chartreuse Sainte-Marie du Val-Saint-Georges

Chartreuse Sainte-Marie du Val-Saint-Georges to ruiny dawnego klasztoru kartuzów, położone około kilometra na południe od miejscowości Pouques-Lormes, w departamencie Nièvre, w regionie Burgundia. Zabudowania klasztorne stoją na dnie doliny, w miejscu dawnej puszczy Espesse, którą zakonnicy niegdyś wykarczowali pod uprawę i budowę.

Kiedy powstał klasztor?

Kartuzję ufundowano w drugiej ćwierci XIII wieku, w 1235 roku. Fundatorem był Hugues III de Lormes, baron tych ziem i pan na Château-Chinon, wraz z żoną Elvis de Montbard, panią na Espoisse. Para ufundowała klasztor „dla zbawienia dusz" swoich i swoich bliskich, żywych i zmarłych – zgodnie z ówczesnym zwyczajem możnych rodów, które w ten sposób zapewniały sobie modlitewne wstawiennictwo zakonników.

Co się działo z klasztorem przez wieki?

Losy budowli nie były spokojne. W XVI wieku klasztor strawił pożar, po którym zakonnicy podjęli się odbudowy – nowe zabudowania wzniesiono w XVII wieku. Kres istnienia wspólnoty przyniosła Rewolucja Francuska: w 1792 roku klasztor został zniszczony, a zakonników rozproszono. W chwili kasaty w kartuzji żyło piętnastu mnichów. Tego samego roku na placu publicznym w Corbigny spalono archiwum klasztoru, przez co jego dzieje pozostają dziś słabo udokumentowane.

Co zachowało się do dziś?

Z dawnych zabudowań przetrwały jedynie fragmenty – dawny dom przeora, pozostałości kościoła konwentualnego oraz część korpusu bramnego prowadzącego niegdyś na teren klasztoru. Reszta uległa zniszczeniu lub rozbiórce na przestrzeni kolejnych stuleci. Teren pozostaje własnością prywatną i nie jest udostępniony do zwiedzania – odwiedzający mogą oglądać ruiny jedynie z zewnątrz, z drogi prowadzącej przez dolinę.

Gdzie dokładnie leży Val-Saint-Georges?

Miejsce znajduje się w gminie Pouques-Lormes, w sercu Burgundii, niedaleko Morvan – regionu znanego z lasów, wzgórz i licznych średniowiecznych założeń klasztornych. Współrzędne geograficzne to 47.307045 N, 3.770156 E. Dolina, w której stoi kartuzja, nosiła niegdyś nazwę związaną z okoliczną puszczą Espesse, którą zakonnicy zamienili w tereny uprawne.

Najczęstsze pytania

Czy można zwiedzać kartuzję Val-Saint-Georges? Nie. Teren jest własnością prywatną, a wnętrza dawnego klasztoru nie są dostępne dla turystów. Ruiny można obejrzeć jedynie z zewnątrz, z drogi biegnącej przez dolinę.

Kto założył klasztor? Fundatorami byli Hugues III de Lormes, baron tych ziem i pan na Château-Chinon, oraz jego żona Elvis de Montbard, pani na Espoisse. Fundacja pochodzi z 1235 roku.

Dlaczego zachowało się tak niewiele budynków? Klasztor spłonął w XVI wieku, został odbudowany w XVII wieku, a następnie zniszczony w 1792 roku podczas Rewolucji Francuskiej. Do naszych czasów przetrwały jedynie fragmenty – dawny dom przeora, pozostałości kościoła i część bramy wjazdowej.

Ile osób mieszkało w klasztorze przed jego likwidacją? W momencie rozproszenia wspólnoty w 1792 roku w kartuzji żyło piętnastu zakonników.

Dlaczego historia klasztoru jest tak mało znana? Ponieważ archiwa klasztorne spłonęły na placu publicznym w Corbigny w 1792 roku, w tym samym czasie, gdy rozproszono zakonników. Wiele szczegółów z życia wspólnoty bezpowrotnie przepadło wraz z dokumentami.