaniu z wieloma innymi weneckimi wieżami, gdzie trzeba pokonywać strome, kręte schody. Wjazd na górę jest płatny osobno, a cena biletu wynosi zwykle kilka euro (ceny bywają zmienne, warto sprawdzić aktualną stawkę na miejscu).

Co zobaczysz na szczycie?

Wieża ma około 63 metrów wysokości. Z tarasu widokowego roztacza się panorama uznawana przez wielu za jedną z najpiękniejszych w całej Wenecji – w jednym kadrze mieści się Plac Świętego Marka z Pałacem Dożów i bazyliką San Marco, Basen św. Marka pełen gondoli i vaporetto, a w oddali kolejne wyspy laguny, w tym Giudecca. W przeciwieństwie do zatłoczonego tarasu Campanile di San Marco, tutaj często można cieszyć się widokiem w znacznie spokojniejszych warunkach.

Kiedy najlepiej przyjechać?

Poranne godziny, tuż po otwarciu, oraz późne popołudnie przed zachodem słońca to najlepsze momenty – światło korzystnie oświetla fasady kamienic wzdłuż nabrzeża, a na wyspie jest wyraźnie mniej turystów niż po drugiej stronie basenu. Warto też pamiętać, że bazylika i dzwonnica bywają zamykane na czas nabożeństw, dlatego dobrze sprawdzić aktualne godziny otwarcia przed wizytą.

Najczęstsze pytania

Czy da się wejść na wieżę bez kolejki? San Giorgio Maggiore odwiedza znacznie mniej osób niż Plac Świętego Marka, dlatego kolejki do windy są tu zwykle krótkie, nawet w sezonie.

Czy trzeba wchodzić po schodach? Nie – na szczyt prowadzi winda, co czyni wieżę dostępną również dla osób, które nie chcą lub nie mogą pokonywać stromych schodów typowych dla innych weneckich dzwonnic.

Ile czasu zajmuje zwiedzanie wyspy z wieżą? Sama wizyta w bazylice i wjazd na dzwonnicę zajmują zwykle około godziny, licząc z dojazdem vaporetto w obie strony.

Czy widok różni się od tego z Campanile na Piazza San Marco? Tak – stąd widać samą Piazza San Marco z zewnątrz, wraz z Pałacem Dożów i basenem portowym, czego nie sposób zobaczyć, stojąc na szczycie kampanili po drugiej stronie wody.