Divadlo Rokoko

Divadlo Rokoko to niewielka, ale ważna scena teatralna w samym sercu Pragi, ukryta w piwnicach pałacu Rokoko przy Placu Wacława. Choć z zewnątrz łatwo przejść obok wejścia niezauważonym wśród sklepów i witryn placu, wnętrze kryje jedną z ciekawszych historii praskiego życia kulturalnego XX wieku.

Skąd wzięła się nazwa i kiedy powstał teatr?

Podziemne przestrzenie powstały razem z całym budynkiem pałacu Rokoko w 1915 roku, w trakcie pierwszej wojny światowej. Początkowo nie działał tu teatr w dzisiejszym rozumieniu, lecz kabaret — Kabaret Rokoko, którego pierwszym dyrektorem został Karel Hašler, postać dobrze znana praskiej scenie muzycznej i kabaretowej tamtych lat. Program składał się z szansonów, skeczy i scenek parodystycznych, typowych dla kabaretowej rozrywki tamtego okresu.

Jak kabaret zmienił się w teatr?

Przełomowy moment nastąpił w grudniu 1916 roku, gdy kierownictwo objął Eduard Bass — pisarz, dziennikarz i człowiek teatru, który nadał miejscu zupełnie nowy charakter. Za jego czasów do Rokoka trafili członkowie słynnej grupy kabaretowej Červená sedma (Czerwona Siódemka), co podniosło artystyczny poziom scen granych w piwnicach pałacu. Po odejściu tej ekipy na początku lat 20. XX wieku przedsięwzięcie przeżywało trudniejszy okres, ale sama sala nie zniknęła z mapy praskiego teatru — w 1923 roku formalnie przekształcono ją w teatr dramatyczny, co dało początek nazwie używanej do dziś.

Co wydarzyło się w drugiej połowie XX wieku?

Kolejny ważny rozdział otworzył się 1 marca 1958 roku, gdy działalność teatru pod nowym szyldem poprowadził dyrektor Darek Vostřel, kierujący sceną aż do 1972 roku. W latach 1968–1970 przeprowadzono gruntowną przebudowę wnętrza pod nadzorem architekta Luďka Hanfa z praskiego Krajowego Instytutu Projektowego — to właśnie ta modernizacja ukształtowała układ sali, jaki widzowie znają dzisiaj: kameralną przestrzeń z bezpośrednim kontaktem między sceną a widownią, mieszczącą około 200 osób.

Jak wygląda sytuacja teatru dzisiaj?

W 1975 roku Divadlo Rokoko stało się częścią większej struktury Městských divadel pražských (Praskich Teatrów Miejskich), obejmującej też sąsiednie sceny. Po przemianach politycznych 1989 roku doszło do rozdzielenia tej struktury, jednak w 2005 roku teatry ABC i Rokoko ponownie połączono w jeden podmiot, który funkcjonuje do dziś. Dzięki temu Rokoko dzieli dziś administrację i część repertuaru z Divadlem ABC, zachowując przy tym własną, odrębną tożsamość artystyczną.

Dlaczego warto odwiedzić Divadlo Rokoko?

Kameralny charakter sali — z bliskim kontaktem aktorów z publicznością i pojemnością zaledwie około 200 miejsc — sprawia, że spektakle mają tu zupełnie inny wymiar niż w dużych, reprezentacyjnych gmachach teatralnych Pragi. To miejsce dla widzów, którzy cenią intymność sceny bardziej niż monumentalną architekturę, a przy tym chcą poczuć ducha stuletniej tradycji teatralnej ukrytej dosłownie pod chodnikiem najbardziej ruchliwego placu w mieście.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Divadlo Rokoko? W suterenie wschodniego skrzydła pałacu Rokoko przy Placu Wacława (Václavské náměstí) w Pradze 1.

Ile osób mieści widownia? Około 200 widzów, co czyni tę scenę jedną z bardziej kameralnych w centrum Pragi.

Z czym powiązany jest dziś ten teatr? Od 2005 roku Divadlo Rokoko tworzy jeden podmiot z Divadlem ABC w ramach Městských divadel pražských.

Czy budynek zmieniał swój wygląd na przestrzeni lat? Tak — istotna przebudowa wnętrza miała miejsce w latach 1968–1970 pod kierunkiem architekta Luďka Hanfa i w dużej mierze ukształtowała dzisiejszy układ sali.