O tym miejscu
Kościół św. Adriana stoi przy Avenue Général Dossin de Saint-Georges w dzielnicy Boondael, na terenie gminy Ixelles (Elsene) w Regionie Stołecznym Brukseli. To katolicka świątynia parafialna, która dziś nosi też wezwanie świętego Marona, patrona maronitów – społeczności o silnej obecności w tej części miasta.
Skąd wzięła się świątynia w Boondael?
Historia kultu w tym miejscu sięga znacznie dalej niż obecny budynek. Pierwsza kaplica w osadzie Boondael powstała już w 1453 roku – w czasach, gdy to niewielkie skupisko domów leżało jeszcze daleko poza murami średniowiecznej Brukseli. W 1658 roku kaplicę rozbudowano, dostosowując ją do potrzeb rosnącej lokalnej wspólnoty. Kolejny ważny moment przypadł na rok 1842, kiedy wzniesiono murowany monument mający odtwarzać dawną kaplicę – ślad tej wielowiekowej ciągłości kultu wciąż jest widoczny w krajobrazie dzielnicy.
Jak powstał obecny kościół?
Budynek, który dziś można zobaczyć, to konstrukcja znacznie młodsza niż sama tradycja miejsca. Prace nad nowym kościołem, mającym zastąpić dawną kaplicę w Boondael jako główne miejsce sprawowania kultu katolickiego, ruszyły w 1938 roku. Projekt powierzono architektowi Auguste'owi Vanden Nieuwenborgowi. Kamień węgielny wmurował 26 czerwca 1938 roku kardynał, arcybiskup mechelijski – wydarzenie o randze diecezjalnej, świadczące o znaczeniu nowej inwestycji. Same prace budowlane trwały kilka lat, a świątynię konsekrowano 18 maja 1941 roku, już w trudnym okresie okupacji.
Jak wygląda architektura kościoła?
Vanden Nieuwenborg zaprojektował masywną bryłę zwieńczoną potężną wieżą-dzwonnicą, umieszczoną centralnie na fasadzie głównej – to ona nadaje kościołowi rozpoznawalny, monumentalny charakter widoczny z daleko w obrębie dzielnicy. Elewacje wykończono charakterystyczną cegłą typu „klampsteen", materiałem szeroko stosowanym w belgijskim budownictwie sakralnym i cywilnym pierwszej połowy XX wieku, cenionym za trwałość i specyficzną, ciepłą fakturę.
Jakie dzieła sztuki kryje wnętrze?
Prawdziwym skarbem kościoła są dwa gotyckie retabula przechowywane w kaplicy i baptysterium. Pierwszy z nich, przedstawiający „Męczeństwo świętego Adriana", przypisywany jest warsztatowi Jana Bormana Starszego i datowany na lata 1490–1495 – to dzieło jednego z najwybitniejszych snycerzy późnogotyckiej Brabancji, którego prace trafiały do najważniejszych świątyń regionu. Drugi retabl, ukazujący „Męczeństwo świętego Krzysztofa", powstał w kręgu szkoły antwerpskiej około 1520 roku. Oba obiekty łączą warstwę artystyczną z patronalną – patron kościoła, święty Adrian, jest bohaterem jednego z retabulów, co podkreśla ciągłość wezwania świątyni mimo zmiany samego budynku w XX wieku.
Najczęstsze pytania
Czy obecny kościół to ten sam budynek co dawna kaplica w Boondael? Nie. Obecna świątynia powstała w latach 1938–1941 jako nowy budynek zastępujący wcześniejszą kaplicę, choć kontynuuje tradycję kultu sięgającą 1453 roku.
Kto zaprojektował kościół św. Adriana? Architekt Auguste Vanden Nieuwenborg, autor projektu z charakterystyczną wieżą-dzwonnicą i elewacjami z cegły „klampsteen".
Jakie zabytki sztuki znajdują się we wnętrzu? Dwa gotyckie retabula: „Męczeństwo świętego Adriana" (warsztat Jana Bormana Starszego, 1490–1495) oraz „Męczeństwo świętego Krzysztofa" (szkoła antwerpska, ok. 1520).
Jakiemu wezwaniu poświęcony jest dziś kościół? Świętym Adrianowi i Maronowi, co odzwierciedla obecność społeczności maronickiej w tej części Ixelles.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.