Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Dunsthöhle w Bad Pyrmont to murowana grota, z której wydobywa się dwutlenek węgla. To jedno z najbardziej niezwykłych zjawisk przyrodniczych w niemieckiej Dolnej Saksonii i jedyne miejsce tego rodzaju w Europie, odkąd zamurowano słynną Grotta del Cane koło Neapolu.
Co to właściwie jest Dunsthöhle?
Nie jest to klasyczna jaskinia wydrążona przez wodę. To niewielka, obmurowana komora w dawnym kamieniołomie, w której z podłoża unosi się niewidzialny gaz. Dwutlenek węgla jest cięższy od powietrza, więc zbiera się przy ziemi niczym niewidoczne jezioro. Dorosły człowiek stojący prosto zwykle oddycha jeszcze normalnym powietrzem, ale małe zwierzęta, a także dzieci pochylone nisko nad podłożem, znajdują się w strefie, gdzie stężenie gazu jest niebezpieczne.
Skąd się wziął gaz?
Źródłem jest dawna aktywność wulkaniczna regionu. Na głębokości kilku kilometrów znajduje się stygnące ognisko magmy, które nieustannie odgazowuje dwutlenek węgla. Gaz wędruje szczelinami ku powierzchni i wydostaje się właśnie tutaj, a także w uzdrowiskowych źródłach mineralnych miasta.
Krótka historia miejsca
Już w XVII wieku robotnicy w kamieniołomie zauważyli, że z ziemi unosi się niewidzialny gaz, po którym ludzie i zwierzęta tracą przytomność. W 1712 roku do Pyrmont przybył lekarz uzdrowiskowy Johann Philipp Seip i zajął się tym zjawiskiem. Dwutlenek węgla nie był wówczas znany, więc uznał, że ma do czynienia z oparami siarki, a miejsce nazwano Schwefelhöhle, czyli „jaskinią siarkową". Kiedy nie udało się wykryć siarki, nazwę zmieniono na Dunsthöhle, czyli „jaskinia oparów".
Około 1720 roku Seip, za zgodą księcia, kazał wznieść nad zagłębieniem murowane sklepienie. Chciał urządzić tu suchą kąpiel potową. Pomysł miał jednak wadę: stężenie gazu zmieniało się, więc korzystanie z niej nie mogło być regularne. W 1737 roku grotę odnowiono. Dopiero w 1775 roku gaz zidentyfikowano jako dwutlenek węgla. Według przekazów w 1801 roku eksperymentował z nim Goethe, który bywał w uzdrowiskach tej okolicy.
W XX wieku do celów leczniczych wzniesiono na skraju parku zdrojowego osobny budynek na gaz ze źródeł, a kąpiele węglowe oferuje dziś miejscowe centrum terapeutyczne. Samą grotę kilkakrotnie przebudowywano, ostatni raz około 2000 roku w związku z wystawą Expo.
Dlaczego warto tu zajrzeć?
- To rzadka okazja, by zobaczyć naturalne zjawisko znane dawniej z opisów podróżników.
- Miejsce leży w centrum uzdrowiska, więc łatwo połączyć wizytę ze spacerem po parku zdrojowym i degustacją wód mineralnych.
- Zwiedzanie jest krótkie, dobrze pasuje jako przystanek w dłuższym dniu w Bad Pyrmont.
Najczęstsze pytania
Czy wejście do Dunsthöhle jest bezpieczne? Zwiedzanie odbywa się na zasadach określonych przez obsługę. Gaz gromadzi się tuż przy ziemi, dlatego nie należy kucać ani kłaść się w grocie i trzeba pilnować dzieci oraz zwierząt.
Czy to prawdziwa jaskinia? Nie w geologicznym sensie. To murowana grota nad naturalnym wypływem gazu w dawnym kamieniołomie.
Dlaczego jest tak wyjątkowa? Po zamurowaniu Grotta del Cane koło Neapolu po drugiej wojnie światowej Dunsthöhle pozostała jedyną taką grotą w Europie.
Gdzie leży? W Bad Pyrmont, w uzdrowiskowej dzielnicy Kernstadt, w Dolnej Saksonii.
Czy warto zabrać dzieci? Tak, jeśli będą pod stałą opieką. Zjawisko dobrze tłumaczy, czym jest dwutlenek węgla i skąd bierze się w wodzie mineralnej.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.