Church of the Assumption of the Virgin Mary

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny to klasztorny kościół w Horažďovicích, w południowo-zachodnich Czechach, stojący na skrzyżowaniu ulic Blatenská i Strakonická, tuż przy historycznym centrum miasta. Późnogotycka bryła świątyni razem z przylegającym do niej dawnym klasztorem franciszkańskim należy do najstarszych zachowanych zespołów sakralnych w Horažďovicích, a jej współrzędne geograficzne to 49.320833, 13.705183.

Jaka jest historia tego miejsca?

Pierwsza wzmianka o świątyni w tym miejscu pochodzi z 1330 roku - stał tu wówczas kościół pod wezwaniem św. Michała Archanioła, ufundowany przez horažďovickiego mieszczanina Theodorika, zwanego Mečířem. Obecną, późnogotycką budowlę zaczęto wznosić na początku XVI wieku. Razem z kościołem powstawał klasztor franciszkański - zakonników do Horažďovic sprowadził pod koniec XV wieku Půta, przedstawiciel rodu ze Švihova i Rýzmberka, a budowę klasztoru dokończyli jego synowie już w drugiej dekadzie XVI wieku.

Dlaczego klasztor franciszkański przestał istnieć?

Franciszkanie nie cieszyli się poparciem mieszczan Horažďovic, co ostatecznie doprowadziło do zaniku klasztoru w 1599 roku. Odnowienie życia zakonnego w tym miejscu rozpoczęło się dopiero w 1621 roku, za panowania cesarza Ferdynanda II. Po wojnie trzydziestoletniej budynki klasztorne przebudowano w stylu barokowym, jednak te przeróbki nie naruszyły późnogotyckiego charakteru samego kościoła - to właśnie kontrast między barokowym klasztorem a gotyckim kościołem jest dziś jedną z ciekawszych cech tego zespołu.

Co działo się z klasztorem w kolejnych stuleciach?

W 1784 roku, na mocy dekretu cesarza Józefa II, ograniczono liczbę zakonników przebywających w klasztorze, a trzydzieści lat później, w 1814 roku, klasztor formalnie zniesiono. Ponowne ożywienie tego miejsca nastąpiło w 1853 roku, gdy w dawnych zabudowaniach klasztornych zaczął działać zakon sióstr nauczycielskich. Wtedy też kościół poświęcono ponownie - tym razem pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, które nosi do dziś.

Co warto wiedzieć, zwiedzając to miejsce?

Kościół wraz z zespołem dawnego klasztoru stanowi zwarty kompleks architektoniczny w bezpośrednim sąsiedztwie historycznego centrum Horažďovic, co czyni go naturalnym punktem do włączenia w spacer po mieście obok innych zabytków starówki. Historia budynku - od średniowiecznego kościoła św. Michała, przez franciszkański klasztor, barokową przebudowę, po funkcję szkolną sióstr zakonnych w XIX wieku - pokazuje, jak wielokrotnie zmieniało się przeznaczenie tego samego miejsca na przestrzeni niemal siedmiu stuleci.

Najczęstsze pytania

Jak nazywał się kościół, zanim otrzymał obecne wezwanie? Pierwszy kościół w tym miejscu, wzmiankowany w 1330 roku, nosił wezwanie św. Michała Archanioła.

Kto sprowadził franciszkanów do Horažďovic? Zakonników franciszkańskich sprowadził pod koniec XV wieku Půta ze Švihova i Rýzmberka, a budowę klasztoru dokończyli jego synowie w drugiej dekadzie XVI wieku.

Kiedy klasztor franciszkański przestał funkcjonować? W 1599 roku, z powodu braku poparcia mieszczan Horažďovic. Życie zakonne wznowiono dopiero w 1621 roku, za cesarza Ferdynanda II.

Skąd wzięło się obecne wezwanie kościoła? Wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny pochodzi z 1853 roku, kiedy w budynku klasztornym osiadły siostry zakonu nauczycielskiego, a kościół poświęcono ponownie.

Kiedy klasztor został formalnie zniesiony? W 1814 roku, po tym jak dekret cesarza Józefa II z 1784 roku ograniczył wcześniej liczbę przebywających w nim zakonników.