Convento de San Rafael

Convento de San Rafael to klasztorny zespół w Kordobie, znany mieszkańcom przede wszystkim jako Convento de las Capuchinas — dom kapucynek, który od blisko czterech wieków stoi kilka kroków od historycznego centrum miasta, przy Plaza de Capuchinas.

Kiedy powstał klasztor?

Fundację erygowano 29 czerwca 1655 roku. Ufundował ją Antonio Fernández de Córdoba Cardona y Aragón, dziewiąty hrabia Cabra i książę Sessa oraz Cabra, a zgodę na powstanie domu zakonnego wydał biskup Kordoby Antonio de Valdés Herrera. Nie był to jednak budynek wzniesiony od podstaw — zakonnice otrzymały szlachecką rezydencję z XV wieku, należącą wcześniej do markizów Sessa, czyli obiekt starszy od samej fundacji o blisko dwieście lat. Adaptacja świeckiego pałacu na potrzeby klasztoru klauzurowego tłumaczy, dlaczego wnętrza łączą dekorację sakralną ze śladami dawnej rezydencji możnego rodu.

Co zachowało się z dawnej rezydencji?

Najcenniejszym elementem jest krużganek klasztorny, w którym zachował się okazały mudejarski portal oraz kapitele o rodowodzie sięgającym epoki rzymskiej, wizygockiej i islamskiej — typowy dla Kordoby przykład wtórnego wykorzystania (spolii) elementów z różnych okresów historii miasta. W refektarzu uwagę zwraca mudejarski strop kasetonowy oraz dekoracja sztukatorska, a na ścianach i sufitach nadal widoczne są herby rodziny, która przekazała pałac zakonnicom. Kościół klasztorny, poświęcony kultowi św. Rafała, pochodzi już z XVIII wieku i ma prostszą, jednonawową bryłę przykrytą sklepieniem kolebkowym — jest więc znacznie młodszy od średniowiecznego jądra zespołu.

Czy klasztor nadal pełni swoją pierwotną funkcję?

Tak — Convento de San Rafael to żywa wspólnota kontemplacyjna, zamieszkana przez siostry kapucynki, stąd potoczna nazwa „Capuchinas" używana przez mieszkańców Kordoby częściej niż oficjalna nazwa klasztoru. Ze względu na klauzurowy charakter zgromadzenia zwiedzanie ogranicza się w praktyce do krużganku, który bywa dostępny dla odwiedzających w godzinach porannych, natomiast wnętrza mieszkalne pozostają zamknięte dla osób z zewnątrz. Kompleks znajduje się przy Plaza de Capuchinas 3, z dodatkowym wejściem od strony ulicy Torres Cabrera, w spokojnej części miasta oddalonej o kilka minut spaceru od zabytkowego centrum Kordoby.

Dlaczego warto zwrócić na niego uwagę podczas zwiedzania miasta?

Convento de San Rafael pokazuje inną twarz Kordoby niż najczęściej odwiedzana Mezquita-Catedral — to miejsce, w którym warstwy historii nakładają się dosłownie jedna na drugą: rzymskie i wizygockie fragmenty w kapitelach, islamskie wpływy w kamieniarce, XV-wieczna arystokratyczna rezydencja i wreszcie XVII-wieczna fundacja zakonna z osiemnastowiecznym kościołem. Dla osób interesujących się architekturą mudejarską to jeden z mniej znanych, a zarazem autentycznych przykładów tego stylu w mieście, pozbawiony tłumów typowych dla głównych atrakcji turystycznych. Sama nazwa placu, przy którym stoi klasztor, na stałe weszła do topografii Kordoby i jest punktem orientacyjnym dla mieszkańców tej części śródmieścia.

Najczęstsze pytania

Czym różni się Convento de San Rafael od Convento de las Capuchinas? To ta sama instytucja — San Rafael to oficjalne wezwanie klasztoru, a Capuchinas to potoczna nazwa pochodząca od zakonu kapucynek, które go zamieszkują.

Kto ufundował klasztor? Fundatorem był Antonio Fernández de Córdoba Cardona y Aragón, dziewiąty hrabia Cabra, a zgodę wydał biskup Kordoby Antonio de Valdés Herrera w 1655 roku.

Czy budynek klasztoru jest starszy niż sama fundacja zakonna? Tak, siedzibą klasztoru stała się piętnastowieczna rezydencja markizów Sessa, czyli budynek o blisko dwieście lat starszy od erekcji klasztoru w 1655 roku.

Czy można zwiedzić wnętrza klasztoru? Ze względu na klauzurowy charakter zgromadzenia dostępny dla zwiedzających bywa jedynie krużganek, zwykle w godzinach porannych, natomiast część mieszkalna pozostaje zamknięta dla osób z zewnątrz.