Château de Beaufort

Château de Beaufort to XVIII-wieczna rezydencja wznosząca się nad stawem Beaufort w Plerguer, niewielkiej gminie w regionie malouin, kilkanaście kilometrów od Saint-Malo w Bretanii. Dziś budynek pełni funkcję klasztoru dominikanek, ale jego historia sięga średniowiecza i obejmuje kilka wcześniejszych budowli wznoszonych na tym samym terenie.

Skąd wzięła się nazwa Beaufort?

Nazwa pochodzi z połączenia łacińskich słów bellum (piękny) i fortis (forteca) — czyli w wolnym tłumaczeniu „piękna forteca". Miejsce nosiło tę nazwę już w średniowieczu, gdy okoliczne tereny przyciągały uwagę lokalnych rodów od co najmniej XI wieku. Rejon ten, leżący na granicy wpływów bretońskich i normandzkich, miał znaczenie obronne — teren wokół dzisiejszego stawu Beaufort służył jako część większego systemu umocnień strzegących dostępu do wybrzeża.

Jak wyglądał pierwszy zamek?

Najstarsza budowla to XII-wieczny zamek typu motte, czyli usypany kopiec obronny z drewnianą lub kamienną konstrukcją na szczycie. Właścicielem terenu była rodzina, która przyjęła nazwisko Beaufort — to od niej pochodzi nazwa miejscowości. W 1222 roku Alain de Beaufort podarował dziesięciny z Taden mnichom z przeoratu Saint-Malo w Dinan, pieczętując akt własną pieczęcią, co potwierdza, że rodzina odgrywała wówczas istotną rolę w regionie.

W XIII wieku majątek przeszedł w ręce rodziny Chateaubriand. Pod koniec XVII wieku został sprzedany rodzinie Forsanz, a następnie rodzinie Gouyon, panom na Touraude. To właśnie Gouyonowie związali swoje losy z Beaufort na kolejne dwa i pół wieku.

Dlaczego na terenie stały dwa różne zamki?

Pod koniec XVI wieku wzniesiono drugi zamek, usytuowany trochę bardziej na północ, bliżej stawu — na miejscu, gdzie dziś znajduje się południowe skrzydło obecnego budynku. Ta wcześniejsza budowla nie przetrwała w całości: obecny château został przebudowany około 1780 roku przez Luca-Jeana Gouyona, który nadał rezydencji formę bliższą klasycznemu dworowi niż średniowiecznej fortecy. Kamień, drewno i woda stawu tworzą tu harmonijny krajobraz, który do dziś jest głównym atutem tego miejsca.

Kiedy zamek stał się klasztorem?

Po śmierci markiza Xaviera Louisa Marie Félixa Gouyona de Beaufort w 1945 roku majątek i otaczające go ziemie przeszły w 1950 roku na własność zgromadzenia zakonnego. W 1963 roku budynek przekazano dominikankom — cztery zakonnice przybyły z południa Francji pod kierownictwem ojca Melleta i założyły tu wspólnotę, znaną obecnie jako Monastère Notre-Dame de Beaufort. Od tego czasu château nieprzerwanie służy jako dom zakonny.

Co można zobaczyć dziś?

Wokół stawu Beaufort i sąsiadującego ze stawem Mireloup rozciąga się liczący około 100 hektarów obszar leśny, przez który prowadzą szlaki pieszo-rowerowe. W 2019 roku gmina wyposażyła teren w nową infrastrukturę turystyczną — stoły, ławki i punkty widokowe wzdłuż brzegu stawu, skąd widać zarys klasztoru odbijającego się w wodzie.

Najczęstsze pytania

Czy do Château de Beaufort można wejść? Budynek jest zamieszkanym klasztorem dominikanek, dlatego zwiedzanie wnętrz nie jest standardową opcją turystyczną. Można natomiast swobodnie przejść wokół stawu i podziwiać zamek z zewnątrz.

Jak daleko jest Plerguer od Saint-Malo? Plerguer leży w regionie malouin, w promieniu kilkunastu kilometrów od Saint-Malo, co czyni Beaufort łatwym celem krótkiej wycieczki z wybrzeża.

Skąd wzięła się nazwa klasztoru Notre-Dame de Beaufort? Nazwę przejęto od zamku i okolicy — po przekazaniu obiektu dominikankom w 1963 roku wspólnota zachowała historyczną nazwę miejsca.

Czy zachował się pierwszy, średniowieczny zamek? Nie w oryginalnej formie. Zamek typu motte z XII wieku oraz późniejsza budowla z końca XVI wieku ustąpiły miejsca obecnej rezydencji wzniesionej około 1780 roku.